cress

Titel: Cress
Auteur: Marissa Meyer
Uitgeverij: Penguin books
Pages: 560
Format: Paperback

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Opgesloten in een sateliet die rond de maan en de aarde tolt, probeert een hackster de wereld te redden. Cress is niet de het typische voorbeeld van een jongedame in nood.  Cress heeft haar hele leven lang niets anders gekend dan gevonden zijn. Opgesloten in haar sateliet helpt ze onder dwang koningin Levana met haar duistere plan.
Maar dan beginnen de paden van Cress en Cinder te kruisen. En opeens lijkt een goedde afloop mijlenver weg.

Review:

Nog maar eens een review van de Lunar Chronicles. Ik weet het, ze worden een beetje afgezaagd. Maar de boeken worden wel beter en beter, naarmate de serie vordert. Dus ik blijf er gewoon reviews over posten. Wie weet is er wel iemand op de wereld die de reeks nog niet gelezen heeft?

Ik keek er echt naar uit om in Cress te beginnen. Na Scarlet was ik echt geïntrigeerd door de serie en laat Rapunzel nu net een van mijn favoriete sprookjes zijn. Marissa Meyer heeft me zeker niet teleurgesteld met dit deel van de reeks. Alle klassieke elementen van Rapunzel bleven behouden, maar ze slaagde er toch in ze op een futuristische wijze te gebruiken.

Cress is voor mij ook het best geschreven deel van de reeks op dit moment. Waar Cinder op sommige momenten gewoon saai en langdradig was, is Cress een fantastische puzzel vol spannende plotwendingen die op onverwachte momenten allemaal samenkwamen als een geheel. Zoals jullie weten heb ik ontzettend genoten van Scarlet, maar daar zat bij momenten de snelheid van het verhaal toch nog wel verkeerd. In Cress lijkt dat probleem helemaal van de baan te zijn. Met elk deel wordt er een tandje bij gestoken en nu lijkt the lunar chronicles echt op kruissnelheid te zijn.

Cress is een nieuw personage in de reeks en ik ben eigenlijk best verbaasd dat ik zo dol op haar ben. Ze is absoluut niet de vurige, gepassioneerde heldin waar ik normaal mee dweep. Neen, Cress is erg aardig, onzeker en een beetje aan e stille kant. En toch slaagde ze erin om mijn hart te veroveren. Misschien omdat ze in de loop van het verhaal echt open bloeide of omdat ze in perfecte harmonie is met haar tegenspeler Thorne? Ik heb echt genoten van alle scenes die zij samen hadden. De grapjes, de aantrekkingskracht, de gevatte opmerkingen. Ik bleef qua romantiek een beetje op mijn honger zitten, dus zit ik op hete kolen voor Winter. Hopelijk krijgen Thorne en Cress daar een kans op hun sprookjeseinde?

In mijn review van Scarlet liet ik reeds vallen dat ik Cinder steeds sympathieker vond worden. Ze zal waarschijnlijk nooit mijn favoriete personage worden, maar ik lees haar hoofdstukken toch al met meer plezier dan voorheen. Ik hou ervan dat zij niet zwart wit is en heel erg met zichzelf in de knoop ligt. Ze niet enkel de heldin die de wereld wil redden, maar ze is ook erg onzeker. En misschien herinneren jullie je misschien wel dat ik totaal geen fan was van Kai? Wel, hij heeft mijn sympathie eindelijk kunnen winnen. Ik kan eindelijk respect voor zijn keuzes opbrengen en vooral de manier waarop hij met bepaalde zaken omgaat. Ik ben nog steeds geen voorstander van de relatie tussen Cinder en Kai. Maar wie weet, wijzigt Winter nog wel mijn gedachten?

Ik miste Scarlet wel in dit deel. Ik keek er zo naar uit om haar relatie met Wolf te zien ontwikkelen. Maar we krijgen haar amper te zien. De scenes die ze wel heeft zijn hartverscheurend en vreselijk. Marissa Meyer weet hoe ze haar personages moet laten lijden.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ik moet toegeven dat de boeken steeds beter en beter worden. Dus ik kan eerlijk toegeven dat ik echt uitkijk naar Winter!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge