Tag: kerstmis

One Christmas Kiss in Nothing Hill – Mandy Baggot

one christmas kiss in nothing hill

Titel: One Christmas Kiss in Nothing Hill
Vertaling: /
Auteur: Mandy Baggot
Pagina’s: 384
Uitgave: E-book (Arc via netgalley)
Genre: adultchicklit, contemporary
Links: Goodreads
images9cxhej2y
images9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Stel je even de perfecte kerstkus voor? Zijn sterke armen rond haar middel, haar handen op zijn koude wangen, de sneeuw die zachtjes naar beneden dwarrelt…
Isla Winters krijgt de kriebels bij dit droombeeld. Haar zus daarintegen droomt van de perfecte kerstkus in de straten van Nothing Hill. Net zoals Hugh Grant en Julia Roberts in de gelijknamige film. Maar dat verandert allemaal wanneer de grote baas Chase Bryan vanuit New York een bezoek brengt aan de vestiging in Londen! Hij wil heel graag alles weten over Nothing Hill. Maar wat voert Chase echt in zijn schild? En heeft verliefd op hem worden een prijskaartje?

Review:

In de zomer van 2016 mocht ik Those Summer Nights van Mandy Baggot reviewen. En wat was ik verliefd op dat boek! Het betoverde me echt helemaal met zijn Griekse charme, levendige personages en heerlijk romantisch verhaal. Toen ik One Christmas Kiss in Nothing Hill voorbij zag komen, zat ik dus onmiddelijk op hete kolen om dit verhaal te ontdekken.

Ik moet echter bekennen dat ik een beetje gemengde gevoelens heb over dit boek. Vooral omdat ik de eerste 100 à 150 pagina’s echt worstelde om in het verhaal te komen. Ik kreeg maar geen band met de personages en het eigenlijke verhaal ademde voor mij te weinig kerstsfeer uit. Ik kon me ook maar niet losmaken van het idee dat alles zo ontzettend onrealistisch aanvoelde. En hoewel ik een gigantische fan ben van kerstverhalen en alle magie die daarbij hoort, moet het ook gewoon tot op zekere hoogte realistisch blijven. Dat deed One Christmas Kiss in Nothing Hill dus niet. De grote CEO van een miljoenenbedrijf komt voor een gigantisch nieuw project naar Londen, maar brengt zijn kinderen mee. Buiten de schoolvakanties dan nog? (Sorry, ik ben een moeder…. ik besteed aandacht aan zulke details.) Daarnaast is hij de CEO van een miljoenenbedrijf maar heeft geen enkele ervaring, diploma of wat dan ook. Ook het hele project dat Chase kwam uitwerken in Londen voelde geforceerd aan. En daar schuilt voor mij de grootste ergernis. Dit ganse verhaal lijkt opgebouwd uit makkelijke oplossingen en situaties om het verhaal toch maar “body” te geven.

Nadat ik me door het eerste stuk geworsteld had vielen alle puzzelstukjes echter wel opeens in elkaar. Misschien omdat ik me erbij neergelegd had dat bepaalde zaken gewoon onrealistisch waren en ik maar moest leren genieten van wat het verhaal wel te bieden had? En dat was uiteindelijk best wel wat! Zo is Mandy Baggot echt een ster in het plaatsen van haar verhalen.  Those Summer Nights gaf me echt het gevoel mee op Corfu te verblijven, maar nu had ik echt het idee dat ik met Isla door de straten van Nothing Hill liep. Daarnaast schrijft Mandy Baggot op betoverende wijze over eten. Ik ben naast een boekenwurm ook een gigantische foodie. One Christmas Kiss in Nothing Hill liet mijn maag meermaals knorren van de goesting naar een lekkere cupcake of een kruidige curry.

Daarnaast begonnen de personages zich steeds verder te ontplooien en raakte je als lezer echt betrokken bij de lotgevallen van Isla en haar zus. Beiden dames zijn heel verschillend, maar krachtige personages die je alleen maar het allerbeste toewenst. Je wil dat ze allebei hun happy ending krijgen. Gewoon omdat ze het verdienen!

En toch dat magische kerstgevoel dat ik zoek in een kerstboek bleef hier wat te veel op de achtergrond. Voor mij ontbrak het echte kerstgevoel in dit boek een beetje. Het verhaal was goed geschreven. Mandy Baggot heeft een erg vlotte schrijfstijl en ze zorgt ervoor dat je als lezer echt de pagina’s blijft omdraaien. Ik zal dus zeker nog verhalen van haar lezen in de toekomst, maar ik denk dat ik me ga beperken tot haar zomerboeken. 

 

KW: Make a christmas wish – Julia Williams – Hou de zakdoeken maar al klaar

make a christmas wish

Titel: Make a christmas wish
Auteur: Julia Williams
Uitgever: Avon
Pagina’s: 400
Gelezen: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2y
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:
Vorig jaar werd Livvy op de parking van Lidl aangereden door een auto. Door de knal kwam ze tussen de winkelwagentjes terecht en overleed ze even later in het ziekenhuis. Livvy was er absoluut niet klaar voor om al te sterven! Maandenlang zweeft ze over de parking van de supermarkt. Woedend omdat haar man een nieuwe vrouw in zijn leven heeft en bezorgt om hun zoon. Dit jaar met Kerst wil Livvy haar gezin terug! Ongeacht de prijs die ze daar voor betaald. Maar zal Livvy erin slagen haar gezin het perfecte kerstfeest te bezorgen?

Review:
Julia Williams is een van mijn favoriete “kerstboek” auteurs. Vorig jaar verslond ik haar christmas – reeks. Dus toen ik dit jaar zag dat ze een nieuw boek uit had kon ik niet wachten om eraan te beginnen. Het moet gezegd Make a christmas wish is een totaal ander boek dan de vorige verhalen die ik van haar las. De christmas reeks is erg humoristisch en realistisch. Make a christmas wish is totaal het andere einde van het spectrum.

Laten we deze review maar beginnen met mijn enige puntje van kritiek. De bijtitel van het boek is “A heartwarming, witty and magical festive treat”. Wel…. laten we zeggen dat ik me daar niet echt in kan vinden. Hartverwarmend wordt het boek pas als je reeds 90% gelezen hebt. Witty is het op sommige punten inderdaad, maar het is vooral erg zwarte humor. Het is vooral een erg aangrijpend, droevig verhaal dat zich afspeelt met kerstmis.

Het concept van make a christmas wish is erg orgineel. Het hoofdpersonage Livvy is namelijk dood. Zoals je al kan raden is een van de POV’s die je volgt dus datgene van een geest. Livvy heeft namelijk nog enkele “onafgewerkte zaken” die ze moet afhandelen voor ze kan verder gaan met haar… tja…. hiernamaalse. Naast Livvy volgen we nog drie andere personages. Adam, Livvy’s echtgenoot. Joe, hun zoon. En Emily, Adams minnares.

Livvy is een erg gecompliceerd personage met heel veel verschillende lagen en een flinke dosis groei doorheen het boek. Julia Williams spint het verhaal zo dat ik constant van mening over haar veranderde. Aan het begin van het boek vond ik Livvy echt een toffe dame. Ik zou zo een warme chocolademelk met haar willen drinken. Tijdens de eerste paar hoofdstukken dacht ik echt: “Ha, een klassiek Julia Williams personage”. Maar dan geraak je dieper in verhaal en krijg je ook de indrukken van Joe, Adam, Emily en zelfs Livvy’s eigen moeder en dat veranderde toch wel mijn mening over haar. Op een bepaald moment vond ik haar een van de vreselijkste personages die ik in een boek ooit tegen het lijf gelopen was.

A christmas wish voor mij was vooral het pijnlijke relaas van een gezin dat langzaam in een neerwaardse spiraal is geraakt en waar iedereen fouten heeft gemaakt, maar slechts enkele hun fouten willen aanvaarden.

Zeer regelmatig heb ik tranen moeten wegslikken. Zelf moeder zijnde kon ik me echt inleven in Livvy, terwijl ze kijkt hoe haar echtgenoot verder gaat met zijn leven. Hoe haar zoon een nieuwe moeder kiest en opgroeit zonder haar. Ik kon bijna haar woede en verdriet proeven. En ja, tegen het einde van het boek zat ik echt met een tissue mijn tranen weg te vegen.

Make a christmas wish was absoluut niet wat ik er van verwacht had, maar het was exact what ik nodig had! Weer een schot in de roos dus! Misschien moet ik toch ook maar eens werk maken van Julia Williams haar gewone boeken.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagessw7htj08-e1447671354827
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08
Aanrader: Fans van Jenny Hale, Katie Fforde en Carole Matthews  zullen zich zeker kunnen vinden in dit verhaal!

Make a christmas wish  is een magisch verhaal met een donker randje. De traantjes zullen vloeien

Dashing through the snow – Debbie Macomber -Een sneeuwstorm die je wel kan missen

dashing through the snow

Titel: Dashing through the snow
Auteur: Debbie Macomber
Uitgever: Random House
Pagina’s: 228
Gelezen als: Ebook – Arc toegekend door netgalley
Links:
Goodreads, Amazon
sterster

Korte inhoud:

Ashley Davison, een laatstejaars studente aan de universiteit in Californie wil niets liever dan haar mama verrassen. Daarvoor moet ze echter naar Seattle. Dashiell Sutherland, een voormalige legerofficieer heeft een belangrijk gesprek voor een neiuwe baan gepland staan in Seatlle. Hij kan niet anders dan op 24 december ter plekken zijn. Allebei proberen ze last minute een ticket vast te krijgen om naar Seatlle te vliegen. Jammer genoeg zitten alle vluchten vol en er is nog maar een huurwagen beschikbaar op de luchthaven. Met de nodige tegenzin besluiten ze samen de auto te huren en richting Seatlle te vertrekken. Geen van beiden weet echter wat voor een rit hen te wachten staat!

Review:

Ik ga meteen met de deur in huis vallen, volgens mij is dit het meest belachelijke verhaal dat ik dit jaar heb gelezen. En ik weet dat dit ontzettend hard klinkt, maar geloof me vrij, het doet mij echt pijn om dit te moeten zeggen. Zeker omdat ik dol ben op verhalen die zich rond de kerstperiode afspelen. Vallende sneeuw en een opbloeiende romance bezorgen mij altijd vlinders in mijn buik . Nog een reden waarom ik zo ontzettend teleurgesteld ben is omdat ik er echt naar uitkeek om eindelijk eens een boek van Debbie Macomber te lezen. Want laten we eerlijk zijn, Debbie is toch een beetje een van de leading ladies in dit genre. Dus ja mijn verwachtingen waren best wel hoog. Jammer genoeg werden ze niet ingelost.

Hoe begin ik eigenlijk het beste aan deze review….. ik heb tijdens het lezen constant luidop mijn frustraties liggen uiten. (Tegen mijn echtgenoot, tegen onze zoon en vooral tegen mezelf.) Laten we maar beginnen met de schrijfstijl. Die lag namelijk mijlenver verwijdert van wat ik hier eigenlijk van verwacht had. Alles is zo simpel dat het soms een beetje lijkt geschreven te zijn voor kinderen. Tot in het absurde wordt alles uitgelegd. Ik was opgelucht dat we niet stap voor stap kregen uitgelegd hoe je een tas koffie zet. (Ja, zo erg was het met momenten.)

Dan zijn er alle cliches die elke paar zinnen naar je hoofd gegooit worden. Begrijp me niet verkeerd, wanneer je dit soort boeken leest dan weet je dat je vroeg of laat op een aantal cliches zal botsen. En dat is prima, maar er komt een punt waarop al die cliches en “toevallige” omstandigheden een beetje de spuigaten beginnen uit te lopen. Ik had vooral een hekel aan het feit dat het verhaal echt een draai van 180 graden neemt. Waarom schrijf je een heel hoofdstuk waarin je uitvoerig aan de lezer uitlegt waarom de twee hoofdpersonages niet opzoek zijn naar een relatie. Waarom ze absoluut geen intresse hebben en dat ze zich totaal niet aangetrokken voelen tot elkaar. Om 5 zinnen later door een keer te knipperen met de wimpers iedereen te laten veranderen in een ijsje dat smelt van verlangen? Het spijt me, maar dat zorgt er echt niet voor dat je romance geloofwaardiger overkomt. Het zorgt er niet voor dat de klik tussen de twee personages ineens magisch en krachtig wordt. Neen, dat zorgt ervoor dat het hele verhaal gewoon ongeloofwaardig overkomt.

Nu we het toch over die twee hoofdpersonages hebben. Ik vond hen allebei niet aardig. Ze voelden erg een dimensionaal met een compleet gebrek aan dieptegang. Voorspelbaar, saai en ontzettend cliche. En dan heb ik het nog niet over de FBI binnen dit verhaal. Ik begrijp ook wel dat een romantisch kerstverhaal niet de juiste plek is om heel technisch en correct met de FBI om te springen. Maar om er nu zo een groteske karikatuur van te maken was toch ook niet nodig?  En dan zwijg ik nog over hoe de FBI verhaallijn eindigt. Ik trok  bijna al mijn haar uit van pure frustratie.

Waarom dan toch nog twee sterren? Wel, ik vond de cover echt zo mooi, dus daar krijgt het boek sowieso al een ster voor. En ik was ook wel een beetje verliefd op Little Blade. En dat zegt eigenlijk al genoeg over het boek. Hoe goed kan een verhaal zijn als je lievelingspersonage de hond is?

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Setting: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Als je ook houdt van: 
Als je al bekend bent met eerder werk van de auteur, dan vind je dit verhaal misschien niet slecht?
Algemene indruk:  Een erg voorspelbaar verhaal met een nogal idiote verhaallijn. Het geheel voelt alsof het verhaal in amper een week tijd in elkaar werd gestoken.