Tag: erotisch

Eternal Rider

Eternal Rider

Titel: Eternal Rider
AuteurLarissa Ione
Pagina’s: 402
Uitgave: Paperback
Genre: adultfantasy, paranormaal
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Zijn naam is Ares en het lot van de wereld rust op zijn gespierde schouders. Als hij ten prooien valt aan het kwaad is het einde van de wereld nabij. Alls een van de vier ruiters van de Apocalyps is hij sterker dan enge sterveling. Maar zelf hij kan niet eeuwig tegen zijn lot blijven vechten. Zeker niet wanneer zijn broer hem probeert te strikken voor de kant van de hel.
Alle hoop is echter nog niet verloren. Cara Thornhart is de sleutel tot Ares zijn veiligheid, maar Cara betrekken bij zijn plannen al erg moeilijk worden. En de fatale aantrekkingskracht tussen hen brengt Ares pas echt aan het wankelen.

Review:

Er was ooit een tijd dat ik heel graag erotische boeken las. Als de schrijver het combineerde met paranormale wezens dan was ik helemaal ready to roll. Die tijd was denk ik nog geen vier maanden geleden. Ik kocht toen een hele grote stapel paranormal romances, want zo heet dat dan in het vakjargon. (Waarschijnlijk om niet te moeten zeggen “hot and steamy sexytimes met hier en daar een vampier of weerwolf in de mix.”) En wat dan vooral opviel aan die gigantische stapel boeken is dat op elke cover een gespierde, halfnaakte man met enkel een kin en zonder ogen poseert. Want ja, paranormal romance voor volwassenen dat kan natuurlijk niet zonder een tenen krullende cover met een deels onthoofd mannelijk specimen.

“Piss me off again and I’ll rip you a new asshole and then fuck it. And that’s just the foreplay.” 

Anyway, Eternal Rider was dus een van die boeken. En eerlijk waar, ik keek er echt ontzettend naar uit! Want de ruiters van de Apocalyps! Ik ben een grote fan van alles wat met de Apocalyps te maken heeft. (Behalve de Apocalyps zelf, want laten we eerlijk zijn, wie is er nu fan van het einde der tijden live meemaken.) Dus ruiters van de Apocalyps gecombineerd met stomende scenes en demonen. Wat kan een meisje nog meer willen?

Wel, ik ben niet zeker waar ik moet beginnen. Maar ik wou in elk geval een heel pak meer… Of moet ik zeggen: een heel pak minder. Ik wou meer spannende seksscènes, meer passie die van de pagina’s spat, meer ontwikkeling in de personages, meer spannende actiescenes! Minder kwijlende hondenzoenen, minder laten we maagd blijven om de wereld te redden en minder gepraat over hoe geweldig de doucheknoppen wel niet zijn.

“This is needle-in-haystack shit. And the haystack is made of needles. On a needle planet.” 

Ikzelf las de Demonica serie van dezelfde auteur (nog) niet, dus de wereld was helemaal nieuw voor mij. En eerlijk, die is echt wel heel sterk en uitgebreid. Het verhaal staat bol van de mythologie uit verschillende pantheons. Alleen daarvoor krijgt Eternal Rider van mij al een ster. Het verhaal stond ook genoeg op zichzelf om als lezer onmiddellijk in deze spin-off te kunnen duiken, zonder echt het gevoel te hebben belangrijke zaken te missen. Hoewel ik moet bekennen dat ik waarschijnlijk enkele onderliggende relaties en blije weerziens niet goed kon vatten omdat alle personages nieuw voor mij waren.

“No bra,” he said against her mouth. “Thank you. I hate those things. Dumbest human invention. Ever.” 

Nieuw en tegelijkertijd zo cliché als ze komen. Ares, het mannelijke hoofdpersonages is een gevalletje van dertien in een dozijn. Weer maar eens een man met littekens op zijn ziel en een donker geheim dat als het zwaard van Damocles boven zijn hoofd hangt. Nog maar eens een alfa mannetje dat zijn stempel wil drukken, maar in verwarring wordt gebracht door de jonkvrouw in nood. En natuurlijk is hij een seks-god. (Bring on 8 orgasms in a row, ladies…)

“Still amazes me that people spend more time researching a new vehicle than they do the religion they entrust their souls to.” 

Hoewel het moet gezegd, deze keer was de jonkvrouw in nood wel te pruimen. Cara is een heel realistisch personage. Niet het tere meisje dat zit te wachten om gered te worden, maar ook niet een vrouw met serieuze ballen aan haar lijf. Neen, ze is gewoon het meisje van naast de deur. Vol onzekerheden, gezond verstand en vooral eentje dat niet onmiddellijk bezwijkt onder de “smeulend” blik van een man. (Wel onder de smeulende blik van een hond. Maar gezien ikzelf een grote hondenliefhebber ben, kon ik haar dat wel vergeven.)

“Let a woman too close, and while she sucked your cock, she sucked your brains and manhood right out of you, too.” 

Het grootste probleem met Eternal Rider is echter hoe onevenwichtig het boek is opgebouwd. En dat merkte ik erg aan mijn interesse in het verhaal. Het ene moment zat ik echt helemaal in het verhaal en wou ik doorlezen. Maar een goede dertig pagina’s later kon het mij allemaal niet meer geboeid houden en verloor ik mijn interesse. Dit patroon bleef zich gedurende het ganse boek herhalen. En bereikte echt een climax bij het einde.

Dat einde, wat kan ik daar over zeggen? Dat het vergezocht was is zonder twijfel een understatement. (Het moest dan ook tot in de details uitgelegd worden in het volgende hoofdstuk.) Dat het eigenlijk een beetje belachelijk overkwam? Of dat het wel een heel kant en klare oplossing was?

Eternal Rider heeft zonder twijfel potentieel, maar mij kon het niet geboeid houden. Te cliché, te vergezocht en de seks was dan ook nog eens lauwtjes. De rest van de serie laat ik maar beter aan me voorbij gaan.

Onvoorwaardelijke – Colleen Hoover

onvoorwaardelijk

Titel: Onvoorwaardelijk
Auteur: Colleen Hoover
Uitgever: Zk
Pagina’s: 304
Gelezen: Paperback, Nederlandse versie
Find the English review
here!
Links:
Goodreads, Bol

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Als Tate haar nieuwe buurman Miles ontmoet weet ze zeker dat het geen liefde op het eerste gezicht is. Zelfs ‘vrienden’ is een groot woord. Het enige wat ze gemeen hebben, is een ongekende wederzijdse aantrekkingskracht. Miles wil geen liefde, Tate heeft geen tijd voor liefde, dus blijft over: seks. Miles heeft wel twee voorwaarden waar Tate zich aan moet houden: geen vragen over het verleden en geen verwachtingen voor de toekomst. Kan Tate dit volhouden? En wat houdt Miles voor haar verborgen?

Review:

2015 wordt het jaar waarin ik drie nieuwe, favoriete auteurs ontdekt heb. Favoriete auteurs dat wil bij mij zeggen dat ik hun nieuwe boeken onmiddellijk bestel zonder de korte inhoud te lezen. Colleen Hoover komt zonder twijfel mee op dat lijstje! Eerder dit jaar las ik het eerste deel van de never never serie, die ze in samenwerking met Tarryn Fisher Schreef. En deze maand pikte ik voor het eerst een van haar new adult boeken op en ik was meteen verkocht!

Onvoorwaardelijke was het perfecte boek voor mij, omdat het zowat alle zaken bevat waarvan ik hou in een goed boek. Het heeft een mooi, met momenten ontzettend droevig verhaal, maar is ook gevuld met stomende seksscènes en sterke personages. Ik hou van een goede portie stomende scenes in literatuur, maar zonder dat het boek daar effectief onder gaat lijden. (Denk 50 shades of grey, waar er veel seks is maar weinig verhaal.) Ik vind het ook belangrijk dat seksscènes bijdragen aan het verhaal. Functioneel naakt begrijp je? En in het geval van onvoorwaardelijk was dit zeker het geval.

Maar voor jullie denken dat ik een sexbeluste lezer ben. Het waren zeker niet alleen de stomende scenes die ik fijn vond in onvoorwaardelijk. Het verhaal was uniek en daarom zag ik de plot wendingen ook niet aankomen. Zelfs toen ik het boek uit had liet het me nog niet los. Onvoorwaardelijk had echt zijn klauwen in mij geslagen. Het verhaal slokt je echt op en je wordt overspoeld door allerlei soorten emoties: verdriet, eenzaamheid, verlangen, pijn, woede, frustratie, liefde en een hele grote porties vlinders in je buik.

Het sterkste punt van dit verhaal vond ik het feit dat je eigenlijk niet het volledige verhaal kent. Je had constant het gevoel dat een belangrijk stuk van het verhaal ontbrak. Het totaalbeeld van de situatie miste. Bij momenten voelde je echt mee met Tate. Je zag Miles, de buurman van Tate namelijk exact zoals zij hem zag. Een zwijgzame kerel, die korte antwoorden geeft en nooit lacht. Maar dan leek het soms of de muur die hij had opgetrokken brokkelde een beetje af en dan zag je de echte Miles verschijnen. Dan wist je gewoon, deze lieve, zachte, zorgzame man dit moet wel de echte Miles zijn. Dus wat is er aan de hand? Waarom bewaard hij zoveel afstand? Waarom stoot hij iedereen van zich af? Ik kon niet anders dan blijven doorlezen omdat ik zo graag wou weten wat Miles zoveel pijn had gedaan.

En dan heb ik het nog niet eens over Tate en ik ben me ervan bewust dat ik als moderne vrouw zou moeten zeggen dat ze een zwak vrouwelijk personages was. En ja, misschien was dat ook wel zo. Maar eerlijk, het kan me niet schelen. Ik hield echt oprecht van Tate. De manier waarop ze bleef vechten en geloven in Miles, mag dan een beetje naïef zijn, ik stond toch steeds voor haar aan de zijlijn te juichen.

En nu moet ik stoppen met schrijven, want ik moet dringend de trailer voor de film gaan bekijken!

Aanrader voor liefhebbers van:

Liefhebbers van stomende new adult boeken!