Nachtengeltjes en driehoekjes – Dorian d’oliviera

Posted mei 25, 2018 by admin in Adult, Reviews / 1 Comment

Nachtengeltjes en driehoekjes – Dorian d’oliviera

In de sprankelende novelle Nachtengeltjes en driehoekjes ontmoeten, na een jarenlange breuk, twee voormalige geliefden elkaar weer. Dit vieren ze door te gaan dineren in een restaurant waar ze vroeger vaak te gast waren. Kunst, wetenschap, literatuur, religie, hekserij en ook het leven zelve worden op luchtige toon besproken zonder ook maar een moment aan diepzinnigheid in te boeten. Na het diner besluiten ze nog eventjes hun oude stamkroeg te bezoeken. Daar lopen ze twee figuren tegen het lijf die toentertijd een ongewone rol speelden in hun relatie. Gaandeweg glijden de gewezen lovers steeds verder terug in het verleden. Het evangelie van het genot wordt met verve opnieuw gepredikt. Vreemd genoeg schemert wraakzucht hierbij enkele malen behoorlijk door. De felle gesprekken over het ware, het goede en het schone dreigen geregeld te ontaarden, hun liefde lijkt niettemin weer helemaal opgebloeid. Maar wat betekenen die raadselachtige toespelingen op Jayne Mansfield en de film The girl can't help it?

Nachtengeltjes en driehoekjes by Dorian d'oliviera
Published by Uitgeverij Aspekt Pages: 160
Genres: Adult, Roman
Format: Paperback
Goodreads
three-half-stars

EERLIJKE REVIEW

Een tijdje terug werd ik gecontacteerd door Uitgeverij Aspekt en de schrijver Dorian d’oliviera met de vraag of ik graag Nachtengeltjes en Driehoekjes zou ontvangen in ruil voor een eerlijke recensie.

WAT VOND IK NACHTENGELTJES EN DRIEHOEKJES?

Mijn interesse bij het lezen van de korte inhoud was meteen gewekt. Nachtengeltjes en driehoekjes mag dan niet tot mijn meest gebruikelijke genre verhalen behoren, dat neemt niet weg dat ik wel eens hou van een uitstapje buiten mijn comfort zone.

Nachtengeltjes en driehoekjes draait rond twee ex-geliefde die elkaar na lange tijd terug ontmoeten in een van hun favoriete restaurants van weleer. Doorheen het verhaal voel je een zekere spanning tussen de twee ex-geliefden. Aantrekkingskracht zeker, maar ook verdriet en een beetje zin op wraak? Net doordat je als lezer niet heel goed weet wat er in het verleden heeft meegespeeld en welke emoties nog steeds tussen hen inhangen, blijf je als lezer geboeid de pagina’s omslaan. Althans ik toch, maar ik ben dan ook altijd direct gewonnen voor verhalen over vervlogen liefdes en unfinished business.

Net doordat ik zo meegezogen werd door het liefdesverhaal gingen bepaalde ideeën aan mij verloren. Nachtengeltjes en Driehoekjes is namelijk tot de nok vol gevuld met stof tot nadenken en de twee hoofdpersonages voeren over allerlei mogelijke onderwerpen verhitte discussies. En met allerlei bedoel ik ook echt allerlei. Kunst, cultuur, religie, film, muziek tot zelf hekserij komt aanbod. Ikzelf ben een aantal keer teruggebladerd om even langer stil te staan bij bepaalde stellingen. Niet omdat ik het altijd eens was met wat er verkondigd werd, maar vooral omdat het stof tot denken geeft.

Nachtengeltjes en driehoekjes is best straffe kost, met momenten zelf behoorlijk filosofisch. Maar langst de andere kant ook licht, door het intensieve gebruik van muziek en film binnen het boek en de discussies tussen de personages. Zoals trouwe lezers van mijn blog wel weten ben ik gehuwd met een grote muziekfan en ondertussen zelf een beetje besmet met het virus. Tot mijn groot genoegen gebruikt Dorian d’oliviera muziek doorheen het boek en ook als titel van de verschillende hoofdstukken. De eerste woorden die ik las in het boek was de titel van een van mijn favoriete Nightwish nummers. Onnodig te zeggen dat ik meteen geïntrigeerd was.  Doorheen het boek blijft muziek met een sterke focus op New Wave – Gothic en Industrial een rol spelen. Naar mijn bescheiden mening zou Nachtengeltjes en Driehoekjes een begeleidende playlist mogen krijgen. Vooral voor lezers die niet zo thuis zijn binnen dit genre muziek. De nummers horen en beleven zal de leeservaring zonder twijfel intenser maken.

Daarnaast wordt het boek aangevuld door prachtige zwart wit tekeningen van Itsme Marks. Haar tekeningen passen perfect bij de melancholische sfeer van het hele boek en zorgde voor een extra prikkel tijdens het lezen.

Misschien is het wel omdat ik een vrouw ben, maar ik voelde me ontzettend aangetrokken tot Jowanne, het vrouwelijke hoofdpersonage. Voor mij is zij toch wel the leading lady in het ganse verhaal. Ik was echt geïntrigeerd door haar persoonlijkheid en haar beweegredenen. Vanaf het begin was het duidelijk dat ze een vrouw met een missie was. Ik was na 160 pagina’s nog niet klaar om afscheid van haar te nemen.

Het enige waar ik me een beetje aan stoorde tijdens het lezen waren de toch wel erg zwaarwichtige dialogen. De gesprekken tussen de personages voelde te gemaakt aan. Ik hou van geloofwaardige, vloeiende conversaties. Gesprekken waarbij ik als lezer het gevoel heb direct te kunnen in pikken en op te gaan in de discussie. Tijdens het lezen van Nachtengeltjes en Driehoekjes bleef ik de hele tijd denken: “Zo praat toch niemand?” Het is allemaal een beetje hoogdravend, geforceerd en gekunsteld. Wat jammer is, gezien Dorian d’Oliviera duidelijk talent heeft om met woorden te spelen. Maar misschien hoort dit wel bij het genre boek en heb ik gewoon te weinig ervaring binnen dit genre?

EINDCONCLUSIE NACHTENGELTJES EN DRIEHOEKJES

Nachtengeltjes en Driehoekjes zal zeker niet iedereen kunnen bekoren, maar voor lezers die opzoek zijn naar diepgang en een melancholisch verhaal over ex geliefde is het zeker een aanrader. Mij deed het met momenten denken aan het werk van Oscar Wilde en A.F.Th. van der Heijden.

three-half-stars

One response to “Nachtengeltjes en driehoekjes – Dorian d’oliviera

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.