Wat ik las in…. januari

Posted februari 15, 2016 by Silke - Boek in wonderland in read in / 0 Comments

Ik weet… februari is ondertussen al half gepasseerd. Maar het is echt heel druk geweest de laatste tijd. Dus schoot mijn “wat las ik in…” er een beetje over. Maar vandaag ben ik er helemaal klaar voor! Januari was trouwens een erg goede leesmaand voor mij. Een beetje onverwachts, want meestal start ik het jaar redelijk traag. Maar nu ging ik er als een pijl vandoor. Het was trouwens ook een vreemde leesmaand. Want ofwel was ik echt helemaal holderdebolder van een boek ofwel vond ik er twee keer niks aan.

Laten we beginnen met de eerste TBR jar uitdaging van dit jaar. Jullie herinneren je misschien nog wel mijn post over mijn TBR jar. Eind december liet ik mijn zoontje mijn eerste uitdaging trekken. En hij begon onmiddellijk met een klepper! “Lees deze maand minstens 6 boeken.” Ik ben erg blij te kunnen zeggen dat de uitdaging geslaagd is. In totaal las ik 7 effectieve boeken en 3 graphic novels. Laten we maar meteen de koe bij de hoorns vatten. Hier komen de gelezen boeken!

Ik bracht nieuwjaar door met een van mijn favoriete fictieve personages van 2015, namelijk Joe Goldberg. Ik had het genoegen om het tweede deel in de “you” reeks als arc ter beschikking te krijgen. En wat heb ik ontzettend genoten van Hidden bodies door Caroline Kepnes. Zeker even sterk als het eerste deel. Ik hoop voor alle fans dat dit deel snel vertaald wordt naar het Nederlands!

Hierna was het hoog tijd voor iets compleet anders. Ik besloot altijd mijn mama van Kathleen Aerts te lezen. Kathleen beschrijft in dit boek het gevecht dat haar mama en zij voeren tegen Alzheimer en dit op jonge leeftijd. Ik had niet verwacht me zo aangesproken te voelen door dit boek. Natuurlijk herken ik erg veel in de moeder – dochterrelatie tussen Kathleen en haar mama. Maar Kathleen zelf kwam over als een zeer aangename, toffe vrouw waar ik gerust eens een kopje koffie mee wil gaan drinken.

Dan kreeg ik eindelijk een exemplaar van Invasion of the Tearling door Erika Johansen te pakken. Ik ben echt helemaal dol op kroon van de Tearling en gelukkig wist Invasion mij net zo te bekoren. Hoewel misschien moet ik zeggen dat ik Invasion nog net dat tikkeltje beter vond? Ik zit ondertussen enthousiast af te tellen naar het laatste deel in deze reeks

Midden januari besloot ik John Green nog eens een kans te geven. Ik had echt een hekel aan zijn boek Paper Towns, maar misschien beviel het grote misschien mij wel beter? Niet dus. Ik vond het grote misschien net als zijn andere boeken erg fijn geschreven, maar het verhaal en de personages is naar mijn smaak te cliché en erg zwak.

Hierna besloot ik me te wagen aan een Nederlandstalig boek, namelijk het diner van Herman Koch. Het boek bracht me wel aan het denken over het moederschap. Hoever wil je gaan om je kind te beschermen? En wat houdt dat beschermen dan net in. Jammer genoeg had ik echt een grafhekel aan de personages en vond ik het verhaal niet sterk genoeg. Voorlopig verdwijnt Koch dus naar de niet lezen lijst.

Na deze twee “tegenvallende” boeken dacht ik op zeker te spelen door illuminae by Amie Kaufman and Jay Kristof op te pikken. Hemeltje, had ik me vergist. Dit was een klassiek geval van; “Het ligt niet aan het boek, maar aan mij.” Ik hield helemaal niet van de verhaallijn. Vond het maar een potje ongeregeld bij elkaar en ik vond het vooral niet bijster goed geschreven. Maar, gelukkig is er een maar, de lay out was prachtig! .

Maar ik heb mijn maand afgesloten met een boek waar je me nog heel vaak over gaat horen praten. Een boek dat me zo nauw aan het hart lag en die volgens mij gaat terugkomen in mijn favorieten van 2016. Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld door Becky Albertalli was echt een schot in de roos. Mijn eerste 5 sterrenboek van 2016 en ik had meer sterren toegekend als het had gemogen.

Tussen de gewone boeken door probeerde ik ook af en toe een graphic novel te elzen. Ik begon de maand met Shutter Island door Dennis Lehane en Christian De Metter. Ik ben echt helemaal dol op de film en ik zeg al jaren dat ik dringend het boek moet lezen. Dus toen ik de graphic novel tegenkwam in mijn lokale bibliotheek twijfelde ik geen moment. En ja, het verhaal blijft mij bekoren. Dus het wordt echt dringend tijd dat ik het effectieve boek lees.

Daarna was het tijd om verder te gaan met de saga reeks. En het was een beetje een teleurstelling. Ik ben een grote saga fan, maar het verhaal wordt een beetje langdradig voor mij. Heel veel herhaling en we weten ondertussen nu wel al hoe bizar het universum is waarin ze leven. Ik ga zeker verderlezen, maar ik hoop dat het niveau terug een beetje naar boven wordt gekrikt.

En toen was er Maus door Art Spiegelman. Wat kan ik eigenlijk nog zeggen over Maus… het is geen boek. Het is een belevenis. Een ervaring die iedereen zou moeten hebben. Eigenlijk zou je dit overzicht niet moeten lezen. Je zou al onderweg moeten zijn naar de boekenwinkel!

Geef een reactie

CommentLuv badge