Anna dressed in blood – Kendare Blake

Anna dressed in blood

Titel: Anna dressed in blood
Auteur: 
Kendare Blake
Uitgever: 
WPG uitgevers
Pagina’s: 
320
Genre: horror, ya
Gelezen: 
E-book, engelse versie
Links:
Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Cas Lowood heeft een ongewone roeping: hij doodt de doden. Dat deed zijn vader al voor hem, tot hij op gruwelijke wijze vermoord werd door een geest. Nu reist hij samen met zijn kruidendokter-moeder en gewapend met zijn vaders dodelijke mes het land rond. Hij gaat op zoek naar een geest die door de lokale bevolking Anna Dressed in Blood genoemd wordt, en vindt een geest zoals hij nog nooit gezien heeft. Ze draagt nog steeds de jurk waarin ze vermoord werd in 1958: toen maagdelijk wit, nu rood gevlekt en druipend van het bloed. Sinds haar dood heeft Anna iedereen die ook maar een voet in haar verlaten Victoriaanse thuis heeft gezet gedood. En dan spaart ze het leven van Cas.

Synopsis: 

We zijn ondertussen al een eindje gevorderd in de halloween-week op boek in wonderland en ik heb al behoorlijk wat “enge” boeken achter de kiezen. Een beetje vreemd, want enge boeken staan dus nooit heel hoog op mijn to read lijstje. Daarom stond Anna dressed in blood ook al meer dan een jaar klaar op mijn ereader, maar ik scrolde er altijd voorbij. Maar nu, tijdens mijn Halloween leesronde, leek het me de geschikte moment om Anna dressed in blood toch een kans te geven. En sowieso is het geen echt horrorboek wanneer het gaat over een liefdesverhaal, toch? Het is zeker niet het normaalste liefdesverhaal van de eeuw. Het begint als een klassieke jongen ontmoet meisje en jongen wordt verliefd op meisje. Maar het meisje in kwestie staat erom bekend mensen in twee te rukken met haar handen en de jongens vader is opgegeten door een op wraak belust spook. Ik zei je al dat het niet het meest traditionele liefdesverhaal was!

“You make me want things I can’t have.”

En toch bestempel ik het nog altijd als een liefdesverhaal. Misschien omdat ik gewoon een heel romantisch hart heb? En ja, ik weet het. Cas en Anna is een klassiek gevalletje van liefde op het eerste gezicht. Nu ja, gezicht. Cas staat al bijna te kwijlen wanneer hij Anna’s naam ,geschreven in bloed of wat dacht je, ziet staan in een brief. Hij voelt een “onmiddelijke” klik met haar. Ik ben er mij van bewust dat ik dit vreselijk vervelend zou moeten vinden, maar langst de andere kant vind ik het niet meer dan logisch dat een spokenjager verliefd wordt op een geest. Wat niet wegneemt dat ik een aantal keren serieus mijn wenkbrauwen heb opgetrokken, want de dingen die Cas leuk vind aan Anna zijn niet bepaald voor gevoelige lezers. Haar ogen die volledig zwart worden, de zwarte aders die dik op haar huid liggen, dat zijn de dingen die Cas aantrekken in Anna. Tja… spokenjagers hebben een afwijkende smaak zullen we maar zeggen? Maar toch… hun liefdesverhaal werkte wel voor mij. Ik ben gewoon hopeloos romantisch. Zelf als een levende jongen verliefd wordt op een meisje dat al 50 jaar dood is, dan nog supporter ik kennelijk voor hen.

“But hey, at least we’ll have this strange story to tell, love and death and blood and daddy-issues. And holy crap, I’m a psychiatrist’s wet dream.”

Of misschien kwam het wel doordat ik Anna zo een geweldig personage vond. Ze is zeker niet de typische heldin die je tegenwoordig veel in jongerenliteratuur tegenkomt. Ze is absoluut niet mooi. Maar zou jij er schitterend uitzien als je al 50 jaar dood was? Ze is ook niet echt fijngevoelig en ja, af en toe vermoord ze mensen. Maar ze is grappig en moedig op haar eigen manier. Ze is een van de enige personages in het boek met een beetje diepte.  En zo belanden we bij een van de teleurstellendste aspecten van dit verhaal. De personages zijn heel vlak en missen enige dieptegang. Met uitzondering van Anna en Cas zijn moeder. Wie wil er nu geen stoere, wicca mama? Het is ongelooflijk dat zo een indrukkende vrouw zo een zelfingenomen, eenzaam mannetje heeft opgevoed. Althans dat was mijn gevoel doorheen het eerste deel van het boek. De eerste 150 pagina’s zorgden ervoor dat Cas en ik niet onmiddellijk klikte. Een beetje te zelfingenomen, te vol van zichzelf, maar Cas wordt na een tijdje mooi mijn zijn beiden voeten op de grond gezet en dat zorgt ervoor dat hij tegen het einde van het boek toch een iets aangenamer personage is geworden. (Of misschien komt het wel door Anna?)
Ik stoorde me dus aan de vlakke personages, maar ook aan de gaten in het verhaal. Waar bleef het achtergrondverhaal over Cas zijn mes? De hele tijd wordt je eraan herinnert dat zijn mes erg bijzonder is en dat er een heel mythisch verhaal achter zit, maar dan gebeurt daar niets mee? En waarom vermelden ze in het begin van het boek dat Anna zich anders gedraagt, maar wordt daar dan niet verder op ingegaan?

“Land of the Dead? Is that what you dream about?” she asks. “Boy who kills ghosts for a living?”
“No. I dream about penguins doing bridge construction. Don’t ask why.”

Nog een klein beetje advies voor je aan dit verhaal begint… Anna dressed in blood is geen eng boek. Zoals ik aan het begin van deze review reeds zei: ik ben een angsthaasje. Dus als ik het niet eng vind, dan is het niet eng. Oké, soms vliegen de lichaamsdelen en het bloed je rond de oren en dat is een beetje wansmakelijk, maar zeker niet eng. Om heel eerlijk te zijn is het op bepaalde momenten vooral een heel schattig verhaal. (En ja, ik besef dat ik een boek vol lijken en geesten net een schattig verhaal heb genoemd.)

Al bij al was het een aangenaam verhaal om te lezen en ik kan niet wachten om meer te weten te komen over Anna. Ben je benieuwd naar wat ik vond van het tweede deel? Daar lees je hier alles over! 


Halloween wedstrijd quote van de dag: “Doctor, you don’t know what it is to doubt everything, even yourself. No, you don’t; you couldn’t with eyebrows like yours.” 

Wil je alles weten over de halloween wedstrijd? Neem dan snel even een kijkje hier en doe mee!


 

Hoorns – Joe Hill

hoorns

hoorns

Titel: Hoorns
Auteur: Joe Hill
Pagina’s: 370
Uitgave: E-boek
Genre: adult, horror
Links: Goodreads
Gruwelfactor: images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:
Merrin Williams is dood, vermoord onder bizarre omstandigheden, en haar geliefde Ignatius Perrish is de enige verdachte. Een jaar na haar dood wordt Ig na een wilde, verwarrende nacht wakker met een enorme kater en groeien er hoorns uit zijn hoofd. Eerst schrikt hij daar erg van, maar dan blijkt hij bepaalde gaven te hebben: iedereen vertelt hem de waarheid en hij kan mensen ertoe brengen hun meest immorele impulsen te volgen.
Zal Ig zijn nieuwe gaven kunnen gebruiken om te ontdekken wie Merrin in het bos heeft verkracht en vermoord?

Review:

Volgers zullen wel weten dat ik zelden of nooit horrorboeken lees. Maar dat neemt niet weg dat ik bepaalde verwachtingen heb bij horror. Onder meer dat ik op een bepaald moment in het boek bang ga zijn. Misschien het boek zelf niet durf te lezen in het donker en een extra lichtje ga aanknippen. Of dat ik wat dieper wegkruip tegen de echtgenoot tijdens het lezen? Wel, al deze zaken vond ik niet terug in hoorns.

Wil ik daarmee zeggen dat het een slecht boek was? Absoluut niet. Maar het was absoluut niet het boek dat ik dacht te gaan lezen. Joe Hill dan dacht ik aan horror. Het haar recht op mijn armen soort van horror. Wat ik kreeg was een soort van psychologische thriller waarbij het hoofdpersonage nu toevallig horens had. Dat of een romance waar het hoofdpersonage toevallig horens heeft. Want laten we eerlijk zijn eigenlijk is hoorns een beetje een liefdesverhaal toch? Over een jongen die beschuldigt wordt van een passiemoord op zijn vriendin, maar zelf opzoek gaat naar de dader. En ja oké, dat doet hij met horens op zijn hoofd die mensen de vreselijkste dingen doen bekennen.

“The people you love should be allowed to keep their worst to themselves.”  

Ik had eigenlijk niet verwacht zoveel te lachen met een horror boek. Maar het was lang geleden dat ik zo vaak luidop heb zitten grinniken. Meestal uit puur medelijden met het hoofdpersonage Ig, want die arme jongen mag de hele dag luisteren naar mensen die hem toestemming vragen om vreselijke dingen te doen. Zelf in zijn eigen gezin is Ig niet veilig voor de bekentenissen van zijn familieleden. Ik had dus echt ontzettend medelijden met Ig. Wordt je niet alleen wakker met horens op je kop, hoor je op je nuchtere maag ook nog dat twee politieagenten elkaar willen pijpen. Tja…..

“There’s only room for one hero in this story-and everyone knows the devil doesn’t get to be the good guy.”  

Op zich kon ik het verhaal van hoorns wel smaken. Het zoemt heel erg in op de duistere kanten van mensen en werpt ook een zeer kritische blik op religie. Joe Hill’s verhaal draait vooral rond de personages en hun persoonlijkheden. Het verhaal bulkt niet van de actie en kabbelt op sommige momenten net iets rustig voort. De onderliggende relaties, achtergronden van de personages en vooral hun verborgen frustraties vormen een rode draad doorheen het boek. Hill slaagt erin om zeer donkere personages te creëren. Iets wat ik absoluut kan appreciëren. Vooral omdat een echt “slecht” personage, zonder onmiddellijk te vervallen in stereotypes best moeilijk is. Maar hier slaagt hij de nagel op de kop. Bepaalde personages (Ach, bijna alle personages) zullen je echt een onaangenaam, ongemakkelijk gevoel geven.

“Him and God are supposed to be at war with each other. But if God hates sin and Satan punishes the sinners, aren’t they working the same side of the street? Aren’t the judge and the executioner on the same team?”  

Ik moet echter bekennen dat een deel van het verhaal volgens mij volledig aan me voorbij ging. Op het einde van het boek bleef ik toch wel wat verdwaasd achter met een “Wat was dat-gevoel?” Ik heb zelf speciaal de film gekeken, omdat ik dacht iets gemist te hebben in het boek. Geen aanrader, want de magische realisme elementen die ik niet helemaal meehad uit het boek, werden gewoon verwijdert uit de film. Vreselijke film…… hoewel ik moet zeggen dat ik Daniël in de hoofdrol wel echt kon appreciëren. En nu terug naar het boek, want dit natuurlijk geen film review.

“The language of sin was universal, the original Esperanto.”  

Ik bleef ook een beetje op mijn honger zitten. Er werd namelijk geen antwoord geformuleerd op de vragen die ik had. Hoe is Ig aan zijn hoorns geraakt? Wat is er die bewuste nacht juist gebeurt? Wat, hoe, waarom… Daar geeft het boek jammer genoeg geen antwoord op.

Ik ben zeker geen fan van het boek, maar het was ook niet slecht. Eens iets anders. Volgens mij was het een klassiek gevalletje van “het ligt niet aan het boek, maar eerder aan mij.”


Halloween wedstrijd quote van de dag: “By the pricking of my thumbs, something wicked this way comes.”
Wil je alles weten over de halloween wedstrijd? Neem dan snel even een kijkje hier en doe mee!

Oktober nieuwsflash

We breken de Halloween week even met de maandelijkse nieuwsflash! Een hele korte, want er was niet superveel nieuw te vertellen. Maar laat je dat vooral niet tegenhouden om deel te nemen aan de wedstrijd, onderaan kan je de quote van vandaag vinden!

Engelstalig boekennieuws

  • Het tweede deel in de Caraval reeks van Stephanie Garber werd aangekondigd. Het zal Legendary noemen en zal op 29 mei 2018 verschijnen.
  • Leigh Bardugo brengt King of Scars uit in 2019. Het boek speelt zich af in de Grisha wereld en zal als hoofdpersonage Nicolai volgen.
  • Susan Dennard brengt een novella uit in de Witchland series. De novella zal sightwitch heten en zal illustraties bevatten.
  • In april 2018 verschijnt er een novella in de court of thorns and roses serie van Sarah J Maas. Het verhaal zal vertelt worden vanuit het oogpunt van Feyre en Rhysand.
  • De titel voor het vervolg op Dumplin is ook bekend. Het boek zal Puddin heten.

Televisie nieuws

  • Cinemax gaat the Cuckoo’s Calling van Robert Galbraith verfilmen. De serie zou in het voorjaar van 2018 moeten uitgezonden worden.
  • TNT werkt aan een verfilming van The Fifth Season van N.K Jemisin.
  • The Valiant zal verfilmt worden voor CW.

 

Halloween wedstrijd quote van de dag: “It wouldn’t make for sanity would it, living with the devil.” 
Wil je alles weten over de Halloween wedstrijd? Neem dan snel even een kijkje hier en doe mee!

Hex – Thomas Olde Heuvelt

hex

Titel: Hex
Auteur: Thomas Olde Heuvelt
Pagina’s: 352
Genre: Horror, adult
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Wie er wordt geboren is gedoemd er tot zijn dood te blijven. Wie er zich vestigt komt er nooit meer weg. Het ogenschijnlijk pittoreske dorpje Beek is in de greep van de Wylerheks, een vrouw uit de zeventiende eeuw wier ogen en mond zijn dichtgenaaid. Zwijgend loopt ze door de straten en dringt ze de huizen binnen, nachtenlang staat ze aan je bed. Iedereen weet dat haar ogen nooit mogen worden geopend. 
Er wordt alles aan gedaan om haar aanwezigheid geheim te houden. Maar als een groep jongeren besluit viral te gaan met de heks, laat ze de moderne samenleving langzaam maar zeker afglijden naar middeleeuwse praktijken. En dan is de wraak van de Wylerheks nog niet eens begonnen…

Review:

Hex is een boek dat me reeds sinds de release datum in 2013 achtervolgt. Toen kreeg onze boekenclub een aantal review exemplaren en ik liet deze aan me voorbij gaan. Waarom? Omdat de cover en de korte inhoud me de stuipen op het lijf joeg. Maar het concept bleef me achtervolgen, want hoewel ik een echte angsthaas ben, moet ik toegeven dat het concept echt steengoed is. En het gaat over heksen…. ik lees alles over heksen! Het moest er dus vroeg of laat van komen dat ik Hex effectief een kans ging geven.

De eerste paar hoofdstukken van Hex joegen me effectief de stuipen op het lijf. Dat ik het boek las op een donkere, regenachtige herfstavond in een vakantiehuisje in het midden van het bos maakte het natuurlijk ook niet veel beter. Mijn haren stonden echt recht op mij armen en hoewel ik dus compleet over mijn toeren was van angst, dacht ik onmiddellijk “ha dit is het! Ik heb hier een pareltje binnen het horror genre in mijn handen.” Ik wreef eigenlijk al in mijn handen om de verwachte hoeveelheid angst de me zou overvallen in de komende leesuren.

En toen…. las ik verder. En het allerengste aan dit hele verhaal is toch wel hoe een steengoed boek na enkele hoofdstukken kan veranderen in het slechtste boek dat ik in 2016 las. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen om uit te drukken wat er met dit verhaal gebeurt. Ik blijf bij mijn idee dat het concept van Hex echt steengoed is. En volgens mij had een andere schrijver er echt een prachtige, jaag me de stuipen op het lijf verhaal van kunnen maken. Maar dat is dus niet wat Hex is geworden….. Hex is vooral… tja hoe moet ik het eigenlijk zeggen…. een walgelijk boek? Een grotesk boek?

Hex maakte me vanaf pagina 100 of zo niet echt bang meer. Het deed me wel walgen en ik ben niet 100% zeker of dat de bedoeling van het boek was. Een berg kinderen met daarboven op de slagersvrouw die paté uit haar vagina laat spuiten is niet echt wat ik noem horror. Dat is iemands walgelijke fantasie op papier. Met momenten lijkt het wel of de auteur een obsessie heeft met borsten. Elke 30 zinnen wordt er iets wel vergeleken met een borst of wordt er commentaar gegeven op een ander personage haar borsten.

Daarnaast hou ik absoluut niet van de schrijfstijl. Het komt allemaal een beetje “te” over. Het taalgebruik is erg vulgair en het lijkt wel of de auteur hiermee wil laten zien wat hij wel niet durft. Jammer, want dit brengt het niveau van het effectieve verhaal nog verder naar beneden. En ik zeg het nog eens het had zo verdomd griezelig en eng kunnen zijn. Het concept is zo origineel en sterk, maar de uitwerking is ondermaats.

Hex kan je volgens mij het allerbeste vergelijken met een rollercoaster. Zo eentje waar je aan het begin van denkt, wauw cool, dit wordt geweldig. Maar waar je op het einde van de rit compleet misselijk uit het karretje stapt. Zo ontzettend jammer! 


Halloween wedstrijd quote van de dag: ““If I cannot inspire love, I will cause fear!”.” 

Wil je alles weten over de halloween wedstrijd? Neem dan snel even een kijkje hier en doe mee!


 

T5W: Heksen

Alweer het laatste filmpje in het griezelthema. Maar wel eentje waar ik ontzettend veel van hou!
Heksen….. mensen die me in het echt kennen of me al een tijd volgen weten dat ik iets heb met heksen.
Ik heb zelf een verleden als wicca en verzamelde lange tijd beeldjes van heksen.
En vandaag mag ik het hebben over mijn favoriete heksen in boeken!


Halloween wedstrijd quote van de dag: ““I ate his liver with some fava beans and a nice chianti”
.
Wil je alles weten over de halloween wedstrijd? Neem dan snel even een kijkje hier en doe mee!

De heksenhoeve – An Janssens

de heksenhoeve

Titel: De heksenhoeve
Auteur: An Janssens
Pagina’s: 233
Genre: Adult, Thriller
Uitgave: Paperback
LinksGoodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

In het Meerdaalwoud ligt een oude boerderij verscholen. Wandelpaden lopen er in een wijde boog omheen, geen konijn of hert waagt zich in de buurt, en de bewoners leven er nog zoals honderd jaar geleden; er is geen elektriciteit, de wc is een hokje buiten en water komt uit de waterput. Maar wie of wat houdt de bewoners daar… en hoe kunnen zij iets te maken hebben met de moord op een studente, tien kilometer verderop in het bruisende Leuven?
Vragen voor Sander Dats. Hij is slechts het hulpje bij de federale politie en door zijn allesoverheersende teldwang is hij het mikpunt van spot, maar dit is zijn kans om zich te bewijzen. De zaak neemt echter een onverwachte wending wanneer Sanders ex Anouk op de Heksenhoeve terechtkomt en de bewoners haar niet meer laten gaan.

Review:

De halloween week draait nu echt op volle toeren en het werd tijd dat ik ook eens wat “griezeligs” van eigen bodem las. Volgers weten dat ik niet zo vaak in het Nederlands lees, maar voor talent van eigen bodem maak ik graag een uitzondering.

Ikzelf las nog nooit iets van An Janssens, maar ben wel stiekem een beetje benieuwd geworden naar haar fantasy reeks. De heksenhoeve, haar stand-alone bovennatuurlijke thriller, is een boek waar ik veel Vlaamse blog-vriendjes enthousiast over zag schrijven. Ideaal dus voor de Halloween week hier op mijn blog!

Terwijl ik deze review schrijf ben ik nog altijd aan het twijfelen tussen 2 en 3 sterren. 2 sterren omdat ik eigenlijk ontzettend teleurgesteld ben in dit boek. Het lijkt wel een beetje een tendens te worden deze week. Wederom hoopte ik af en toe een beetje kippenvel te mogen ervaren, maar jammer genoeg liet ook dit boek me in de steek wat griezelfactor betreft. Misschien had de titel en de korte inhoud me op het verkeerde spoor gezet? Ik hoopte echt op een spookachtig verhaal, waar mijn haren van zouden rechtkomen en waar de spanning van af droop. Niets van dit alles jammer genoeg. Het bovennatuurlijke element liet me vooral achter met een “oké dan” gevoel. Waar was de spanning? De actie? De sensatie?

Op zich vond ik het concept van de Heksenhoeve wel erg interessant. Er zaten ontzettend goede ideeën in. Zoals de dagboekfragmenten en dergelijke, maar om de een of andere reden werden deze niet uitgewerkt. Ze worden kort in het verhaal gebruikt, maar onvoldoende uitgediept. En dat is eigenlijk het algemene gevoel dat ik bij dit verhaal heb. Te weinig uitdieping, te weinig uitleg en naar het einde toe gaat alles in sneltreinvaart. Het einde voelt echt afgehaspeld aan.

Het engste aan het hele verhaal moet wel de telmatige dwang van Sander, het hoofdpersonage zijn. En laat nu net de gedetailleerde uitwerking van Sanders aandoening de reden zijn waarom ik het boek toch drie sterren zou geven. Hoewel ik Sander een van de meest ergerlijke personages van 2017 vond, kon ik de integratie van zijn aandoening erg appreciëren. An Janssens belicht ook de invloed die zijn aandoening heeft op zijn dagdagelijkse leven en de relaties die Sander aangaat.

Nog een sterk punt in het boek is de toevoeging van Anouk, de ex-vriendin van Sander. Een dame met ballen aan haar lijf! Iets wat ik echt wel kon appreciëren. Haar stoere houding zorgde ervoor dat ik telkens zat af te tellen naar de hoofdstukken die vanuit Anouks oogpunt werden vertelt.

En omdat ik nu toch alle goede punten van het boek aan het opsommen ben, zal ik ook maar even stilstaan bij het dialect gebruik in het boek. Daarvoor alleen zou het boek een extra ster moeten krijgen! Het Vlaams met zijn vele dialecten werd echt mooi in beeld gebracht. Dialect gebruik in een verhaal is zo een sfeerschepper!

Als je opzoek bent naar een politiethriller met een bovennatuurlijk kantje, dan is dit boek misschien wel helemaal iets voor jou. Voor mij was het jammer genoeg allemaal een beetje te lauw. Het had wat extra pit kunnen gebruiken om me geboeid te houden.


Halloween wedstrijd quote van de dag: “I am tired of myself tonight. I should like to be somebody else.”
Wil je alles weten over de Halloween wedstrijd? Neem dan snel even een kijkje hier en doe mee!

Between the devil and the deep blue sea – April Genevieve Tucholke

between the devil and the deep blue see

between the devil and the deep blue see

Titel: Between the devil and the deep blue sea
Auteur: April Genevieve Tulchoke
Pagina’s: 360
Uitgave: Paperback
Genre: horror, paranormaal, ya
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Violet White woon in een slaperig kuststadje dat brutaal wordt wakker geschud wanneer River West zijn intrek neemt in haar gastenwoning.  Is river gewoon een leugenaar met mooie ogen en een mysterieus verleden of zou het kunnen dat hij meer is dan dat? Violets oma waarschuwde haar al dat ze ver weg moest blijven van de duivel. Maar zouden de duivel en die mooie jongen die ligt te zonnen, koffie drinkt en haar zacht kust op het kerkhof, een en dezelfde persoon kunnen zijn?

Review:

Between the devil and the deep blue sea is een van die boeken waar je op goodreads de meest uiteenlopende reviews over kan terugvinden. De reviews gaan van 5 sterren tot 1 ster. Volgens mij hou je ervan of totaal niet. En ik begrijp beiden kampen eigenlijk wel. Ikzelf kon het verhaal wel smaken!

Between the devil and the deep blue sea is een verwarrend boek. Het heeft een hele ouderwetse “feel”, terwijl het zich in hedendaags setting afspeelt. En toch voelde het alsof ik me in het diepe zuiden van de VS bevond in de 19de eeuw. De espressomachines en mobiele telefoons even buiten beschouwing gelaten.

“Hence? My habit of reading more than I socialized made me use odd, awkward words without thinking.”  

Eigenlijk gebeurt er in heel het boek niet echt iets angstaanjagends. En toch druipen de pagina’s met onheilspellendheid en doem. De schrijfstijl van April Genevieve Tucholke draagt daar een groot stuk in bij. Ze zorgt ervoor dat de omgeving echt tot leven komt. De oude vervallen statige woning met het omliggende bos, de onheilspellende kliffen met daaronder de schuimende zee. Het wordt beschreven alsof je er zelf bent. 90% van het onbehaaglijke gevoel dat dit boek je geeft is puur gebaseerd op de betoverende schrijfstijl. Het deed me met momenten zelf een beetje denken aan de sfeer die gecreëerd wordt in True Blood.

“River’s kiss tasted like coffee and storms and secrets.”

Gelukkig want op zich valt het plot een beetje tegen. Zoals ik eerder al zei eigenlijk gebeurt er niet echt iets angstaanjagends. En als je dan eindelijk lijkt af te stevenen op een moment dat je haren recht omhoog zouden komt, valt het allemaal in duigen. Het lijkt wel of de schrijfster niet voor full-on horror durfde gaan en daarom een afgezwakte versie op papier heeft gezet.

“Some people don’t deserve to live. And, to go a step further, some people need to die.”  

Between the devil and the deep blue sea is simpelweg een liefdesverhaal met jammer genoeg een klassiek geval van insta-love. Iets waar ik meestal geen problemen mee heb, maar om de en of andere manier voelde ik met deze romance geen echte klik. De aantrekkingskracht tussen Violet en River ging een beetje aan mij verloren. Misschien omdat er niet genoeg opbouw was of omdat er geen echte connectie tussen de twee personages leek te zijn? Buiten dat ze allebei op de juiste plaats op het juiste moment waren.

“Their faces were white. And grim. They glared at me, streaks of pale moonlight sweeping across their cheeks. They looked somber and gruesome and not like kids at all.”

Of misschien komt het wel omdat River een personage is waarvan je bij de start van het boek weet dat er iets niet helemaal koosjer is. Je weet van in het begin dat River niet is wie hij laat uitschijnen. Maar hoe slecht is hij echt? Want het is wel duidelijk dat er duivelse krachten aan het werk zijn in het dorp.

Het plot van between the devil and the deep blue sea is eigenlijk redelijk “doorzichtig” en verschilt niet zoveel van andere YA-paranormale romances. Maar het boek onderscheid zich door de prachtige, donkere, gothic schrijfstijl. Het tweede deel in de reeks staat zeker op mijn to read lijstje!


Halloween wedstrijd quote van de dag: “Wendy? Darling? Light, of my life. I’m not gonna hurt ya. I’m just going to bash your brains in.”
Wil je alles weten over de halloween wedstrijd? Neem dan snel even een kijkje hier en doe mee!

Een kijkje in wonderland #september17

  • 1 september! Onze grote jongen is er weer klaar voor. Lotte ging voor het eerst naar de creche. En mama en papa? Die genoten van quality time met elkaar.
  • Mijn eerste werkdag stond ook voor de deur. Een van mijn beste vriendinnen bezorgde me een Rhysand pakket en een heel lief briefje om me een hart onder de riem te steken.
  • We genoten van een dagje Schotland op de highland games. Geen Jamie Fraser te bespeuren…. maar doedelzakken maken veel goed!
  • And who needs Jamie Fraser met deze kleine highlander!
  • De herfst is echt in het land dus trok ik er met mijn twee mini’s op uit!
  • In het weekend mocht ook papa mee gaan kastanjes zoeken!
  • Op vraag van de zoon haalde we de Halloween decoratie wat vroeger dan gewoonlijk boven. Heerlijk gezellig!
  • En herfst dat wil zeggen tijd voor raclette!
  • Mijn mini-heksje is alvast klaar voor Halloween!
  • Jules en ik bakte minion cakejes die natuurlijk mee naar school moesten voor de lunch.
  • En de eerste mince pie is ook al verslonden…. het kerstgevoel is er al helemaal!

Herinnering: Halloween wedstrijd

Het is bijna zover! Halloween komt eraan!
En dat wil zeggen dat het tijd is voor de jaarlijkse halloweenwedstrijd!

Daar jaar ligt er voor de winnaar van de Halloween-wedstrijdje een pakketje te wachten. Wat dat juist inhoud blijft nog even geheim, maar weet dat er sowieso een boekenbon van 20 euro van bol.com te winnen valt.

Dit jaar loopt de Halloween week en de winactie van maandag 23/10/2017 tot en met zondag 29/10/2017.
Dagelijks zal er een Halloween gerelateerde post op de blog verschijnen en in die post vinden jullie een quote uit een bekend horror-verhaal. De quote zal altijd onderaan het artikel te vinden zijn in het oranje. Het is de bedoeling dat je de 7 quotes linkt aan het juiste boek (en moeilijk is het echt niet. Let google be your friend. :-)).

Even kort op een rijtje wat je dient te doen om kans te maken op het Halloween pakket:

  1. Volg de boek in wonderland facebook pagina
  2. Deel het bericht op je eigen facebook pagina
  3. Verzamel de 7 quotes en vul deze voor 31/10/2017 middernacht in via onderstaandformulier!
  4. Extra kans? Volg boek in wonderland op bloglovin en laat het eventjes weten in de comments!
  5. Extra kans? Volg boek in wonderland op twitter en laat het eventjes weten in de comments!