T10T: boek-koppels

Het is weer donderdag en dat wil zeggen dat Emmy van zon en maan weer een top 10 voor ons in petto heeft. Vandaag gaat de top 10 over onze favoriete stelletjes in literatuur. Wat een leuk onderwerp, want sowieso lees ik wel erg graag romantische verhalen. Dus hier komen mijn top 10 van koppels!

10. Harry en Ginny (Harry Potter)

Harry en Ginny was a match made in heaven. Ik was echt teleurgesteld toen Harry even met Cho omging. (Roepen en tieren tegen een boek is mij niet vreemd.) Gelukkig kwam alles op zijn pootjes terecht.

9. Luce en Daniel (Fallen)

Het is ondertussen al geruime tijd geleden dat ik de Fallen reeks las en in mijn herinneringen was ik echt dol op deze reeks. Vooral de uiteindelijke ontknoping over Luce en Daniel sprak tot mijn verbeelding. Een liefde door alle tijden heen, maar telkens vervloekt zijn. Heerlijk!

8. Ron en Hermelien

Ron en Hermelien zijn altijd mijn favoriete Harry Potter koppel geweest. Ja, zelfs voor Harry en Ginny. Bij hen zat ik echt af te tellen tot het ogenblik dat ze in elkaars armen vielen.

7. Don & Rosie (Het Rosie effect)

Hoewel ik het Rosie effect maar een middelmatig boek vond, was ik wel gecharmeerd door Don en Rosie. Vooral Don vond ik een heerlijk personage, maar zijn karakter kwam echt volledig tot zijn recht aan de zijde van Rosie. Hun verbale steekspelen waren echt genieten!

6.Vianne & Roux (Chocolate)

Vianne & Roux zijn een beetje een vreemd koppel. Allebei gesteld op hun vrijheid. Maar wanneer het erop aankomt gaan ze voor elkaar door een vuur. Ik hield ook ontzettend van de manier waarop Roux zich als stiefvader gedroeg.

5.Jace & Clary (The mortal instruments)

Tja… wat valt er nog te zeggen over Jace en Clary. Ze zullen altijd een speciaal plekje in mijn hart bewonen gezien zij me terug aan het lezen brachten. Je zag hun relatie doorheen de boeken ook echt evolueren en ik zit op hete kolen om te zien hoe het met hen is afgelopen.

4.Hazel en Gus (A fault in our stars)

Hazel en Gus daar kan je niet rond is natuurlijk een beetje een tragisch verhaal. Maar… dat neemt niet weg dat ik hun relatie zo ontzettend mooi vond in al hun fragiliteit. Sowieso ben ik snel vertedert door die eerste, grote liefde, maar gezien het bij hen ook meteen de laatste is was ik helemaal verkocht. Sowieso hield ik erg van hun nuchtere kijk op de situatie.

  1. Lou en Will (Ik voor jou)

Lou en Will staan op een zeer verdienstelijke derde plaats. Ik ben op hen beiden verliefd geworden en hun verhaal heeft me meerdere dozen kleenex gekocht. Het mooie aan hun relatie vond ik vooral dat ze elkaar net vonden in hun situatie. Als Will zijn ongeluk niet zou gehad hebben, dan denk ik niet dat ze ooit zo een sterke band opgebouwd zouden hebben.

  1. Clare en Henry (De vrouw van de tijdreiziger)

Het doet me eigenlijk een beetje pijn om Clare en Henry op de tweede plaats te zetten. Dus zie dit maar als een gedeelde derde plaats. Wat ben ik verliefd op het verhaal van hun liefde. Vooral de kracht die hen over alle tijdsgrenzen heen tilt vind ik adembenemend mooi.

  1. Jamie en Claire (De reiziger)

Tja, geen verrassing zeker. Jamie en Claire moesten voor mij op de eerste plek staan. Hun liefde is van het soort waar ik erg van hou: voorbestemd. Ze vullen elkaar zo mooi aan en zijn vaak zo verschillend. Claire staat haar mannetje tegen Jamie en hij behandeld haar altijd met respect en liefde. Mijn absolute favoriete koppel allertijden.

Het diner -Herman Koch – Mijn leeslust werd niet opgewekt…

het diner

Titel: Het Diner
Auteur: Herman Koch
Uitgever: Anthos
Pagina’s: 300
Gelezen: Hardcover
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen.
De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons ­– wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is.

Review:

Voor ik aan het boek begon scrolde ik kort even door enkele reviews, om me beter voor te bereiden op wat ik juist mocht verwachten. Vele reviews zeiden dat het diner een soort van “Nederlandstalige Gone Girl” is. Gone Girl is een van mijn favoriete psychologische thrillers, dus waren mijn verwachtingen erg hoog. Voor diegene die het diner nog niet gelezen hebben en nu interesse hebben…. Het lijkt in niets op Gone girl. Gone girl was een ontzettend intelligente, donkere thriller met hoeken en kanten die je niet zag aankomen. Allemaal zaken die het diner me niet te bieden had.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Mijn grootste probleem met het diner zijn de personages. Wat een hekel had ik aan elk personage in dit verhaal. Meestal heeft dit geen invloed op mijn leeservaring, maar deze keer geraakte ik gewoon niet over mijn ergernis. De arrogantie en kortzichtigheid droop gewoon van de pagina’s. Vooral het hoofdpersonage. Wat een zielige man die niets anders doet dat druipen van jaloezie over de levensstijl van zijn broer. Zijn enige doel lijkt te zijn om een ongemakkelijke avond, nog ondragelijker te maken. Hoe meer we over hem te weten kwamen aan de hand van flashbacks, hoe meer ik me aan hem begon te ergeren. Het ganse verhaal en de interactie tussen de personages voelt erg geknutseld aan. Net alsof de personages geen mensen, maar robots zijn. Niets verloopt natuurlijk en het enige personage dat een beetje “menselijk” overkomt is de zoon van het hoofdpersonage. Vreemd is dit, vermits het ganse boek draait over de criminele activiteiten van de zoon en zijn neef. En hoewel hij dus eigenlijk de “slechterik” is in het verhaal, is hij toch de enige waar ik me een beetje toe aangetrokken voelde.

Aan de andere kant vond ik de manier waarop Koch het verhaal opbouwde erg aangenaam. Hij besteed heel veel tijd aan het beschrijven van de maaltijden, de omgeving en wat dat allemaal niet zal gekost hebben. Maar over de dingen die echt belangrijk zijn blijft hij opzettelijk erg vaag. De psychologische afwijking, de leugens tussen man en vrouw en de achtergrond van de personages. Het lijkt allemaal niet te veel rol te spelen. Hierdoor creëert hij een erg gespannen feest die uiteindelijk opbouwt naar de vraag waar het allemaal om draait: hoever ga je om je kind te beschermen?

Zelf moeder zijn is die vraag net wat er voor zorgde dat ik bleef lezen en het boek zelf uitgebreid met mijn man besprak. Ben je als ouder verantwoordelijk voor de daden van je kind? Is een kind altijd het product van zijn omgeving of heeft zijn aangeboren natuur toch vaak de bovenhand? En wat is dat juist je kind beschermen? Een boek dat ervoor zorgde dat ik dieper ging nadenken over bepaalde zaken en net daarom wil ik het toch nog graag twee sterren toekennen!

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader: Fans van Kluun en Wieringa

Een boek dat me echt aan het denken bracht….

Illuminae – Amie Kaufman & Jay Kristoff – Geen vuurwerk in de ruimte….

Illuminae

Titel: Illuminae
Auteur: Amie Kaufman & Jay Kristoff
Uitgever: Knopf books for young readers
Pagina’s: 599
Gelezen: paperback, engelstalig
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Deze morgen dacht Kady dat het uitmaken met Ezra het moeilijkste zou zijn, wat ze vandaag zou doen.  In de namiddag vond er echter een invasie van haar planeet plaats………
We zijn het jaar 2575 en twee grote, rivaliserende bedrijven voeren een verhitte oorlog over een kleine ijsplaneet. Jammer genoeg had niemand er rekening mee gehouden dat er ook mensen woonachtig waren op de planeet. Terwijl de oorlog rond hen lostbarst, proberen Kady en Ezra in veiligheid te geraken.
Maar dit is nog maar het begin van al hun problemen. Een dodelijk virus breekt uit onder de vluchtelingen en muteert zich razendsnel. De boordcomputer blijkt andere plannen met hen te hebben en dan is er natuurlijk ook nog de effectieve vijand die hen op de hielen zit.

Review:

Laten we het eens over illuminae hebben… dit is waarschijnlijk een van de grootste boekenhypes van 2015. Iedereen is helemaal lyrisch over dit boek, dus ik voel me een beetje eenzaam in mijn hoekje. Het boek liet me namelijk voor een groot stuk simpelweg koud. Laten we maar beginnen met wat ik echt geweldig vind aan dit boek en dat is de layout. Ook meteen de reden waarom ik illuminae zo graag wou lezen. Ik ben een grote fan van verhalen die vertelt worden aan de hand van dossiers en documenten. Illuminae is zeker niet alleen met dit concept, dus uniek is het niet. Maar ik hou wel van de manier waarop er met de dossierstijl wordt omgegaan in dit verhaal. De layout is simpelweg prachtig. De vormgevers zouden hier prijzen voor moeten winnen.

Maar dan komen we bij het verhaal en daar gaat het voor mij toch een beetje de mist in. Alle zaken die ik op voorhand las zijn zonder twijfel waar. Illuminae is een “space opera” met een oorlog, een computer die doldraait, een virus dat doden zaait en natuurlijk de obligate romance. En misschien was dat voor mij wel het struikblok. Zoveel verschillende zaken allemaal in één verhaal geduwd. Het verhaal voelde met momenten echt onsamenhangend, zoveel dingen gebeurden tegelijkertijd.

Ik had ook wel wat problemen met de schrijfstijl. Het dossier bestaat namelijk ook uit verslagen en prints van gesprekken tussen officieren, luitenants en dokters. Maar niemand praat en schrijft alsof ze volwassenen zijn. Vooral in de chat berichten tussen deze personages vond ik de schrijfstijl gewoon ridicuul. Waarom zouden deze mensen Cuz en Wut gebruiken?

Maar het grootste probleem dat ik heb met illuminae heb, is het compleet gebrek aan originaliteit. Het hele boek voelt als een mix tussen star trek en the walking death. En als dat aantrekkelijk voor jou klinkt, dan zou ik je aanraden om het boek onmiddellijk te lezen. Al bij al een boek waar ik doorvloog, maar waar het verhaal mij niet echt kon boeien. Zoals wij hier in het Antwerpse zeggen: “Schoon van ver, maar ver van schoon.”

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Aanrader: Als een mengeling van Star Trek en The walking death je aanspreekt dan moet je dit boek zeker een kans geven!

Prachtige vormgeving, maar teleurstellend verhaal.

T10T: films/series die beter zijn dan het boek

Schande, zeggen dat een film en serie beter is dan het boek. Althans zo denken boekenliefhebbers (mezelf inclusief) toch vaak! Daarom daagt Emmy ons vandaag uit om net het tegendeel te bewijzen. Dus hier zijn mijn 10 films of series die ik effectief beter vond dan het boek!

  1. Bones – Kathy Reichs

Ik ben een gigantische bones fan en in een opwelling besloot ik daarom de ganse Temperance Brennan reeks van Kathy Reichs aan te schaffen. Een vergissing… ik ben nooit door het eerste boek doorheen geraakt.

  1. Interview with a vampire – Anne Rice

Ik hield ontzettend van het boek, maar vond de film nog net iets beter. Misschien omdat Anne Rice nogal uitgebreid schrijft en de film alles een beetje meer compacter en handelbaarder maakte?

  1. Orange is the new black – Piper Kerman

Ik hou zowel van het boek Orange als van de televisieserie. Maar, erg belangrijk, de twee staan vrij los van elkaar. Nu ja, de basis is natuurlijk het zelfde, maar zoals je al kan raden is de tv serie erg gedramatiseerd. En in dit geval krijgt die dus mijn lichte voorkeur. Omdat ik echt geniet van die “WTF?” toestanden. Toch ben ik erg blij het boek gelezen te hebben. Om zo toch een iets realistischer beeld te krijgen van het leven in de Amerikaanse gevangenis.

  1. Bridget Jones Diary – Helen Fielding

Het boek is zeker niet slecht, maar de films zijn top. Dus ja, ze moeten nipt tegen elkaar afleggen. Voornamelijk omdat ik zo geniet van de acteerprestaties in Bridget Jones.

  1. Fried green tomatoes at the whistle stop café – Fannie Flagg

Fried green tomatoes was een film die we verplicht op school kregen voorgeschoteld en die een ontzettende indruk maakte. Pas enkele jaren geleden kwam ik erachter dat dit eigenlijk een boek was. Een boek waar ik ook erg van genoot, maar toch maakte het niet zo een indruk als de film.

  1. Sex and the city – Candence Bushnell

Sex and the city is jarenlang mijn favoriete televisieserie geweest. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik het boek las. Wat een vreselijk verhaal. Neen, ik ben geen fan van het boek.

  1. True Blood – Charlaine Harris

Ik kreeg enkele jaren geleden voor kerst de ganse Sookie Stackhouse box met de ganse reeks erin. Ik was grote true blood fan en dacht dat ik de boeken ook wel zou kunnen smaken. Deels sloeg ik daar de nagel op de kop. De verhalen zijn zeker niet slecht, maar je moet ze kunnen loskoppelen van de tv-serie. De twee staan redelijk los van elkaar en is toch net een beetje volwassener dan de boeken.

  1. The chronicles of Narnia – C.S. Lewis

Tja… wat kan ik zeggen. Ik geraak maar niet door de boeken van C.S Lewis door. De films van Naria die lukken op een zondagnamiddag echter wel.

  1. The lord of the rings – J.R.R Tolkien

Ik weet het, ik weet het… hoe durf ik te zeggen dat ik de films beter vind. Wel, ik probeer al jaren LOTR te lezen, maar het lukt me met de beste wil van de wereld niet. Telkens strand ik. De drie films keek ik wel allemaal uit. Niet dat ik die nu zo geweldig vond, maar een mens doet al eens wat voor de liefde van de echtgenoot.

  1. The notebook – Nicolas Sparks

The notebook zal voor altijd en eeuwig mijn favoriete romantische film blijven. Daar zit Ryan Gosling voor iets tussen, maar ook gewoon het adembenemende, romantische verhaal. Tranen met tuiten heb ik gehuild. Dus kreeg ik van mijn ventje het boek cadeau, met een persoonlijke boodschap in geschreven. En dat is meteen de reden dat ik het boek nooit zal wegdoen. Want voor het geweldige verhaal moet ik het zeker niet bijhouden.

The readers of broken wheel recommend – Katarina Bivald – Hoe een lief boek toch iets forceerd….

the readers.jpg

Titel: The readers of broken wheel recommend
Auteur: Katarina Bivald
Uitgever: Sourcebooks Landmark
Pagina’s: 400
Gelezen: Eboek, engelstalig via netgalley
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Eens je een boek toelaat in je leven, kunnen er onverwachte dingen gebeuren….
Broken Wheel, Iowa, heeft nog nooit een meisje zoals Sara ontmoet. Zij reisde alleen vanuit Zweden naar Iowa om haar penvriendin Amy te leren kennen. Wanneer ze aankomt ontdekt ze echter dat Amy die dag begraven wordt. Gelukkig willen de inwoners van het dorp zich wel over haar ontfermen. Afgesloten van de wereld opent Sara een boekenwinkeltje in het dorp. Dit ter nagedachtenis van haar vriendin Amy en in een poging om dit verloren dorp te redden. Haar enige doel is om de inwoners aan het lezen te krijgen en hen te laten ervaren dat boeken een groot plezier kunnen zijn.

Review:

Ik wil eigenlijk zeggen dat ik dit het liefste boek vond dat ik dit jaar gelezen hebben. Maar wie zegt nu over een boek dat het een lief boek is? En toch is dit het eerste woord dat me telkens te binnen schiet als ik aan dit boek denk.

Ik heb een beetje een haat – liefde verhouding met dit boek. Ik kan niet anders dan het een erg leuk boek te vinden, want het gaat over boeken. Hoe boeken ervoor zorgen dat een rotte dag toch een zilveren randje krijgt. Hoe je kan genieten van boeken. Hoe het mensen kan samenbrengen. En hoe boeken soms je leven kunnen veranderen. Als boekenwurm kan ik dus niet anders dan genieten van een boek over boeken. Ik genoot ook met volle teugen van de kleine weetjes over uitgeverijen, auteurs en boekenwinkels. Ik heb zonder twijfel enkele leerzame weetjes opgestoken.

Het hoofdpersonage Sara is een eenzaam meisje dat zich verbergt achter haar geliefde boeken. Haar enige echte vriendin is een oudere Amerikaanse vrouw, Amy. Amy en Sara zijn penvriendinnen en ze wisselen regelmatig boeken uit die een speciale betekenis voor hen hebben. Sara mag dan op het eerste gezicht een stil, teruggetrokken meisje lijken, maar volgens mij is ze best een durfal. Tenslotte stapt ze helemaal alleen op het vliegtuig richting Amerika om een vrouw te ontmoeten die ze enkel vanuit haar brieven kent. Dit klinkt misschien velen vreemd in de oren, maar ik heb al jaren zelf een penvriendin dus ik begreep Sara wel. Dus ja, ik vond Sara wel een sterk personage. Zij tast echt haar eigen grenzen af en ontwikkeld zich doorheen het verhaal tot een belangrijke spilfiguur in het dorp. Je ziet haar echt haar plekje vinden en langzaam openbloeien.

Ook de andere personages in het boek lagen me wel. Ze zijn allemaal een beetje stereotype, maar terzelfdertijd ook wel erg realistisch. Ze pasten een voor een zonder problemen in een dorpje als Broken wheel. We kregen van iedereen een duidelijk schets van hun geschiedenis en dat zorgde er ook voor dat ik de keuzes en beslissingen van de dorpeling beter kon plaatsen en begrijpen Jammer genoeg lieten de relaties tussen de personages een beetje te wensen over. Ik kon enkel een echte connectie vormen met Caroline en Joey. Ik genoot echt van hun verhaallijn en keek er echt naar uit om meer van hen te weten te komen. Maar de romance waar het hele boek werkelijk om draait voelde ontzettend geforceerd aan. Ik begrijp dat de auteur er misschien voor probeerde te zorgen dat we in spanning zaten te wachten op de grote ontknoping. “Komt het nu goed of niet?” Maar ze heeft de attractie tussen de twee personages zo minimaal gehouden dat ik gewoon geen seconde geloofde in hun relatie.

Nog iets waar ik me aan irriteerde waren de brieven van Amy die doorheen het boek geïmplementeerd zijn in het verhaal. Ik geef toe dat deze epistels wat meer inzicht geven in het dorp en zijn inwoners, maar ik kon gewoon niet begrijpen waarom Sara zo een klik voelde met Amy. Haar brieven waren vaak erg saai. Het verhaal draait zogezegd om twee vrouwen die elkaar hun ganse leven toevertrouwen in brieven, maar zo komt dit in de brieven zelf helemaal niet over. Amy heeft het altijd over zichzelf en het dorp waar ze woont. De brieven zijn als plot-werktuig gebruikt. Maar wil dat zeggen dat je hen compleet ongeloofwaardig moet maken? In brieven tussen penvrienden wordt er ook altijd gesproken over de andere persoon. Je reageert op wat hij of zij je in een vorige brief heeft vertelt. Waarom speelt Amy dan nooit in op wat Sara allemaal doormaakt? Het voelt allemaal erg geforceerd. En daarmee benoem ik meteen het tweede woord waar ik dit boek mee zou willen omschrijven. Lief en geforceerd. Het verhaal heeft zeker potentieel en ik genoot ook wel tijdens het lezen. Maar het sleepte erg lang aan en de verhaallijnen voelden echt aan alsof ze verwrongen waren. Het was een aangenaam boek, maar er ontbrak toch iets aan. Hierdoor beland het al snel in het rijtje van dertien in een dozijn.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader: Fans van Sarah Winmann en Jen Campbell zullen dit verhaal zeker kunnen smaken.

Elke boekenwurm zou dit verhaal een kans moeten geven.

Invasion of the tearling – Erika Johansen – Een invasie van mijn hart…

23482781.jpg

Titel: The Invasion of the Tearling
Auteur: Erika Johansen
Uitgever: Boekerij
Pagina’s: 515
Gelezen: Hardback, Engelseversie
Find the English review
here!
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Met elke dag die voorbij gaat, groeit Kelsea Glynn een beetje meer in de rol als Koningin van de Tearling. Door het tegenhouden van de export in slaven naar het naburige rijk Mortmesne, heeft ze zich de woede van de Rode Koningin op de hals gehaald. De rode koningin, een gevreesde tiran die haar krachten haalt uit donkere magie, heeft haar leger nu richting de Tearling gestuurd. En ze zal niet stoppen voor het land in haar handen is.
Maar terwijl de Mort aan de grenzen van haar rijk staan, ontwikkeld Kelsea een mysterieuze connectie met een vrouw van voor de grote oversteek. Lily leeft in een wereld waar vrouw zijn op zich al een misdaad is. Het lot van de Tearling, en Kelsea’s ziel, hangen samen met Lily en haar levensverhaal. Maar zal Kelsea genoeg tijd hebben om de waarheid te ontdekken?

Review:

Ik ben me er nu (slechts enkele uren na het lezen) reeds van bewust dat dit boek me met een serieuze kater gaat achterlaten. Het gekende zwarte gat, nadat een boek je echt volledig in de ban heeft gehouden. Mensen die mijn reviews al een tijdje volgen, hier of op goodreads, herinneren zich misschien nog dat ik over De kroon van de Tearling zei dat ik het boek geen vijf sterren kon geven vanwege het dystopische aspect. Vandaag ga ik net het tegenovergestelde vertellen. Net vanwege dat dystopische aspect krijgt Invasion of the Tearling van mij 5 sterren!

In kroon van de Tearling werd er amper uitleg gegeven over het feit dat het een futuristisch verhaal is dat zich toch in een middeleeuwse setting afspeelt. In het tweede deel werden echter de meeste vragen voor mij opgelost. Gelukkig niet allemaal, wat mij erg enthousiast maakt over het laatste deel in de reeks. Ik heb er hoge verwachtingen bij, vooral omdat heel wat losse eindjes in dit boek perfect aan elkaar geknoopt werden. Het ganse verhaal over de grote oversteek en de middeleeuwse setting was ontzettend onverwacht, maar ook realistisch en beangstigend. Op een bepaald moment zat ik echt stukken luidop voor te lezen aan mijn man, net omdat ze zo levensecht zijn.

Invasion of the Tearling is een heel ander boek dan Kroon van de Tearling. Veel donkerder, angstaanjagender, meer gericht op mature lezers en vooral geen young adult. Het gaat moeilijke onderwerpen zoals verkrachting, geweldig, corruptie en mishandeling op geen enkel moment uit de weg. I

Deze keer werd het verhaal opgedeeld tussen twee hoofdpersonages. Het ene hoofdpersonage is Kelsea, die we ondertussen allemaal kennen. Ik was dol op haar in het eerst boek en de liefde is alleen maar sterker geworden. Kelsea is een erg geloofwaardig personage. Ze is zeker niet perfect en maakt fouten. Ze is ook niet bang om haar donkere kant onder ogen te komen en soms aan de verleiding toe te geven. Ze is nog altijd een beetje onzeker, maar laten we ook niet vergeten dat ze slechts 17 jaar oud is. Omdat het verhaal opgesplitst is in twee verhaallijnen, zien we Kelsea deze keer minder in de spotlight staan. En met momenten miste ik haar ontzetten. Gelukkig genoot ik net zo hard van het nieuwe personage in de reeks. Lily, is een pre-oversteek vrouw die in een futuristische versie van Amerika woont. Haar verhaal is erg donker, vol verdriet. Maar ook uitermate boeiend en ontzettend goed ontwikkeld. Haar verhaallijn beantwoord erg veel vragen uit het eerste deel, maar zorgt er ook voor dat er heel wat nieuwe vragen bijkomen die tot een erg interessant derde deel kunnen leiden.

En dan heb ik het nog niet gehad over de nieuwe slechterik in de reeks. Ik ben behoorlijk dol slechteriken en deze is tot nu toe echt perfect. Mysterieus, verleidelijk, maar zo fout! Ik kijk er echt naar uit om zijn achtergrond verder te ontdekken.

Dit is de eerste keer dat ik zo dol ben op een sequel.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader voor fans van : Het eerste deel van de reeks, maar ook als je kroon van de Tearling niet graag hebt gelezen, moet je dit deel zeker een kans geven. Het werpt een gans nieuw licht op de reeks.
Algemene indruk: Spannend, orgineel, weldoordacht, meeslepend verhaal!

T10T: minder bekende boeken

We zijn donderdag vandaag en dat wil zeggen dat het weer tijd is voor een top 10 donderdag. Vorige week liet ik de uitdaging aan mij voorbij gaan waarvoor mijn excuses. Het onderwerp was tien klassiekers en tot mijn schaamte moet ik toegeven dat ik zelf geen 10 klassiekers gelezen heb. Maar we werken eraan in 2016! Deze week lag het onderwerp me echter beter. Welke tien minder bekende boeken zou je lezers willen aanraden vroeg Zon en maan ons.

10. Landline – Rainbow Rowell

Rainbow Rowell is immense populair. Maar om de een of andere reden kom ik altijd haar Ya boeken tegen. Carry on is nu een groot succes. En ook Eleanor & Park of Fangirl zullen de meeste wel bekend in de oren klinken. Ik genoot echter het meeste van het boek Landline. Misschien omdat ik al wat ouder ben en me meer aangesproken voelde door het boek? Ik vond het verhaal van een vrouw die haar partner in het verleden aan de lijn krijgt zo aangrijpend en ontroerend. Echt een aanrader!

  1. Allerzielen – Deborah Harkness

Ik kan maar niet begrijpen dat deze reeks van Deborah Harkness geen grote fanbasis heeft. De trilogie bevat echt alles waar dames van houden. Een sexy vampier, een groot geheim, ontluikende magische krachten, tijdsreizen en mythische figuren. Als je als tiener dol was op twilight, moet je deze reeks gewoon proberen!

  1. Het heksen uur – Anne Rice

De meeste mensen kennen de vampierenverhalen van Anne Rice en die zijn inderdaad geweldig. Maar ik ben een nog grote fan van haar reeks over de Mayfair heksen. Een heerlijk, episch verhaal over een familie en hun “duivelse” aanhangsel.

7.Peter Nimble and his fantastic eyes – Jonathan Auxier

Peter Nimble is een kinderboek, maar wat voor. Vol avontuur en onverwachte gebeurtenissen. De schrijfstijl van Jonathan Auxier zuigt je mee in het verhaal en laat je pas op de allerlaatste bladzijde terug los. Het wordt trouwens hoog tijd dat iemand dit boek vertaald zodat mijn zoontje er binnen enkele jaren ook van kan genieten.

  1. Van min negen naar plus 1 – Jools Oliver

Wat heb ik gelachen met dit boek! Een vriendin gaf me de raad het te kopen op het ogenblik dat ik net zwanger was en het was een schot in de roos. Jools vertelt zo eerlijk over alle hilarische situaties en ook over alle ups-and-downs. Een grote hulp tijdens mijn zwangerschap en de eerste maanden. Maar volgens mij gaan alle mama’s zich herkennen in dit boek!

  1. Zwarte Winter – Connie Willis

Zwarte winter is een van mijn favoriete boeken allertijden. Het vertelt het verhaal van een wetenschapster die terug in de tijd reist en daar geconfronteerd wordt met de pest. Sowieso ben ik een grote liefhebber van historische fictie, maar gemengd met tijdsreizen vind ik het helemaal onweerstaanbaar!

  1. Alles – Mike Gayle

En met alles bedoel ik niet de titel van een boek, maar effectief alle boeken van Mike Gayle. Geen idee hoe je het genre noemt dat hij schrijft. Guy-lit? Maar hij schrijft dus chicklit, vanuit een mannelijk oogpunt. Heerlijk ontspannend en ook wel leerrijk!

3.The constant princess – Philippa Gregory

Nog zo een boek waar ik nog altijd niet van begrijp dat het niet vertaald is. Iedereen kent Philippa Gregory, maar bijna niemand ken dit schitterende boek. The constant princess vertelt het verhaal van Catharine van Aragon voordat ze de vrouw van Hendrick werd.

2.Britannia road 22 – Amanda Hodgkinson

Britannia road 22 is rond dezelfde periode uitgebracht als het familieportret en volgens mij wordt het daarom al eens snel vergeten. Maar ik vind het net zo sterk als het familieportret. Het verhaal volgt een familie die door de oorlog uit elkaar is gehaald en nu terug herenigt is. Je volgt hoe ze proberen terug een gezin te vormen, maar dit is niet altijd even makkelijk na alle horror en gruwel van WOII.

  1. Dreigende stilte – Lucy Christopher

Dreigende stilte blijft een van mijn favoriete boeken allertijden en hoewel het behoorlijk gehyped is op Engelse boekenblogs kom ik het op Nederlandse blogs nooit tegen. Het is nochtans zo een krachtig en aangrijpend verhaal. Het boek is eigenlijk een lange brief van Gemma aan haar ontvoerder. Mooi… zo mooi….

T10D: boeken die ik eigenlijk wou kopen…

Ken je dat? Boeken waarvan je de eerste aankondiging ziet en ze onmiddellijk op je te lezen lijstje plaatst? Maar om de een of andere reden staan ze daar maanden later nog altijd? Wel deze week willen de dames van de The Broke and the bookish graag weten welke 2015 uitgaves we absoluut wouden lezen, maar uiteindelijk toch niet aangekocht hebben.

10 Ga heen zet een wachter door Harper Lee
wachter
Er is een reden waarom ik ga heen zet een wachter nog niet gekocht heb. En die reden is erg simpel. Ik heb spaar de spotvogel nog niet gelezen. Het is een beetje gek om een tweede deel te kopen, als je het eerste deel nog niet gelezen hebt. Maar ik wil ze dus allebei lezen. Wat zeg ik? Ik moet ze allebei lezen!

9 After you door Jojo Moyes

after you
Ik wil dit boek! Ik heb dit boek nodig! En toch leg ik het elke keer weer terug in de winkel. Ik heb er al erg gemengde reviews over gelezen en ik denk dat mijn hart de teleurstelling niet aankan. Voor jou was een van mijn favoriete boeken in 2015. Ik hou liever dat prachtige verhaal in gedachten.

8 The taming of the queen door Philippa Gregory
taming
Ik ben een grote liefhebber van Philippa Gregory haar werk en meestal bestel ik al haar nieuwe uitgaven. Ik heb geen enkele reden waarom ik nog niet in het bezit ben van dit boek. Echter waar… met de beste wil van de wereld. Ik heb geen idee.

7 A thousand nights door E K Johnston
1000
Kijk eens naar die cover! Hoe vreselijk mooi is de cover van dit boek! En het is uitgegeven door Disney Hyperion. Disney…. Enkel en alleen vanwege die reden wil ik dit boek in mijn boekenkast. Maar ik moet nog altijd the wrath and the dawn lezen en ik ben een beetje bang dat deze verhaal heel erg gelijkaardig zullen zijn.

6 Armada door Ernest Cline
armada
Ik moet nog altijd Ready Player one lezen en dat is ook meteen de enige reden waarom ik armada nog niet heb gekocht.

5 Ontworteld door Naomi Novik
ontworteld
Weer een sprookjes hervertelling. Ik ben duidelijk verslaafd. En als ik een ongelimiteerde creditkaart bezat dan kocht ik ze allemaal! Een voor een! Jammer genoeg ben ik niet de trotse bezitter van zo een kaart en hang ik dus soms af van mijn bibliotheek. Uprooted is ondertussen al twee maanden in de inbinding. Ik zou echt willen dat de inbinder wat sneller werkt, zodat ik het boek zo snel mogelijk uit de reken kan gaan sleuren.

4 November 8 door Colleen Hoover
download (21)
Kun je geloven dat de enige reden waarom ik dit boek nog niet gekocht gaat over het feit dat ik niet kan beslissen of ik haar boeken allemaal op papier wil of allemaal op mijn kindle. Een levensbelangrijke beslissing!

3 Confess by Colleen Hoover
confess

Dezelfde reden als met November 9….boek of ereader?

2 The rest of us just life here by Patrick Ness
the rest
Dit is een speciaal geval. Dit boek beland altijd in mijn winkelmandje, maar wordt er telkens weer uitgehaald. Ik spreek vooraf met mezelf af hoeveel geld ik effectief mag uitgeven. Dan shop ik en gooi ik een hele hoop boeken in mijn mandje en daarna maak ik een selectie. The rest of us just live here is ondertussen al drie keer het slachtoffer geworden van de laatste selectieronde.

1 The sword of summer by Rick Riordan
sword
Dit boek stond zo hoog op mijn verlanglijstje en ik ben er vrij zeker van dat ook mijn man dit boek wil lezen. Ik had dus alle redenen om dit boek te kopen en toch deed ik het niet. Waarom hoor ik je vragen? Wel, ik blijf graag trouw aan mijn Goden. Op dit ogenblik ben ik nog volop bezig met Percy Jackson en die wil ik graag eerst afwerken.

Hidden Bodies – Caroline Kepnes – Oh Joe…. wat doe je me aan.

hidden bodies

Titel: Hidden bodies
Auteur: Caroline Kepnes
Uitgeverij: Atria
Aantal pagina’s: 448
Gelezen als: Arc aangeboden door netgalley en de uitgeverij in ruil voor een eerlijke review
Links:
Goodreads
sterstersterster

Synopsis:

Charmante, maar moordlustige antiheld Joe zet zijn zoektocht naar de perfecte liefde verder in dit vervolg op “Jij”. Joe achtervolgt de vrouw waar hij van houdt naar de West kust, maar hij had zich nooit kunnen voorstellen in wat voor een wespennest hij terecht zou komen.

Review:

Caroline Kepnes heeft me echt geraakt met dit verhaal…ik heb tranen met tuiten gehuild, ontelbare keren gelachen en er waren momenten dat ik eigenlijk moest slapen, maar mijn boek gewoon niet kon sluiten.

Mensen die reeds geruime tijd mijn reviews volgen weten dat ik stiekem erg verliefd ben op Joe Goldberg. Ik hou zoveel van hem dat ik besloot Nieuwjaarsdag met hem door te brengen. Een prima idee volgens mij. Natuurlijk moet je er altijd rekening mee houden dat je iets tegen Joe’s wil doet en dat het je einde zou kunnen betekenen. Maar dat risico is hij absoluut waard.

Genoeg grapjes nu. Maar na het uitlezen van jij wou ik gewoon meer Joe. En dat was exact wat ik kreeg in Hidden Bodies. Een tweede deel maakt me altijd een beetje nerveus. Want gaat het wel zo goed zijn als het eerste deel. In dit geval was dit absoluut het geval. Maar het was ook vernieuwend. Hidden bodies gaat verder waar jij eindigde. Maar Joe maakt wel enkel drastische beslissingen. Hij verhuist naar Hollywood, maakt “vrienden” en hij heeft zelfs een Facebook account. Joe voelt zich niet helemaal op zijn gemak en die gevoelens weerspiegelen op de lezer. Waar is de vertrouwde boekenwinkel? Waar is de kooi? Wat doen we hier tussen al die neppe mensen? En net doordat je zo meeleeft met jou, slat het verhaal echt zijn klauwen in je en wordt het nog verslavender. Gelukkig blijft Joe wel dezelfde en vooral zijn duister gevoel voor humor heeft niet geleden onder zijn verhuis. Ik kan de keren dat ik luidop zat te lachen niet op een hand tellen.

En dan wordt Joe verliefd en belangrijker nog Love (ja dat is haar naam. En dat klinkt misschien een beetje flauw. Maar in het geheel van het verhaal is dit echt een briljante stap!) houdt ook van Joe. Waar “jij” duidelijk helemaal om “Jij” draait, gaat Hidden bodies vooral over “wij”.

Ik geef wel toe dat het verhaal op sommige punten zijn vaart een beetje verliest. Maar een goede schrijfster weet haar lezers toch nog aan de pagina’s te kluisteren, zelf op moment dat je denk “oké, dit duurt wel lang”. Maar Caroline Kepnes slaagt er zonder problemen in om mij geboeid te houden. Ze blijft echt trouw aan het karakter van Joe, zelfs als ze alle andere aspecten van het verhaal helemaal aanpast. Ze heeft ervoor gezorgd dat ik verliefd ben geworden op een sociopaat en ondertussen toch wel seriemoordenaar.

Maar het einde van dit boek…. het heeft me echt zoveel tranen gekost. En ik was zo ontzettend boos om het einde. Maar dan nog slaagt Caroline Kepnes erin me geboeid te houden. En nu moet ik wachten op een derde deel dat er hopelijk snel aankomt. Want ik mis Joe nu al… vreselijk hard.

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Wereld: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader voor fans van :
Jij, natuurlijk! Maar fans van Gillian Flynn zullen dit ook zeker kunnen smaken.  
Overall thoughts:  Orgineel, verslavend, grappig en met moment briljant. Ik ben een grote fan!

Boek Awards

Het nieuwe jaar is ondertussen al een tijdje in volle gang en het eerste boek van 2016 is zelfs al uitgelezen! Maar dat neemt niet weg dat ik hier nog even tijd neem om de boek awards tag hier te delen en meteen een kort overzichtje te geven van mijn leesjaar!

Aantal gelezen boeken: 81 stuks
Aantal gelezen pagina’s: 29 512 pagina’s
Het kortste boek dat ik las: Ver van huis – The walking dead (132 pagina’s)
Het langste boek dat ik las: De verre kust – Diana Gabaldon (1104 pagina’s)
Gemiddelde beoordeling van boeken: 3,7 sterren
Populairste boek dat ik las: Gone Girl – Gillian Flynn (1.290.741 beoordelingen op goodreads)

En dan nu over naar de boek awards!

Beste mannelijke hoofdrol:

Waarschijnlijk erg voorspelbaar, maar het wordt voor mij toch weer Jamie Fraser uit de reiziger reeks. Ik ben nog nooit een mannelijk personage tegengekomen dat mij zo van mijn sokken blies. Hoewel ik hier toch ook een erg verdienstelijke tweede plaats wil vernoemen. Ik wil mijn jaar niet afsluiten zonder ook Joe Goldenberg uit Jij van Caroline Kepnes te vermelden.

Beste vrouwelijke hoofdrol:

Lou Clarck uit Voor jou van Jojo Moyes. Met Lou had ik echt onmiddellijk een klik en ik kon haar aan het einde van het boek erg moeilijk loslaten. Ze zit altijd vol bruisende plannen en wilde ideeën, maar heeft ook een groot hart dat de juiste keuzes maakt als het erop aankomt.

Beste plot twist:

Twisted door Andrew E Kaufman. Ik had echt tot op het einde van het boek geen enkel idee hoe dit verhaal ging eindigen. En ik heb ontzettend genoten van de uiteindelijke twist. Het boek zit maanden later nog altijd in mijn hoofd en geen enkele andere psychologische thriller heeft me zo kunnen verbazen.

Mooiste bookcover:

Dashing through the snow door Debbie Macomber. Dit antwoord komt misschien een beetje onverwacht, gezien ik een hekel heb aan dit verhaal. Maar de cover is zo mooi…. Daar kan je gewoon niet rond.

Beste mannelijke bijrol:

Lucien uit een hof van doorns en rozen. Ik hoop echt dat we meer van Lucien te zien krijgen in de andere delen van de reeks. Hij heeft een gevoel voor humor dat ik zeker kan smaken en volgens mij heeft hij nog een erg mooi verhaal te vertellen.

Beste vrouwelijke bijrol:

Bronwyn uit Mijn reis met Jack van Morgan Matson. Bronwyn komt maar in een erg klein deeltje van het verhaal voor, maar toch drukt ze haar stempel op het ganse verhaal. Ze is echt een frisse wind die door het verhaal waait en ze biedt Amy echt een nieuwe kans.

Meest unieke verhaal:

De raven cyclus van Maggie Stiefvater! Toen ik aan de reeks begon verwachtte ik een erg standaard paranormaal verhaal te lezen. Maar niets is minder waar. Deze verhaallijn is uniek en daardoor erg verfrissend!

Beste boek naar film adaptatie:

Ik heb dit jaar maar een boek naar film adaptatie gezien en dat was 50 tinten grijs. Ik was er niet wild van, maar ik vond het verhaal wel aardig in beeld gebracht.

Een boek dat het schitterend zou doen als tekenfilm:

Peter Nimble and his fantastic eyes door Jonathan Auxier. Het is een verhaal voor kinderen en zou het volgens mij schitterend doen als Pixar het onder zijn vleugels zou nemen. Geloof mij, ik reserveerde onmiddellijk plekken in de bioscoop!

Beste auteur:

Heel voorspelbaar, maar ik moet Diana Gabaldon nemen. Enerzijds omdat zij mijn jaar echt domineerde, maar ook omdat ik vind dat ze dit ook echt verdient.

Beste novella:

Ongelooflijk maar waar… ik las dit jaar geen enkele novella.

Beste alleenstaande boek (geen serie!):

Dreigende stilte van Lucy Christopher. Maanden later zit dit boek nog steeds in mijn hoofd en het laat me gewoon niet los.

Beste historische fictie of non fictie:

Met het risico in herhaling te vallen… De verre kust door Diana Gabaldon. Het spijt me, maar ik kan echt niet anders. Ik heb zo ontzettend genoten van dit boek en vind het tot hiertoe het sterkste boek uit de reeks.