Living in the Past – Jane Lovering

Posted april 30, 2018 by admin in Adult, Genres, Historisch, Reviews, Romans / 0 Comments

Living in the Past – Jane Lovering

Heb je ooit gedroomd dat je de tijd kon terugdraaien?
In Living in the Past heeft Grace Nicholls enkele goede redenen om de tijd te willen terugdraaien... Onder lichte druk van haar beste vriendin Tabitha brengt ze haar zomer door als vrijwilliger bij een archeologische opgravingen.
Professor Duncan McDonald is de verantwoordelijke voor de opgravingssite. Hij is een man die afstandelijk en koud kan overkomen. Maar wanneer er een van de vrijwilligers verdwijnt van de site, wordt hij plots terug achtervolgt door zijn verleden.

Living in the Past by Jane Lovering
Published by Choc Lit Pages: 312
Genres: Adult, Roman
Format: eBook
Goodreads

 

 

Wat vond ik van Living in the Past?

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Living in the Past was voor mij zonder twijfel een van de meest voorspelbare boeken die ik ooit las. Ik had amper 22% van het boek gelezen, toen ik naar mijn vriendin de ganse plotlijn stuurde. (Zij had het boek voor mij gelezen.) 22% en ik kon tot in het detail voorspellen hoe het ganse verhaal zou lopen. Ja zelf de grote plottwist was van mijlenver weg te voorspellen. Het lijkt me dan ook onnodig om te zeggen dat ik het boek weinig origineel vond.

Maakte dat het boek minder aangenaam om te lezen? Ja en neen. Zoals hierboven reeds gezegd heb ik me geërgerd aan het feit dat het zo voorspelbaar was. Langst de andere kant is het verhaal zo vlot geschreven dat ik door de pagina’s doorvloog. Het hoofdpersonage Grace draagt het verhaal echt. Door haar goed uitgewerkte karakter wou ik echt blijven doorlezen en meer over haar persoonlijkheid weten. Ik werd hopeloos verliefd op haar gevoel voor humor. Dat gevoel voor humor werd versterkt door het samenspel met Duncan. Ik kon echt ontzettend genieten van de discussies tussen die twee.

Duncan kon mij gedurende het boek ook wel bekoren. Hoewel de personages in het boek hem als onbereikbaar, koud en afstandelijk omschrijven, kon ik vaak alleen zien wat Grace zag. Een warme, ambitieuze man, die bang is om zijn hart open te stellen. Jammer genoeg ging de geloofwaardigheid van zijn personage tegen het einde van het verhaal voor mij wat de dieperik in. De laatste hoofdstukken wou ik echt tegen hem schreeuwen of het eens geen tijd werd om zich als een volwassen man te gaan gedragen.

Ik had ook gemengde gevoelens over het verwerkingsproces van Grace. Tot ongeveer het midden van het verhaal horen we Grace constant over haar verdriet praten. Begrijpelijk, de liefde van je leven kwijtraken aan een slepende ziekte is vreselijk. Ik leefde echt met haar mee. Maar dan opeens gaat alles in sneltreinvaart en raakt het genezingsproces in een stroomversnelling. Dit voelde een beetje verkeerd voor mij. Het had geloofwaardiger geweest als Grace al in een “mildere” periode van haar verdriet had gezeten in het begin van het boek. Daarnaast ergerde ik me vooral aan het feit dat Grace haar verdriet pas echt een plek kon geven, door zich in de armen van een nieuwe liefde te storten. Doorheen het boek kreeg ik de indruk dat Grace een krachtige, sterke vrouw was en dit maakte haar net zwakker. Ik begrijp dat er romantiek in het verhaal verwerkt wordt, maar op deze manier voelde het voor mij allemaal wat geforceerd aan. Maar ik ben dan ook iemand die houdt van het principe  ‘the princess saves herself’.

Living in the Past was een goed tussendoortje. Te voorspelbaar naar mijn smaak en wat te cliché. Maar de humor in dit boek maakt zoveel goed!

 

Geef een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.