Titel: De laatste meisjes
Auteur: Riley Sager
Pagina’s: 342
Uitgave: Paperback
Genre: thriller, adult
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

De pers noemt ze ‘The Final Girls’: Quincy, Sam en Lisa, een berucht groepje waar niemand bij wil horen. De enige overlevenden van drie verschillende massamoorden. Ze zijn voor altijd met elkaar verbonden, vanwege hun verleden. Maar wanneer Lisa onder verdachte omstandigheden overlijdt en Sam plotseling bij Quincy op de stoep staat, moet Quincy toegeven dat ze Sam en Lisa eigenlijk nauwelijks kent. Moet ze Sam vertrouwen? Of kan er maar één Final Girl zijn?

Review:

De laatste meisjes is een boek dat met heel veel lovende “blurbs” en een sterk media-plan uitgebracht werd op de markt. Persoonlijk gaan mijn verwachtingen serieus de hoogte in als een boek aangekondigd wordt als “de beste thriller van 2017”.  En laten we eerlijk, de laatste meisjes heeft een zeer beloftevol verhaal te vertellen. Want we kennen toch allemaal dat ene meisje uit een horrorfilm die de massale slachtpartij overleeft? Neem drie van deze meisjes samen, meng er een mysterie doorheen en je hebt een knaller van een boek zou je denken. Jammer genoeg, lost de laatste meisjes zijn beloften niet in.

“But somehow we screamed louder, ran faster, fought harder. We survived. I” 

Een thriller moet me eigenlijk vanaf de eerste paar hoofdstukken bij de kraag grijpen en meesleuren in het verhaal. Jammer genoeg kwam de laatste meisjes erg traag op gang en zorgde dat ervoor dat het een hele tijd duurde alvorens ik helemaal in het verhaal zat. De eerst helft van het verhaal draait vooral rond suikerzoete gebakjes maken, werken aan haar blog en ruzie maken met het vriendje. Deze stukken worden afgewisseld met flashbacks naar de massamoord die Quincy, het hoofdpersonage overleefde. Maar ook dat blijft allemaal een beetje op de achtergrond. Veel dronken tieners, discussies over het al dan niet gebruiken van een joint. Op een bepaald moment begon ik stilletjes te hopen dat er iemand wild met een mes in het rond zou beginnen steken. Dan gebeurde er tenminste iets.

“I’m a fucking final girl” 

In de tweede helft van het boek kwam het verhaal pas echt goed op gang en begon ik echt helemaal op te gaan in de gebeurtenissen. Jammer genoeg werd het boek snel te “Amerikaans”. Te ongeloofwaardig, te slordig, te onsamenhangend,…. een hele hoop te. Persoonlijk hou ik van thrillers die intelligent zijn opgebouwd. Dat is de laatste meisjes niet. Het legt heel veel nadruk op een “schokkend einde”, dat eigenlijk kant nog wal raak en helemaal niet geloofwaardig overkomt. Pluspunt is wel dat ik het einde helemaal niet zag aankomen.

“Final Girl is film-geek speak for the last woman standing at the end of a horror movie.” 

Het boek is zonder twijfel vlot geschreven, maar het plezier bij het lezen wordt sterk beïnvloed door de ellenlange zinnen zonder enig leesteken. Misschien een foutje in de vertaling? Of misschien zo overgenomen in het algemeen. Maar laat ons zeggen dat een zin die je tijdens het hardop voorlezen naar adem doet happen, best wat leestekens had mogen bevatten.

De laatste meisjes is voor mij zeker niet de beste thriller van 2017, maar het is ook zeker niet de slechtste thriller die ik ooit las. Het is vlot geschreven en heeft een heel hoog popcorn gehalte. Niet voor diegene die opzoek zijn naar een volgende Jo Nesbo, maar wel een aardig tussendoortje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge