what we left behing

Titel: What we left behind
Auteur: Robin Talley
Uitgever: harlequin Teen
Pagina’s: 416
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Toni & Gretchen zijn het koppel waar iedereen in het middelbaar jaloers op was. Ze zijn reeds een eeuwigheid samen. Maken nooit ruzie en ze zijn nog altijd smoorverliefd op elkaar. Wanneer ze elk aan een andere universiteit gaan studeren, zijn ze er allebei van overtuigt dat hun relatie sterk genoeg is om deze grote stap te overleven. De realiteit is echter toch anders dan ze zich hadden voorgesteld. Toni, die zichzelf identificeert als genderneutraal, ontmoet een groepje transgenders en begint haar zoektocht naar wie ze nu werkelijk is. Ondertussen kan Gretchen zich niet meer herinneren wie zij nu eigenlijk is als ze geen stelletje vormt met Toni. Is hun liefde sterk genoeg om dit allemaal te overleven?

Review:

De laatste tijd lijk ik heel veel gemengde gevoelens te hebben over de boeken die ik lees. En ook dit boek zorgt er voor dat ik alle mogelijke kanten opga met mijn gevoelens.

Ik keek erg uit naar dit boek, maar jammer genoeg moest ik vaststellen dat het een van de teleurstellendste boeken was dat ik in maanden heb gelezen. Misschien had ik wel te hoge verwachtingen? Tenslotte zijn er weinig boeken waarbij het hoofdpersonage genderqueer is en ik keek er echt naar uit om meer te weten te komen over dit onderwerp. Want laten we eerlijk zijn, ik ben zeker geen expert op dit vlak. Maar na het beëindigen van What we left behind heb ik het vaag vermoeden dat ik er meer van ken dan de auteur zelf…. Een beetje jammer eigenlijk. Laten we maar meteen met de deur in huis vallen en meteen het grootste probleem van dit boek aankaarten: Genderqueer is geen tussenliggende periode waarin je probeert te beslissen wat je nu concreet gaat zijn. Het is absoluut niet hetzelfde als transgender zijn!

End at is meteen waarom ik zo een hekel had aan de hoofdstukken die vanuit Toni’s oogpunt warden vertelt. Naar mijn gevoel leunt het verhaal meer naar dat van een transgender, dan dat het echt gaat over genderqueer zijn. Laat me nog maar eens herhalen dat genderqueer zijn niet wil zeggen dat je nog niet gekozen hebt tussen man of vrouw. Het is geen periode waarin je zegt: ik ben nog niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik een man ben. Genderqueer wil zeggen dat je nog man nog vrouw bent of het wil net zeggen dat je allebei tegelijkertijd bent.

Ik had ook wat problemen met het lezen van Toni’s hoofdstukken. Zo voelde ze erg vaak aan als een schoolboek en niet meer als een roman. Ik begrijp dat je hot topics zoals de samenleving en geslacht gerelateerde woorden wil aankleden. En die zaken dienen ook zeker aanbod te komen in een boek dat handelt over dit onderwerp. Maar het voelde erg belerend en de gesprekken tussen de personages voelden erg geforceerd. En misschien zou dat belerende toontje me niet zo hebben tegengestoken als de boodschap die het boek wil brengen correct zou zijn. Maar dat is het dus niet…

Jammer genoeg was dat niet het enige probleem dat ik had met dit verhaal. Halverwege keek ik naar mijn echtgenoot en zei ik “dit is gewoon belachelijk en zo erover.” Het lijkt of dit boek wil elke mogelijke persoonlijkheid aanbod laten komen. Je kan het zo gek niet bedenken of het is aanwezig. Ik ben een grote voorstandster van meer diversiteit in boeken, maar er moet toch een punt zijn waarop een auteur beseft dat het nu wel genoeg is geweest? Lesbiennes, homo’s, transgenders, genderqueer. Aziaten, Afrikanen, Amerikanen…. Christenen, gothic meisjes, fotomodellen…. Het boek wil allesomvattend zijn en iedereen aanspreken. Maar net door deze overdaad lijkt het voor mij juist niemand volledig in het verhaal op te nemen.

Waarom gaf ik dit verhaal dan toch nog twee sterren? Omdat ik eigenlijk wel genoten heb van de hoofdstukken die vertelt worden door Gretchen. Dat waren de hoofdstukken die ervoor zorgden dat ik echt nadacht over het onderwerp en me vragen begon te stellen. Veel van die vragen spookten ook in Gretchen haar hoofd rond. Jammer genoeg kregen deze geen echte plaats in het boek en bleven ze dus ook grotendeels onbeantwoord. Op sommige momenten was Gretchen een beetje te braaf en te lief naar mijn zin. Ik wou haar eens goed door elkaar schudden en roepen dat het best oké is om af en toe lekker egoïstisch te zijn. Maar doorheen het boek zie je Gretchen echt groeien en meer tot zichzelf komen. Ze kiest ervoor om haar eigen pad te bewandelen en te ontdekken wie zij is op zichzelf.

Ik moet ook bekennen dat ik graag lees over de ouders in dit soort verhalen. Hoe reageren zij op deze situatie? Sinds ik zelf mama ben voel ik me altijd aangetrokken tot de ouders in het verhaal. Tijdens het lezen kan ik mezelf er niet van weerhouden om te denken over de impact als dit over mijn zoon zou gaan. Hoe zou ik als mama reageren? Hoe zouden we daar als ouders mee omgaan? En eerlijk, dit verhaal is jammer genoeg gevuld met vreselijke ouders, maar ook hun reacties waren zeer leerzaam.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ik zou dit boek niet aanraden als je graag wat meer wil leren over genderqueer zijn. Op dit moment kan ik eigenlijk geen enkele goede reden bedenken waarom je dit boek wel zou lezen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge