Categorie: Uncategorized

Blue Lily, Lily Blue – Maggie Stiefvater – Wat las ik net?

blue lily lily blue

Titel: Blue Lily, Lily Blue
Auteur: Maggie Stiefvater
Uitgever: Scholastic
Pagina’s: 464
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Er is altijd een gevaar als je droomt.  Maar er is nog meer gevaar als je wakker wordt.
Blue Sargent heeft eindelijk haar plek gevonden. Voor het eerst in haar leven heeft ze vrienden die ze kan vertrouwen, een groep waar ze bijhoort. De Raven jongens hebben haar als een van hun opgenomen in hun groep. Hun problemen zijn de hare en haar problemen behoren hen toe.
Maar het problem met je plek vinden, is dat je het ook kan terug verliezen.
Vrienden kunnen je verraden.
Moeders kunnen verdwijnen.
Beelden kunnen misleiden.
Zekerheiden kunnen vervallen.

Review:

Als je al een tijdje mijn reviews volgt, dan weet je waarschijnlijk dat ik helemaal verliefd ben op de Raven cyclus. Ook Blue Lily, Lily blue kon mij bekoren, maar toch was ik er niet zo dol op als op de andere delen. Deze keer sloeg ik de laatste pagina om en kon ik niet anders dan even gedesoriënteerd rondkijken. Wat had ik nu net gelezen? En zelf nu, meer dan een week later heb ik nog altijd het gevoel dat het niet helemaal is doorgedrongen.

Lily Blue, Blue Lily brengt ons als lezer terug bij de essentie van de zaak. We keren terug naar Cabeswater en de zoektocht naar Glendower. Ik ben waarschijnlijk een van de enige mensen die niet smoorverliefd is op Ronan. Dus voor mij was dit boek een hele opluchting gezien de focus terug op de ganse groep komt te liggen en niet meer voornamelijk op Ronan. Ik weet dat de meeste lezers hem net geweldig vinden, maar ik zal denk ik altijd een Gansey meisje zijn.

De ganse serie is vooral erg gericht op de personages en hun ontwikkeling. De effectieve plotlijn is daar altijd een beetje ondergeschikt aan naar mijn gevoel. Ook in dit deel ligt de focus weer erg op personage ontwikkeling en emoties. Vooral Blue vind ik in dit deel ontzettend groeien en openbloeien. Ze is niet langer het aanhangsel van de jongens, maar staat echt op zichzelf en durft initiatief te nemen. De schrijfstijl blijft mysterie ademen en dat zorgt ervoor dat het kippenvel met momenten zo op mijn armen stond. Ik was ook telkens erg op mijn hoede, want bij deze reeks durven er al eens onverwachte gebeurtenissen de kop op te steken.

Maar…. Ja, deze keer is er een maar. Dit deel van de reeks stelde me een beetje teleur. Het eerste deel van het boek en dan heb ik het zeker over 70%, is erg langdradig en eentonig. Het verhaal gaat op dat moment nergens heen. Het voelt een beetje alsof we blijven trappelen op een plek. Alle actie speelt zich af in het laatste deel van het verhaal. Daar voelt het alsof je door een mijnenveld wandelt. De ene explosive na de andere volgt elkaar op in de laatste 100 pagina’s. Het verhaal wordt ook steeds vreemder en vreemder en deze keer kon ik me niet van het gevoel ontdoen dat het voor mij allemaal een beetje te veel was.

Ik ben nog altijd helemaal verliefd op de schrijfstijl, de sfeer van het verhaal, de sterke personages en het onderzoek dat zonder twijfel in dit boek gekropen is. Maar ik was een beetje teleurgesteld in dit deel. Het verhaal kwam uitermate traag op gang en het laatste gedeelte was te druk. Ik ben in elk geval klaar voor het laatste deel van de reeks. Ik begin alvast af te tellen naar de release datum van The Raven King.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Sfeervol geschreven, maar jammer genoeg niet zo spannend als de vorige twee delen.

Sterrenhemel – Colleen Hoover – Sterrenregen…

sterrenhemel

Titel: Sterrenhemel
Auteur: 
Colleen Hoover
Uitgeverij: 
Omniboek
Pages: 
314
Format: 
E-book
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Sky, de hoofdpersoon in Sterrenhemel, weet een paar dingen heel zeker. Punt 1: ze huilt niet. Nooit. Punt 2: de echte wereld bestaat niet uit happy endings. Punt 3: halsoverkop verliefd worden is aan haar niet besteed. Totdat ze Dean Holder ontmoet, die honderdduizend gevoelens in haar losmaakt. Moet ze haar levensregels herschrijven?

Review:

Ik denk dat het tijd wordt om toe te geven dat Colleen Hoover mijn absolute lievelingsschrijfster is. Terwijl ik dit schrijf klink ik eigenlijk een beetje als een tienermeisje en dat besef ik. Maar toch is het niet minder waar. Ze slaagt er telkens in het perfecte boek voor mij te schrijven.

Sterrenhemel is weer maar eens een emotionele rit. Vol met pijn, passie, gebroken harten, verlangende blikken, stomende scenes. Alles dus om een uitermate verslavend boek te zijn. En dat was het ook. Ik kon het bijna niet wegleggen. Maar gezien ik nog altijd een man en een kind heb, moest ik af en toe wel. Maar zelf op die momenten liep ik aan Holder en Sky te denken.

Sky is het type meisje dat niet huilt. Ze gelooft niet in lang en gelukkig en ze is opgevoed door een moeder die bang is van alles wat maar een beetje met moderne technologie te maken heeft. Sky is dus dat ene meisje ter wereld die niet weet hoe een smartphone werkt, en die niet in het bezit is van een facebook account. Sky en haar beste vriendin Six  smokkelen geregeld jongens hun kamer in. Terwijl de jongens hun uiterste best doen om onder Sky haar blouse te geraken telt zij de sterren op haar plafond. Want er is iets wat Sky echt niet kan en dat is zaken voelen. Sky wordt niet geil, ze voelt zich tot niemand aangetrokken. Het enige wat ze voelt is niets.. En dan loopt ze Dean Holder tegen het lijf.

Ik begrijp waarom sommige reviewers kritisch zijn over de relatie tussen Sky en Holder Zeker in het begin van het boek is hun relatie een beetje “vreemd”. Erg intens, soms een beetje te intens. Maar later vallen alle puzzelstukjes in elkaar en begrijp je waar de soms wat overdreven reacties vandaan komen. Ze hebben allemaal ontzettend goede redenen die mijn mond met momenten deden openvallen.

Ik ga niet meer zeggen over het verhaal, dat moet je namelijk zelf ontdekken. Maar het is een prachtig, hartverscheurend liefdesverhaal. Net als bij alle andere boeken van Colleen Hoover passen op het einde van de rit alle puzzelstukjes in elkaar. In het Nederlands vervalt de meerwaarde van de titel wel. Hopeless heeft een veel mooiere en diepere betekenis voor het verhaal.

Ik heb gelachen en gehuild. Mijn adem werd meermaals weggenomen en ik ben halsoverkop verliefd geworden op allebei de hoofdpersonages. Colleen Hoover schrijft de meest geweldige liefdesverhalen. Opgebouwd als een ui en bij elke pagina pel je een laagje van de ui weg. Ik zou haar een genie in haar genre durven noemen om eerlijk te zijn.!

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ik kan het niet laten om enkele prachtige quotes met jullie te delen. Wel uit de originele Engelse versie: 

“NO MATTER HOW MUCH I WANT TO SCREAM AT HIM AND MAKE HIM LEAVE, I FIND MYSELF WISHING HE COULD SQUEEZE ME JUST A LITTLE BIT TIGHTER. I WANT HIM TO LOCK HIS ARMS AROUND ME AND THROW AWAY THE KEY, BECAUSE THIS IS WHERE HE BELONGS AND I’M SCARED HE’LL JUST LET ME GO AGAIN.”
“FUCK ALL THE FIRSTS, SKY. THE ONLY THING THAT MATTERS TO ME WITH YOU, ARE FOREVER’S.”
“I WANT YOU TO KEEP THEM OPEN…BECAUSE I NEED YOU TO WATCH ME GIVE YOU THE VERY LAST PIECE OF MY HEART.”

Ontworteld – Naomi Novik – Wortels tot diep in mijn hart

ontworteld

Titel: Ontworteld
Auteur: Naomi Novik
Uitgever: Luitingh Sijthoff
Pagina’s: 512
Uitgave: Hardcover
Links: Goodreads

Korte inhoud:

Ontworteld is het verhaal over een volk dat vertrouwt op een kille tovenaar als beschermer tegen het gevaarlijke Woud. Maar deze man vraagt een enorme prijs: een jonge vrouw die hem tien jaar moet dienen, een lot haast net zo verschrikkelijk als in het Woud terechtkomen. Het volgende keuzemoment nadert en de jonge Agnieszka is bang. Ze weet – iedereen weet – dat de tovenaar haar beste vriendin Kasia zal nemen: de mooie, sierlijke, dappere Kasia, die alles is wat zij niet is. Maar Agnieszka vreest de verkeerde dingen. Want het is niet Kasia die de tovenaar kiest…

Review:

Hier ben ik weer met een zwart gat boek. Jullie weten ondertussen wel waar ik het over heb, niet? Een boek dat je zo meezuigt en je niet loslaat. Zelfs niet als je de laatste pagina reeds hebt omgeslagen. Ontworteld is dat soort van boek. Het liet me echt achter met een serieuze boek-kater. Maar het was het zonder enige twijfel dubbel en dik waard!

Het heeft maar 10 pagina’s geduurd, voor ik halsoverkop verliefd werd op het verhaal. Liefde op het eerste gezicht dus en het is niet meer overgegaan. Ontworteld voelt aan als een oud, Slavisch sprookje. Het is magisch, grappig, maar bovenal is het ontzettend charmant. En dat is best indrukwekkend, gezien het ook erg eng en angstaanjagend is terzelfdertijd.

Voor mij persoonlijk was het hoofdpersonage in dit boek niet Agnieszka of de draak, maar eerder het woud. Dit doortrapte, archislechte bos dat mensen kan besmetten of zelfs bezit nemen van hun lichaam. Het is gevaarlijk, maar ook zo ontzettend intrigerend. Het doet echt vreselijke dingen, maar ik kon geen moment wegkijken. Ik moest het woud in al zijn gruwelijke glorie zien. En als je denkt dat het woud gewoon een kwade entiteit is, dan denk je maar opnieuw. Ik ga er niet al te veel woorden aan vuilmaken, want ik wil jullie leesplezier niet vergallen, maar ik vond het geweldig dat de auteur het woud een geloofwaardige, weldoordachte geschiedenis gaf. Alle puzzeldeeltjes kwamen samen en vormden een mooi geheel. En net daardoor werd het ganse verhaal nog net dat tikkeltje beter.

Dus ja, voor mij was het bos echt de sterspeler in het boek. Maar er zijn natuurlijk nog talloze andere personages. Naomi Novik is zonder twijfel een meesteres in het creeren van geloofwaardige, intressant personages. Personages die zeker niet perfect zijn, maar allemaal hun eigen fouten maken en slechte kantjes hebben. Iets wat ik ten zeerste kon appreciëren. Tenslotte is niemand ooit gewoon goed of slecht. Agnieszka, het vrouwelijke hoofdpersonage is zeker geen perfecte heldin. Ze voelt zelfs meer aan als je buurmeisje. Maar doorheen het verhaal zie je haar groeien en grenzen verlegen, waardoor ze toch nog die krachtige, sterke vrouwelijke heldin wordt. Ik ben echt dol op Agnieszka. Ze is slim, gevat, bezit een goede dosis sarcastische humor en ze bloeit gedurende het verhaal echt helemaal open. Op geen enkel moment is ze gewoon de “leerlinge” van de draak. Ze leren allebei van elkaar en Agnieszka krijgt echt de kans om haar eigen weg te zoeken.

Lezers van mijn reviews weten dat ik sterke vriendschappen in boeken erg kan appreciëren. En ook ontworteld biedt zo een sterke vriendschap, namelijk tussen Agnieska en Kasia. Hun vriendschap is zeker niet altijd mooi en gemakkelijk. Op sommige momenten in het boek is ze zelf erg moeilijk en hard. Maar dat zorgt er net voor dat ze geloofwaardig blijft. Ook in het dagelijkse leven botsen vrienden wel eens op tegen jaloezie, haat en nijd. Agnieszka en Kasia zijn hierop geen uitzondering en worden gedwongen deze “mindere” kanten van hun vriendschap onder ogen te zien. Erg fijn om zoveel aandacht besteed te zien aan een mooie, vrouwelijke vriendschap!

En dan moeten we het natuurlijk ook nog even over de romantiek in dit boek hebben. Je moet dit boek zeker niet lezen als je opzoek bent naar een alles verzengende romance. Maar de romantiek die in ontworteld aanbod komt is wel perfect. Het zorgde ervoor dat ik echt verlangde naar meer. De haat / liefde relatie tussen Agnieszka en de draak voelde voor mij heel natuurlijk aan. Ik ga niet ontkennen dat de draak een echte klootzak is. Maar toch kon ik niet anders dan samen met Agnieszka voor hem te vallen. Hij is zonder twijfel stoïcijns en koud aan het begin van het verhaal. Maar doorheen het boek zie je hem toch evolueren. De evolutie is niet zo uitgesproken als bij Agnieszka, maar dat houdt het net erg geloofwaardig. Tenslotte veranderen je een man na 150 jaar niet zomaar.

Ik smulde van de spanning tussen Agnieszka en de draak. Hun relatie ontwikkeld zich heel traag en de spanning tussen hen is als een smeulend vuurtje. Je kan je er aan warmen, maar het consumeert niet alles in de omgeving. En dan heb ik het niet alleen over de fysieke spanning die tussen hen in de lucht hangt. Ik genoot echt met volle teugen van hun magie, vooral op momenten dat ze gedwongen werden deze samen te voegen. Deze “magische” spanning droeg ook bij tot de seksuele spanning die je doorheen het verhaal langzaam voelde groeien. Misschien schuilt daar wel de sterkte van dit verhaal. De romantiek is echt een “ingrediënten” van het verhaal en niet de hoofdverhaal lijn.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ontworteld is een sprookje voor volwassen. Het zal je vanaf het prille begin betoveren en je zal heel even zelfs terug in magie beginnen geloven. Een goede raad voor je besluit dit boek op te nemen. Zorg dat je genoeg tijd vrijmaakt, want eens je erin begint zal je willen doorlezen tot de allerlaatste pagina!

Salt to the sea – Ruta Sepetys – Een zee van tranen

salt to the sea.jpg

Titel: Salt to the sea
Auteur: Ruta Sepetys
Uitgever: Penguin Random House
Pagina’s: 391
Uitgave: Arc verkregen door de uitgever en netgalley in ruil voor een review
Links: Goodreads

Korte inhoud:

Winter, 1945. Vier tieners. Vier geheimen. Alle vier geboren in een ander land. Alle vier opgejaagd en achternagezeten voor tragedies, leugens en vooral oorlog. Wanneer duizenden wanhopige vluchtelingen zich naar de kust begeven tijdens een aanval van de Sovjet unie, komen hun paden samen. Alle vier proberen ze tickets te bemachtigen voor Wilhelm Gostloff, het schip dat beloofd hen in veiligheid te brengen. Maar beloftes worden niet altijd ingelost….
Review:

Ik begrijp waarom dit boek erg veel 5 sterren reviews ontvangt, maar ik persoonlijk vind het een beetje overroepen. Misschien komt het wel door al die besprekingen die het de hemel in prijzen. Dan verwacht ik een briljant verhaal. Neen, ik vind salt to the sea niet briljant geschreven en ook niet zo meeslepend als ik verwacht had. En toch blijft het boek echt hangen in mijn hoofd. Salt to the sea is een goed onderzocht verhaal over een tragedie die niemand kent of zich herinnert. Het verhaal is rauw en hard en zorgde er voor dat ik tranen moest wegpinken. Ik voelde zo mee met de echte mensen achter dit verhaal. Diegene die effectief gestorven zijn tijdens die koude winternacht. De mama’s, de kinderen, de ouderen, de gewonden,….. Ruta Sepetys brengt dit vergeten verhaal echt tot leven en ze brengt eindelijk hulde aan die talloze slachtoffers die alles kwijtraakte de dag dat de Wilhelm Gustloff zonk. Ik kon maar niet begrijpen hoe zoveel duizenden slachtoffers verdwenen zijn in de geschiedenis. Na het uitlezen ben ik gaan surfen op het internet om bevestiging te krijgen. En ja hoor, daar was het schip en zijn vreselijke eindbestemming.

Maar laten we het even over het boek zelf hebben, niet enkel over de boodschap die het tracht te bezorgen. Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van vier tieners, tijdens de laatste dagen van de tweede wereldoorlog. Het hele verhaal wordt telkens vanuit de eerste persoon vertelt, maar elk hoofdstuk wisselt de verteller. Ik hou van boeken die in eerste persoon geschreven zijn, vooral omdat het je de kans geeft het personage echt te leren kennen. Jammer genoeg was dit niet zo bij salt to the sea. De hoofdstukken waren hiervoor veel te kort. En hoewel dit zeker bijdroeg bij de vlotte leesstijl van het boek, zorgde het er ook voor dat ik geen connectie maakte met de vier hoofdpersonages. Bij momenten speelde het verhaal zich ver van mij af en voelde ik me een echte toeschouwer. Hoewel korte hoofdstukken en meerdere perspectieven soms bijdragen aan een verhaal, zorgde het hier net voor het omgekeerde. Er werd te weinig aandacht besteed aan de relatie tussen lezer en personage. Emoties en gebeurtenissen gingen aan sneltreinvaart voorbij, want het verhaal moest tot zijn ontknoping komen. Ik had persoonlijk liever minder perspectieven gehad, maar meer dieptegang. Dit wil echter niet zeggen dat ik niet genoten heb van de personages. Elk personage had een eigen verhaal te vertellen en een hele uitgesproken eigen stem. Zelfs zonder naar de naam aan het begin van het hoofdstuk te kijken, wist je nog onmiddellijk wie je op dat ogenblik toesprak.

Ik heb de afgelopen jaren redelijk wat oorlogsverhalen verslonden en ik moet zeggen dat ik vooral hou van diegene die zich afspelen in het kamp van de vijand. Ik hou er wel van om meer te leren over het dagelijkse leven van de Duitsers en hun bondgenoten. En dit boek gaf me de perfecte mix. Joana is een Litouwse vrouw die moet kiezen tussen Stalin en Hitler. Ze opteert uiteindelijk voor Hitler en emigreert naar Duitsland omdat het daar “veilig” is. Dan is er Florian, een Pruis, die op zijn eigen, unieke manier tegen het regime van Hitler vecht. En dan is er Emilia, een Pools meisje dat natuurlijk een vijand van “Het Reich” is. Dus ja, een ideale mix waarin alle grote spelers in de oorlog vertegenwoordigd zijn. Zeker geen klassieke combinatie in literatuur, want tot hiertoe had ik nog nooit een verhaal gelezen vanuit het oogpunt van een Litouwse.

Mensen die het boek reeds gelezen hebben zullen opmerken dat ik Alfred nog niet vermeld heb. Alfred is een van de vier hoofdpersonages en verdient volgens mij een eigen plekje in mijn review. Ik haat hem hartsgrondig, maar langst de andere kant vind ik dat Ruta Sepetys hem zo heerlijk slecht heeft neergeschreven. Hoewel ik ook mijn twijfels heb bij zijn geloofwaardigheid. Tenslotte is het wel erg makkelijk om een fervent aanhanger van Hitler af te schilderen als een complete gek. Maar als we dit even buiten beschouwing laten hield ik echt ontzettend van Alfred en zijn complete fascinatie met Hitler. Hij bleef zichzelf zien als een held en vond zichzelf echt het einde van de wereld. Jammer genoeg zijn er erg veel Alfreds op de wereld en dat maakt hem net zo een triest personage. Op bepaalde momenten was ik zo razend kwaad op Alfred dat ik het boek gewoon uit pure frustratie uit de raam wou gooien. Toch voelde Alfred soms net iets te veel als een “plot hulpstuk” aan. Ik ben duidelijk erg in de war als het aankomt op Alfred.

Dus ja, ik was een beetje teleurgesteld in dit verhaal, maar terzelfdertijd was ik ook erg verrast. Ik weet dat dit erg verwarrend overkomt, maar voor mij is het glashelder. Salt tot he sea slaagt erin om de vreselijke gebeurtenissen uit deze periode haarfijn op papier vast te leggen en dat is de reden waarom ik het boek zou aanraden. WWII en de vele slachtoffers zouden nooit vergeten mogen worden. En dat is exact wat er met 9.000 doden en de Wilhelm Gustloff gebeurt is. Ze zijn vergeten…. Dus ja, hol naar de boekenwinkel en neem dit boek mee naar huis. Je zal er geen spijt van hebben!

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw van het verhaal: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Voortgang:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Een verhaal dat moet vertelt worden!

Laten we het eens hebben over… de uitdagingen van 2016!

Laten we het eens even over uitdagingen hebben. Misschien herinneren jullie je nog wel dat ik mezelf voor 2016 enkele doelen heb gezet. Er is natuurlijk mijn gewone lees-uitdaging die ik jaarlijks doe. Maar daarnaast doe ik ook nog mee aan twee georganiseerde challenges en is er natuurlijk ook nog mijn TBR jar uitdaging. Dus laten we eens een kijkje nemen!

Uitdaging 1: Lees 50 boeken in 2016!

Deze loopt erg vlot en ik loop zelfs een beetje voor. Volgens de geweldige goodreads app sta ik 7 boeken voor in mijn planning. Goed nieuws, want vroeg of laat val ik toch altijd even in een leesdipje. Op dit moment heb ik 14boeken gelezen van de opgelegde 50.

Uitdaging 2: De pop sugar challenge!

De popsugar challenge bestaat uit 40 kleine opdrachtjes die je moet volbrengen. Op dit moment ik heb reeds 10 opdrachten tot een goed einde gebracht. (Als je weet dat ik eigenlijk 3 opdrachten per maand moet volbrengen wil dit zeggen dat ik goed op weg ben. Op dit moment volbracht ik de volgende opdrachten:

Een Nederlandstalig boek dat werd vertaald naar het Engels
Het diner – Herman Koch

Een boek dat in 2016 verfilmt wordt
Het grote misschien – John Green (Misschien lees ik nog een extra boek. Want de film werd onlangs verschoven naar 2017.)

Een boek dat geschreven werd door een bekend persoon
Voor altijd mijn mama – Kathleen Aerts

Een strip / graphic novel
Saga 4 – Brain K Vaughan and Fiona Stamples

Een dystopian
The invasion of the Tearling door Erika Johansen

Een boek over een roadtrip
De reisgezellen – J.R.R Tolkien (Ik weet het, geen klassieke roadtrip, maar toch.)

Een romance die zich in de toekomst afspeelt
Illuminae – Amie Kaufman and Jay Kristof

Een boek waarbij het hoofdpersonage dezelfde job heeft als jij
Happy mama door Erika Van Tielen (Het is echt niet makkelijk om een hoofdpersonage met een HR job te vinden. Dus besloot ik dat ik toch vooral in de eerste plaats mama ben.)

Een boek dat zich afspeelt op een eiland
The girl from everywhere – Heidi Heilig

Een boek met een blauwe cover
Salt to the sea – Ruta Sepetys

 

Uitdaging 3: De verbeeling challenge

Een van mijn favoriete blogsters organiseert jaarlijks haar eigen challenge. Ik heb het over Kathleen van verbeelding. Ook deze uitdaging bestaat uit kleine leesopdrachtjes die je dient te vervullen. Op dit moment volbracht ik 8 van de 30 opdrachten die ze ons voorlegde. Dus ook hier ben ik goed op schema!

Een debuut (het eerste boek van de auteur in kwestie)
Into the dim – Janet B Taylor

Een boek waarin familie centraal staat
Happy mama – Erika Van Tielen

Een boek waarin geestelijke gezondheid centraal staat
Voor altijd mijn mama – Kathleen Aerts

Een boek waarin het hoofdpersonage holebi is
Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld – Becky Albertalli

Een boek waarin het hoofdpersonage geen mens is
De reisgenoten – J.R.R Tolkien (Hobbit)

Een boek dat zich afspeelt in de toekomst
Illuminae – Amie Kaufman & Jay Kristof

Een boek dat springt tussen verschillende tijdsperiodes (heden en verleden, verleden en toekomst, heden en toekomst, verleden en nog verder verleden…)
The girl from everywhere – Heidi Heilig

Een boek van een auteur waarvan je in 2015 al iets las
Invasion of the tearling – Erika Johansen

Een boek waar de dood centraal staat
Salt to the sea  – Ruta Sepetys

 

Globaal overzicht:
Lees uitdaging: 14/50
Popsugar Challenge: 10/40
Verbeelding Challenge: 9/30
TBR Jar: 2/12

 

Hof van doorns en rozen – Sarah J Maas – Een prachtige bloeiende roos

hof van doorns en rozen.jpg

Titel: Hof van doorns en rozen
Auteur: 
Sarah J Maas
Uitgever: 
Van Goor
Pagina’s: 
424
Uitgave: 
Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Het bos waarin de negentienjarige Feyre woont is in de lange wintermaanden een koude, sombere plek. Haar overlevingskansen en die van haar familie berusten op haar vermogen om te jagen. Wanneer ze een hert ziet dat opgejaagd wordt door een wolf kan ze de verleiding niet weerstaan om te vechten voor de prooi. Maar om te winnen moet ze de wolf doden en daarop staat een prijs. Niet veel later verschijnt er een beestachtig wezen om vergelding op te eisen. Wanneer ze naar het gevreesde feeënrijk Prythian wordt gesleept, ontdekt Feyre dat haar ontvoerder geen beest is, maar Tamlin – een van de dodelijkste, onsterfelijke magische wezens ooit gekend. Terwijl ze op zijn landgoed verblijft, veranderen haar ijzige vijandige gevoelens voor Tamlin in een vurige passie die elke leugen en waarschuwing over de mooie, gevaarlijke wereld van de Elfiden in rook doet opgaan. Maar een oude, kwaadaardige schaduw groeit over het land, en Feyre moet een manier vinden om het te stoppen of Tamlin en zijn wereld zullen voor eeuwig verdoemd zijn.

Review:

Hebben jullie ook wel eens last van een zwart gat nadat je de laatste bladzijde van een boek hebt omgeslagen? Heeft een boek er wel eens voor gezorgd dat geen enkel boek je daarna nog kan boeien? Wel, dat is wat een hof van doornen en rozen met mij deed. Ik heb dit boek echt verslonden van de eerste tot de laatste pagina. Het deed me trouwens weer maar eens beseffen waarom ik niet graag series lees die nog niet zijn afgerond. De leegte tussen nu en het volgende boek voelt bijna onoverbrugbaar aan.

Mijn liefde voor dit boek overviel me eigenlijk wel een beetje. Het gaat namelijk over feeën. En hoewel ik gek ben op allerlei magische en mythische wezen, feeën vallen daar altijd bij uit de boot. Maar de feeën in deze reeks zijn toch net van een iets ander kaliber dan diegene die we gewoon zijn.

Sarah J. maas baseerde zich voor dit verhaal op het sprookje van Belle & het beest. (Een sprookje waar ik sowieso dol op ben) en geloof me of niet, maar ze maakte het zelf nog een tikkeltje beter dan het originele verhaal. Hoewel, misschien is beter niet het juiste woord. Ze maakte er in elk geval een volwassenere versie van. Het verhaal krijgt een donker kantje en een sausje van sexy scenes. Ze neemt het originele sprookje en geeft er een heel eigen invulling aan.

Feyre, het hoofdpersonage in het verhaal, is in niets te vergelijken met Belle uit het originele sprookje. Feyre is een jager, die ervoor probeert te zorgen dat haar familie in leven blijft en hen voedt met de dieren die ze vangt in het bos. Ze is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken en zeker niet het type dat bij de pakken blijft neerzitten. Ze is koppig, vastberaden en draagt een groot verantwoordelijkheidsgevoel met zich mee. Terzelfder tijd is ze zeker niet perfect. Feyre maakt zonder twijfels een hoop fouten en haar nieuwsgierigheid haalt soms de bovenhand.

Tamlin, haar tegenspeler in dit eerste deel van de reeks is dan weer een perfecte representatie van het beest. Ruw, maar tegelijkertijd ook sensitief. Een beetje onhandig in zijn omgang met Feyre, maar hij probeert en dat is best hartverwarmend. De spanning tussen Tamlin en Feyre is met moment echt te snijden en ik zat op het puntje van mijn stoel om hun liefde te zien openbloeien.

Maar naast de romance tussen Tamlin en Feyre is het sterkste aspect van het verhaal voor mij zonder twijfel de wereld die Sarah J. Maas tot leven roept. De elfenwereld heeft zijn eigen geschiedenis, gewoonte, tradities, en elk personage krijgt zijn eigen achtergrond. De wereld komt echt voor je ogen tot leven. Dat en het feit dat ik behoorlijk gek was op de slechterik uit het verhaal. En neen, dan heb ik het niet over Rhysand. (Ik ga gewoon eerlijk zijn, ik begrijp de ganse hype rond Rhysand niet goed. Maar dat terzijde.) Neen ik heb het over de geweldige koningin. Slecht tot op het bot en vol met vreselijk martelpraktijken en onmogelijke opdrachten. Dit klinkt nu misschien alsof ik erg hou van gruwelijke taferelen, wat eigenlijk niet zo is. Maar ik hou er wel van als de “slechterik” echt slecht is en dan liefst op een briljante wijze. Wat hier zeker het geval is!

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08


Een hof van doorns en rozen is een duidelijke belle en beest hervertelling, maar met een originele, eigen insteek van de auteur. Genieten van de eerste pagina tot de laatste en daarna aftellen tot het volgende deel!

 

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld -Becky Albertalli – Vlinders en oreo’s in mijn maag

Simon-Dubbel

Titel: Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld
Auteur: Becky Albertalli
Uitgever: Blossom books
Pagina’s: 303
Gelezen: Eboek,
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Simon Spier is zestien jaar en valt op jongens, maar dat gaat eigenlijk niemand echt wat aan. Maar dan belandt een e-mail naar zijn online crush Blue bij de verkeerde persoon en is Simons geheim niet meer veilig. Plotseling is het leven van Simon behoorlijk ingewikkeld. Simon piekert over een manier om zijn ouders en vrienden te vertellen over zijn geaardheid, maar baalt er tegelijkertijd van dat dit niet op zijn eigen voorwaarden kan. En waarom moet je eigenlijk je seksualiteit uberhaupt verantwoorden?

Review:

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld wordt erg vaak omschreven als een “schattig” verhaal. En dat is het zonder twijfel. Maar het is ook zoveel meer dan dat. Het enkel en alleen omschrijven als schattig doet het boek absoluut niet de eer aan die het verdient.

5 sterren wil bij mij zeggen dat ik het boek echt uitzonderlijk goed vind! Ik geef niet snel 5 sterren, maar dit… ow dit boek. Het heeft me luidop doen lachen, doen huilen en de vlinders in mijn buik vlogen alle kanten op! Dus zonder twijfel 5 sterren en het verdient elke ster die het kan krijgen.

Het verhaalt zuigt je vanaf de eerste letter op en laat je pas terug gaan wanneer je het, na de laatste letter, terug toeklapt. Simon veroverde vanaf het eerste hoofdstuk een plekje in mijn hart. Niet moeilijk, want wie kan er nu weerstaan aan een jongen die van Harry Potter en oreo’s houdt? Dit klinkt misschien een beetje raar, maar ik zou Simon zo als zoon willen. (Laten we eerlijk zijn. Ik ben veel te oud om hem als beste vriend te willen. Ik ben zelf een moeder.) Dus ja, Simon staat erg op mijn “personages die ik wel als zoon wil adopteren lijstje”.

Mensen die mijn reviews al een tijdje volgen, weten dat ik mezelf al meermaals de vraag heb gesteld of ik nu niet te oud begin te worden voor YA boeken. Maar toen wandelde dit boek mijn leven binnen en kwam het besef dat ik gewoon de verkeerde YA boeken las. Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld is een prachtig “coming of age” verhaal. Terzelfdertijd is het ook een “kom uit de kast” verhaal. Maar dan zonder al het alcoholmisbruik, de slechte vrienden en alle andere clichés die jeugdboeken zo vaak bevatten.

Versta me niet verkeerd, het boek is niet gevuld met een onrealistisch beeld van tieners. Simon en zijn vrienden zijn erg realistisch. Ze worden ook dronken, ze maken fouten, de hormonen vliegen in het rond en ze zijn volop bezig om hun seksualiteit te ontdekken. Maar dat allemaal zonder die clichés en de tonnen tienerangst. Het is een verhaal over homoseksueel zijn en laten zien wie je echt bent. Maar het gaat ook over zoveel meer. Over vriendschap, familie, liefde, over anders zijn en tegelijkertijd hetzelfde zijn. Het behandelt diversiteit op zoveel verschillende niveaus, zonder dat je ooit het gevoel krijgt dat er te veel in een verhaal geduwd is.

En dan hebben we het nog niet gehad over dat kleine mysterie gehalte van het boek. Ik heb het nu over de vraag “wie is Blue?” Die vraag zorgde ervoor dat ik het boek in enkele uren uitlas. Ik kon het verhaal gewoon niet wegleggen. Ik moest weten wie Blue was. Ik bleef maar raden en telkens bleek ik verkeerd te zijn.

Ik wil gerust toegeven dat Simon vs een schattig boek is. En dat is prima! Er zijn genoeg goede boeken die een licht werpen op de donkere kant van homo zijn en niet geaccepteerd worden. Maar ik ben zo blij dat dit boek een lieve homo romance toont en dat het hoofdpersonage omringt wordt door vrienden en familie die hem gewoon aanvaarden zoals hij is.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

 

 

 

Het diner -Herman Koch – Mijn leeslust werd niet opgewekt…

het diner

Titel: Het Diner
Auteur: Herman Koch
Uitgever: Anthos
Pagina’s: 300
Gelezen: Hardcover
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen.
De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons ­– wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is.

Review:

Voor ik aan het boek begon scrolde ik kort even door enkele reviews, om me beter voor te bereiden op wat ik juist mocht verwachten. Vele reviews zeiden dat het diner een soort van “Nederlandstalige Gone Girl” is. Gone Girl is een van mijn favoriete psychologische thrillers, dus waren mijn verwachtingen erg hoog. Voor diegene die het diner nog niet gelezen hebben en nu interesse hebben…. Het lijkt in niets op Gone girl. Gone girl was een ontzettend intelligente, donkere thriller met hoeken en kanten die je niet zag aankomen. Allemaal zaken die het diner me niet te bieden had.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Mijn grootste probleem met het diner zijn de personages. Wat een hekel had ik aan elk personage in dit verhaal. Meestal heeft dit geen invloed op mijn leeservaring, maar deze keer geraakte ik gewoon niet over mijn ergernis. De arrogantie en kortzichtigheid droop gewoon van de pagina’s. Vooral het hoofdpersonage. Wat een zielige man die niets anders doet dat druipen van jaloezie over de levensstijl van zijn broer. Zijn enige doel lijkt te zijn om een ongemakkelijke avond, nog ondragelijker te maken. Hoe meer we over hem te weten kwamen aan de hand van flashbacks, hoe meer ik me aan hem begon te ergeren. Het ganse verhaal en de interactie tussen de personages voelt erg geknutseld aan. Net alsof de personages geen mensen, maar robots zijn. Niets verloopt natuurlijk en het enige personage dat een beetje “menselijk” overkomt is de zoon van het hoofdpersonage. Vreemd is dit, vermits het ganse boek draait over de criminele activiteiten van de zoon en zijn neef. En hoewel hij dus eigenlijk de “slechterik” is in het verhaal, is hij toch de enige waar ik me een beetje toe aangetrokken voelde.

Aan de andere kant vond ik de manier waarop Koch het verhaal opbouwde erg aangenaam. Hij besteed heel veel tijd aan het beschrijven van de maaltijden, de omgeving en wat dat allemaal niet zal gekost hebben. Maar over de dingen die echt belangrijk zijn blijft hij opzettelijk erg vaag. De psychologische afwijking, de leugens tussen man en vrouw en de achtergrond van de personages. Het lijkt allemaal niet te veel rol te spelen. Hierdoor creëert hij een erg gespannen feest die uiteindelijk opbouwt naar de vraag waar het allemaal om draait: hoever ga je om je kind te beschermen?

Zelf moeder zijn is die vraag net wat er voor zorgde dat ik bleef lezen en het boek zelf uitgebreid met mijn man besprak. Ben je als ouder verantwoordelijk voor de daden van je kind? Is een kind altijd het product van zijn omgeving of heeft zijn aangeboren natuur toch vaak de bovenhand? En wat is dat juist je kind beschermen? Een boek dat ervoor zorgde dat ik dieper ging nadenken over bepaalde zaken en net daarom wil ik het toch nog graag twee sterren toekennen!

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader: Fans van Kluun en Wieringa

Een boek dat me echt aan het denken bracht….

Illuminae – Amie Kaufman & Jay Kristoff – Geen vuurwerk in de ruimte….

Illuminae

Titel: Illuminae
Auteur: Amie Kaufman & Jay Kristoff
Uitgever: Knopf books for young readers
Pagina’s: 599
Gelezen: paperback, engelstalig
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Deze morgen dacht Kady dat het uitmaken met Ezra het moeilijkste zou zijn, wat ze vandaag zou doen.  In de namiddag vond er echter een invasie van haar planeet plaats………
We zijn het jaar 2575 en twee grote, rivaliserende bedrijven voeren een verhitte oorlog over een kleine ijsplaneet. Jammer genoeg had niemand er rekening mee gehouden dat er ook mensen woonachtig waren op de planeet. Terwijl de oorlog rond hen lostbarst, proberen Kady en Ezra in veiligheid te geraken.
Maar dit is nog maar het begin van al hun problemen. Een dodelijk virus breekt uit onder de vluchtelingen en muteert zich razendsnel. De boordcomputer blijkt andere plannen met hen te hebben en dan is er natuurlijk ook nog de effectieve vijand die hen op de hielen zit.

Review:

Laten we het eens over illuminae hebben… dit is waarschijnlijk een van de grootste boekenhypes van 2015. Iedereen is helemaal lyrisch over dit boek, dus ik voel me een beetje eenzaam in mijn hoekje. Het boek liet me namelijk voor een groot stuk simpelweg koud. Laten we maar beginnen met wat ik echt geweldig vind aan dit boek en dat is de layout. Ook meteen de reden waarom ik illuminae zo graag wou lezen. Ik ben een grote fan van verhalen die vertelt worden aan de hand van dossiers en documenten. Illuminae is zeker niet alleen met dit concept, dus uniek is het niet. Maar ik hou wel van de manier waarop er met de dossierstijl wordt omgegaan in dit verhaal. De layout is simpelweg prachtig. De vormgevers zouden hier prijzen voor moeten winnen.

Maar dan komen we bij het verhaal en daar gaat het voor mij toch een beetje de mist in. Alle zaken die ik op voorhand las zijn zonder twijfel waar. Illuminae is een “space opera” met een oorlog, een computer die doldraait, een virus dat doden zaait en natuurlijk de obligate romance. En misschien was dat voor mij wel het struikblok. Zoveel verschillende zaken allemaal in één verhaal geduwd. Het verhaal voelde met momenten echt onsamenhangend, zoveel dingen gebeurden tegelijkertijd.

Ik had ook wel wat problemen met de schrijfstijl. Het dossier bestaat namelijk ook uit verslagen en prints van gesprekken tussen officieren, luitenants en dokters. Maar niemand praat en schrijft alsof ze volwassenen zijn. Vooral in de chat berichten tussen deze personages vond ik de schrijfstijl gewoon ridicuul. Waarom zouden deze mensen Cuz en Wut gebruiken?

Maar het grootste probleem dat ik heb met illuminae heb, is het compleet gebrek aan originaliteit. Het hele boek voelt als een mix tussen star trek en the walking death. En als dat aantrekkelijk voor jou klinkt, dan zou ik je aanraden om het boek onmiddellijk te lezen. Al bij al een boek waar ik doorvloog, maar waar het verhaal mij niet echt kon boeien. Zoals wij hier in het Antwerpse zeggen: “Schoon van ver, maar ver van schoon.”

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Aanrader: Als een mengeling van Star Trek en The walking death je aanspreekt dan moet je dit boek zeker een kans geven!

Prachtige vormgeving, maar teleurstellend verhaal.

Verbeelding leeschallenge 2016

Vorig jaar deed ik ook al mee aan de verbeelding leeschallenge en dat beviel me toen zo goed dat ik ook dit jaar weer met veel plezier meedoe! Kathleen maakte het dit jaar een beetje moeilijker, maar een uitdaging gaan we nooit uit de weg!
Net zoals met de Popsugar challenge kan je bovenaan in het vakje 2016 mijn vooruitgang doorheen het jaar volgen!

Hierbij alvast de uitdagingen en mij voorlopige “te lezen” boeken.

  1. Een boek dat meer dan 600 pagina’s telt (want 500 pagina’s waren nog niet moeilijk genoeg, ugh)
    De angst van de wijze
  2. Een horror boek
    172 uur op de maan
  3. Een detective
    Sherlock Holmes here I come!
  4. Een klassieker
    Jane Eyre, Wuthering heights
  5. Een humoristisch boek
    Is it just me?
  6. Een briefroman (een boek geschreven in brieven of e-mails)
    Het literaire aardappeltaart genootschap van Guernsey / PS ik hou van je
  7. Een debuut (het eerste boek van de auteur in kwestie)
    De glazen troon
  8. Een boek waarin familie centraal staat
    Een deel van de reiziger serie
  9. Een boek waarin geestelijke gezondheid centraal staat
    Forgive me Leornard Peacock / The silver linings playbook / 
  10. Een boek waarin de dood centraal staat
    Forgive me Leonard Peacock
  11. Een boek waarin geloof/spiritualiteit centraal staat
    Eat, pray, love
  12. Een boek waarin eten centraal staat
    ?
  13. Een stiekem-wil-ik-niet-dat-iemand-weet-dat-ik-dit-boek-heb-gelezen-boek (van zelfhulpboeken tot stationsromannetjes)
    A scot ties the knot / Crossfire 5
  14. Een boek geschreven door een auteur met Afrikaanse roots
    ?
  15. Een boek geschreven door een auteur met Aziatische roots
    Marie Lu
  16. Een boek geschreven door een auteur met Latijns-Amerikaanse roots
    Aristotle and Dante discover the secrets of the universe by Benjamin Alire Saenz (Mexicaans)
  17. Een hervertelling van een bekend sprookje
    Ontworteld
  18. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij al boven de 65 was
    Witte vleugels, zwarte vleugels (Uitgegeven in 2014, Sue Monk Kidd was toen 66 jaar oud.)
  19. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij jonger was dan 25
    De openbaring (Uitgegeven 2001, Tom De Kock was toen 18 jaar oud)
  20. Een boek geschreven door een auteur die dezelfde voornaam heeft als jij
    ?
  21. Een boek waarin het hoofdpersonage holebi is
    Simon versus the homo sapiens agenda
  22. Een boek waarin het hoofdpersonage een kind jonger dan 12 is
    Matilda / De grote vriendelijke reus
  23. Een boek waarin het hoofdpersonage geen mens is
    ?
  24. Een boek dat zich afspeelt in de toekomst
    Iluminea
  25. Een boek dat zich afspeelt in een ver, ver verleden (hoe verder, hoe beter!)
    Opvulcategorie
  26. Een boek dat springt tussen verschillende tijdsperiodes (heden en verleden, verleden en toekomst, heden en toekomst, verleden en nog verder verleden…)
    Een boek uit de reiziger reeks
  27. Een boek dat zich in de dichtstbijzijnde Vlaamse stad afspeelt
    De zeven schaken / Papinette
  28. Een boek dat je in 2015 kocht en dat nog steeds ongelezen in de boekenkast staat
    Opvulcategorie, keuze genoeg
  29. Een boek van een auteur waarvan je in 2015 al iets las
    Colleen Hoover / Diana Gabaldon / Laini Taylor / Leigh Bardugo
  30. Een boek dat een andere deelnemer van de Verbeelding Book Challenge je heeft gegeven

    Je ziet er staan nog wel wat zaken open voor suggestive. Indien jullie willen hoor ik graag welke tips jullie me kunnen geven!