Categorie: YA

Dromendochter – Laini Taylor

Dromendochter

Titel: Dromendochter
Auteur: Laini Taylor
Uitgever: De Boekerij
Pagina’s: 368
Gelezen: Paperback, Nederlandse versie
Find the English review
here!
Links:

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Karou studeert kunstgeschiedenis in Praag en vult haar schetsboeken met monsters die al dan niet bestaan. Ze verdwijnt regelmatig voor mysterieuze ‘klusjes’ en spreekt een heleboel talen, waaronder een aantal niet-menselijke. En haar helderblauwe haar is niet afkomstig uit een flesje.
‘Wie ben ik?’ Dat is de vraag die Karou dag en nacht achtervolgt. En ze staat op het punt om erachter te komen…

Review:

Deze trilogie is erg gehypet en nu ikzelf het eerste boek gelezen heb begrijp ik beter waarom. Dromendochter wijkt erg af van het klassieke YA boek en daarom vond ik het net zo verfrissend om te lezen. Sowieso lees ik erg graag fantasie verhalen die geïnspireerd worden door engelen en demonen. Maar wat Laini Taylor met die mythologie heeft gedaan is echt uniek.

Het boek begint als volgt: Er waren eens een engel en een duivel die verliefd op elkaar warden. Het liep niet goed af. Deze zin greep me onmiddellijk vast en liet me niet meer los tot ik de laatste pagina had omgeslagen. Nu denk je misschien: “Weer een engelen verhaal? Dat hebben we toch al gezien bij Fallen en Halo?” Neen, dit boek is echt iets totaal anders en uniek in zijn genre.

De wereld die in dit boek gecreëerd wordt is ongelooflijk sterk en gedetailleerd. Gevuld met mythologie, sages en geschiedenis die perfect bij de schepsels in deze wereld horen. Laini Taylor hanteert het concept van engelen en demonen (Serafijnen en Chimaeren in dit geval) en een verboden liefde, maar ze slaagt erin nooit in clichés te hervallen. Nochtans zou dit makkelijk kunnen gebeuren. Vooral omdat Dromendochter een liefdesverhaal is. De romance zou makkelijk  het ganse plot kunnen beïnvloeden. (Zoals bijvoorbeeld bij Fallen het geval is.) Maar dat doet het niet. De liefde is subtiel en pas op het ogenblik dat het er echt toe doet wordt ze passioneel en verzengend. Het verhaal van dromendochter gaat veel verder dan enkel maar de liefde tussen Karou en Akiva.

Het verhaal is ook geen klassiek geval van goed tegen kwaad. Niemand is zuiver boosaardig en niemand is alleen maar goed. Omdat je het verhaal door de ogen van Karou volgt ben je in het begin zelfs eerder geneigd om de engelen als de vijand te bekijken. Later in het verhaal wordt echter duidelijk dat iedereen verliest in een oorlog en dat geweld heel vaak geweld in de hand werkt. Ik vond dit specifieke aspect van het verhaal erg goed uitgewerkt. Sowieso vind ik het een positief gegeven dat moeilijke onderwerpen in jeugdliteratuur naar boven komen. In dromendochter is de oorlog tussen de Serafijnen en de Chimaeren niet vast te pinnen met een duidelijke begindatum. Je kan niet zeggen “hier en nu” is het begonnen. De oorlog wordt veroorzaakt door actie en reacties. Het is een complexe samenloop van omstandigheden en alle partijen denken het gelijk aan hun kant te hebben. Briljant en tegelijkertijd erg realistisch uitgewerkt vond ik persoonlijk.

Nog een sterk punt in dit boek is de poëtische schrijfstijl. Ik vermelde hierboven al dat ik het verhaal op zich uniek vond, maar ook de schrijfstijl kan je als uniek bestempelen. De omschrijvingen van de personages en de omgeving zijn zo gedetailleerd, dat ze voor je ogen tot leven komen.

Ondertussen heb ik nog geen woord gezegd over de karakters. Eerst en vooral is er Karou. En ik weet dat ik dit al een aantal keer gezegd heb dit jaar. Maar zij is een ongelooflijk, sterk vrouwelijk personage. (Misschien lees ik eindelijk de juiste boeken? Of misschien hebben jeugdauteurs eindelijk ontdekt dat vrouwen best voor zichzelf kunnen zorgen?) Er was niets aan Karou dat mij stoorde of waar ik mij aan ergerde. Bij haar klikte gewoon alle puzzelstukjes perfect in elkaar. Ze was kunstzinnig met een mysterieuze geschiedenis, maar ze was tegelijkertijd ook heel trouw aan haar toch wat niet – traditionele familie. Wat voor mij vooral belangrijk was, is het feit dat Karou verre van perfect is. Ze maakt fouten, hele menselijke fouten. Ze is niet immuun aan boosheid of jaloezie bijvoorbeeld. Ze is niet bestemd om de wereld te redden en ze heeft ook geen bovenmenselijke krachten. Ze is gewoon een sterke dame, die haar mannetje kan staan en waar je gerust een kopje koffie mee zou willen gaan drinken.

En dan is er Akiva…. Wat kan ik zeggen over Akiva. Zo veel jeugdauteurs hebben reeds geprobeerd om een jongen/man te creëren die melancholisch is, die diep nadenkt en een duister verleden heeft. En hier is eindelijk iemand die erin geslaagd is om dat personage geloofwaardig neer te zetten. Akiva is een ongelooflijk sterk mannelijk karakter. Op geen enkel moment een complete klootzak en ook geen enge stalker. Neen, een man met eergevoel, met een gevoel voor humor, maar er is toch altijd die donkere kant van hem aanwezig.

De hoofdpersonages zijn ontzettend gedetailleerd en realistisch neergezet. Maar daar houdt het niet op. Ook de zij-personages hebben elk hun eigen verhaallijn. En door hun eigen karakterstrekken voegen ze allemaal een beetje eigenheid toe aan het verhaal. Vooral Zusanna, die zorgt voor een beetje “normaal gedrag” tussen al die rondvliegende engelen en magie. Ik kan niet wachten om haar terug te ontmoeten in het tweede deel van de reeks.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader of afrader?
Aanrader!
Kopen of lenen? Nu onmiddelijk naar de winkel rennen zou ik zeggen!
If you liked: Ik wou fallen zeggen, maar aan de andere kant zou ik dat toch niet helemaal menen. Dromendochter is zo uniek, dat ik het eigenlijk met niets kan vergelijken.

Dromendochter is een fantastisch, mythisch verhaal over engelen en duivels, over liefde en oorlog, over vrienden en familie. Maar terzelfdertijd is het zoveel meer dan dat!

Het nachtcircus – Erin Morgenstern

Het nachtcircus

Titel: Het nachtcircus
Auteur: Erin Morgenstern
Uitgeverij: De bezige bij
Pagina’s: 425
Gelezen: E-book, Engelse versie
Links: 
Amazon, Bol
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Samenvatting:

Het circus verschijnt uit het niets. Er gaan geen aankondigingen aan vooraf. Geen circusartiesten die ‘Komt dat zien!’ door megafoons schreeuwen, geen clowns die het publiek uitdagen, geen sterke man die roept ‘Wie durft?’ Het is 1890, en het Cirque des Rêves trekt over de wereld. Achter de oogverblindende façade van trucs en magie van dit toverachtige circus woedt een hevige strijd tussen de twee jonge goochelaars Celia en Marco. Alle twee bezitten ze magische krachten en kunnen ze de werkelijkheid manipuleren. Sinds hun vroegste kindertijd zijn ze door hun leermeesters getraind om deel te nemen aan ‘een spel’ waarin de een de ander moet verslaan om de beste illusionist te worden. Wat de inmiddels verliefde Celia en Marco niet weten is dat ze marionetten zijn van de eeuwenoude rivaliteit tussen hun twee mentoren, en dat het circus zal dienen als toneel voor een strijd op leven en dood.

Review:

Ik heb geen idee hoe ik een duidelijke en samenhangende review moet schrijven over het nachtcircus. Ik ga het toch proberen, omdat ik het echt een erg fijn boek vond, maar aan de andere kant zorgde het einde er ook voor dat ik niet echt verzadigd was. Het had meer mogen zijn. Daarom geef ik het 3 sterren? Geef ik het 4 sterren? Ik heb uiteindelijk de gulden middenweg gekozen en het 3,5 ster toegekend.

Het is trouwens sowieso moeilijk om een review te schrijven over een boek waar je mensen eigenlijk zonder achtergrond wil aan laten beginnen. Hoe minder je over dit boek weet, hoe beter! Dus stop gewoon met lezen zou ik zeggen. Want ja, ik ga natuurlijk wel over het nachtcircus praten. Ik ben een boekblogger… dat is wat bloggers doen. Maar ik druk het je nu op het hart… stop met lezen!

Je bent dus nog altijd aan het lezen? Wel, dan heb je erom gevraagd zou ik zo zeggen. Laten we dan maar beginnen bij het begin en deze stelling gaat je meteen afschrikken. Gedurende ongeveer de helft van het boek vond ik er niets aan. Ik wou het zelf op bepaalde ogenblikken aan de kant schuiven! Misschien ga jij wel hetzelfde gevoel hebben wanneer je aan dit boek begint, maar ik wil je een advies geven: stop niet met lezen! Geloof me maar als ik je nu zeg dat het allemaal goed komt en dat je blij gaat zijn dat je hebt doorgebeten! En ja, ik weet dat ik hierboven net heb gezegd dat het boek me niet compleet verzadigde. En dat is zo, maar langst de andere kant is het einde ook gewoon briljant. Ik heb je gewaarschuwd dat een samenhangende review schrijven over dit boek niet makkelijk zou zijn.

Ik ga je trouwens een aantal adiezen meegeven, zodat je echt van het boek kan genieten in al zijn facetten. Want het is geen makkelijk boek om te lezen. Hoezo, hoor ik je vragen? Wel hier komen de redenen en de adviezen:

  • Het boek bestaat uit verschillende POV’s. 15 verschillenden. 15 verschillende personages die je bij de hand gaan nemen en je gaan rondleiden in het circus. 15 verschillende personages die jou willen tonen hoe zij alles zien en ervaren. Let alsjeblieft goed op wat ze zeggen, het lijkt misschien allemaal erg verwarrend, maar ik beloof het je… je hebt al deze informatie op het einde nodig!
  • Oh en dan vergat ik je nog te zeggen dat een van de POV’s jijzelf bent. Jij wandelt op sommige momenten ook zelf door het circus.
  • Dan zijn er nog de flashbacks en de flashforwards. Het boek bevat een grote hoeveelheid tijd-sprongen. Elk hoofdstuk start met een datum. Probeer hier op te letten en een beetje rekening mee te houden. Het is onmogelijk alle data te onthouden, maar het is wel fijn om een soort van tijdlijn in je hoofd te hebben.
  • Begin niet aan dit boek omdat je denkt dat het een liefdesverhaal is! Dit boek wordt soms aangeprezen als een liefdesverhaal. En er is een romance, een erg mooie zelf. Maar ze komt erg traag op gang en zelf op haar hoogtepunt is het maar een heel klein vlammetje. Als je een passionele verhouding vol smachtende blikken verwacht dan ben je aan het verkeerde adres.
  • Oh en nog een advies, als je opzoek bent naar een nieuw boek zoals water for elephants… dan ben je hier ook aan het verkeerde adres. Het circus is geen circus. Het is zoveel meer dan dat!

En dit is alles wat ik hierover ga zeggen… ik heb eigenlijk al te veel gezegd!

Aanrader voor liefhebbers van:

Als je een grote fan bent van Audrey Niffeneggar dan ga je simpelweg verliefd worden op dit boek! En fans van Jonathan Strange and Mr Norrell by Suzanne Clarcke zullen ook aangenaam verrast worden!

Fangirl – Rainbow Rowell

fangirl

Titel: Fangirl
Auteur: Rainbow Rowell
Uitgever: van Goor
Pagina’s: 336
Gelezen: Paperback, Engelse versie
Links:
Goodreads, Bol
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Cath is fan van Simon Snow, maar zo zijn er wel meer. Het enige verschil is dat een Simon Snow-fan zijn voor Cath net zo veel betekent als kunnen ademen voor de rest van de mensheid. Als Cath niet over Simon Snow leest, in boeken waarin hij de hoofdpersoon is of op forums, dan schrijft ze fanfictie of verkleedt ze zich als een van de personages uit de films.Tot nu toe was haar tweelingzus Wren net zo gek op Simon Snow, maar nu ze gaan studeren is het fangirlen er voor Wren wel een beetje af. Cath zal nu dus alleen door haar veelal fictieve leven moeten gaan. Maar is ze daar wel klaar voor? Haar nieuwe kamergenoot Reagan is in ieder geval vastbesloten om Cath een handje te helpen. Samen trekken ze ten strijde tegen veeleisende docenten, manische ouders en sluimerende verliefdheden en komt Cath erachter dat nerd zijn eigenlijk wel heel cool is.

Review:

Fangirl is een schattig boek, exact wat ik verwacht van Rainbow Rowell boek. Ik heb nog nooit een van haar YA boeken gelezen (hoewel Elenor and Park al maanden op mijn ereader staat te wachten.) Maar ik was dol op Landline en ik keek er echt naar uit om haar andere boeken te ontdekken. Dus laten we deze review beginnen met alle goede dingen: Ik ben verliefd op Rainbow Rowells schrijfstijl. Haar zinnen zijn altijd een beetje nerdy en de grapjes in het verhaal zijn altijd hilarisch. Ze slaagt er telkens in om realistische en geloofwaardige personages creëren. In dit verhaal zijn de relaties en de verschillende soorten personages echt doordacht. Dit zorgt ervoor dat de verhaal een diepere dimensie krijgt. Het verhaal van fangirl draait echt op de personages, gezien erg geen duidelijke plotlijn gevolgd wordt.

En dan komen we bij alle zaken die ik niet leuk vond. Ik ga nu waarschijnlijk heel wat mensen tegen de schenen stoppen, maar ik hield echt niet van de Simon Snow hoofstukken die verweven zaten doorheen het verhaal. Ik hou wel van fan fictie, maar ik vond deze stukken gewoon niet goed geschreven. Het had op een hele andere manier aangepakt kunnen worden. Nu vond ik deze stukken niets bijdragen tot het verhaal. Het voelde voor mij echt als pagina vulling. Carry on, het volledige boek over Simon Snow ga ik dan ook volledig aan mij voorbij laten gaan.

En dan was er nog het gedrag van Cath ten op zichte van Levi, zelfs toen ze al echt een stil waren. Ik kan niet geloven dat een 18 jaar oud meisje haar vriendje op geen enkel moment aanraakt. Het is niet dat ik wou dat ze de kleren van elkaars lijf rukte. Dat hoefde niet voor mij. Rainbow Rowell schrijft niet dat soort boeken. Maar het duurde weken voor ze hem zelf maar een kuise kus gaf? En waarom waren er zoveel gaten in het verhaal? Haalt Cath haar punten voor haar opleiding? Beeindigd ze Carry on Simon?

Een leuk en makkelijk boek. Lekker ontspannend, maar zeker geen boek waar ik een fangirl van ben.

De kroon van de Tearling – Erika Johansen

De kroon van de tearling

Titel: De kroon van de Tearling
Auteur: Erika Johansen
Uitgever: Boekerij
Pagina’s: 448
Gelezen: Hardcover, Nederlandse versie
Links:
Goodreads, Bol

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Op haar negentiende verjaardag begint prinses Kelsea Glynn haar gevaarlijke reis naar het kasteel waar ze ­geboren is. Ze komt haar kroon opeisen. Achttien jaar lang werd het koninkrijk geregeerd door Kelsea’s oom, een ­marionet van de Rode Koningin, die het buurland Mortmesme al decennia tiranniseert. Kelsea draagt de Tearlingsaffier, een juweel met immense ­magische krachten. Ze wordt beschermd door de Wachters van de Koningin, geleid door de raadselachtige en toegewijde Lazarus. Kelsea zal de ridders nodig hebben om te overleven. Haar vijanden zetten duistere moordenaars en duivelse bloedmagie in om te voorkomen dat zij gekroond wordt…

Review:

Ik begon met niet al te hoge verwachtingen aan de kroon van de Tearling, maar ik moet zeggen dat ik er echt intens van genoten heb. De hoofdreden waar ik dit boek zo ontzettend goed is denk ik omdat het zo een divers verhaal is. Het is een historische roman gemengd met fantasie elementen en een distopische samenleving. Ik kon het gegeven van die samenleving maar niet uit mijn hoofd zetten terwijl ik het boek las. Het is daar altijd sluimerend op de achtergrond, maar het komt nooit aan de oppervlakte. Ik heb zoveel vragen over het hoe en waarom van deze samenleving, die in het eerste deel van deze serie geen antwoord krijgen. Je leest over de grote oversteek, de namen van bekende auteurs worden genoemd en toch kom je nooit meer te weten over waarom we onze wereld hebben verlaten en met zijn alle geëvacueerd zijn naar deze nieuwe wereld. Op bepaalde momenten vergat ik compleet dat ik eigenlijk een futuristisch verhaal aan het lezen was. Hoewel ik me bleef afvragen waarom we terugkeren naar de middeleeuwen?

Maar het verhaal is zonder twijfel erg spannend, vol met politieke intriges! Zelf als lezer kan je niet zeker zijn wie te vertrouwen valt in deze wereld. Het verraad is echt op slimme wijze gebracht, waardoor niet alle betrokken partijen van het begin duidelijk zijn. Kelsea is een van mijn favoriete hoofdpersonages in lange tijd. Ze is nog erg jong en niet adembenemend mooi, maar ze is zonder twijfel een krachtige vrouw. Ze heeft een hart van goud en ze probeert zoveel mogelijk de juiste keuzes te maken. Maar ze heeft ook haar kleine kantjes, wat ervoor zorgt dat haar personage realistisch overkomt. Doorheen het verhaal ontwikkeld ze zich steeds verder in een sterke jonge vrouw. Ze zag haar eigen onzekerheden onder ogen en probeerde er constructief mee om te gaan. Maar ze probeerde ook alle ongelovigen die in haar niet de nieuwe koningin zagen van hun ongelijk te overtuigen. Verfrissend is ook feit dat er in dit eerste deel van het boek weinig tot geen romantiek is. Dit kan natuurlijk nog veranderen in de loop van de reeks. Maar het gebrek aan romantiek is bij de kroon van de Tearling echt een positief punt. Vooral omdat het Kelsea de kans geeft om volledig te groeien in haar rol als troonopvolgsters en vooral om zichzelf te ontwikkelen, zonder hiervoor een partner te hebben.

Een echte aanrader!

Dreigende Stilte – Lucy Christopher

9200000021834894

Titel: Dreigende stilte
Auteur: Lucy Christopher
Uitgever: Overamstel Uitgevers
Pagina’s: 304
Gelezen: Paperback, Engelse versie
Links:
Goodreads, Bol

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:
Dreigende stilte is de brief van Gemma aan haar ontvoerder. Een emotioneel relaas over hoe ze vast zit in de Australische wildernis, zonder kans op ontsnapping.

Review:
Dreigende stilte staat al maandenlang op mijn te lezen lijstje. Nadat ik enkele uitermate positieve reviews over het boek las, kon ik niet langer wachten om te beginnen lezen. En ik kan alleen maar zeggen dat de reviews de nagel op de kop sloegen. Dreigende stilte is een ongelooflijk sterk boek dat iedereen gelezen zou moeten hebben. Het is een moeilijk boek om te verwerken. Het is een erg vlot geschreven verhaal, maar het handelt over een toch wel gevoelig onderwerp dat nog lang in je hoofd blijft hangen.

Het verhaal gaat over Gemma, een 17 jaar oud meisje, dat op reis is met haar ouders. Wanneer ze eventjes een kop koffie gaat halen in het barretje op de luchthaven loopt ze de 25 jaar oude Ty tegen het lijf. Ty is een leuke jongen, aardig om te zien en met een goed gevoel voor humor. Wanneer hij haar vraagt om samen een kop koffie te drinken, aarzelt Gemma maar heel eventjes. Ze heeft toch nog even tijd voor hun vlucht vertrekt en hij heeft wel echt hele mooie blauwe ogen. Ty mengt echter verdovende middelen in haar kopje koffie en ontvoert haar naar de outback in Australië. De woning waar hij Gemma mee naartoe neemt ligt op de meest afgelegen en doodse plek in de Australische woestijn. Tijdens hun verblijf daar leert Gemma Ty beetje bij beetje beter kennen. En ze ontdekt dat Ty deze ontvoering al jarenlang plande. Hij volgt haar al bijna haar hele leven en hij heeft hun hele toekomst voor hen gepland.

Ik kan bijna niet uitdrukken hoe intelligent dit boek geschreven is. Het klinkt misschien een beetje raar, maar Lucy Christopher weet perfect hoe ze haar lezers moet bespelen. Ze zorgt ervoor dat Gemma een makkelijk karakter is om je mee te identificeren. In het begin van het verhaal ben je samen met haar woedend en wil je niets liever dan hard vechten voor je vrijheid. En geloof me maar, Gemma vecht als een leeuwin tegen Ty. Ze is geen makkelijk slachtoffer en ze probeert verschillende keren om te ontsnappen. Gemma haat Ty en keer op keer laat ze hem dit ook merken. Maar op een bepaald moment komen er toch kleine barstjes in de muur die Gemma voor zich heeft opgetrokken. Ty begint haar meer over zichzelf te vertellen en Gemma geraakt erg in de war over haar gevoelens voor Ty. Op subtiele wijze zorgt Lucy Christopher ervoor dat je zelf een milde vorm van Stockholm syndroom ontwikkeld. Ik was net zo in de war als Gemma. Aan de ene kant wil je hem ontzettend hard haten. Wil je hem duidelijk maken dat hij verkeerd bezig is. Maar langst de andere kant behandelt hij Gemma met zoveel respect en zachtheid. Mijn verstand (en dat van Gemma) besefte maar al te goed hoe fout Ty was, maar ons hart dat zei iets anders….

Het verhaal is geschreven als een lange brief van Gemma aan Ty. Zij vertelt hem haar verhaal vanaf het moment dat ze in zijn ogen keek tot helemaal op het einde. En wat een schitterend einde! Op het einde van het boek bespreekt Gemma twee mogelijke keuzes. Welke keuze ze uiteindelijk neemt wordt opengelaten. Maar mijn hart lag in duizend stukjes. Welke keuze Gemma ook gemaakt zou hebben, ik kon ze allebei verstaan.

Titel: Mijn reis met Jake
Auteur: Morgan Matson
Uitgever: De Fontein
Pagina’s: 368
Gelezen: Paperback, Engelse versie
Links:
Goodreads, Bol, amazon

Korte inhoud:

Amy is 17 en staat op het punt van de Amerikaanse westkust naar de oostkust te verhuizen. Haar moeder wil dat ze met de auto komt, maar sinds het dodelijke ongeluk van haar vader durft Amy niet meer achter het stuur. Daarom heeft haar moeder een reisgenoot geregeld: Jake, de zoon van een kennis. Amy ziet er heel erg tegen op om vier dagen met een vreemde jongen in de auto te moeten zitten, maar wanneer de knappe Jake op de stoep staat wordt de reis ineens een stuk spannender!

Review:

Eerst en vooral moet er mij iets van het hart. Ik lees in het Engels en dus viel het me bij het schrijven van deze review op dat het personage dat ik ken als Roger, in de Nederlandse versie Jake genoemd werd. Waarom vraag ik me dan af? Klonk Jake Amerikaanser? Hipper? In mijn hart zal Roger altijd Roger zijn. Die naam paste zo goed bij hem. En nu, de echte review. Ik ging mijn reis met Jake als tussendoorboekje lezen. Om de kloof tussen twee zwaardere boeken op te vangen. Ik dacht eigenlijk dat het een soort van chick lit was. Een licht verteerbaar boek, dat je snel tussendoor kon lezen. Wel, mijn reis met Jake bleek toch een iets ander boek te zijn dan ik oorspronkelijk dacht.

Amy heeft recent haar vader verloren in een verkeersaccident. Haar moeder is reeds verhuist naar hun nieuwe woning in Connecticut, waar haar broer verblijft in een afkickcentrim. Aan het begin van de zomer moet ook Amy afzakken naar hun nieuwe woonplaats. Er is slechts een probleem. Amy rijdt niet meer met de auto sinds het ongeval van haar vader. En daar komt Jake het verhaal binnen. Jake is een oude vriend van de familie en zijn vader woont aan de Oostkust. Hij zal Amy tijdens een vier dagen durende rit naar Connecticut brengen. Maar de dingen gaan net iets anders dan Amy’s moeder gepland had. Het begint met een klein omweggetje, maar zorgt ervoor dat ze aan een routetrip beginnen. Een routetrip die ervoor zorgt dat zowel Amy als Jake hun demonen onder ogen moeten zien.

Natuurlijk is een groot gedeelte van dit boek een heerlijk zomer boek. Licht verteerbaar en soms met een hele hoge aaibaarheidsfactor. Maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Neen, Morgen Matson heeft een verhaal geschreven met echte, menselijke emoties en angsten. Het had heel makkelijk geweest om het verhaal volledig rond Amy en het verdriet van haar vader te laten draaien. Maar ook Jake krijgt een plaatsje in de spotlights. Hij is niet enkel de jongen die Amy meeneemt op een roadtrip. Neen, hij heeft zijn eigen problemen en gevoelens waar hij mee in de knoop ligt. Niet enkel Amy heeft nood aan verwerking en een nieuwe start. Maar ook Jake heeft wat tijd nodig om zijn gedachten op een rijtje te krijgen. Daarnaast wordt het verhaal aangevuld met geweldige zij-personages. En die zij-personages zorgen ervoor dat het zo een onvergetelijk verhaal is. Iedereen krijgt zijn eigen kleine verhaallijn, maar allemaal dragen ze ook bij tot de verdere ontwikkeling van Jake en Amy.

Dit boek is tot de nok gevuld met foto’s, muzieklijstjes, tekeningetjes en kleine prullaria die Amy en Jake verzamelen tijdens hun trip. Al deze kleine zaken dragen bij tot een unieke leeservaring en zorgen ervoor dat je echt het gevoel hebt mee op reis te zijn. Deze kleine details zijn zelf zo belangrijk voor het verhaal dat ze het einde van het verhaal bepalen. Ik dacht namelijk dat het boek eindigde met een open einde. Maar toen draaide ik de laatste pagina en daar was het antwoord waar ik al die tijd op hoopte. Het perfecte einde voor mij!

Mijn reis met Jake was bedoelt als een snel tussendoortje, maar gaat recht mijn top 10 van 2015 in!