Categorie: YA

The forbidden wish – Jessica Khoury

the forbidden wish.jpg

Titel: The forbidden wish
Auteur: Jessica Khoury
Uitgeverij: Razorbill
Pagina’s: 352
Versie: E-book
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

 

Korte inhoud:

Wanneer Aladdin een magische lamp terugvind wordt Zahra teruggeroepen naar een wereld die ze al 500 jaar niet meer heeft mogen aanschouwen.  Ondertussen is magie verboden en Zahra’s volk de Jin worden opgejaagd en uitgeroeid. Ze moet zichzelf voordoen als een gewone mens om in leven te kunnen blijven en Aladdin zijn drie wensen te gunnen.
Maar wanneer de koning van de Jinn Zahra een aanbod doet waarbij ze voor eeuwig bevrijd kan zijn van haar lamp dient ze een moeilijke keuze te maken. Haar gevoelens voor Aladdin beginnen hun tol te eisen. Maar wat is er belangrijker? Haar vrijheid of de man waar ze van houdt? 

Review:

Nadat ik Cinder had uitgelezen, had ik toch wel mijn twijfels of ik terug een ya sprookjes hervertelling wou lezen. Maar gezien ik deelnam aan een read-along, kon ik niet anders dan er toch maar in beginnen.  En wat ben ik ontzettend blij dat ik de sprong gewaagd heb. Dit boek…. oh gut, dit boek…. zeg het genoeg dat ik precies geen deftige zin op papier krijg? Laten we zeggen dat het mijn geloof in sprookjeshervertellingen helemaal heeft hersteld. Zo ontzettend goed is het!

Als ik het daarbij zou houden dan werd dit natuurlijk de kortste review ooit en trouwe volgers weten dat ik geen korte reviews schrijf. Dus ja, ik ga jullie nog even om de oren slaan met alle redenen waarom ik dit boek zo ontzettend goed vond! Als je daar geen zin in hebt, dan stel ik voor dat je nu stopt met lezen, je naar de boekenwinkel haast en dit boek nu koopt. Ja, het is zo goed geloof me nu maar!

Je bent hier nog? Goed, dan ga ik nog even verder door over alle redenen waarom je het boek moet lezen!

Eerst en vooral is het een Aladdin hervertelling en dat vond ik best origineel. Het kan aan mij liggen, maar ik ken geen andere Aladdin hervertellingen. Moesten jullie er wel kennen aarzel dan niet om ze even met mij te delen! Ik ben erg nieuwsgierig! Sowieso vind ik deze hervertelling erg verfrissend omdat het verhaal vertelt wordt vanuit het standpunt van de geest in de lamp, namelijk Zahra. Het verhaal is dus eigenlijk niet dat van Aladdin, maar het verhaal van Zahra.
Misschien herinneren jullie je nog wel die grote, vrolijke blauwe geest uit de lamp in de Disney film? Wel, die lijkt in niets op Zahra. Ten eerste is Zahra een meisje en niet zomaar een katje om zonder handschoenen aan te pakken. Ze is een van de krachtigste jinni’s die ooit geleefd heeft. Ze is slim, sarcastisch, vurig en sterk. Maar ze heeft ook haar fouten, is eenzaam en erg teleurgesteld in zichzelf. Ze is ontzettend bang om nogmaals 500 jaar opgesloten te zitten in haar lamp. Ze is bang om opnieuw lief te hebben en ze is vooral bang om nogmaals iets kostbaar kwijt te geraken.

Dit boek is zonder twijfel een liefdesverhaal. Zelfs de korte inhoud vertelt je al dat er behoorlijk wat aantrekkingskracht tussen Aladdin en Zahra over een weer vliegt. Gezien ik ontzettend houdt van een goede romance is dit natuurlijk helemaal mijn ding. Maar ik was eerlijk gezegd erg aangenaam verrast dat het niet alleen maar een romantisch verhaal was. Het is zoveel meer dan enkel die verliefdheid tussen de twee hoofdpersonages. Je hebt een tweede verhaallijn over de magie van Jinni, over wensen die nooit uitgesproken mogen worden en wat er gebeurt als een geest toch een band vormt met een mens. Stapje voor stapje leren we meer over Zahra, haar verleden en haar volk en vooral hoe ze het meisje is geworden dat Aladdin nu leert kennen. Een derde verhaallijn volgt dan weer een prinses die moet vechten om haar troon en alles waar ze in gelooft op het spel moet zetten om haar volk te redden. Deze drie verschillende verhaallijnen passen perfect in elkaar en vormen een groot, episch verhaal.

Nog een groot pluspunt van The forbidden wish is dat het overloopt van de girl power. Ja, de geest in de lamp is een kick ass meisje. Zij heeft Aladdin niet nodig om haar te redden. Ze lijkt in niets op Jasmin die in haar paleis zit te wachten tot er een man langskomt die haar de wereld gaat tonen. Neen, Zahra toont Aladdin de wereld. Ze vullen elkaar op alle vlakken perfect aan, zoals het hoort in een gezonde relatie. Dus hoera hiervoor! Gezonde relaties in tienerboeken, ik moedig dat aan!  Maar ik had het dus over girl power. En los van Zahra is dit boek gevuld met fantastische, vrouwelijke personages! Machtige, wijze koninginnen, warrior maagden die vechten met zwaarden en slangen voor datgene waar ze in geloven. En niet enkel dat, maar al deze vrouwen vormen ook nog eens intense vriendschappen. In dit boek is geen spraken van slut-shaming, achterbaks geroddel of concurrentiestrijden. Neen, deze vrouwen zijn sterk op zichzelf, maar zijn onverwoestbaar samen. Ze zorgen voor elkaar en beschermen elkaar. Prachtig om te zien! Hier zouden veel YA schrijvers nog een lesje van kunnen leren!

En dan is er de schrijfstijl…. die is gewoon adembenemend mooi. Zelfs als je niet van sprookjeshervertellingen houdt of je bent geen fan van romantische verhalen, dan nog zou je dit boek moeten lezen. Al was het enkel en alleen om te genieten van de prachtige schrijfstijl die gehanteerd wordt. Ik was verliefd vanaf de allereerste pagina. Je voelt de magie gewoon in de lucht hangen, de warme woestijnwind raakt je wangen echt aan. Adembenemend…..

En nu ga ik zwijgen. Als ik je nu nog niet overtuigd heb, dan ga ik het waarschijnlijk nooit kunnen.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Adembenemend mooi sprookje! 

The girl from everywhere – Heidi Heilig -Een boek dat me niet vastgreep….

 

the girl from everywhere

Titel: The girl from everywhere
Auteur: Heidi Heilig
Uitgever: Hot Key Books
Pagina’s: 464
Gelezen: Arc aangeboden door de uitgeverij
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:
Zestien jaar oude Nix is een tijdreiziger. Zij, haar vader en hun crew reizen door tijd en ruimte aan boord van het piratenship “The temptation”. Het schip is tot de nok vol gevuld met mythische schatten. Oude kaarten zorgen ervoor dat Nix en haar vader kunnen navigeren naar verre landen en ver vervlogen tijden. Maar elke map kan je maar een keer gebruiken. En Nix’s vader wil maar naar een plek terugkeren: Honolulu 1868. Naar een tijd voordat Nix werd geboren en haar moeder nog leefde.  Nix is ondertussen gewend geraakt aan de obsessie van haar vader. Maar dan valt de juiste map toch in zijn schoot en komt hun hele leven op de helling te staan. En wanneer Nix weigert haar vader te helpen bedreigt hij haar enige vriend (en enige liefde) Kashmir met de dood. En als Nix iets geleerd heeft van haar vader dan is het wel dat een verloren liefde je gebroken achterlaat.

Review:
Ik was ervan overtuigt dat ik dit boek compleet geweldig ging vinden en ik bleek er gigantisch naast te zitten. Zo simpel is het, maar dit zou natuurlijk de kortste review ooit worden als ik het daarop hield. Dus hier gaan we met de lange versie!

Ik wou dit boek echt zo ontzettend graag goed vinden. Het hele concept sprak me zo aan. De cover is ontzettend mooi! En het verhaal gaat over een meisje genaamd Nix, dat in 1868 geboren wordt op het eiland Hawaii. Ze groeit echter op aan boord van een piratenschip met haar vader achter het stuur. Nix haar moeder kwam echter om het leven tijdens de bevalling en haar vader heeft deze klap nooit helemaal verwerkt. Zijn enige doel in het leven is om een map te vinden die hem zal toelaten om terug te keren naar Hawaii in 1868 en het leven van Lin, zijn grote liefde te redden. Maar wat als haar vader hierin slaagt? Wat gebeurt er dan met Nix? Tenslotte is hij van plan de geschiedenis te veranderen. Geef toe, dit klinkt toch als een ongelooflijk straf verhaal?

En het ergste is dat ik je zo kan zeggen waarom het verhaal me teleurstelde. Het verhaal werd aan mij verteld. Ik beleefde het niet echt. Een goed boek moet me vastgrijpen en meesleuren. Ik moet vergeten dat ik eigenlijk in mijn woonkamer zit te lezen. Ik wil mee over het strand van Hawaii lopen of de wind in mijn haren voelen terwijl ik uitkijk over de zee. Jammer genoeg kon dit boek me niet genoeg meezuigen in het verhaal. Ik vergat bij momenten zelf dat we ons op een tropisch eiland bevonden. Daarbovenop komt dat het verhaal heel traag op gang en de erg gedetailleerde beschrijvingen zorgen voor een erg lijvig verhaal met weinig effectieve inhoud. Wat op zich zeker een pluspunt is, maar niet als ze ontelbare malen herhaalt worden. Moeten we om de tien pagina’s lezen hoe geweldig mooi de oceaan blinkt in het zonlicht? Is dat echt noodzakelijk? Wanneer je halverwege een boek bent beland en je kan nog altijd niet vertellen waar het verhaal echt over gaat, dan is er te veel tijd besteed aan sfeer scheppen en te weinig aan het effectieve verhaal. Het is zo ontzettend jammer dat er niet meer aandacht gegeven wordt aan belangrijke aspecten voor het plot. Ik denk dan onder meer aan een beetje meer uitleg over verschillende aspecten in het verhaal. Laten we het even over het tijdreizen hebben. Slecht een heel klein stukje informatie krijgen we hierover. Een klein korreltje waarin summier gezegd wordt hoe het tijdreizen eigenlijk werkt. Maar de uitleg is niet dekkend en elke weldenkende mens kan zo een stuk of vijf fouten in de uitleg opmerken. Voor mij hoeft tijdreizen niet altijd een uitleg te krijgen. Ik vind het fijn als een auteur hier aandacht aan besteed, maar is het niet zo dan is dat ook prima. Tijdreizen mag gerust magisch en mysterieus zijn. Maar als je toch beslist om het uit te leggen dan moet je zorgen dat het verstaanbaar is voor de lezer. En dat is het op dit moment niet. Hoe werken die mappen? Kan iedereen het met de juiste map? En dit zijn zeker niet de enige dingen waarbij de lezer in het ongewisse gelaten wordt. Welke taal spreken de crewleden? Tenslotte komen ze allemaal van andere wereldleden. Waar komen ze trouwens vandaan? Eentje komt uit een mythische wereld, hoe werkt dat dan juist? Het boek is doorspekt met mythologie, maar er wordt nergens dieper op ingegaan. Op sommige momenten lijkt het wel of al deze weetjes in het verhaal zijn gestopt om te tonen hoeveel research er gebeurt is.

Mijn grootste probleem met dit boek is zonder twijfel de personages. Er zitten enkele fantastische personages in het boek en deze worden aangevuld met kartonnen figuren. Jammer genoeg zijn de interessante, goed uitgewerkte personages niet de hoofdrolspelers. Laten we even stilstaan bij het hoofdpersonage Nix. Ik begrijp dat Nix een erg gecompliceerd meisje is. Ze heeft het gevoel dat de dood van haar moeder haar schuld is en elke dag moet ze toekijken hoe haar vader afziet van zijn verdriet. Dat moet ontzettend moeilijk zijn, zeker omdat haar vader “misbruik” van haar maakt om zijn geliefde Lin terug te vinden. Nix is constant op zoek naar goedkeuring, wat normaal is gezien haar leeftijd. Maar gedurende het hele verhaal maakt Nix geen enkele groei door. Ze blijft dat angstige, onzekere meisje dat hengelt naar papa’s liefde gedurende de bijna 500 pagina’s. Als het enkel aan Nix had gelegen, dan denk ik dat ik het boek niet had uitgelezen. Gelukkig krijgt ze ondersteuning van een groep fantastische bijrollen. Een van die personages is Kashmir. Wat een fantastische jongen is die Kashmir. Grappig, met een goede dosis sarcasme, avontuurlijk en vooral een erg loyale vriend. Het is duidelijk vanaf de eerste pagina’s dat Kashmir erg veel van Nix houdt. Een beetje te veel om goed voor hem te zijn. Nix heeft hem echter duidelijk ondergebracht als goede vriend. En toch bleef ik het hele verhaal lang hopen dat ze eindelijk zou inzien wat een fantastische kerel Kashmir wel niet is! Maar dan kwam er zomaar uit het niets ineens een “love triangle” op de proppen. Ik kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen waarom iemand in hemelsnaam een compleet onnodige liefdesdriehoek in het verhaal zou introduceren. Deze relaties voelden zo geforceerd aan. Net of de schrijfster had expres een driehoek gecreëerd. Waarom zou je dat in hemelsnaam willen doen? En is het eigenlijk wel een driehoek? Nix heeft amper interesse in een van de twee jongens. Onnodig dus.

En hiermee ga ik ook meteen mijn review afsluiten omdat het eigenlijk mijn gevoel van het ganse boek perfect omschrijft. Onnodig, lange omschrijvingen, onnodige personages en een onnodige liefdesdriehoek. Maar laat je dit vooral niet afschrikken! Het boek is ontzettend mooi geschreven en er zijn echt geweldige personages te vinden in het verhaal. Enkel en alleen daarom gaf ik het boek 3 sterren!

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal: imagesSW7HTJ08

Maar laat je dit vooral niet afschrikken! Het boek is ontzettend mooi geschreven en er zijn echt geweldige personages te vinden in het verhaal. Enkel en alleen daarom gaf ik het boek 2,5 sterren!

 

 

Into the dim

into the dim

Titel: Into the dim
Auteur: 
Janet B. Taylor U
itgever: 
HMH books for young readers
Pagina’s: 
432
Uitgave: 
Arc ontvangen van de uitgever in ruil voor een eerlijke review
Links: Goodreads

Korte inhoud:

Wanneer zestien jaar oude Hope Walton haar moeder kwijt raakt door een aardbeving in India, stort haar ganse wereld in. Uiteindelijk stemt ze ermee in om de zomer door te brengen bij haar familie in Scotland. Een familie die ze nog nooit eerder zag. Daar ontdekt Hope echter dat haar moeder zoveel meer was dan de fantastische lerares aan de universiteit. Neen, haar moeder is lid van een geheim genootschap dat door de tijd reist. Al snel blijkt dat Hope’s moeder niet overleden is, maar vastzit in de twaalfde eeuw. Hope krijgt 72 uur de tijd om haar moeder te redden en terug te keren naar de 21ste eeuw. Tijdens haar aventuur komt ze echter een mysterieuze jongeman tegen. Een jongen die haar leven voorgoed zal veranderen….

Review:

Ik ga gewoon met de deur in huis vallen en meteen met jullie delen wat ik absoluut vreselijk vond aan dit boek.

Into the dim wordt aangeprezen als een boek dat “de reiziger is voor tieners.” Wat is dat toch met die slogans? Eerlijk waar, je kan dit boek zelf niet vergelijken met de reizigersserie. Laten we even heel eerlijk zijn, gaan we elk boek waar Schotland of tijdreizen in voorkomt onmiddellijk bestempelen als het nieuwe Outlander? Waarom zou je dat doen? Om mee te zijn met de hype? Dit boek heeft dat helemaal niet nodig. Het verhaal is sterk genoeg om een hype op zichzelf te creëren!

Je hebt waarschijnlijk al geraden dat ik erg veel van Into the dim houdt. En eerlijk ik kan amper zaken opnoemen die me niet bevielen. Maar laten we toch beginnen met even alle fantastische zaken in dit boek op te sommen. Daar dient een review tenslotte voor, niet?

Het boek gaat over tijdreizen. En dat is vandaag de dag niet het meest originele concept. Romans over tijdreizen schieten als paddenstoelen uit de grond. Maar het concept tijdreizen is in dit boek echt erg gedetailleerd uitgewerkt. Het zoog me echt mee in het verhaal en het is zo goed onderbouwt dat ik bijna geloofde dat het echt zou kunnen gebeuren. Het tijdreizen wordt echt uitgebreid vertelt en wetenschappelijk onderbouwt. Geen magische trucjes, maar echt theorieën en wetenschap. Erg verfrissend vond ik! Natuurlijk blijft tijdreizen altijd omhult met een laagje mysterie en dat is prima. Maar hier wordt echt gespeeld met die twee kanten. Het rationele en het mysterieuze wandelen hand in hand en zorgen voor een fijne afwisseling. In het boek komt ook het gekende “butterfly effect” aanbod. Hoe kan tijdreizen je levensloop veranderen. Welke kleine aanpassingen hebben soms verstrekkende gevolgen? Iets wat je weinig tegenkomt in “tijdreis” verhalen. Drie keer hoera dus voor de auteur dat ze dit aspect ook even in de kijker stelt!

En hoewel het boek zich afspeelt in de VS en Schotland, blijft het verhaal daar niet hangen. We reizen door de tijd naar een periode die in YA literatuur niet erg vaak aanbod komt. Een beetje jammer volgens mij, want ik vind deze periode ontzettend interessant. Het verhaal speelt zich af in 12de eeuws Londen aan de vooravond van de troonsbestijging van Eleanore van Aquitanie. Ik was behoorlijk onder de indruk van de sfeerschepping in dit boek. Londen komt echt tot leven voor je ogen. Maar het wordt nooit historisch beladen. Misschien begrijp je wel wat ik wil zeggen. Soms hebben schrijvers de neiging om al hun kennis over een periode te willen delen. Hier gebeurt dit niet. Je krijgt een goede achtergrond, maar het wordt nooit een steekspel van weetjes. Het verhaal gaat over zoveel meer dan enkel de historische achtergrond. Er is avontuur, achtervolgingen, gevaar, verborgen schatten en natuurlijk heel veel liefde.

Liefde is zonder twijfel een van de grootste verhaallijnen. En dan heb ik het niet enkel over puur romantische liefde, hoewel die er natuurlijk ook is. Maar in de eerste plaats gaat dit natuurlijk over de sterke band tussen moeder en dochter. Daarnaast zijn er ook hele sterke vriendschapsbanden in dit boek. Ik heb echt met volle teugen genoten van de vrouwelijke vriendschappen in dit boek. En ik hoop dat deze in het tweede deel nog meer aanbod gaan komen!

Op bepaalde momenten voelt het verhaal een klein beetje cliché aan. De verhaallijn van Bran vond ik bijvoorbeeld erg voorspelbaar, maar dat beïnvloeden mijn plezier in het boek eigenlijk niet. En een heel groot pluspunt, er was voor een keer eens geen spraken van een liefdesdriehoek in dit boek. Toch wel een van de grootste clichés in young adult de laatste jaren. Ik kan alleen maar hopen dat het zo blijft. Want ik zie toch wel een potentiele derde person in de liefdesrelatie. Hopelijk heb ik het mis…..

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw van het verhaal: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Voortgang:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Een erg sterk verhaal, dat me naar meer deed verlangen. Wanneer komt dat tweede boek uit?

Looking for Alaska – John Green – Zoeken naar het echte verhaal

looking-for-alaska

Titel: Het grote misschien
Auteur: John Green
Uitgever: Lemniscaat
Pagina’s: 245
Gelezen: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Miles Halter is gefascineerd door ‘Beroemde Laatste Woorden’ én hij is zijn saaie leventje thuis meer dan zat. Hij schrijft zich in voor een kostschool in Alabama en gaat op zoek naar ‘Het Grote Misschien’, zoals ook de dichter Rabelais op zijn sterfbed deed. Eenmaal aangekomen op Culver Creed maakt Miles kennis met zijn kamergenoot Chip Martin – de kolonel – en met Alaska Young. Slimme, grappige, mooie, onvoorspelbare, sexy Alaska, voor wie Miles als een blok valt en die hem Het Grote Misschien in katapulteert – Miles ontredderd achterlatend.

Review:

John Green en ik… wij hebben een beetje een moeilijke relatie. Ik ben helemaal verliefd op zijn schrijfstijl en dat is ook meteen de reden waarom ik zijn boeken blijf lezen. Mijn allereerste John Green boek was een weeffout in de sterren en het is tot op de dag van vandaag nog steeds een van mijn lievelingsboeken. Daarna waagde ik me aan Paper Towns, een van de grootste teleurstellingen in 2015. Maar omdat ik nog altijd de handdoek niet in de ring wou gooien besloot ik me dit jaar te wagen aan looking for Alaska. Looking for Alaska is John Greens debuut en ik heb er erg gemengde gevoelens over.

Eerst en vooral is er natuurlijk Greens zijn schrijfstijl. Altijd grappig, altijd sarcastisch en op sommige momenten simpelweg briljant. Het is dan ook de reden dat ik door  het boek heen vloog. Ondertussen ben ik natuurlijk volwassen. (Tja, dat gebeurt eens je de dertig gepasseerd bent.) Maar ik lees nog altijd op tijd een stond een goed young adult book. Maar heel soms, zoals nu dus, stel ik me toch de vraag of ik hier allemaal niet een beetje te oud voor wordt. Dit boek is tot de nok gevuld met tiener clichés allerhande. En ik kan me voorstellen dat 13 jarige best onder de indruk zijn van dit verhaal, maar ikzelf kon er mij niet in vinden. Ik geloof niet in tieners die zonder problemen Marquez en Rabelais aanhalen te pas en te onpas. Ik ben niet onder de indruk als het vrouwelijke hoofdpersonage dingen zegt als: Ik rook om te kunnen steven. En ik vind het niet indrukwekkend dat je van ‘s morgens tot ‘s avonds met wodka gemengde melk zit te drinken. Ik rol dan eens met mijn ogen en probeer wat betekenis te vinden in het verhaal. Gelukkig is die er ook wel. Naast het constant dronken rondlopen van de personages en het kettingroken onder de douche gaat dit boek over verlies, rauw en woede. Over het zoeken van je weg en de weg soms kwijtraken.

En ligt het nu gewoon aan mij of valt John Green erg vaak in herhaling. Ik weet wel dat dit zijn debuut is, maar toch. Nerdy jongen ontmoet mysteries, ontspoort mooi meisje. En daar gaat het verhaal. Dus ja, wanneer ik dit vergelijk met Paper towns dan kan ik gewoon niet anders, dan alle gelijkenissen zien.

En dan heb ik het nog niet gehad over de karakters in dit verhaal. Ik ben een feministe, maar ik hield echt niet van Alaska. Ze is op geen enkel moment grappig, donker, mysterieus en life. Neen, ze is het andere absolute uiterste. Een humeurig, boos, egoïstisch meisje. Ja, ze heeft een zwaar verleden, maar dat geeft niemand het recht om zo een misbruik te maken van mensen, zoals Alaska doet. Ze was absoluut geen geode vriendin. Maar dat wil ik haar nog vergeven. Niemand in het verhaal was echt de titel “vriend” waard.

Als dit het beeld is waar onze kinderen naar moeten opkijken dan is het erg gesteld met de wereld. En ik ben me er pijnlijk van bewust dat ik klink als een oud zuur besje.

Personages:imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader: Fans van John Green gaan hier zeker van smullen.

Een typisch John Green verhaal…. een beetje te cliché voor mij smaak.

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld -Becky Albertalli – Vlinders en oreo’s in mijn maag

Simon-Dubbel

Titel: Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld
Auteur: Becky Albertalli
Uitgever: Blossom books
Pagina’s: 303
Gelezen: Eboek,
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Simon Spier is zestien jaar en valt op jongens, maar dat gaat eigenlijk niemand echt wat aan. Maar dan belandt een e-mail naar zijn online crush Blue bij de verkeerde persoon en is Simons geheim niet meer veilig. Plotseling is het leven van Simon behoorlijk ingewikkeld. Simon piekert over een manier om zijn ouders en vrienden te vertellen over zijn geaardheid, maar baalt er tegelijkertijd van dat dit niet op zijn eigen voorwaarden kan. En waarom moet je eigenlijk je seksualiteit uberhaupt verantwoorden?

Review:

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld wordt erg vaak omschreven als een “schattig” verhaal. En dat is het zonder twijfel. Maar het is ook zoveel meer dan dat. Het enkel en alleen omschrijven als schattig doet het boek absoluut niet de eer aan die het verdient.

5 sterren wil bij mij zeggen dat ik het boek echt uitzonderlijk goed vind! Ik geef niet snel 5 sterren, maar dit… ow dit boek. Het heeft me luidop doen lachen, doen huilen en de vlinders in mijn buik vlogen alle kanten op! Dus zonder twijfel 5 sterren en het verdient elke ster die het kan krijgen.

Het verhaalt zuigt je vanaf de eerste letter op en laat je pas terug gaan wanneer je het, na de laatste letter, terug toeklapt. Simon veroverde vanaf het eerste hoofdstuk een plekje in mijn hart. Niet moeilijk, want wie kan er nu weerstaan aan een jongen die van Harry Potter en oreo’s houdt? Dit klinkt misschien een beetje raar, maar ik zou Simon zo als zoon willen. (Laten we eerlijk zijn. Ik ben veel te oud om hem als beste vriend te willen. Ik ben zelf een moeder.) Dus ja, Simon staat erg op mijn “personages die ik wel als zoon wil adopteren lijstje”.

Mensen die mijn reviews al een tijdje volgen, weten dat ik mezelf al meermaals de vraag heb gesteld of ik nu niet te oud begin te worden voor YA boeken. Maar toen wandelde dit boek mijn leven binnen en kwam het besef dat ik gewoon de verkeerde YA boeken las. Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld is een prachtig “coming of age” verhaal. Terzelfdertijd is het ook een “kom uit de kast” verhaal. Maar dan zonder al het alcoholmisbruik, de slechte vrienden en alle andere clichés die jeugdboeken zo vaak bevatten.

Versta me niet verkeerd, het boek is niet gevuld met een onrealistisch beeld van tieners. Simon en zijn vrienden zijn erg realistisch. Ze worden ook dronken, ze maken fouten, de hormonen vliegen in het rond en ze zijn volop bezig om hun seksualiteit te ontdekken. Maar dat allemaal zonder die clichés en de tonnen tienerangst. Het is een verhaal over homoseksueel zijn en laten zien wie je echt bent. Maar het gaat ook over zoveel meer. Over vriendschap, familie, liefde, over anders zijn en tegelijkertijd hetzelfde zijn. Het behandelt diversiteit op zoveel verschillende niveaus, zonder dat je ooit het gevoel krijgt dat er te veel in een verhaal geduwd is.

En dan hebben we het nog niet gehad over dat kleine mysterie gehalte van het boek. Ik heb het nu over de vraag “wie is Blue?” Die vraag zorgde ervoor dat ik het boek in enkele uren uitlas. Ik kon het verhaal gewoon niet wegleggen. Ik moest weten wie Blue was. Ik bleef maar raden en telkens bleek ik verkeerd te zijn.

Ik wil gerust toegeven dat Simon vs een schattig boek is. En dat is prima! Er zijn genoeg goede boeken die een licht werpen op de donkere kant van homo zijn en niet geaccepteerd worden. Maar ik ben zo blij dat dit boek een lieve homo romance toont en dat het hoofdpersonage omringt wordt door vrienden en familie die hem gewoon aanvaarden zoals hij is.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

 

 

 

Illuminae – Amie Kaufman & Jay Kristoff – Geen vuurwerk in de ruimte….

Illuminae

Titel: Illuminae
Auteur: Amie Kaufman & Jay Kristoff
Uitgever: Knopf books for young readers
Pagina’s: 599
Gelezen: paperback, engelstalig
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Deze morgen dacht Kady dat het uitmaken met Ezra het moeilijkste zou zijn, wat ze vandaag zou doen.  In de namiddag vond er echter een invasie van haar planeet plaats………
We zijn het jaar 2575 en twee grote, rivaliserende bedrijven voeren een verhitte oorlog over een kleine ijsplaneet. Jammer genoeg had niemand er rekening mee gehouden dat er ook mensen woonachtig waren op de planeet. Terwijl de oorlog rond hen lostbarst, proberen Kady en Ezra in veiligheid te geraken.
Maar dit is nog maar het begin van al hun problemen. Een dodelijk virus breekt uit onder de vluchtelingen en muteert zich razendsnel. De boordcomputer blijkt andere plannen met hen te hebben en dan is er natuurlijk ook nog de effectieve vijand die hen op de hielen zit.

Review:

Laten we het eens over illuminae hebben… dit is waarschijnlijk een van de grootste boekenhypes van 2015. Iedereen is helemaal lyrisch over dit boek, dus ik voel me een beetje eenzaam in mijn hoekje. Het boek liet me namelijk voor een groot stuk simpelweg koud. Laten we maar beginnen met wat ik echt geweldig vind aan dit boek en dat is de layout. Ook meteen de reden waarom ik illuminae zo graag wou lezen. Ik ben een grote fan van verhalen die vertelt worden aan de hand van dossiers en documenten. Illuminae is zeker niet alleen met dit concept, dus uniek is het niet. Maar ik hou wel van de manier waarop er met de dossierstijl wordt omgegaan in dit verhaal. De layout is simpelweg prachtig. De vormgevers zouden hier prijzen voor moeten winnen.

Maar dan komen we bij het verhaal en daar gaat het voor mij toch een beetje de mist in. Alle zaken die ik op voorhand las zijn zonder twijfel waar. Illuminae is een “space opera” met een oorlog, een computer die doldraait, een virus dat doden zaait en natuurlijk de obligate romance. En misschien was dat voor mij wel het struikblok. Zoveel verschillende zaken allemaal in één verhaal geduwd. Het verhaal voelde met momenten echt onsamenhangend, zoveel dingen gebeurden tegelijkertijd.

Ik had ook wel wat problemen met de schrijfstijl. Het dossier bestaat namelijk ook uit verslagen en prints van gesprekken tussen officieren, luitenants en dokters. Maar niemand praat en schrijft alsof ze volwassenen zijn. Vooral in de chat berichten tussen deze personages vond ik de schrijfstijl gewoon ridicuul. Waarom zouden deze mensen Cuz en Wut gebruiken?

Maar het grootste probleem dat ik heb met illuminae heb, is het compleet gebrek aan originaliteit. Het hele boek voelt als een mix tussen star trek en the walking death. En als dat aantrekkelijk voor jou klinkt, dan zou ik je aanraden om het boek onmiddellijk te lezen. Al bij al een boek waar ik doorvloog, maar waar het verhaal mij niet echt kon boeien. Zoals wij hier in het Antwerpse zeggen: “Schoon van ver, maar ver van schoon.”

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Aanrader: Als een mengeling van Star Trek en The walking death je aanspreekt dan moet je dit boek zeker een kans geven!

Prachtige vormgeving, maar teleurstellend verhaal.

KW: my true love gave to me – 12 hartverwarmende kerstverhalen

my true love gave to me

Titel: My true love gave to me
Auteur: Verschillende auteurs, samengesteld door Stephanie Perkins
Uitgever: St. Martins Press
Pagina’s: 321
Gelezen: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

On the first day of Christmas, my true love gave to me …Deze prachtige collectie romantische kortverhalen speelt zich af tijdens de feestdagen en werden geschreven voor populaire young adult auteurs. De verhalen zijn een voor een gevuld met kerstmagie en die heerlijke vlinders in de buik die bij een eerste liefde horen. 

Review:

Ik kan het eigenlijk zelf niet geloven, maar my true love gave to me is het eerste boek gevuld met kortverhalen dat ik lees. Meestal blijf ik er ver van weg omdat ik altijd bang ben dat de lengte van de verhalen in kwestie me niet genoeg tijd en ruimte gaan geven om volledig op te gaan in de personages. Tijdens het lezen van dit verzamelwerk ontdekte ik echter een aantal dingen. Een getalenteerd auteur slaagt er zonder problemen in om je mee te slepen met het verhaal. Ongeachte hoe kort het is of hoeveel pagina’s het beslaagt. En wanneer de schrijver niet getalenteerd is en je echt worstelt met het verhaal is het best handig dat het verhaal zich beperkt tot enkele pagina’s. Geen geworstel door een dik boek, dik tegen mijn zin!

Gezien My true love gave to me een verzameling kortverhalen is zal ik de verhalen een voor een apart beoordelen:

  • Midnights door Rainbow Rowell – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y Sowieso ben ik een grote Rainbow Rowell fan en met dit kortverhaal bewijst ze weer eens wat een getalenteerd schrijfster ze is. Het verhaal is typisch Rainbow Rowell; hartverwarmend, schattig en grappig.
  • The lady and the fox door Kelly Link – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yEen klassiek geval van: it’s me not you. En in dit geval is het echt zo. Ik ben nooit echt goed met magisch realisme en dit verhaal is wel heel erg magisch. Ik hield niet zo van de schrijfstijl van Kelly Link en vond het daarom erg moeilijk om in het verhaal te komen.
  • Angels in the snow door Matt de la pena – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Het verhaal op zich was zeker niet slecht, maar ik had een hekel aan het mannelijke hoofdpersonage. Sowieso hou ik niet van het standaardtype “bad boy” met veel tattoos en veel vloeken. Dus neen, eerder een middelmatig verhaal voor mij.
  • Polaris is where you’ll find me door Jenny Han – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Het hadden vijf sterren kunnen zijn, maar het verhaal was te kort. Nu ja, niet te kort. Het eindigde te plotseling. 5 à 10 bladzijden meer hadden ervoor gezorgd dat het verhaal perfect geweest was. Het is trouwens mijn eerste kennismaking met Jenny Han en ik kan niet wachten om meer van haar te lezen!
  • It’s a Yule Tide miracle, Charlie Brown door Stefanie Perkins images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Het is duidelijk dat ik dit verhaal super vond. Vijf sterren! De personages werden goed beschreven, het verhaal was realistisch en ik kreeg er echt de kriebels van in mijn buik.
  • Your temporary Santa door David Levithan images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Ik keek echt uit naar mijn eerste kennismaking met David Levithan, maar deze viel een beetje tegen. Ik kan er niet helemaal de vinger op leggen waarom het verhaal me niet echt raakte. Misschien was het dat wel. Het verhaal riep geen gevoelens bij mij op.
  • Krampuslauf door Holly Black images9cxhej2y
    Dit was mijn eerste kennismaking met Holly Black en voorlopig plaats ik maar geen boeken van haar op mijn te lezen lijstje. Dit was voor mij een beetje ene geval van vertical lezen en vooral niet te veel nadenken.
  • What the hell have you done Sophie Roth by Gayle Formanimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Gayle Forman en ik zijn ooit compleet op de verkeerde voet met elkaa begonnen. If I stay was zo een ontzettende tegenvaller voor mij. Maar ondertussen genoot ik van een van haar andere boeken en ook dit kort verhaal raakte me en zorgde voor vlinders in mijn buik
  • Beer Buckets and baby Jesus by Myra McEntireimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Dit verhaal is zeker niet slecht, maar het is ook niet echt goed in mijn ogen. Zoals ik daarnet al zei raakte het me niet en ik heb graag dat melige kerstverhalen me toch de nodige kriebels in de buik geven Beer buckets liet me echter compleet koud.
  • Welcome to Christmas, CA by Kiersten Whiteimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Ik had nog nooit van Kiersten White gehoord, maar nu zit ik echt op hete kolen om meer van haar hand te ontdekken. Welcome to Christmas, CA gaat natuurlijk over de liefde, maar ook over familie en datgene waar het leven echt om draait. En ja.. het verhaal gaat over koken en de magie die in het bereiden van gerechten zit, dus hoe kon ik dit verhaal nu niet goed vinden?
  • Star of Bethlehem by Ally Carter images9cxhej2yimages9cxhej2y
    Dit verhaal was zeker goed geschreven, het las vlot en het vertelde best een mooi verhaal. Maar… voor mij voelde het erg onrealistisch en geforceerd aan. De personages kwamen niet tot leven en alles was een beetje een “toevallige” samenloop van omstandigheden.
  • The girl who woke the dreamer by Laini Taylorimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Wel, als laatste verhaal in dit boek kan dit zeker tellen. Volgers van mijn blog weten dat ik grote fan ben van Laini Taylor en haar poetische schrijfstijl. Ook in dit kortverhaal slaagt ze erin om een prachtige wereld te creeren, vol mythes en sages. Het verhaal is erg orgineel en prachtig op zijn eigen manier. Maar voor mij hoorde het niet in het rijtje thuis. Het paste niet in het rijtje zoete, romantische kerstverhalen.

My true love gave to me is een aanrader voor iedereen die van romantische kerstverhalen houdt. Het gaat natuurlijk over een collectie verhalen. Er zit dus een paar echte pareltjes tussen, die je bijna doen vergeten dat er ook enkele hele teleurstellende verhalen te doorworstelen zijn. Verder is het een aangename kennismaking met enkele, erg actuele YA auteurs! 

Girl of nightmares – Kendare Blake – toch geen complete nachtmerrie

12507214

Titel: Girl of nightmares
Auteur: Kendare Blake
Uitgever: Manteau
Pagina’s: 324
Gelezen: Paperback, Nederlandse versie
Find the English review
here!
images9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:
Maanden zijn voorbijgegaan sinds de geest van Anna Korlov in haar kelder de deur naar de hel opende en erin verdween, maar Cas kan haar niet vergeten. Zijn vrienden herinneren er hem constant aan dat Anna zich opgeofferd heeft opdat hij kan leven, niet halfdood ronddwalen. Cas weet dat ze gelijk hebben, maar voor hem kan geen levend meisje tippen aan het dode meisje waarop hij halsoverkop verliefd is geworden. Hij ziet Anna overal: in zijn slaap, maar evengoed overdag, in visioenen die op nachtmerries lijken. Maar er is iets mis, grondig mis… Dit zijn geen gewone dromen. Anna wordt gekweld, en elke keer dat hij haar ziet lijkt ze op nieuwe en nog gruwelijkere manieren gefolterd te worden. Cas weet niet wat er met Anna gebeurd is toen ze in de hel verdween, maar hij weet wel dat ze niet verdient wat er nu met haar gebeurt. Anna heeft hem meer dan eens gered, nu is de tijd gekomen dat hij hetzelfde voor haar doet

Review:

Ik lig een beetje in strijd met mezelf over dit boek. Sommige delen van het verhaal waren beter geschreven dan Anna dressed in blood, maar er waren ook stukken die helemaal niets voorstelden en die ik het liefst van al wou overslaan. Anna dressed in blood is verre van een perfect boek. Maar ik heb er wel ontzettend van genoten, vooral omdat het tjokvol actie zat. En ik was dol op Anna. Ze was een duistere figuur die er terzelfdertijd in sloeg om toch ook schattig en lief te zijn. Een godin zoals Cas haar noemt. Anna was de reden dat het boek voor mij toch een fijne leeservaring was. Jammer genoeg verdwijnt Anna praktisch volledig uit dit boek. Pas in het allerlaatste deel krijgt Anna terug een belangrijke rol. Het verhaal bevat weinig vaart en kent weinig actie.

Een van mijn grootste klachten bij Anna dressed in blood was dat er weinig tot geen achtergrond gegeven werd. In dit boek komt dit echter allemaal op zijn pootjes terecht. Alle vragen die ik had bij het vorige boek worden uitgebreid beantwoord. Het grootste deel van het boek draait rond de oorsprong van de athame en het geheime broederschap van de zwarte dolk. Het idee van de orde stond mij wel aan, maar de uitwerking liet wat te wensen over. Een mysterieuze groep die de bewakers zijn van een duister geheim en die zich terzelfdertijd gedragen als een groep kleine kinderen. Een orde van die omvang en met zo eenmachtpositie zou volgens mij heel anders te werk gaan. Sterker, gewelddadiger, maar ook eensgezinder. Doorheen het verhaal wordt Cas verschillende keren gewaarschuwd voor de orde, maar nooit wordt je als lezer echt bang van hen. Angstaanjagend waren ze in mijn ogen zeker niet.

Gelukkig is er ook goed nieuws over de orde. Een van hun leden is namelijk een belangrijk nieuw personage, namelijk Jestine. Zij is grappig, makkelijk in de omgang en bezit een gezonde dosis sarcasme. Ze is vastberaden en speelt het spel volgens haar eigen regels. Ik dacht op een bepaald moment dat er een liefdesdriehoek zou plaatsvinden tussen Cas, Anna en Jestine, maar Blake wist kennelijk beter dan dat. Ik ben er wel van overtuigd dat Jestine het perfecte meisje is voor Cas eens zijn gebroken hart een beetje herstelt is.

Ik heb het ondertussen al een aantal keer over Cas gehad en in het eerste boek had ik behoorlijk wat problemen met zijn karakter. Cas is echter wat ouder en ook wat wijzer geworden. Hij heeft opeens een droog gevoel voor humor en hij is erg vastberaden. Cas is nog steeds erg beschermend voor zijn vrienden, familie en Anna, maar op een bezorgde, aandoenlijke manier. Niet meer op de machowijze vanuit het eerste boek. Ik denk dat Cas zonder twijfel het personage met de meeste groei is in de reeks.

Ik ben een hopeloze romantische ziel en misschien geloofde ik daarom wel in de vonkjes tussen Anna en Cas in het eerste boek. Jammer genoeg verdwijnt de geloofwaardigheid van hun relatie in dit boek voor mij compleet. Ik begreep dat Cas vlinders in zijn buik voelde voor die mysterieuze Anna. Ik vond hun kusscene zelf aandoenlijk. Maar nu ben ik niet meer zo overtuigd van hun relatie. Vooral omdat Cas ineens voorspelt dat hij van Anna houdt. Echt houdt, niet meer een tienerverliefdheid. Maar houden van. Cas houdt van het meisje dat hem ‘s nachts opzoekt met bloed dat van haar lippen druipt en een hoofd dat half is verdwenen. Dan moet ik even mijn hoofd schudden. Want hoe hou je in hemelsnaam van iemand die je amper kent? Ik begrijp dat ze Cas leven heeft gered. Maar houden van is toch meer dan wat in dit boek naar voren komt.

Het einde van deze review nadert, dus laten we het even hebben over het einde van het verhaal. Ik weet dat er in de boekcommunity heel wat te doen is geweest rond het einde. Maar ik denk dat het einde perfect is. Heel realistisch, hartverwarmend en toch een beetje droevig. Het einde zorgde er zelfs voor dat ik girl of nightmares toch geen totale flop vond.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader voor: Als je het eerste deel van de reeks gelezen hebt, dan zou ik zeker het tweede deel ook aanraden!

Hoewel girl of nightmares lang niet zo goed is Anna dressed in blood. Ik ben erg blij dat ik de twee boeken in de reeks gelezen heb. Het verhaal is mooi afgerond en de boeken zijn snel en makkelijk te lezen.

Dreiging en duisternis – Leigh Bardugo – Of hoe ik mijn mening over de Grisha compleet herzag…

dreiging en duisternis

Titel: Dreiging en duisternis
Auteur: Leigh Bardugo
Uitgever: Blossom Books
Pagina’s: 415
Gelezen: Hardback, Nederlandse versie
Find the English review
here!
Links:
Goodreads

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Opgejaagd door het Eerste en Tweede Leger en achtervolgd door nare herinneringen, probeert Alina samen met Mal een nieuw leven op te bouwen in een onbekend land. Ze moet haar identiteit als Lichtheerseres verborgen houden om niet gevonden te worden door haar tegenstander, de Duisterling.
Alina kan haar verleden en toekomst helaas niet lang blijven ontvluchten. Met behulp van een beruchte vrijbuiter, weet Alina veilig terug te keren naar Ravka. Ze is vastberaden om te vechten tegen de duistere krachten die zich in het land verzamelen. Maar terwijl haar magische krachten groeien, glijdt Alina verder en verder af in het gevaarlijke spel van de Duisterling –en verder weg van Mal.
Alina moet kiezen tussen haar land, haar macht en de liefde waarvan ze altijd dacht dat hij haar op het juiste pad zou houden.

Review:

Lezers die al langer mijn blog volgen of mijn reviews lezen op goodreads, weten dat ik niet erg onder de indruk was van schim en schaduw. Ik had behoorlijk wat bedenkingen bij dat boek. Maar dreiging en duisternis zorgde ervoor dat ik de trilogie door compleet andere ogen kon bekijken en ook ineens begreep waarom het boek zo gehyped wordt. Deze keer was het wel liefde op het eerste gezicht!

Heel vaak is het tweede deel van een trilogie een beetje “het opvul boek”. Er is net te veel verhaal om het samen te bundelen in twee boeken. Maar er is eigenlijk te weinig actie om drie boeken te vullen. Het tweede boek is daarom vaak een boek zonder veel plotwendingen en weinig actie. Dit is echter helemaal niet het geval met dreiging en duisternis. Net het tegenovergestelde! Het boek komt pas echt op gang in het tweede deel. Je merkt dat Leigh Bardugo echt gegroeid is als schrijfster. Dat ze talent had zal ik nooit ontkennen, maar pas nu komt echt naar boven wat een fantastische verhalenvertelsters zij is. De woorden vloeien echt van de pagina’s. De spanning is soms te snijden en ook de verschillende gevoelens van de personages komen uitgebreid aanbod.

Een van mijn grootste problemen met het eerste boek was het gebrek aan dieptegang en ontwikkeling in het verhaal. De opbouw van de wereld was te weinig gedetailleerd naar mijn smaak. Dit wordt echter helemaal goedgemaakt in dit deel van de reeks. Het boek is echt doorspekt met folklore, mythes en legendes. Er wordt aandacht besteed aan de geschiedenis van Ravka, de politiek in deze wereld en het geloofssysteem. Volgens mij is er nu echt nagedacht en aandacht besteed aan de kleinste details in het verhaal. De wereld komt echt voor je ogen tot leven en zo hoort het ook te zijn!

In mijn vorige review haalde ik ook aan dat ik wat problemen had met het karakter van Alina. En hoewel ik vrij zeker ben dat we nooit beste vriendinnen zullen worden, begin ik me toch een beetje open te stellen naar haar toe. In dit deel lijkt ze sterker te zijn. Ze is vastberaden en heeft een donkere kant. De verleiding van absolute macht is steeds op de achtergrond aanwezig en zorgt ervoor dat ze soms echt met zichzelf in de knoop ligt. Aline beseft ook steeds beter dat, ongeachte haar keuze, haar leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Op het einde van dit boek overtuigde ze mij echt. Ze bleek sterker en slimmer te zijn dan ik altijd gedacht had. Dus ik begin me echt aan haar te hechten. Hopelijk stelt ze me in het laatste deel niet te teleur! Ik hoop dat ze de kans krijgt om verder te groeien en zich te ontwikkelen tot de leider die ze diep vanbinnen kan zijn.

Het sterkste punt in dreiging en duisternis zijn de nieuwe personages. Natuurlijk is mijn grote favoriet Sturmhond. Hij is echt alles wat de overige mannelijke personages in deze reeks niet zijn. En dat is zijn sterkte en maakt hem zo een mateloos interessant personage. Maar het stopt niet bij hem. Tolya en Tamar waren echt goed onderbouwde, boeiende personages. Doordat zij niet altijd zijn wat ze op het eerste gezicht lijken blijven ze een beetje mysterieus en zorgden ze voor de nodige spanning in het verhaal.

Een personage dat echter geforceerd en leeg aanvoelt voor mij blijft Mal. Ik was al geen al te grote fan van hem in het eerste deel, maar hij ontwikkeld zich niet verder. Ik geloof de relatie tussen hem en Alina niet. De vonken en vuur die er zouden moeten zijn ontbreken compleet. Ik geloof dat ze gevoelens voor elkaar hebben, maar naar mijn mening zijn deze volledig gebaseerd op hun gezamenlijke verleden. Het feit dat ze lange tijd enkel elkaar gehad hebben zal zeker een ijzersterke band gesmeed hebben. Maar of dit ook effectief moet uitmonden in een liefdesrelatie laat ik graag in het midden. In dreiging en duisternis hadden de twee ook wel wat relatieproblemen. Op sommige momenten wou ik echt gewoon naar hen roepen dat ze moesten stoppen met kinderachtig doen en zich moesten concentreren op de oorlog in plaats van op hun relatie.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08