Categorie: NA

Kies voor mij – Stefanie Van Mol – Goede keuze!

kies voor mij.jpg

Titel: Kies voor mij
Auteur: Stefanie Van Mol
Uitgever: Brave New Books
Pagina’s: 221
Uitgave: E-boek aangeboden door de auteur in ruil voor een eerlijke review
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Jonathan werd reeds op jonge leeftijd gedwongen om harde keuzes te maken .muziek of zijn familie .
Tot op de dag van vandaag heeft hij nog steeds geen spijt van zijn keuze voor muziek. Hij had gezworen om zich nooit meer emotioneel te binden aan anderen.maar wanneer een knappe zwartharige dame in zijn armen valt ,is hij op slag verloren. Hij wil haar en doet alles wat in zijn macht ligt om haar voor zich te winnen .
Camille verloor enkele jaren geleden haar moeder aan kanker. Haar vader is het verlies nog niet te boven en verdrinkt zich in zijn werk . Net voor haar studies gaan beginnen gaat ze met haar beste vriendin karen op vakantie. Daar laat ze zich volledig gaan en belandt op een rockconcert van Full Moon. Al van bij de eerste blik is ze helemaal in de ban van jonathan alias sticks,de drummer van de groep .Wie had ooit gedacht dat haar leven zo zou veranderen?

Review:

Lezers van mijn blog weten ondertussen al dat ik het new adult genre wel kan smaken. Dus toen ik via facebook vernam dat Stefanie Van Mol geïnteresseerden zocht om haar boek te lezen nam ik onmiddellijk contact met haar op. Want laten we eerlijk zijn, er zijn toch veel te weinig Belgische New Adult boeken  op de markt te vinden!

Voor ik aan deze review begon had ik al verslag uitgebracht aan mijn beste vriendinnen en daar omschreef ik het boek als “er boenk op”. En echt waar, zo voelde het voor mij ook wel een beetje. Stefanie heeft me echt verbaast met Kies voor en mij en zeker zin in meer doen krijgen!

Het verhaal in kies voor mij is goed opgebouwd en vooral geloofwaardig! Zowel Camille als Jonathan voelen als “echte” mensen aan en niet als gecreëerde personages.  Ik kon vooral appreciëren dat Stefanie Van Mol afweek van de gekende new adult clichés. Zo was Camille geen onervaren deerne die nog nooit in haar leven seks had gehad. Driewerf hoera hiervoor, want dit is voor mij toch wel een van de meest gehate clichés binnen dit genre. Gelukkig krijgen we hier een hoofdpersonage die toch wel een beetje weet wat er in de wereld te koop is ook niet bang is om dit te laten merken.

De seksscènes in het boek zijn zeker opwindend en behoorlijk stomend!  En vooral geloofwaardig! Niet te veel marathonseks, want daar gaat mijn haar meestal echt van recht opstaan.  Er is volgens mij geen enkele man die zes keer na elkaar kan klaarkomen en gelukkig kan Jonathan dit in het boek ook niet. En die Jonathan is dan ook nog eens een hele attente minnaar, die veel aandacht heeft voor Camille en haar noden en wensen. Ondanks de tatoeages en de ruige uitstraling, ben ik dus toch wel een beetje voor hem gevallen.

Ook de nevenverhalen in het boek hielden me geboeid. Zo ben ik erg benieuwd naar de tournee van Full Moon en wil ik ook weten hoe alle puzzelstukjes nu juist in elkaar passen met Mike! Het verhaal staat of valt dus niet alleen met de hoofdpersonages.

Was het dan allemaal rozengeur en maneschijn? Niet helemaal. Een aantal zaken voelden een beetje geforceerd aan. Zo vond ik het eind een beetje te snel gaan en het voelde alsof een aantal zaken afgehaspeld werden. Ik had hier graag wat meer diepgang gekregen, maar misschien wordt dit in het tweede deel van de serie wel rechtgezet?

Ik ergerde mij ook een beetje aan het veelvuldig gebruik van het woordje “schatje”. Maar dat is waarschijnlijk gewoon een persoonlijke voorkeur.

Het tweede deel mag er zeker snel van komen, want ik zit echt op hete kolen om te weten hoe het allemaal afloopt tussen Jonathan & Camille! Ik moet dat tweede deel nu hebben!!!!

 

images9cxhej2y Realisme troef! Realistische verhaallijn, realistische seksscènes,….
images9cxhej2y Stomende romance
images9cxhej2y Herkenbaar Vlaams woordgebruik
Star-Half-Full Cliffhanger van formaat
mini-half-star-iconHet woordje schatje werd naar mijn mening te veel gebruikt. Zo vaak dat het een beetje ergerlijk werd.
17996254_iHBT9 Laatste deel van het boek voelde geforceerd en werd te snel afgehaspeld

Hou je van New Adult dan moet je deze Belgische schrijfster zeker een kans geven! Voor mij moet Stefanie niet onder doen voor haar Engelse collega’s!

 

Hof van mist en woede- Sarah J Maas

 

Titel: Hof van mist en woede
 Auteur: Sarah J Maas
Uitgever: Bloomsbury
Pagina’s: 640
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:


Feyre heeft de vloek van Amarantha verbroken en is teruggekeerd naar het Lentehof, maar daarvoor moest ze een hoge prijs betalen. De vreselijke dingen die ze heeft gedaan om Tamlin te redden kan niet ze vergeten en ook haar afspraak met Rhysand, Edelheer van het gevreesde Nachthof, heeft ze maar al te goed onthouden. Terwijl Feyre haar weg zoekt door een doolhof van politiek, passie en duizelingwekkende macht, doemt er een veel groter kwaad op. Feyre zou het kunnen tegenhouden, maar alleen als het haar lukt om haar angstaanjagende krachten te beheersen en haar gekwelde ziel te Helen.

Review:

Toen ik dit boek na de laatste pagina dichtklapte, keek ik naar mijn man en zei: “Dit is het beste boek dat ik ooit gelezen heb.” En ik blijf bij dat standpunt. Ik ben zelf aan het overwegen om alle andere boeken die ik ooit vijf sterren heb gegeven, een punt af te nemen. Want naast dit boek valt alles een beetje in het niets.

En eigenlijk heb ik nu mijn volledige review geschreven. De rest van deze review ga ik gewoon fangirlen, zoals ik nog nooit eerder gefangirled heb. (Neen, zelf niet over outlander en dat zegt denk ik genoeg.) Dus als je daar niet tegen kunt, kijk dan alstublieft weg. Want ik ga jullie nu in geuren en kleuren vertellen hoe geweldig ik dit boek vond en hoe ik absoluut niets aan te merken heb. Mijn liefde is zelf zo groot dat ik een bookreview heb opgenomen. Ik zei het al fangirl… Jullie vinden de review hierboven. Maar opgelet, in de video ga ik uitgebreid in op het plot. Dus spoilers ahead!

Volgers van mijn blog weten dat ik een gigantische fan was van een hof van doorns en rozen. Het was een van mijn favoriete boeken van 2015 en het heeft zich ondertussen ook een plekje verovert in mijn favorieten allertijden. De verwachtingen waren dus torenhoog voor A court of mist and fury.

Hof van mist en woede is een boek dat geen spaander van mij heel heeft gelaten. Dat klinkt misschien erg negatief, maar dat is het absoluut niet. Net het tegenovergestelde om eerlijk te zijn. Ik heb gelachen, gehuild en ik droomde constant weg. Ik ben zelf met momenten boos geweest. Zo woedend dat ik mijn boek in pure frustratie door de woonkamer wou gooien. Als er een mogelijkheid was geweest om mij in het boek te verplaatsten, dan had ik die met twee handen gegrepen. Een welbepaalde high lord zou mijn toorn zeker over zijn nek krijgen!

Ik heb uiteindelijk iets langer dan een week over dit boek gedaan. En dat is ontzettend lang voor mijn doen. Maar ik heb dit dan ook heel bewust gedaan. Hof van mist en woede is zo goed dat je het makkelijk op een avond zou kunnen uitlezen. Maar ik wou niet dat we een kort avontuurtje van een nacht waren. Neen, ik wou een echte relatie aangaan. Dus las ik het traag en zorgde ik er echt voor dat elk detail goed in mij opgenomen werd. Ik wou echt zo lang mogelijk genieten van dit verhaal. En het is echt ontzettend genieten, ondanks de toch wel pijnlijke, emotionele stukken en de bloedvergieten. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat ik me zelf misselijk voelde toen ik aan de laatste 100 pagina’s begon. Om nog maar te zwijgen van het feit dat ik wou uitroepen “ik kan het niet meer aan.” Echt te veel emoties, die me gebroken en tegelijkertijd smoorverliefd achterlieten. Ik was zo niet klaar om dit boek uit te lezen. Ik ben nog altijd niet klaar met het boek. Wat waarschijnlijk verklaart waarom ik elke vrije minuut op het internet doorbreng opzoek naar fan theorieën voor het derde boek. Dat derde boek… ik heb dat nu nodig in mijn leven!

Hof van mist en woede is een heel ander boek dan hof van doorns en rozen. Niet alleen is de schrijfstijl van een heel ander niveau. Ook de personages en de wereld krijgen meer dieptegang. Ik ben altijd een grote fan van Feyre geweest. Ik zou haar ten allen tijden verdedigt hebben tegen diegene die haar durfden omschrijven als “zwak” en “onzeker”. Maar ik denk dat ze mijn hulp niet langer nodig heeft. Sarah J Maas heeft haar in dit deel omgevormd tot een wraakzuchtige, krachtige, vurige Valkyrie achtige dame die niet bang is om haar mannetje te staan. Amarantha en alles wat er onder de berg gebeurt is heeft Feyre gebroken. Hof van mist en woede is in dat opzicht een verhaal over genezing, in het reine komen met jezelf en vooral ontdekken wie je echt bent. Niet alleen voor Feyre, maar ook voor de personages rondom haar. De karakters worden echt uitgediept en we krijgen ook meer uitleg over het verleden. De soms moeilijke onderlinge relaties komen hierdoor in een ander daglicht te staan.

In mijn review over een hof van doorns en rozen hoopte ik dat er geen driehoeksverhouding zou ontstaan. En om heel eerlijk te zijn… het is geen driehoeksverhouding. Het had heel makkelijk anders kunnen lopen. Maar Sarah J Maas veegt een driehoeksverhouding van tafel en geeft ons er iets veel mooiers en krachtiger voor in de plaats. Ik wil niet te diep ingaan op het verhaal, want dat moeten jullie natuurlijk zelf ontdekken, maar er wordt echt heel erg met je gevoelens gespeeld in dit boek. Vlak voor ik begon te lezen zei ik nog dat ik absoluut A dacht en dat ik niet begreep hoe Sarah J Maas mij ooit van gedachten kon doen veranderen. Nu ik het boek heb uitgelezen denk ik Z. Ik zal een hof van doorns en rozen nooit meer op dezelfde manier kunnen lezen. (Dus ik ben eigenlijk best blij dat ik hem nog even herlas voor hof van mist en woede.)

Wat voor mij erg uniek is aan dit verhaal is hoe het eigenlijk een beetje aanvoelt als een ui. Laagje voor laagje pel je weg en telkens ontdek je iets nieuw. En dat nieuwe gegeven werpt een totaal ander licht op alles wat er reeds gebeurt is. Om je een voorbeeld te geven de scene met de wever. Je weet pas op het einde van het boek hoe belangrijk deze scene eigenlijk is. Wat ze concreet betekend. Meermaals zat ik met open mond naar het boek te staren omdat er weer wat puzzelstukjes in elkaar klikte en het groter geheel zichtbaar werd. En het is niet zo dat je eerste gedachte fout waren. Neen, de scene is wat ze is op het ogenblik dat je ze leest. Maar dan, meestal veel later in het verhaal, laat Sarah J Maas er een licht op schijnen en wordt het zoveel meer dan je oorspronkelijk dacht. Ongelooflijk hoe de twee boeken elkaar op deze manier zo perfect aanvullen en steeds beter maken. Sarah J Maas is echt de koningin van twists en plotwendingen! En dit klinkt nu misschien erg vaag, maar ik ben zeker dat diegene die het boek effectief gelezen hebben onmiddellijk gaan begrijpen wat ik wil zeggen.

Voor mij valt dit boek niet in het young adult genre. Dit is zonder twijfel new adult met behoorlijk pittige seksscenes. Volgers van mijn blog weten al dat ik een goede seksscene in een verhaal zeker kan smaken. En Sarah J Maas bezorgde me een van de beste seksscènes die ik ooit gelezen heb. Mooie, krachtige scenes, die terzelfdertijd erotisch en stomend zijn. De romantiek en erotiek wordt ook gebruikt als genezingsproces voor de personages en de intimiteit die daarbij komt kijken is prachtig om te zien. Sowieso juich ik een boek met een duidelijke boodschap wat betreft seks toe. En hof van mist en woede heeft duidelijk een boodschap voor alle jonge vrouwen die dit lezen. Seks is fijn en intiem! Het moet ten alle tijden leuk zijn en iets bijzonders. En geniet ervan met volle teugen! Driewerf hoera dus voor Sarah J Maas!

Ik ben smoorverliefd op dit boek. Ik wil eigenlijk niets liever dan het boek gewoon terug beginnen lezen vanaf het begin. Ik kan het verhaal en de personages gewoon nog niet loslaten. Ik wil weten hoe alle puzzelstukken in elkaar gaan passen. Zeker na dat specifieke einde. Ik zou het geen cliffhanger durven noemen. Neen, het was een gemeen einde. Een slang die je bijt en het gif langzaam laat inwerken. Ik heb dat boek nu nodig! Nu!

images9cxhej2y Personages met veel dieptegang
images9cxhej2y Prachtige wereld
images9cxhej2y Romantiek en erotiek ten top!
images9cxhej2y Briljante plottwists
images9cxhej2y Ontzettend sterke vrouwelijke personages!

Als ik ooit de rest van mijn leven op een onbewoond eiland moet doorbrengen is dit het enige boek dat ik zal meenemen!

 

 

What we left behind – Robin Talley –

what we left behing

Titel: What we left behind
Auteur: Robin Talley
Uitgever: harlequin Teen
Pagina’s: 416
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Toni & Gretchen zijn het koppel waar iedereen in het middelbaar jaloers op was. Ze zijn reeds een eeuwigheid samen. Maken nooit ruzie en ze zijn nog altijd smoorverliefd op elkaar. Wanneer ze elk aan een andere universiteit gaan studeren, zijn ze er allebei van overtuigt dat hun relatie sterk genoeg is om deze grote stap te overleven. De realiteit is echter toch anders dan ze zich hadden voorgesteld. Toni, die zichzelf identificeert als genderneutraal, ontmoet een groepje transgenders en begint haar zoektocht naar wie ze nu werkelijk is. Ondertussen kan Gretchen zich niet meer herinneren wie zij nu eigenlijk is als ze geen stelletje vormt met Toni. Is hun liefde sterk genoeg om dit allemaal te overleven?

Review:

De laatste tijd lijk ik heel veel gemengde gevoelens te hebben over de boeken die ik lees. En ook dit boek zorgt er voor dat ik alle mogelijke kanten opga met mijn gevoelens.

Ik keek erg uit naar dit boek, maar jammer genoeg moest ik vaststellen dat het een van de teleurstellendste boeken was dat ik in maanden heb gelezen. Misschien had ik wel te hoge verwachtingen? Tenslotte zijn er weinig boeken waarbij het hoofdpersonage genderqueer is en ik keek er echt naar uit om meer te weten te komen over dit onderwerp. Want laten we eerlijk zijn, ik ben zeker geen expert op dit vlak. Maar na het beëindigen van What we left behind heb ik het vaag vermoeden dat ik er meer van ken dan de auteur zelf…. Een beetje jammer eigenlijk. Laten we maar meteen met de deur in huis vallen en meteen het grootste probleem van dit boek aankaarten: Genderqueer is geen tussenliggende periode waarin je probeert te beslissen wat je nu concreet gaat zijn. Het is absoluut niet hetzelfde als transgender zijn!

End at is meteen waarom ik zo een hekel had aan de hoofdstukken die vanuit Toni’s oogpunt warden vertelt. Naar mijn gevoel leunt het verhaal meer naar dat van een transgender, dan dat het echt gaat over genderqueer zijn. Laat me nog maar eens herhalen dat genderqueer zijn niet wil zeggen dat je nog niet gekozen hebt tussen man of vrouw. Het is geen periode waarin je zegt: ik ben nog niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik een man ben. Genderqueer wil zeggen dat je nog man nog vrouw bent of het wil net zeggen dat je allebei tegelijkertijd bent.

Ik had ook wat problemen met het lezen van Toni’s hoofdstukken. Zo voelde ze erg vaak aan als een schoolboek en niet meer als een roman. Ik begrijp dat je hot topics zoals de samenleving en geslacht gerelateerde woorden wil aankleden. En die zaken dienen ook zeker aanbod te komen in een boek dat handelt over dit onderwerp. Maar het voelde erg belerend en de gesprekken tussen de personages voelden erg geforceerd. En misschien zou dat belerende toontje me niet zo hebben tegengestoken als de boodschap die het boek wil brengen correct zou zijn. Maar dat is het dus niet…

Jammer genoeg was dat niet het enige probleem dat ik had met dit verhaal. Halverwege keek ik naar mijn echtgenoot en zei ik “dit is gewoon belachelijk en zo erover.” Het lijkt of dit boek wil elke mogelijke persoonlijkheid aanbod laten komen. Je kan het zo gek niet bedenken of het is aanwezig. Ik ben een grote voorstandster van meer diversiteit in boeken, maar er moet toch een punt zijn waarop een auteur beseft dat het nu wel genoeg is geweest? Lesbiennes, homo’s, transgenders, genderqueer. Aziaten, Afrikanen, Amerikanen…. Christenen, gothic meisjes, fotomodellen…. Het boek wil allesomvattend zijn en iedereen aanspreken. Maar net door deze overdaad lijkt het voor mij juist niemand volledig in het verhaal op te nemen.

Waarom gaf ik dit verhaal dan toch nog twee sterren? Omdat ik eigenlijk wel genoten heb van de hoofdstukken die vertelt worden door Gretchen. Dat waren de hoofdstukken die ervoor zorgden dat ik echt nadacht over het onderwerp en me vragen begon te stellen. Veel van die vragen spookten ook in Gretchen haar hoofd rond. Jammer genoeg kregen deze geen echte plaats in het boek en bleven ze dus ook grotendeels onbeantwoord. Op sommige momenten was Gretchen een beetje te braaf en te lief naar mijn zin. Ik wou haar eens goed door elkaar schudden en roepen dat het best oké is om af en toe lekker egoïstisch te zijn. Maar doorheen het boek zie je Gretchen echt groeien en meer tot zichzelf komen. Ze kiest ervoor om haar eigen pad te bewandelen en te ontdekken wie zij is op zichzelf.

Ik moet ook bekennen dat ik graag lees over de ouders in dit soort verhalen. Hoe reageren zij op deze situatie? Sinds ik zelf mama ben voel ik me altijd aangetrokken tot de ouders in het verhaal. Tijdens het lezen kan ik mezelf er niet van weerhouden om te denken over de impact als dit over mijn zoon zou gaan. Hoe zou ik als mama reageren? Hoe zouden we daar als ouders mee omgaan? En eerlijk, dit verhaal is jammer genoeg gevuld met vreselijke ouders, maar ook hun reacties waren zeer leerzaam.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ik zou dit boek niet aanraden als je graag wat meer wil leren over genderqueer zijn. Op dit moment kan ik eigenlijk geen enkele goede reden bedenken waarom je dit boek wel zou lezen.

 

Forgetting August – J L Berg – vergeten en herinneren…

forgetting august.jpg

Titel: Forgetting August
Auteur: J.L Berg
Uitgever: Grand Central Publishing
Pagina’s: 384
Uitgave: E-arc door de uitgeverij
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Op sommige dagen denkt Everly dat ze hem tegenkomt op straat. Of dat ze hem ziet staan in de supermarkt. Soms staat hij naast haar aan het rode licht of ziet ze hem passeren op restaurant. Het duurt maar een seconde en toch stopt haar hart altijd eventjes met slaan. Het speelt geen rol dat ze ondertussen verder is gegaan met haar leven. Dat ze op het punt staat te trouwen met een andere man. Op dat moment kan ze enkel kort pannikeren, voordat ze beseft dat het August niet kan zijn. August ligt in een coma, al bijna twee jaar. Maar wat als hij wakker wordt?

Review:

Dit boek bezorgde me echt gemengde gevoelens. Ik heb geen idee hoe ik eigenlijk aan deze review moet beginnen. Laten we dan maar beginnen met te zeggen dat ik echt wel van dit boek genoten heb. Ik werd er niet door van mijn sokken geblazen, maar ik heb tijdens het lezen wel genoten. Ik wou echt weten hoe de vork uiteindelijk in de steel zat.

Dit boek valt in de categorie new adult, maar het is echt een heel ander verhaal dan alle vorige boeken die ik reeds las in dit genre. Het is deels een liefdesverhaal, maar tegelijkertijd ook een mysterie. Het concept van dit boek intrigeerde mij vanaf de eerste pagina. Ik ben sowieso een grote liefhebber van liefdesverhalen, maar ik sta altijd een beetje huiverig tegenover mysteries. Maar dit boek wist me echt geboeid te houden. Wat is er gebeurt met dit prachtige koppel? Hoe zijn ze zo van elkaar vervreemd? Hoe is August in zijn coma terecht gekomen? En wie is Trey en hoe heeft hij een rol gespeeld? Ik was echt nieuwsgierig en het zorgde ervoor dat het boek vlot leesbaar was. Als het enkel over de romance tussen Everly en August had gegaan dan had het boek snel saai geworden denk ik. Maar nu ben je als lezer echt geboeid daar alles wat er gebeurt en wil je meer weten.

Ik heb echt genoten van het overgrote gedeelte van het verhaal. Ik vond vooral Everly’s innerlijke strijd echt realistisch. Ze vocht echt tegen de aantrekkingskracht die August en zij hebben. Haar droom om in een veilige, kalme omgeving te leven kwam geloofwaardig over, maar is dat wel genoeg voor haar? Een belangrijk deel van het verhaal is een liefdesdriehoek. En hoewel ik daar in normale omstandigheden niet de grootste fan van ben was hij in dit verhaal realistisch en hoorde het er gewoon bij. Er waren natuurlijk momenten dat ik Everly’s keuzes in vraag stelde en niet met haar kon meegaan in haar beslissingen. Maar haar acties voelden nooit geforceerd aan. Ik kon haar altijd begrijpen en respecteren. Everly was echt een heerlijk personage. Ik voelde met haar een instant click. Hoe kon het ook aners? Een vrouw die geobsedeerd is door outlander, rood haar heft en van koken houdt. Ze staat zeker in mijn top 10 fictionele personages waar ik graag een kop koffie mee wil geen drinken.

Vanaf het begin voelde ik erg mee met August. Ik ben misschien een van de weinige lezers die zich tot hem aangetrokken voelde vanaf het prille begin. Maar ik vond hem echt heel aardig en ik hoopte dat alles voor hem op zijn pootjes zou terecht komen. Het verhaal wordt vertelt vanuit het oogpunt van August en Everly. Elk hoofdstuk wisselen we van personage. En ik denk dat dit de reden is waarom ik August onmiddellijk leuk vond. Hij is niet het monster dat Everly ons voorhoud in haar hoofdstukken. Wat je ziet is een gebroken man die probeert te ontdekken wie hij ooit was. Een plotopbouw die voor mij perfect werkte.

En toch had ik twee grote problemen met het boek en deze beïnvloeden toch wel mijn plezier tijdens het lezen. Allereerst is er Every’s constant nood aan een man in haar leven. Ik begrijp dat ze verscheurd wordt door deze twee mannen in haar leven. Maar wanneer het hele kaartenhuisje in elkaar valt, waarom blijft ze dan niet gewoon even alleen? Ze heeft een fantastische vriendin waar ze terecht komt. Waarom is ze niet gewoon even alleen maar Everly? Neen, ze loopt recht in de armen van een andere man. Net of het leven is niets waard als ze niet integraal deel uitmaakt van een relatie. Waarom kan ze niet gewoon sterk zijn en eerst ontdekken wat ze wil in het leven, zonder zich telkens te verschuilen achter een mannelijke figuur? Ik vind het helemaal vreselijk als een vrouwelijke auteur zulke zwakke vrouwelijke personages bedenkt.

Mijn tweede probleem met dit boek is voornamelijk dat het hele plot gebaseerd is op miscommunicatie. De reden dat Everly en August uit elkaar zijn gegroeid is puur en alleen omdat ze niet met elkaar communiceren. In een gezonde, volwassen relatie bespreek je problemen en probeer je elkaar te steunen. Hoe erg alles ook wordt op een bepaald moment leg je al je kaarten open op tafel en zoek je samen een oplossing. Je loopt niet weg en verschuilt je niet onder een steen. Dus ja… ik was behoorlijk geïrriteerd door dit gedrag. Want om heel eerlijk te zijn, er had nooit een probleem geweest in de eerste plaats als iedereen zich zou gedragen als volwassenen.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Dus ja, zeer gemengde gevoelens. Ik heb ondertussen het tweede deel in deze set reeds aangeschaft, want ik wil weten hoe alle puzzelstukken uiteindelijk in elkaar passen. Hopelijk vind ik in het tweede deel sterkere personages en meer communicatie terug.

 

Sterrenregen – Colleen Hoover

sterrenregen

Titel: Sterrenregen
Auteur: Colleen Hoover
Uitgeverij: Zk
Pages: 320
Format: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Sterrenregen van Colleen Hoover: Holders kant van het verhaal. Dean Holder heeft twee mensen ontzettend in de steek gelaten: zijn zus, Lesslie, en zijn vroegere buurmeisje, Hope. Er flakkert voor het eerst in tijden weer iets van hoop in hem op als hij bij de supermarkt een meisje tegenkomt dat sprekend lijkt op het buurmeisje dat hij jaren geleden voor het laatst heeft gezien. Maar ze stelt zich voor als Sky. En hoe hij ook zijn best doet, ze lijkt zich hem of hun verleden niet te herinneren. Is dit wel de echte Hope? Op een gegeven moment wordt hij zo verliefd op haar dat hij niet meer weet of hij dat nou wil of niet.

Review:

Het is niet echt een geheim dat ik een grote fan ben van Colleen Hoover. Recent postte ik nog een erg positieve review over haar boek sterrenhemel. Sterrenhemel was een boek dat echt zijn klauwen in mij sloeg en me niet meer liet gaan. Zelfs nadat ik het boek uit had bleef ik in mijn gedachten bezig met Sky en Holder. Toen ik zag dat er een companion boek was kon ik niet wachten om hem te lezen. Jammer genoeg dacht de postbode daar anders over en moest ik drie dagen op mijn boek wachten.

Maar het was zonder twijfel het wachten waard. Ik denk zelf dat ik sterrenregen nog net een tikkeltje beter vond dan sterrenhemel. Maar het zou ook kunnen omdat ik deze erg recent las en hij dus nog vers in mijn geheugen zit. Sterrenregen is het verhaal uit sterrenhemel, maar deze keer vertelt vanuit Holder zijn standpunt. Een hervertelling, maar langst de andere kant ook weer niet. De twee boeken vormen samen eigenlijk een groot verhaal. Je kan ze allebei losstaande van elkaar lezen en toch een afgerond verhaal krijgen. Maar samen vormen ze pas echt het totaalplaatje en krijg je echt de totale puzzel te zien.

Natuurlijk is de verhaallijn van sterrenregen erg gelijkaardig met sterrenhemel. De grote plottwist ken je als lezer natuurlijk al en zal je dus niet meer zo overvallen als de eerste keer. Je bent als lezer een beetje voorbereid op de emotionele impact, maar terzelfdertijd ook weer niet. Met Colleen Hoover weet je eigenlijk nooit wat je mag verwachten en ook in dit boek zorgt ze weer voor een hele onverwachte wending in het verhaal. Iets totaal nieuws wat er weer voor zorgt dat je even met je ogen moet knipperen en dat je denkt “wat?”. En eerlijk, dat zorgt er alleen maar voor dat ik nog meer van Colleen Hoover ga houden. Want dit had net zo goed gewoon Holders verhaal kunnen zijn. Hetzelfde verhaal, maar ze maakt er een compleet nieuwe ervaring van. Ze gaat dieper in op de broer – zus relatie en wat er effectief gebeurt is op die noodlottige avond.

Sterrenhemel was een erg emotioneel verhaal, sterrenregen deed me effectief naar de tissues grijpen. Voornamelijk omdat de brieven die Holder schrijft aan zijn zus erg aangrijpend zijn. Hij stort echt zijn hart bij haar uit en dat is rauw en echt. En dan is er die ene brief die er echt voor zorgde dat mijn hart in duizend stukken brak. Een erg emotioneel verhaal.

En dan is er nog Daniel, een heel nieuw personage in het verhaal. Hij zorgt ervoor dat dit verhaal nog meer echt Holder wordt. Daniel is namelijk Holders beste vriend en ik heb echt genoten van hun relatie. De grapjes, het sarcasme dat jongens onder elkaar gevoel… echt heerlijk.

 

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Dus, als je net als ik dol was op sterrenhemel dan moet je zonder twijfel ook sterrenregen een kans geven. En als je sterrenhemel nog geen kans hebt gegeven, dan wordt het hoog tijd dat je nu naar de boekhandel rent!

 

Sin and Sorrow – Marion Croslydon – Iemand nog op zoek naar een zwijmelende vampier?

 

sin and sorrow

Titel: Sin and sorrow
Auteur: Marion Croslydon
Uitgeverij: Carlux Publishing
Pagina’s: 290
Format: Arc aangeboden via  netgalley
Links:
Goodreads, Amazon
stersterster

Korte samenvatting:
O-negative is Marie Aberdein’s favoriete traktatie maar elke dag haat ze zichzelf er een beetje meer voor. De MacLeod vampieren jagers haat ze echter nog meer. Zij hebben alles wat haar lief was afgenomen. Tweemaal zelfs! De eerste keer tijdens de slag om Colludon. Toen doodde de jager haar echtgenoot en de vader van haar kind.  Twee eeuwen lang hield Marie zich verborgen, samen met de man die ze ziet als haar vader. Trouw hield ze zich aan haar belofte om nooit te jagen op mensen. Maar dan kruist de huidige jager haar pad en hij houdt geen rekening met hun goede bedoelingen. Tijdens de zomerzonnewende offert hij Marie’s vampierenfamilie op aan de zon. Voor haar ogen branden haar familie en vrienden op. De haat wakkert op in Marie en ze wil niets liever dan wraak nemen. Een vrouw gedreven door verdriet valt niet te onderschatten. Het doden van de jager is niet genoeg voor Marie. Ze wil hem laten lijden, zoals zij al die tijd geleden heeft. Daarom zal ze zijn zoon verleiden en hem doden voor zijn ogen. Maar dan leert ze Gabriël kennen…. 

Review:

Het is al weer een tijdje geleden dat ik nog eens een boek las met vampieren in de hoofdrol en de korte inhoud maakte me echt erg nieuwsgierig. Jammer genoeg heb ik met dit boek het “het ligt niet aan jou, maar aan mij gevoel.” En het probleem ligt echt compleet bij mij. Om de een of andere reden voelde ik niet de juiste klik met het verhaal. Zelfs nu kan ik er nog altijd mijn vinger niet opleggen waarom het verhaal me niet aansprak.

Het verhaal bevalt nogthans alle ingredienten van een spannend boek: Vampiers, wraak, moord en natuurlijk een sexy hoofdrolspeler. Al deze ingredienten worden gemengd tot een spannend verhaal, vol onverwachte plotwendingen.

Er was een deel van het verhaal waar ik echt ontzettend van genoten heb en dat was de ganse nieuwe mythologie die Marion Croslydon creeërt. Enerzijds is er de ganse hierachie binnen het vampierenras en de wijze waarop je vampier kan worden. Ik wou echt graag meer weten over de geschiedenis en de achtergrond van de turned ones en de stamos. Daarnaast was er ook de ziekte die de turned ones ziek maakt en uiteindelijk doet uitsterven. Een heel vernieuwend concept! En ik ben blij dat deze elementen erin zaten, want verder bracht het verhaal eigenlijk niets orgineel naar voren. het voelde allemaal een beetje “been there, done that”.

Het hoofdpersonage stelde me eigenlijk een beetje teleur. Marie is twee eeuwen oud en zint al jaren op wraak. Maar nergens voelde ik haar pijn en woede. Er werd wel gezegd dat ze boos was, maar de woede spatte niet van de pagina’s af. Ik geloofde niet echt in haar wraak. Ik hou er wel van als de heldin in een verhaal ballen aan haar lijf heeft en Marie… wel die is het brave buurmeisje dat nu toevallig ook een vampier is. Op een wip en een knip is ze haar hele wraakplan vergeten het ogenblik dat ze Gabriël in de ogen kijkt. Er wordt nogal veel gezwijmeld  in dit boek en het is liefde op het eerste gezicht. Ik ben niet zo een grote fan van instalove en dit neigde er iets te veel naar. Ik vind het eigenlijk gek om te zeggen maar voor mij was er iets te veel gezwijmel en steelse blikken aanwezig om het verhaal echt spannend te houden.

Daar ligt volgens mij mijn probleem met het hele verhaal. Te veel romantiek en te weinig achtergrond. Ik schaam me een beetje om dit te moeten zeggen. Want meestal ben ik diegene die echt ontzettend hard geniet van een romantisch verhaal. En het is echt een mooi romantisch verhaal. Maar ik wou gewoon een beetje meer dan enkel het klassieke “vampier wordt verliefd op sterveling” verhaal. Ik wou meer weten over de vampiers ten tijden van Culloden, meer over de mysterieuze ziekte en vooral meer over hoe Marie het leven in verschillende eeuwen heeft ervaren En eigenlijk wou ik ook wel wat meer weten en zien van Laurence en de raad der vampiers. Laurence is een ongelooflijk sterk personage dat niet genoeg ruimte krijgt in het verhaal. Laurence had verder uitgediept moeten worden en niet enkel gebruikt moeten zijn om het verhaal af en toe in een stroomversnelling te brengen.

Nog een frustratie van mij is het open einde. Versta me niet verkeerd, ik heb echt ontzettend genoten van het einde. Het was onverwachts en erg sterk geschreve. En ik vond het geweldig dat we Gabriels mening te zien kregen. Maar er waren nog zoveel losse verhaallijnen die niet afgewerkt werden. En daardoor bleef ik wat op mijn honger zitten.

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Setting: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Als je hield van:
Fans van de Sookie Stackhouse boeken zullen dit verhaal geweldig vinden!
Algemene mening:  Ik was niet dol op het boek, maar zou het wel aanraden. Het is een spannend verhaal, met veel actie en heel veel romantiek.

Prachtige rampspoed – Jamie Mcguire

Prachtige rampspoed

Titel: Prachtige rampspoed
Auteur: Jamie McGuire
Uitgever: Overamstel uitgevers
Pages: 285
Gelezen: Paperback,
Nederlandse versie
Links: Bol,
Amazon, The Book Depository

images9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Abby doet haar best om haar duistere verleden te vergeten. Ze gedraagt zich dan ook voorbeeldig: ze rookt of drinkt niet, is trouw in relaties en zorgt dat ze haar zaakjes altijd goed op orde heeft. Wanneer ze als eerstejaars aankomt op de universiteit wordt haar kans op een nieuw leven al snel gedwarsboomd door Travis, die daar bekend staat als Mr. Onenightstand. Travis, een knappe jongeman vol tatoeages, is de ultieme charmeur. Abby wijst hem af, maar hij krijgt haar via een weddenschap toch in zijn macht..

Review:

*SPOILERS* *SPOILERS* *SPOILERS*

Zoveel tegenstrijdige gevoelens…. Dus ik waarschuw je nu maar alvast! Het kan zijn dat ik een beetje van de hak op de tak spring en je geen duidelijke lijn vind in deze spreking!

Laten we maar beginnen met wat ik goed vond aan prachtige rampspoed. Het verhaal zuigt je helemaal op. Eens ik begon met lezen kon ik gewoon niet meer stoppen. Ik wou zo graag weten wat er nu weer ging gebeuren. Of zal ik zeggen wat voor domme dingen Abby en Travis nu weer gingen doen. Want domme dingen daar staat dit boek vol van.

Vooraleer ik aan dit boek begon las ik een aantal reviews. Zowel goede als slechte en gedurende de eerste 40 à 50% van het boek vroeg ik me echt af waarom mensen zo heftig reageerden op dit verhaal. In het eerste deel van het boek volgen we de niet voor de hand liggende vriendschap tussen Travis en Abby. Travis is een beetje de typische bad boy, die maar met zijn wimpers moet knipperen en vrouwen vallen bij de vleet voor hem. (Wie zijn trouwens die vrouwen die echt in een mans armen vallen? Bestaan die echt? ) Op een avondje uit gaan Abby en Travis echter een weddenschap aan. Als Abby wint, dan mag Travis een maand lang geen seks hebben. Als Travins wint, dan moet Abby een maand lang bij hem intrekken. Ik vermoed dat je al kan raden hoe de weddenschap uitdraait?

En zoals ik al zei, dit deel van het boek vond ik erg fijn om te lezen. Ik hou van een goede dosis seksuele spanning! Ik hou wel van een spelletje aantrekken en afstoten tussen twee potentiele partners.

Maar dan…. Het tweede deel van het boek is echt vreselijk en opeens kon ik begrijpen waarom er zoveel slechte reviews over dit boek in omloop zijn. De keren dat Travis een andere kerel fysiek aanvalt omdat hij net iets te lang naar Abby keek of een grapje tegen haar maakte zijn gewoon niet op twee handen te tellen. Sinds wanneer is het sexy om een jongen half dood te slaan omdat hij een grapje heeft gemaakt tegen je vriendin? Is dat tegenwoordig normaal gedrag? En begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen een goede portie jaloezie. Ik hou er zelf van! Ik heb  geen enkel probleem met Travis zijn gewelddadige kantje. Het hele illegaal vechten en dergelijken vond ik zelf een interessant aspect aan zijn personage. Maar er is geen enkele reden waarom je een andere student het hoofd zou inslaan met een dienblad!

En dan heb ik het nog niet eens over Travis zijn gedrag wanneer Abby het uitmaakt met hem. (En neen, dit is geen spoiler. Dit zie je aankomen vanaf pagina 1!) Hij slaagt een beetje door. Slaat zijn appartement kort en klein, stalkt Abby, laat zich dramatisch op de vloer vallen en huilt als een klein kind in het midden van de cafetaria. Oh en hij wordt erg agressief ten opzichte van de andere mannen die zelf maar in de buurt van Abby durven komen nu ze terug vrij is. Op een bepaald moment slaat hij zelf de deur van haar slaapkamer in. Moet ik nog doorgaan?

Maar mijn allergrootste probleem met dit verhaal was niet Travis. Misschien ben je nu wel verbaast, maar toch is het zo. Het personage dat ik echt niet kon uitstaan was Abby. Haar grootste fout is dat ze constant uitroept dat ze niet is zoals andere meisjes. Zij is het meest onsympathieke meisje dat ik in lange tijd heb ontmoet in boeken. Het feit dat het ganse verhaal zich afspeelt door Abby’s ogen is dus niet echt heel positief. Waarom vind ik haar zo vreselijk? Omdat ze elk ander meisje in het boek (behalve haar beste vriendin America en haar kamergenote Kara) omschrijft als hoeren. Kennelijk bestaan alle meisjes in dit boek enkel en alleen om zich aan Travis zijn voeten te werpen en hun onderbroeken uit te spelen als hij gewoon nog maar naar hen kijkt. Een prachtig voorbeeld van Abbys gedrag naar andere meisjes is het ogenblik dat zij alle meisjes die ooit met Travis de lakens deelde bestempeld als idioten met soa’s. Maar eerlijk, ze is zelf geen haar beter! Wat zeg ik, volgens mij is Abby zelf nog een graadje erger! Want die idioten met soa’s die gebruikte tenminste nog een condoom! Abby kleed zich uit, gilt luid kom op en denkt geen twee seconden verder na eens Travis zegt dat zijn condooms op zijn. En dan heb ik het nog niet eens over haar vreselijke gedrag ten opzichte van Travis en Parker, haar wisselende stemmingen….

De tweede helft van het boek is ongelooflijk onrealistisch. Want neen, ik vind het niet romantisch dat je na 3 dagen een permanente tattoo laat plaatsen. Ik geloof niet dat je de beste seks van je leven hebt nadat je ex-vriendje je praktisch ontvoert heeft naar zijn appartement. De ganse weg ernaar heeft Abby liggen gillen, kruisen, stampen en slaan. Maar dan hebben ze de beste seks ooit. En neen, ik denk echt niet dat het een goed idee is om in Vegas te trouwen in een kapel, nadat je 24 terug samen bent. Ik ben er nog steeds niet goed van dat het boek eindigde met een huwelijk. Ik was er eigenlijk van overtuigd dat Travis iemand ging vermoeden in een van zijn jaloerse buien en dat het boek zo zou eindigen.

Dit was het raarste, minst sexy verhaal dat ik in lange tijd heb gelezen. Ik dacht eraan het een ster te geven, maar om eerlijk te zijn… het was zo goed geschreven en ik werd zo in het verhaal gezogen dat ik niet anders kon dat het toch twee sterren te geven.

Aanrader voor liefhebbers van:

Erotische boeken, denk maar aan 50 shades of grey, crossfire, etc.