Categorie: Adult

KW: Make a christmas wish – Julia Williams – Hou de zakdoeken maar al klaar

make a christmas wish

Titel: Make a christmas wish
Auteur: Julia Williams
Uitgever: Avon
Pagina’s: 400
Gelezen: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2y
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:
Vorig jaar werd Livvy op de parking van Lidl aangereden door een auto. Door de knal kwam ze tussen de winkelwagentjes terecht en overleed ze even later in het ziekenhuis. Livvy was er absoluut niet klaar voor om al te sterven! Maandenlang zweeft ze over de parking van de supermarkt. Woedend omdat haar man een nieuwe vrouw in zijn leven heeft en bezorgt om hun zoon. Dit jaar met Kerst wil Livvy haar gezin terug! Ongeacht de prijs die ze daar voor betaald. Maar zal Livvy erin slagen haar gezin het perfecte kerstfeest te bezorgen?

Review:
Julia Williams is een van mijn favoriete “kerstboek” auteurs. Vorig jaar verslond ik haar christmas – reeks. Dus toen ik dit jaar zag dat ze een nieuw boek uit had kon ik niet wachten om eraan te beginnen. Het moet gezegd Make a christmas wish is een totaal ander boek dan de vorige verhalen die ik van haar las. De christmas reeks is erg humoristisch en realistisch. Make a christmas wish is totaal het andere einde van het spectrum.

Laten we deze review maar beginnen met mijn enige puntje van kritiek. De bijtitel van het boek is “A heartwarming, witty and magical festive treat”. Wel…. laten we zeggen dat ik me daar niet echt in kan vinden. Hartverwarmend wordt het boek pas als je reeds 90% gelezen hebt. Witty is het op sommige punten inderdaad, maar het is vooral erg zwarte humor. Het is vooral een erg aangrijpend, droevig verhaal dat zich afspeelt met kerstmis.

Het concept van make a christmas wish is erg orgineel. Het hoofdpersonage Livvy is namelijk dood. Zoals je al kan raden is een van de POV’s die je volgt dus datgene van een geest. Livvy heeft namelijk nog enkele “onafgewerkte zaken” die ze moet afhandelen voor ze kan verder gaan met haar… tja…. hiernamaalse. Naast Livvy volgen we nog drie andere personages. Adam, Livvy’s echtgenoot. Joe, hun zoon. En Emily, Adams minnares.

Livvy is een erg gecompliceerd personage met heel veel verschillende lagen en een flinke dosis groei doorheen het boek. Julia Williams spint het verhaal zo dat ik constant van mening over haar veranderde. Aan het begin van het boek vond ik Livvy echt een toffe dame. Ik zou zo een warme chocolademelk met haar willen drinken. Tijdens de eerste paar hoofdstukken dacht ik echt: “Ha, een klassiek Julia Williams personage”. Maar dan geraak je dieper in verhaal en krijg je ook de indrukken van Joe, Adam, Emily en zelfs Livvy’s eigen moeder en dat veranderde toch wel mijn mening over haar. Op een bepaald moment vond ik haar een van de vreselijkste personages die ik in een boek ooit tegen het lijf gelopen was.

A christmas wish voor mij was vooral het pijnlijke relaas van een gezin dat langzaam in een neerwaardse spiraal is geraakt en waar iedereen fouten heeft gemaakt, maar slechts enkele hun fouten willen aanvaarden.

Zeer regelmatig heb ik tranen moeten wegslikken. Zelf moeder zijnde kon ik me echt inleven in Livvy, terwijl ze kijkt hoe haar echtgenoot verder gaat met zijn leven. Hoe haar zoon een nieuwe moeder kiest en opgroeit zonder haar. Ik kon bijna haar woede en verdriet proeven. En ja, tegen het einde van het boek zat ik echt met een tissue mijn tranen weg te vegen.

Make a christmas wish was absoluut niet wat ik er van verwacht had, maar het was exact what ik nodig had! Weer een schot in de roos dus! Misschien moet ik toch ook maar eens werk maken van Julia Williams haar gewone boeken.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagessw7htj08-e1447671354827
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08
Aanrader: Fans van Jenny Hale, Katie Fforde en Carole Matthews  zullen zich zeker kunnen vinden in dit verhaal!

Make a christmas wish  is een magisch verhaal met een donker randje. De traantjes zullen vloeien

Dashing through the snow – Debbie Macomber -Een sneeuwstorm die je wel kan missen

dashing through the snow

Titel: Dashing through the snow
Auteur: Debbie Macomber
Uitgever: Random House
Pagina’s: 228
Gelezen als: Ebook – Arc toegekend door netgalley
Links:
Goodreads, Amazon
sterster

Korte inhoud:

Ashley Davison, een laatstejaars studente aan de universiteit in Californie wil niets liever dan haar mama verrassen. Daarvoor moet ze echter naar Seattle. Dashiell Sutherland, een voormalige legerofficieer heeft een belangrijk gesprek voor een neiuwe baan gepland staan in Seatlle. Hij kan niet anders dan op 24 december ter plekken zijn. Allebei proberen ze last minute een ticket vast te krijgen om naar Seatlle te vliegen. Jammer genoeg zitten alle vluchten vol en er is nog maar een huurwagen beschikbaar op de luchthaven. Met de nodige tegenzin besluiten ze samen de auto te huren en richting Seatlle te vertrekken. Geen van beiden weet echter wat voor een rit hen te wachten staat!

Review:

Ik ga meteen met de deur in huis vallen, volgens mij is dit het meest belachelijke verhaal dat ik dit jaar heb gelezen. En ik weet dat dit ontzettend hard klinkt, maar geloof me vrij, het doet mij echt pijn om dit te moeten zeggen. Zeker omdat ik dol ben op verhalen die zich rond de kerstperiode afspelen. Vallende sneeuw en een opbloeiende romance bezorgen mij altijd vlinders in mijn buik . Nog een reden waarom ik zo ontzettend teleurgesteld ben is omdat ik er echt naar uitkeek om eindelijk eens een boek van Debbie Macomber te lezen. Want laten we eerlijk zijn, Debbie is toch een beetje een van de leading ladies in dit genre. Dus ja mijn verwachtingen waren best wel hoog. Jammer genoeg werden ze niet ingelost.

Hoe begin ik eigenlijk het beste aan deze review….. ik heb tijdens het lezen constant luidop mijn frustraties liggen uiten. (Tegen mijn echtgenoot, tegen onze zoon en vooral tegen mezelf.) Laten we maar beginnen met de schrijfstijl. Die lag namelijk mijlenver verwijdert van wat ik hier eigenlijk van verwacht had. Alles is zo simpel dat het soms een beetje lijkt geschreven te zijn voor kinderen. Tot in het absurde wordt alles uitgelegd. Ik was opgelucht dat we niet stap voor stap kregen uitgelegd hoe je een tas koffie zet. (Ja, zo erg was het met momenten.)

Dan zijn er alle cliches die elke paar zinnen naar je hoofd gegooit worden. Begrijp me niet verkeerd, wanneer je dit soort boeken leest dan weet je dat je vroeg of laat op een aantal cliches zal botsen. En dat is prima, maar er komt een punt waarop al die cliches en “toevallige” omstandigheden een beetje de spuigaten beginnen uit te lopen. Ik had vooral een hekel aan het feit dat het verhaal echt een draai van 180 graden neemt. Waarom schrijf je een heel hoofdstuk waarin je uitvoerig aan de lezer uitlegt waarom de twee hoofdpersonages niet opzoek zijn naar een relatie. Waarom ze absoluut geen intresse hebben en dat ze zich totaal niet aangetrokken voelen tot elkaar. Om 5 zinnen later door een keer te knipperen met de wimpers iedereen te laten veranderen in een ijsje dat smelt van verlangen? Het spijt me, maar dat zorgt er echt niet voor dat je romance geloofwaardiger overkomt. Het zorgt er niet voor dat de klik tussen de twee personages ineens magisch en krachtig wordt. Neen, dat zorgt ervoor dat het hele verhaal gewoon ongeloofwaardig overkomt.

Nu we het toch over die twee hoofdpersonages hebben. Ik vond hen allebei niet aardig. Ze voelden erg een dimensionaal met een compleet gebrek aan dieptegang. Voorspelbaar, saai en ontzettend cliche. En dan heb ik het nog niet over de FBI binnen dit verhaal. Ik begrijp ook wel dat een romantisch kerstverhaal niet de juiste plek is om heel technisch en correct met de FBI om te springen. Maar om er nu zo een groteske karikatuur van te maken was toch ook niet nodig?  En dan zwijg ik nog over hoe de FBI verhaallijn eindigt. Ik trok  bijna al mijn haar uit van pure frustratie.

Waarom dan toch nog twee sterren? Wel, ik vond de cover echt zo mooi, dus daar krijgt het boek sowieso al een ster voor. En ik was ook wel een beetje verliefd op Little Blade. En dat zegt eigenlijk al genoeg over het boek. Hoe goed kan een verhaal zijn als je lievelingspersonage de hond is?

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Setting: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Als je ook houdt van: 
Als je al bekend bent met eerder werk van de auteur, dan vind je dit verhaal misschien niet slecht?
Algemene indruk:  Een erg voorspelbaar verhaal met een nogal idiote verhaallijn. Het geheel voelt alsof het verhaal in amper een week tijd in elkaar werd gestoken.

KW: Snowflakes on Silver Cove – Holly Martin – Een hartverwarmende kerstromance

26214821

Titel: Snowflakes on Silver Cove
Auteur: Holly Martin
Uitgever: Bookouture
Pagina’s: 294
Gelezen: E-boek via netgalley
Het boek is jammer genoeg nog niet vertaald. Dus enkel in het Engels verkrijgbaar.
Links: Goodreads

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Libby Joseph is een beroemde schrijfster die zich specialiseert in kerstverhalen. Elk jaar in december verslinden lezers haar romantische verhalen, die zich steeds afspelen tijdens de feestdagen. Maar Libby zelf gelooft niet meer in magie….
Terwijl ze probeert haar nieuwe roman af te werken, zoek Libby steun bij haar beste vriend en buurman George Donaldson. Maar George heeft zijn eigen problemen en kan de steun van Libby best gebreuken. Na de scheiding van zijn vreemdgaande echtgenote is George niet meer uitgeweest met een andere vrouw. Alleen de gedachten om zich open te stellen bezorgen hem kippenvel. En dan sluiten de twee vrienden een deal. Libby zal George helpen om het daten terug onder de knie te krijgen en George zal Libby inspiratie bezorgen voor haar nieuwe roman.

Review:

Rond Kerstmis lees ik ontzettend graag chicklits die ondergedompeld zijn in een kerstbadje. Het is een beetje een guilty pleasure voor mij en ik kan niet anders dan er ontzettend van genieten. Vergelijk het een beetje met een grote reep chocolade. Je weet best dat het niet supergezond is, maar toch vind je het heerlijk. Snowflakes in Silver Cove is precies wat ik in deze tijd van het jaar wil lezen. Ik omschreef het voor mijn echtgenoot als: een heerlijk, lang warm bad wanneer je thuiskomt van een vreselijke dag op het werk.

Een van de grootste clichés in chicklits vind ik toch wel dat het koppel meestal start als vijanden. Nu ja, misschien is vijanden wel een groot woord. Maar in de meeste gevallen vinden ze elkaar onuitstaanbaar en worden ze dan pas smoorverliefd op elkaar. Gelukkig wijkt Snowflakes in Silver Cove volledig af van dit cliché en dat vond ik eerlijk waar best verfrissend. De twee hoofdpersonages zijn beste vrienden. Terwijl je de twee eerste hoofdstukken leest besef je al dat George en Libby perfect zijn voor elkaar. Wat zeg ik, het hele dorp beseft het. Behalve de twee mensen waar het om draait natuurlijk. Het einde van het boek is een beetje voorspelbaar, dat geef ik toe. Maar laten we eerlijk zijn, dit soort boeken lees je niet voor de onverwachte eindes. Je weet wat je krijgt, een romantisch verhaal met een happy ending.

Ik heb echt intens genoten van de twee hoofdpersonages. Het komt weinig voor dat ik bijna alle personages in een boek echt leuk vind en graag met hen aan de toog zou zitten. Libby, het vrouwelijk hoofdpersonage is schrijfster. Haar specialiteit is het schrijven van chicklits met een kersttintje. Holly Martin zorgt voor subtiele grapjes naar het genre toe, dat ze natuurlijk zelf maar al te goed kent. En dit kan ik wel appreciëren. Een auteur met humor, die zichzelf niet te serieus neemt! Libby reist al jaren de wereld rond. Op de vlucht voor haar verleden, maar ook altijd opzoek naar nieuwe inspiratie voor haar romantische verhalen. Het verhaal begint twee weken voor Libby het kleine dorpje White Cliff zal verlaten om zich te settelen in New York. Op dat ogenblik verloopt het schrijven van haar nieuwe roman erg stroef en ze twijfelt ook of het wel zo een goed idee is om White Cliff te verlaten. Maar wat kan ze anders doen? Ze heeft nooit iets anders gekend dan haar nomadenbestaan.

Om heel eerlijk te zijn zou ik er geen seconden over denken om het dorp te verlaten. White Cliff is echt een prachtig, fictief dorpje. Typisch Engels en gevuld met zoveel warme, lieve mensen. En natuurlijk woont ook George in White Cliff. Vanaf de eerste kennismaking met George werd ik stapelverliefd op hem. Vooral omdat hij niet het typische mannelijke personage is dat vaak in romans naar voren wordt gebracht. George is niet adembenemend mooi. Hij heeft geen sixpack en hij is niet het meest avontuurlijke type. Maar George heeft een ongelooflijk gevoel voor humor. Hij houdt van koken. Hij wil niet de gekste seksstandjes eerst uitvoeren, maar houdt van klassieke dingen. Hij is romantisch en zijn huis is van kop tot teen versiert voor kerst. Als een man mij gekleed in een trui met een gigantisch rendier op me een kerst pudding onsie cadeau doet, dan mag je zeker zijn dat ik door de knieën ga en hem smeek met mij te trouwen. Om maar te zeggen… ik was nogal dol op George als personage.

Ik hield er ook wel van dat we naast het verhaal van Libby en George ook nog een andere, hoewel kleiner liefdesverhaal te zien krijgen. Ik begrijp dat er mensen zijn die niet graag hebben dat verhaallijnen door elkaar lopen. Maar ik kan er echt van genieten dat je een ruimer beeld krijgt van de mensen in het dorp. Naast Libby en George volgen we ook Seb en Amy. Hun romance is echt van een heel andere kaliber en heeft een meer tragische verhaallijn. Seb is de eigenaar van de lokale pub en verloor 5 jaar geleden zijn echtgenote in een ongeval. Sindsdien is er geen nieuwe vrouw meer in zijn leven geweest en hij heeft zijn schoonmoeder beloofd nooit meer iemand anders lief te hebben dan zijn vrouw Marie. Maar dan wandelt Amy hun dorpje binnen en zet Sebs leven compleet op zijn kop. Amy is een beetje een wildebras die het ongeluk wel lijkt aan te trekken. Ze beland in de meest hilarische en soms echt beschamende situaties en is vaak op de verkeerde tijd op de verkeerde plek. Amy is luidruchtig, erg extravert, maar ze heeft een goed hart en wil voor iedereen goed doen. Hoewel hun verhaallijn een beetje aan de zijlijn staat in dit boek is ze toch genoeg uitgewerkt om het geloofwaardig en boeiend te maken. Nog een advies als je dit boek graag wil lezen! Christmas at Lilac cottage is eigenlijk het eerste boek in de White Cliff series. De verhalen kunnen ook op zichzelf gelezen worden, maar de personages van de twee boeken maken wel een verschijning in de andere verhaallijnen. Hierdoor wist ik eigenlijk het einde van Christmas at Lilac cottage al voordat ik hem effectief begon te lezen. De twee boeken lopen parallel aan elkaar en delen een aantal gebeurtenissen en evenementen in het dorp.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08
Aanrader: Fans van Jenny Hale, Katie Fforde en Julia Williams zullen smullen van dit boek!

Snowflakes in Silver Cove is een magisch verhaal met een flinke dosis kerstsfeer. Dus neem er een dekentje bij, installeer je met een kopje warme chocolademelk en geniet van dit grappige, romantische verhaal!

Jij – Caroline Kepnes

Jij

Titel: Jij
Auteur: Caroline Kepnes
Uitgever: Xander Uitgevers
Pagina’s: 384
Gelezen: Paperback, Engelse versie
Find the English review
here!
Links:
Goodreads,  Bol

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Als Joe de adembenemende Guinevere Beck zijn boekhandel ziet binnenlopen, weet hij het zeker. Dit is de vrouw die hij wil. Guinevere is perfect: mooi, stoer, slim en supersexy. En ze hebben meteen een verrassend leuk gesprek over De Da Vinci Code.
Joe is totaal geobsedeerd door zijn droomvrouw, hij wil haar bezitten en gaat tot het uiterste om zijn verlangens werkelijkheid te maken. Hij hackt haar smartphone en leest haar intiemste chat- en smsberichten, en de geheimen die schuilgaan achter haar perfecte uiterlijk. Als hij alles over haar weet, lukt het hem haar te verleiden. Met gruwelijke gevolgen. 

Review:

Tijdens het lezen heb ik reeds enkele tweets over dit boek de wereld ingezonden en ik noemde het toen het engste boek dat ik ooit heb gelezen. Ondertussen is het boek uit en ik ben er rotsvast van overtuigd dat mijn tweet de waarheid is. Jij van Caroline Kepnes is zonder twijfel het engste boek dat ik ooit in mijn leven heb gelezen. Ik wou er zelf spontaan mijn facebookaccount voor annuleren. (Dit heb ik uiteindelijk toch maar niet gedaan. Facebook verslaafde als ik ben.) Maar het verhaal zorgt er wel voor dat je sociale media en het feit dat we ons erg openbaar opstellen in een ander daglicht gaat bekijken. I

Maar laten we het vooral niet meer hebben over mijn internet angst. Neen laten we het hebben over boeken. Meer specifiek over dit boek! Want wat een geweldig verhaal is Jij! Ik ben sowieso dol op psychologische thrillers die met je gedachten spelen en jij beantwoorde aan alle eisen die ik heb op dat vlak.

Jij van Caroline Kepnes is een fucked up verhaal vertelt vanuit het standpunt van Joe, een stalker die compleet geobsedeerd is met Beck, een jonge vrouw die in zijn boekenwinkel een boek komt kopen en op dat moment onmogelijk kan weten hoe haar leven zal veranderen. Stap voor stap zorgt Joe ervoor dat hij een plaatsje bemachtigd in Becks leven. En hij doet dit op zo een subtiele manier, geholpen door haar facebook en twitter account, een gestolen GSM en toegang tot haar mailbox. Het feit dat dit zo realistisch werd gebracht zorgde ervoor dat ik echt kippenvel kreeg over gans mijn lichaam. Want hoe je het ook keert of draai, er lopen daarbuiten echt van die zieke mensen rond!

Voilà, daarmee heb ik meteen gezegd dat ik Joe een zieke mens vind. En eerlijk waar, hij is volgens mij een van de ziekste boekpersonages die ik ooit ben tegengekomen. Maar net daarom vind ik het verhaal zo geweldig. Het ene moment ben je echt voor Joe aan het supporteren en wil je tegen Beck roepen omdat je niet begrijpt waarom ze niet smoorverliefd wordt op Joe. Maar dan besef je plots weer dat hij een krankzinnige stalker is met een kooi in zijn kelder en een gat in zijn muur. En dat is volgens mij net het angstaanjagendste stuk van dit boek. Dat iedereen Joe als een hele toffe, normale man ziet. Zelf ik als lezer zag wie hij was onder die dikke lagen krankzinnigheid. Ik hield zelf nog een tikkeltje meer van Joe, omdat hij in een boekenwinkel werkte en echt dol was op boeken. Briljant om je krankzinnige hoofdpersonage zo verdomd sympathiek te maken. Vooral omdat alle andere personages in het boek vreselijke mensen zijn. Beck is echt een vreselijke vrouw. Ik snap amper waarom Joe zo vol van haar is. Ze behandelde hem al seen hond en ik had echt een hardgrondige hekel aan haar. (Ja, ik had een hekel aan het arme meisje dat opgejaagd wordt door een psychopatische stalker. Ik weet er… dat is verkeerd op zoveel verschillende niveaus.)

Jij wordt vertelt vanuit het POV van Joe. Je bent dus constant mee in Joes denkwijze en volgt zijn gedachten stap voor stap. Dat zorgde er net voor dat ik echt aan het boek gekluisterd was. Want Joe slaagt er telkens in om al zijn acties goed te praten en net dat vond ik ontzettend fascinerend. Ik wou echt weten hoe het kwam dat hij niet zag hoe fout zijn gedrag was. Hij was echt overtuigd van Becks liefde voor hem en dat zorgde er net voor dat het verhaal zo ontzettend angstaanjagend was.

Deze review is doorspekt met het woord eng, maar dat beschrijft het boek zo goed. En toch zijn er nog een paar andere woorden die zeker ook kunnen toegepast worden op jij: namelijk: verslavend en uniek. Ik kan amper wachten om aan het tweede deel van de reeks te beginnen.

Aanrader voor liefhebbers van:

Fans van Gillian Flynn gaan hun hartje ophalen aan Jij!

De verre kust – Diana Gabaldon

9200000022055392

Titel: De verre kust
Auteur: Diana Gabaldon
Uitgever: Boekerij
Pagina’s: 816
Gelezen: Paperback, engelse versie
Links:
Goodreads, Bol
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

De verre kust is het derde deel in de geliefde Reiziger-serie van Diana Gabaldon. In deze serie vertelt Diana Gabaldon het verhaal van Claire Randall, die in 1945 de naoorlogse hereniging met haar man Frank viert met een tweede huwelijksreis naar de Schotse Hooglanden. Tijdens een wandeling stuit Claire op een stenencirkel… en ze wordt wakker in het Schotland van 1743. Daar laat de jonge Schot Jamie Fraser haar kennismaken met een zo vurige passie en een zo allesomvattende liefde, dat Claire verscheurd wordt tussen twee volkomen verschillende mannen en twee onverenigbare levens. Als Brianna, de dochter van Claire en James die opgroeide in de 20e eeuw, volwassen is, besluit Claire voorgoed terug te keren naar het Schotland van de achttiende eeuw en naar haar geliefde. Kort na hun gepassioneerde hereniging wordt het paar gedwongen tot een lange zeereis die een onverwachte wending neemt…

Review:

*Spoilers. Je kan geen review schrijven over het derde deel in een reeks zonder spoilers weg te geven over de eerste delen.*

Je denkt waarschijnlijk dat ik in herhaling val en ja, dat doe ik ook een beetje. Maar met goede reden. Ik ben zo verliefd op deze boekenreeks! Maar, en nu ga ik je iets nieuws vertellen, dit deel is zonder twijfel mijn favoriete deel van de reeks! Waarom? Omdat het volgens mij het moeilijkste deel was om te schrijven.

Laten we vooral eerlijk zijn. De reiziger is vooral een romantisch verhaal over Claire en Jamie die verliefd worden op elkaar. Het is een prachtig boek, maar het is vooral een liefdesverhaal. Terug naar Inverness is eerder een historische roman met een behoorlijke dosis politieke intrigues. En dan is er de verre kust… en de verre kust is veel gecompliceerder dan de vorige twee boeken. De belangrijkste verhaallijn in dit boek is de reunie tussen Claire en Jamie. Zij hebben namelijk net 20 jaar gescheiden doorgebracht. En in 20 jaar kan en is er heel veel gebeurt. In 20 jaar verandert een persoon ontzettend. Het is tevens het verhaal van een moeder die haar kind moet achterlaten. Wetende dat ze elkaar nooit meer zullen terugzien. En het is het verhaal van twee mensen die elkaar terugvinden na jaren naar elkaar verlangt te hebben. En dat is exact waarom ik dit boek simpelweg briljant vind! Omdat Diana Gabaldon erin slaagt deze verhaallijn heel geloofwaardig neer te zetten. Je reist niet terug naar het verleden om zomaar terug in de armen van je grote liefde te vallen. Eind goed al goed werkt niet in zo een situatie. En je krijgt ook geen eind goed al goed. Diana creeert een prachtig verhaal vol met eerste, onwennige aanrakingen, herinneringen, schaduws uit het verleden. Wonden die gemaakt worden en nooit helemaal zullen helen. Het verhaal is gevuld met liefde, passie, hoop, maar ook met woede, verdriet en zelf een beetje jaloezie. Het is zo geschreven dat je echt meegaat in het verhaal. .

Tevens bevat dit boek ook mijn favoriete scene uit de ganse serie. Gewoon omdat het simpelweg toon hoe geniaal Diana Gabaldon haar verhaal opbouwt! Het is een scene waarin Jamie en Claire ruziemaken. Simpelweg dynamiet! Deze episch ruzie zat eraan te komen, maar het ogenblik dat ze effectief plaats heeft komt ze toch nog als een verrassing.

Verder is de verre kust een exotisch avontuur, dat begint in Schotland, maar zich dan verplaatst naar de Caraïben. Ik was een beetje bang voor de op het water scenes. Omdat ik eigenlijk niet zo dol ben op boot-verhalen of reisverhalen. Maar het verhaal op zich was zo sterk en vol avontuur dat het nooit echt storend was. Het eerste deel van de verre kust is een emotionele Railway en dan verandert de setting compleet en wordt het een echte avonturenroman. Een intense reis over bordelen, landhuizen, epische schepen, slavenmarkten en de Jamaicaanse wildernis!  Het lijkt erg lang geleden sinds Claire en Jamie elkaar ontmoeten in de regenachtige Highlands.

terugkeer naar inverness

Titel: Terugkeer naar Inverness
Auteur: Diana Gabaldon
Uitgever: Boekerij
Pagina’s: 768
Gelezen: Paperback, engelse versie
Links:
Goodreads, Bol
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Twintig jaar lang heeft Claire haar eigen behoeften en verlangens opzijgezet om haar dochter te beschermen. Nu Brianna volwassen is, is de tijd gekomen om de waarheid te vertellen… en terug te keren naar de man die ze boven alles liefheeft: Jamie Fraser. Maar als Claire en Brianna samen in het verleden terechtkomen, moet ze alles op alles zetten om niet alleen haar geliefde Jamie, maar ook haar mooie dochter te redden.

Review:

Je weet dat je een talentvolle auteur gevonden hebt als het tweede boek in een reeks even sterk is als het eerste boek. Ik zeg net zo goed, maar op sommige punten was Terugkeer naar Inverness zelfs beter. Het is een beetje moeilijk om de twee boeken te vergelijken, gezien ze compleet van elkaar verschillen. De reiziger is een romantisch verhaal in een historische achtergrond. Terugkeer naar Inverness is een historisch verhaal met een romantische achtergrond. Het lijkt misschien maar een klein verschil, maar wanneer je dit boek leest, zal je begrijpen wat ik bedoel. Sommige lezers noemen terugkeer naar Inverness een traag boek. En ik begrijp waar deze mening vandaan komt. Diana Gabaldon is een erg getalenteerde auteur en ze creeert altijd een zeer gedetailleerde setting voor haar verhaallijnen. Hierdoor krijg een historisch correct beeld van de periode waarin je je bevind, maar het zorgt ook voor heel uitgebreide omschrijvingen. En ik kan begrijpen dat sommigen dit omschrijven als “traag”, maar ik vind het net perfect. Je bent echt in het verhaal met de characters.

Terugkeer naar Inverness volgt twee grote verhaallijnen. Namelijk een verhaallijn die zich afspeelt in 1960, waar Claire haar dochter de waarheid vertelt over haar vader. De andere verhaallijn speelt zich af in de 18de eeuw en volgt Jamie en Claire daar waar we hen achterlieten in de reiziger.

Terugkeer naar Inverness is een gecompliceerd verhaal vol politieke intrigess, moord, oorlog en samenzweringen. Maar er is ook erg veel ruimte voor de ontwikkeling van de personages. De brandende passie tussen Claire en Jamie is een beetje gedoofd nu ze getrouwd zijn. En eerlijk, ik heb die rauwe passie geen ogenblik gemist. De liefde tussen deze twee personages wordt sterker en intenser. Dat klinkt misschien een beetje flauw, maar de manier waarop ze met elkaar omgaan en de band die ze hebben is echt prachtig.

In dit tweede deel van de reeks is er ook meer ruimte om andere personages uitgebreider aanbod te laten komen. Ik heb echt intens genoten van Murtagh. Zijn trouw en vriendschap is een van zijn belangrijkste eigenschappen en het maakt van hem een erg sterk personage. En ik kan gewoon niet zeggen hoe fijn ik de introductie van Fergus vond. Ik kan niet wachten om hem verder te zien ontwikkelen in de rest van de reeks.

Nu we het toch over deze boekenreeks hebben. Toen ik aan dit boek begon wist ik natuurlijk al dat Jamie niet sterft tijdens Culloden. (Er zijn namelijk nog zes andere boeken over de Frasers.) Ik was er dus ook niet op voorbereid te huilen en verdrietig te zijn. En daar heb ik me serieus aan mispakt. En eerlijk, dat is waarom Diana Gabaldon is zo een getalenteerd schrijfsters. Zelfs wanneer je weet wat je mag verwachten, dan slaagt ze er nog in je hart in duizend stukjes te doen breken.

Briljant tot in de kleinste details!

De reiziger – Diana Gabaldon

 

de reiziger

Titel: De reiziger
Auteur: Diana Gabaldon
Uitgever: Boekerij
Pagina’s: 736
Gelezen: Paperback, Engelse versie
Links:
Goodreads, Bol
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

De reiziger is een verhaal vol passie en avontuur, angst en verraad… en een liefde die alle barrières van plaats en tijd overstijgt. Claire Randall viert in 1945 de hereniging met haar man Frank met een tweede huwelijksreis naar de Schotse Hooglanden. Tijdens een wandeling stuit Claire op een stenencirkel… en ze wordt wakker in het onbekende en gevaarlijke Schotland van 1743. Al snel komt Claire erachter dat niet alleen haar leven op het spel staat, maar ook haar hart. De onweerstaanbare jonge Schot James Fraser laat haar kennismaken met een zo vurige passie en een zo allesomvattende liefde, dat Claire verscheurd wordt tussen trouw en verlangen, en tussen twee volkomen verschillende mannen en twee onverenigbare levens.

Review:

Wat kan ik eigenlijk nog zeggen, wat miljoenen reviews voor het mijne al niet gezegd hebben? Laten we maar beginnen met het feit dat ik passioneel verliefd ben geworden op dit boek.

Het verhaal heeft alles wat ik zoek in een boek: tijdreizen, geschiedenis, schotland, romantiek en ja ook een behoordelijke dosis seks. (Laten we het maar meteen over seks hebben, gezien dat in de meeste reviews boven komt drijven. ) Zoals ik al zei er is een behoorlijke dosis seks aanwezig in dit boek. (Alle soorten seks trouwens: de liefde bereiding, passionele we trekken de kleren van ons lijf seks, homoseksualiteit… noem maar op. Het zit er waarschijnlijk in. ) Maar op geen enkel ogenblik is seks de hoofdreden van het verhaal. Neen, het maakt er integraal deel van uit. Een volwassen liefdesverhaal daar hoort voor mij seks bij.

De reiziger is zo geschreven dat je echt in het boek gezogen wordt. Het is erg lang geleden dat een boek me zo wist vast te grijpen om me pas op de allerlaatste pagina terug los te laten. Het boek zit vol actie. Moord, bloedvergieten, mishandelingen, heksenverbrandingen, ze volgen elkaar aan een hoog tempo op. Diana Gabaldon slaagt erin het boek echt tot leven te brengen. Ik bevond me samen met Jamie en Claire in Schotland. De valleien en de meren kwamen voor mijn ogen tot leven. Het voelt alsof je een film aan het lezen bent, zo simpel is het.
Wat absoluut niet simpel is, zijn de personages in dit boek. Complexe, herkenbare, menselijke personages, die aanvoelen alsof je hen al jaren kent. Vooral Claire Beauchamp steekt er voor mij met kop en schouders bovenuit. Zij is het eerste vrouwelijke personage waar ik echt met hart en ziel van houdt. Claire is een pittige dame. Ze is niet op haar mondje gevallen, behoorlijke koppig, maar terzelfdertijd erg veerkrachtig en sterk. Langst de andere kant is ze erg zorgzaam, teder en ze heeft echt het beste met mensen voor. Voor mij was ze echt het sterkste vrouwelijke personage dat ik ooit in een boek ben tegengekomen. En dan heb ik het nog niet gehad over Jamie. Ik denk dat Diana Gabaldon alle mannelijke hoofdrolspelers die ik nog ga tegenkomen in boeken voor mij heeft verpest. Jamie is voor mij persoonlijke de perfecte man. En ik weet dat er heel wat controversie is over zijn karakter. Maar he, ik hou van sterkte, koppige, ruige, mannen met een gezonde goesting.

Ik zit op hete kolen om aan boek twee te beginnen!

Wij – David Nicholls

9200000030134982

Titel: Wij
Auteur: David Nicholls
Uitgever: Boekerij
Pagina’s: 416
Gelezen: E-book, Engelse versie
Links:
Goodreads, Bol, Amazon

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Douglas Peterson wordt midden in de nacht door zijn vrouw Connie gewekt met het bericht dat ze hem wil verlaten. Hun zoon Albie gaat na de zomer het huis uit om te studeren en zij vindt dat het de hoogste tijd is om te scheiden, nu hun ouderlijke taak erop zit. Douglas houdt van zijn vrouw en het vooruitzicht van een leven alleen jaagt hem angst aan. Maar hij heeft nog een kans. Er staat nog een familievakantie gepland, een Europese rondreis langs steden als Parijs, Barcelona en Amsterdam. Hij besluit dat dit de trip van hun leven moet worden: de vakantie die hen weer nader tot elkaar zal brengen, waarin hij het respect van zijn zoon en de liefde van zijn vrouw terugwint. De hotels zijn geboekt, de tickets gekocht, de route uitgestippeld. Wat kan er nu in hemelsnaam nog misgaan? Wij is zowel groots als intiem, zowel grappig als hartverscheurend. Het is een liefdesverhaal en een onvergetelijke road trip in één, met alle hilarische situaties, genoegens en uitdagingen van een grote reis – letterlijk en figuurlijk.

Review:

Ik ga waarschijnlijk een hoop mensen tegen mij in het harnas jagen, maar ik ga deze bespreking met een erg onpopulaire mening beginnen. Ik hield echt niet van One Day. Dus toen ik zag dat David Nicholls een nieuwe roman uit had twijfelde ik echt of ik hem wel wou lezen. En toen las ik de korte inhoud van Wij en kon ik toch echt niet weerstaan. En wat ben ik blij dat ik David Nicholls een tweede kans heb gegeven!

Douglas Peterson wordt in het midden van de nacht wakker gemaakt door zijn echtgenote die hem doodleuk vertelt dat ze na 20 jaar huwelijk van hem wil scheiden. Dit vertelt ze hem op de vooravond van hun lang geplande reis door Europa. Douglas overtuigt zijn vrouw echter om toch te vertrekken. Voor hem is deze vakantie het moment om te bewijzen dat Connie verkeerd is en dat ze hun huwelijk een tweede kans moet geven.

Waarschijnlijk zou ik dit boek 4 jaar geleden vreselijk hebben gevonden. Ik moest zelf moeder worden om dit verhaal te kunnen apprecieren. Wat niet wil zeggen dat ik altijd op een lijn zat met het gezin Peterson. Je wilt niet weten hoe vaak ik hoofdschuddend zat te lezen en bij mezelf dacht “dit kan nu toch echt niet.” Douglas is een personage waar alles zwart wit vor is. Er is geen ruimte voor grijs in zijn denkwereld. Hij is een wetenschapper, een stabiele, voorspelbare man, die de touwtjes graag in handen houdt. Een man die een afkeer heeft voor alles wat niet binnen zijn standaard denkpatroon valt. Er waren momenten dat ik hem echt wou toeschreeuwen dat hij zijn mond moest houden en moest kijken naar wat hij allemaal aan het kwijtraken was door zijn gedrag. Het boek springt continu over en weer tussen het heden en het verleden. In het heden volgen we de Europese reis van het gezin en alle obstakels die ze dienen te overwinnen. Op bepaalde momenten lijkt het een beetje op een slapstick komedie, maar dan met een erg duister randje. In het verleden kijken we naar de begindagen van Douglas en Connies relatie. En daar knelt voor mij al een beetje het schoentje. Wij is voor mij vooral een boek over twee mensen die nooit hadden mogen trouwen. Douglas en Connie voelen nooit aan als een goede match. Hun relatie heeft vanaf het begin voor mij geen slaagkansen. Maar de echte boodschap in dit verhaal is voor mij toch wel dat je altijd fouten kan maken, het is gewoon belangrijk er lessen uit te leren.

Het meisje met alle gaven – M.R. Carey

het meisje met alle gaven

Titel: Het meisje met alle gaven
Auteur: M.R. Carey
Uitgever: Bruna uitgevers
Pagina’s: 448
Gelezen: E-book, Engelse versie
Links:
Goodreads, Bol
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Elke ochtend wacht Melanie in haar cel tot ze wordt opgehaald en naar het klaslokaal wordt gebracht. Als ze aan de beurt is, houdt Sergeant haar onder schot terwijl twee van zijn mannen haar in de rolstoel vastgespen. Ze vinden haar niet aardig, denkt ze. Ze grapt dat ze niet zal bijten. Maar niemand lacht.

Review:

Het meisje met alle gaven start in het midden van de actie. Melanie, een klein meisje, wacht elke dag in haar cel tot de bewakers komen om haar mee te nemen naar haar klaslokaal. Dit doet ze elke dag, voor zolang ze zich kan herinneren. Maar laat je niet in de luren leggen, Melanie is geen gewoon meisje.

Ik keek zo uit naar dit boek en ik wou het zo graag goed vinden. Zombies in een klaslokaal klonk mij als muziek in de oren. Dat moest toch gewoon een goed verhaal vormen? En dat doet het ook, zolang het verhaal zich afspeelt op de militaire basis. De ethische dilemma’s en en mysterieuze omstandigheden stapelen zich op. Wat is er buiten de basis? Waar komen de hongerigen vandaan? En wie zijn die hongeringen? Maar dan heeft er een belangrijke gebeurtenis plaats en de vijf personages die je volgt worden gedwongen de basis te verlaten en de wijde wereld in te trekken. Die wijde wereld, dat is onze wereld. Alleen 20 jaar na een grote ramp. En dan belanden we op het punt, waar de auteur mijn interesse in het verhaal kwijt speelt. De vaart ging uit het verhaal, de mysteries verdwenen en het verhaal verviel in torenhogen clichés. Je hebt het monster dat graag mens wil zijn. Je hebt de lerares die alles zou opgeven voor haar studenten en dan is er nog de doorgedraaide wetenschapper. Het verhaal mist dieptegang eens ze de militaire basis verlaten.

Ik was ook absoluut geen fan van de wereld die M.R Carey ontwikkeld. Ik hou van beeldende taal. Een beschrijving moet een wereld voor mij tot leven brengen. Maar hier waren de woorden gewoon woorden. De beelden bleven achterwege. Ontzettend jammer, want ik wou echt graag post apocalyptisch Engeland ontdekken.

Maar het is gelukkig niet allemaal kommer en kwel. Het verhaal wordt vertelt vanuit verschillende personages. Een voor een belichten ze hun eigen kant van het verhaal. Erg fijn om zo verschillende interpretaties te krijgen, die ook echt bijdragen aan het verhaal. Dokter Caldwell vertelt haar verhaal als een echte wetenschapper. Droog, doorregen met academische taal. Het zorgt voor een zeker afstand tussen de lezer en Dokter Caldwell.  Wanneer echter Melanie aan het woord komt, wijzigt de verhaalstijl. Melanie spreekt als een jong meisje dat honderdduizenden vragen heeft over haar wereld.

Het meisje met alle gaven is zeker een slecht boek. Ik denk dat het gewoon een beetje overhyped is, waardoor mijn verwachtingen erg hogen lagen. Die verwachtingen werden niet ingelost. Het boek bevestigde nog maar eens dat zombies toch echt niet mijn ding zijn.