Categorie: Sprookjes

Down Among the Sticks and Bones – Seanan McGuire

down among the sticks and bones

Titel: Down Among the Sticks and Bones
Auteur: Seanan McGuire
Pagina’s: 189
Uitgave: E-book
Genre: adult, fantasy
LinksGoodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Tweelingzussen Jack en Jill waren zeventien toen ze hun weg terug naar huis vonden en terecht kwamen in Eleanor West’s huis voor Wayward children.  Dit is het verhaal over wat er eerste gebeurde…..
Jacqueline was haar mama’s perfecte dochtertje. Beleefd en stil, altijd opgekleed als een kleine prinses. Als haar moeder soms wat streng was, dan was dat met een reden. Je kweekt niet zomaar een perfecte dochter.

Jillian was haar vaders perfecte dochtertje. Avontuurlijk en altijd opzoek naar een nieuwe uitdaging. Een echte kwajongen. Papa wou liever een zoon, maar je moet het doen met wat de natuur je geeft.
Op hun vijfde verjaardag leren de meisjes dat volwassenen niet te vertrouwen zijn.
Wanneer ze twaalf zijn vinden ze een trap die hen naar een wereld vol magie, mysterie en dood zal brengen.

Review:

TWee weken geleden plaatste ik een enthousiaste review over Every Heart a Doorway van Seanan McGuire. Ik vertelde toen al dat ik op hete kolen zat om in het tweede deel van de reeks te beginnen. Ik kon niet wachten om terug in de donkere, fantasiewereld van de Wayward Children te verdwijnen. Maar wat ik niet verwacht had, gebeurde toch… Down Among the Sticks and Bones blies me helemaal van mijn sokken.

“Some adventures begin easily. It is not hard, after all, to be sucked up by a tornado or pushed through a particularly porrous mirror; there is no skill involved in being swept away by a great wave or pulled down a rabbit hole. Some adventures require nothing more than a willing heart and the ability to trip over the cracks in the world.
Other adventures must be committed to before they have even properly begun. How else will they know the worthy from the unworthy, if they do not require a certain amount of effort on the part of the ones who would undertake them? Some adventures are cruel, because it is the only way they know to be kind.” 

Down Among the Sticks and Bones is een heel nieuw verhaal in de Wayward Children reeks. Het kan perfect als stand-alone gelezen worden, maar sluit terzelfdertijd perfect aan bij de sfeer en het algemene gevoel van Every Heart a Doorway. In dit verhaal volgen we Jack en Jill tijdens hun leven voor Eleanor Wests school. We zien ze opgroeien, hun weg vinden naar the moors en uiteindelijk ook terugkeren naar de “echte” wereld.

“The Moors were beautiful in their own way, and if their beauty was the quiet sort that required time and introspection to be seen, well, there was nothing wrong with that. The best beauty was the sort that took some seeking.” 

Het verhaal van Jack en Jill is zonder twijfel nog donkerder dan het eerste deel uit de reeks. Het bevat ook veel minder humor, maar daarvoor krijg je in ruil een ontzettend atmosferisch verhaal vol dilemma’s en keuzes. Tussen alle vampiers, weerwolven, gekke wetenschappers en zeemonsters door is de rode draad van het verhaal eigenlijk wat het inhoud om een meisje te zijn. Hoe ben je nu het perfecte meisje? Wat als blijkt dat je plaatje niet klopt? Of wat als je niet aan de eisen van de maatschappij waarin je leeft voldoet?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik ontzettend jaloers ben op de schrijfstijl van Seanan McGuire. Ik las Down Among eigenlijk vooral vanwege het verhaal in the moors, maar daar komen we eigenlijk pas na 30% van het verhaal. En toch was ik betovert vanaf het eerste moment. McGuire weet perfect hoe ze mensen in haar verhaal moet meezuigen, ook al is het geen mooi verhaal om te vertellen.Het stuk van de The Moors is echt betoverend. Want hoewel dit een duistere plek is vol monsters, schrijft ze het zo dromerig en warm. Jack en Jill vinden in dit duistere land echt hun plek in de wereld en aanvaarden zichzelf in al hun facetten.

“I am what I am, and there’s much about me that won’t be changed with any amount of wishing or wanting.”

Als moeder las ik Down Among ook met hele andere ogen. Opvoeding en vooral gender-gerichte opvoeding is een heel belangrijk thema in het boek. Als mama van een jongen en een meisje heb ik daar natuurlijk mijn eigen ideeën over. De manier waarop het opdringen van gender-kenmerken gehanteerd wordt in het verhaal is erg interessant om te lezen en om soms misschien zelf je eigen ideeën tegen te reflecteren.

Net als in Every Heart a Doorway is Down Among weer tot de nok gevuld met diversiteit. Homoseksualiteit, maar ook een personage met een fobie voor bacteriën spelen een belangrijke rol in het verhaal. McGuire verwerkt deze belangrijke zaken op een subtiele manier in haar verhaal. Ze zijn altijd bijkomstig, nooit een hoofdverhaallijn, maar “aanwezig”. En net daarom wordt hun gebruik voor mij net belangrijker.

Down Among the Sticks and Bones blies me echt om ver. Ik kan amper wachten om het derde deel in de reeks volgend jaar te verslinden.

Harteloos – Marissa Meyer

harteloos

harteloos

Titel: Harteloos
Auteur: Marissa Meyer
Pagina’s: 453
Genre: Retelling, Fantasy, YA
Uitgave: e-book
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Lady Catherine Pinkerton heeft maar één toekomstdroom: samen met haar dienstmeisje de beste banketbakkerij van Wonderland openen. Haar ouders, de Markies en Markiezin van Rotsschildpadbaai, koppelen Cath echter liever aan de nogal domme, oncharismatische Hartenkoning –en niet zonder succes.
Als Catherine op een koninklijk bal kennismaakt met de nieuwe, mysterieuze hofnar van de koning, is haar bakkerij opeens niet meer het enige waar ze aan denkt. Voor het eerst in haar leven ervaart ze wat het is om verliefd te zijn. Cath is vastberaden haar eigen toekomst te bepalen, ook als ze daarmee het risico loopt de koning te beledigen en de toorn van haar ouders over zich af te roepen. Maar in het land dat bruist van de magie en waar monsters en mafketels niet ongewoon zijn, lijkt haar lot toch anders te zijn bepaald…

Review:

Lezers die me al een tijdje volgen weten dat Marissa Meyer en ik een heel hobbelig parcours hebben afgelegd. Van intense teleurstelling in Cinder tot mijn laaiend enthousiasme over Fairest. Toen ik vernam dat Meyer een hervertelling van Alice in wonderland ging uitbrengen moest ik dit natuurlijk lezen. Mijn blognaam is niet voor niets “in wonderland”. Maar ik werd nog enthousiaster over het feit dat harteloos geen hervertelling werd, maar een origine verhaal. Hoe is de hartenkoningin zo vreselijk slecht geworden. Wie was ze voor ze “off with their heads” schreeuwde? Eerlijk is eerlijk, mijn verwachtingen lagen torenhoog. Fairest was mijn favoriete deel van de Lunar Chronicles en ook dit was een origine verhaal. Zou Meyer mijn verwachtingen kunnen inlassen?

“When pleased, I beat like a drum. When sad, I break like glass. Once stolen, I can never be taken back. What am I?” 

Het was eventjes spannend, dat moet ik toegeven. De eerste 50 à 80 pagina’s liepen niet zo vlot. Op een bepaald moment dacht ik “weer een teleurstelling van haar hand.” Maar toen….. toen kwam ik echt helemaal in het verhaal. Het duurt dus even om in het verhaal te komen en dat komt doordat wonderland zo wonderlijk is. Ik vergat soms dat kaarten levende mensen waren en dat dieren konden praten. En dan herinnert een van de personages je er aan dat de baron waar ze een gesprek mee voert eigenlijk een varken is en dan raakte ik de draad even kwijt. Wonderland moest even zijn magie op mij loslaten.

“Perhaps we know each other in the future and you’re only remembering backward.” 

Maar eens opgeslorpt was ik echt helemaal verkocht door het verhaal. Volgens mij zijn origine verhalen toch wel Marissa Meyers grootste talent. Net als bij Levana weet Meyer mijn sympathie voor de slechte hartenkoningin op te wekken. Niets is ooit zwart wit bij haar. De neerwaartse spiraal waar Catherine uiteindelijk in komt vind zo geleidelijk plaats dat het onmogelijk is om een moment vast te nemen en te zeggen “hier is het gebeurt. Hier wordt een goed meisje kwaadaardig.”  Ik heb echt intens genoten van de subtiliteit in het verhaal.

“Stuff and nonsense. Nonsense and stuff and much of a muchness and nonsense all over again. We are all mad here, don’t you know?” 

In de lunar chronicles wisten Meyers mannelijke hoofdrolspelers me nooit van hun sokken te blazen, maar Jest…. Oh Jest, hij sloeg me gewoon knock out. Grappig, maar ook mysterieus en duister. Zelf voor de lezer blijft er een sluier van mysterie over Jest getrokken en net daardoor deed hij niet alleen Catherine’s maar ook mijn hart een beetje sneller kloppen.

“Are you here for a reason, Cheshire?
Why, yes, I would enjoy a cup of tea. I take mine with lots of cream, and no tea. Thank you.” 

De kracht van harteloos schuilt volgens mij vooral in het feit dat je weet hoe het verhaal eindigt, maar dat je tot de laatste seconden hoopt dat het toch nog anders zal zijn. Nu ja hoopt…. Ik wou op een bepaald moment effectief naar Catherine roepen dat ze beter moest nadenken. Dat zegt genoeg waarschijnlijk over mijn inleving in het verhaal.

Het is in elk geval zeker dat ik nooit meer met dezelfde ogen naar de hartenkoningin zal kijken. En heel eerlijk, ik hoop dat Marissa Meyer in de toekomt nog meer origine verhalen schrijft over bekende slechteriken. Niet alleen omdat haar talent hier volledig tot zijn recht komt, maar ook omdat er gewoon te weinig boeken zijn die de slechterik in the spot light plaatsen!

Harteloos is een aanrader voor iedereen die van hervertellingen en duistere sprookjes houdt! Of van literatuur, want Marissa Meyer weet in dit boek echt van wanten! Niet alleen Lewis Caroll, maar ook Poe passeert de review!

Hof van mist en woede- Sarah J Maas

 

Titel: Hof van mist en woede
 Auteur: Sarah J Maas
Uitgever: Bloomsbury
Pagina’s: 640
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:


Feyre heeft de vloek van Amarantha verbroken en is teruggekeerd naar het Lentehof, maar daarvoor moest ze een hoge prijs betalen. De vreselijke dingen die ze heeft gedaan om Tamlin te redden kan niet ze vergeten en ook haar afspraak met Rhysand, Edelheer van het gevreesde Nachthof, heeft ze maar al te goed onthouden. Terwijl Feyre haar weg zoekt door een doolhof van politiek, passie en duizelingwekkende macht, doemt er een veel groter kwaad op. Feyre zou het kunnen tegenhouden, maar alleen als het haar lukt om haar angstaanjagende krachten te beheersen en haar gekwelde ziel te Helen.

Review:

Toen ik dit boek na de laatste pagina dichtklapte, keek ik naar mijn man en zei: “Dit is het beste boek dat ik ooit gelezen heb.” En ik blijf bij dat standpunt. Ik ben zelf aan het overwegen om alle andere boeken die ik ooit vijf sterren heb gegeven, een punt af te nemen. Want naast dit boek valt alles een beetje in het niets.

En eigenlijk heb ik nu mijn volledige review geschreven. De rest van deze review ga ik gewoon fangirlen, zoals ik nog nooit eerder gefangirled heb. (Neen, zelf niet over outlander en dat zegt denk ik genoeg.) Dus als je daar niet tegen kunt, kijk dan alstublieft weg. Want ik ga jullie nu in geuren en kleuren vertellen hoe geweldig ik dit boek vond en hoe ik absoluut niets aan te merken heb. Mijn liefde is zelf zo groot dat ik een bookreview heb opgenomen. Ik zei het al fangirl… Jullie vinden de review hierboven. Maar opgelet, in de video ga ik uitgebreid in op het plot. Dus spoilers ahead!

Volgers van mijn blog weten dat ik een gigantische fan was van een hof van doorns en rozen. Het was een van mijn favoriete boeken van 2015 en het heeft zich ondertussen ook een plekje verovert in mijn favorieten allertijden. De verwachtingen waren dus torenhoog voor A court of mist and fury.

Hof van mist en woede is een boek dat geen spaander van mij heel heeft gelaten. Dat klinkt misschien erg negatief, maar dat is het absoluut niet. Net het tegenovergestelde om eerlijk te zijn. Ik heb gelachen, gehuild en ik droomde constant weg. Ik ben zelf met momenten boos geweest. Zo woedend dat ik mijn boek in pure frustratie door de woonkamer wou gooien. Als er een mogelijkheid was geweest om mij in het boek te verplaatsten, dan had ik die met twee handen gegrepen. Een welbepaalde high lord zou mijn toorn zeker over zijn nek krijgen!

Ik heb uiteindelijk iets langer dan een week over dit boek gedaan. En dat is ontzettend lang voor mijn doen. Maar ik heb dit dan ook heel bewust gedaan. Hof van mist en woede is zo goed dat je het makkelijk op een avond zou kunnen uitlezen. Maar ik wou niet dat we een kort avontuurtje van een nacht waren. Neen, ik wou een echte relatie aangaan. Dus las ik het traag en zorgde ik er echt voor dat elk detail goed in mij opgenomen werd. Ik wou echt zo lang mogelijk genieten van dit verhaal. En het is echt ontzettend genieten, ondanks de toch wel pijnlijke, emotionele stukken en de bloedvergieten. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat ik me zelf misselijk voelde toen ik aan de laatste 100 pagina’s begon. Om nog maar te zwijgen van het feit dat ik wou uitroepen “ik kan het niet meer aan.” Echt te veel emoties, die me gebroken en tegelijkertijd smoorverliefd achterlieten. Ik was zo niet klaar om dit boek uit te lezen. Ik ben nog altijd niet klaar met het boek. Wat waarschijnlijk verklaart waarom ik elke vrije minuut op het internet doorbreng opzoek naar fan theorieën voor het derde boek. Dat derde boek… ik heb dat nu nodig in mijn leven!

Hof van mist en woede is een heel ander boek dan hof van doorns en rozen. Niet alleen is de schrijfstijl van een heel ander niveau. Ook de personages en de wereld krijgen meer dieptegang. Ik ben altijd een grote fan van Feyre geweest. Ik zou haar ten allen tijden verdedigt hebben tegen diegene die haar durfden omschrijven als “zwak” en “onzeker”. Maar ik denk dat ze mijn hulp niet langer nodig heeft. Sarah J Maas heeft haar in dit deel omgevormd tot een wraakzuchtige, krachtige, vurige Valkyrie achtige dame die niet bang is om haar mannetje te staan. Amarantha en alles wat er onder de berg gebeurt is heeft Feyre gebroken. Hof van mist en woede is in dat opzicht een verhaal over genezing, in het reine komen met jezelf en vooral ontdekken wie je echt bent. Niet alleen voor Feyre, maar ook voor de personages rondom haar. De karakters worden echt uitgediept en we krijgen ook meer uitleg over het verleden. De soms moeilijke onderlinge relaties komen hierdoor in een ander daglicht te staan.

In mijn review over een hof van doorns en rozen hoopte ik dat er geen driehoeksverhouding zou ontstaan. En om heel eerlijk te zijn… het is geen driehoeksverhouding. Het had heel makkelijk anders kunnen lopen. Maar Sarah J Maas veegt een driehoeksverhouding van tafel en geeft ons er iets veel mooiers en krachtiger voor in de plaats. Ik wil niet te diep ingaan op het verhaal, want dat moeten jullie natuurlijk zelf ontdekken, maar er wordt echt heel erg met je gevoelens gespeeld in dit boek. Vlak voor ik begon te lezen zei ik nog dat ik absoluut A dacht en dat ik niet begreep hoe Sarah J Maas mij ooit van gedachten kon doen veranderen. Nu ik het boek heb uitgelezen denk ik Z. Ik zal een hof van doorns en rozen nooit meer op dezelfde manier kunnen lezen. (Dus ik ben eigenlijk best blij dat ik hem nog even herlas voor hof van mist en woede.)

Wat voor mij erg uniek is aan dit verhaal is hoe het eigenlijk een beetje aanvoelt als een ui. Laagje voor laagje pel je weg en telkens ontdek je iets nieuw. En dat nieuwe gegeven werpt een totaal ander licht op alles wat er reeds gebeurt is. Om je een voorbeeld te geven de scene met de wever. Je weet pas op het einde van het boek hoe belangrijk deze scene eigenlijk is. Wat ze concreet betekend. Meermaals zat ik met open mond naar het boek te staren omdat er weer wat puzzelstukjes in elkaar klikte en het groter geheel zichtbaar werd. En het is niet zo dat je eerste gedachte fout waren. Neen, de scene is wat ze is op het ogenblik dat je ze leest. Maar dan, meestal veel later in het verhaal, laat Sarah J Maas er een licht op schijnen en wordt het zoveel meer dan je oorspronkelijk dacht. Ongelooflijk hoe de twee boeken elkaar op deze manier zo perfect aanvullen en steeds beter maken. Sarah J Maas is echt de koningin van twists en plotwendingen! En dit klinkt nu misschien erg vaag, maar ik ben zeker dat diegene die het boek effectief gelezen hebben onmiddellijk gaan begrijpen wat ik wil zeggen.

Voor mij valt dit boek niet in het young adult genre. Dit is zonder twijfel new adult met behoorlijk pittige seksscenes. Volgers van mijn blog weten al dat ik een goede seksscene in een verhaal zeker kan smaken. En Sarah J Maas bezorgde me een van de beste seksscènes die ik ooit gelezen heb. Mooie, krachtige scenes, die terzelfdertijd erotisch en stomend zijn. De romantiek en erotiek wordt ook gebruikt als genezingsproces voor de personages en de intimiteit die daarbij komt kijken is prachtig om te zien. Sowieso juich ik een boek met een duidelijke boodschap wat betreft seks toe. En hof van mist en woede heeft duidelijk een boodschap voor alle jonge vrouwen die dit lezen. Seks is fijn en intiem! Het moet ten alle tijden leuk zijn en iets bijzonders. En geniet ervan met volle teugen! Driewerf hoera dus voor Sarah J Maas!

Ik ben smoorverliefd op dit boek. Ik wil eigenlijk niets liever dan het boek gewoon terug beginnen lezen vanaf het begin. Ik kan het verhaal en de personages gewoon nog niet loslaten. Ik wil weten hoe alle puzzelstukken in elkaar gaan passen. Zeker na dat specifieke einde. Ik zou het geen cliffhanger durven noemen. Neen, het was een gemeen einde. Een slang die je bijt en het gif langzaam laat inwerken. Ik heb dat boek nu nodig! Nu!

images9cxhej2y Personages met veel dieptegang
images9cxhej2y Prachtige wereld
images9cxhej2y Romantiek en erotiek ten top!
images9cxhej2y Briljante plottwists
images9cxhej2y Ontzettend sterke vrouwelijke personages!

Als ik ooit de rest van mijn leven op een onbewoond eiland moet doorbrengen is dit het enige boek dat ik zal meenemen!

 

 

Fairest – Marissa Meyer – Spiegeltje spiegeltje aan de wand… wie is de slechtste van het land?

fairest

Titel: Fairest
Auteur: Marissa Meyer
Uitgever: Feiwel and Friends
Pagina’s: 220
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Zuiver kwaad heeft een naam. Het verbergt zich achter een geweven doek en zorgt er met haar krachten voor dat iedereen haar de mooiste van het land vind. Maar wie is koningin Levana eigenlijk? Haar verhaal wordt nu eindelijk vertelt.

Review:

Het onmogelijke is gebeurt! Ik heb een boek uit The Lunar Chronicles 5 sterren gegeven! Op dit moment is Fairest absoluut mijn favoriete deel uit de reeks. Misschien omdat het meer een origin verhaal is? In de andere delen leren we erg weinig over Levana. En dit is eindelijk haar verhaal! Het verhaal dat een antwoord zou moeten geven op alle vragen die ik had over haar “slechte karakter” en hoe ze eigenlijk de slechterik in het verhaal is geworden.

En fairest loste al mijn verwachtingen ook effectief in. Sowieso hou ik wel van een goede slechterik, vooral diegene die erin slagen om een plekje in mijn hart te veroveren. Begrijp me niet verkeerd, de slechterik is meestal altijd door en door slecht. Maar dan nog wil ik graag een klik tussen ons voelen, dat kleine vonkje dat ervoor zorgt dat ik stiekem toch op een goede afloop hoop voor hen. En Levana en ik, wij hadden die vonk. Op een bepaald moment hoopte ik, tegen beter weten in, dat ze haar sprookjeseinde zou krijgen.

Begrijp me niet verkeer. Ook in dit deel van de reeks is Levana door en door slecht en zelf een beetje gestoord met momenten. Fairest probeerde me er niet van te overtuigen dat Levana een triest verleden was en eigenlijk verkeerd begrepen werd door de menigte. Het verhaal wou nooit dat we zouden zeggen: “oh kijk, daarom is ze slecht geworden.” Ik moet zeggen dat Marissa Meyer mijn respect verdient heeft met dit deel van de reeks. Het was zo makkelijk geweest om een verhaal te schrijven over de vreselijke jeugd van Levana en haar karakter daar volledig op te baseren. Maar dat deed ze niet. Ze schreef een geloofwaardig verhaal en je kon als lezer de neerwaartse spiraal waar Levana in belande echt goed volgen.

Een neerwaartse spiraal… zo zou ik Levana’s verleden echt omschrijven. Het begon allemaal heel onschuldig. Een glamour hier, een leugentje om bestwil daar en voor ze het weet zit ze gevangen in een web van leugens. En daar houdt het niet op. De leugens worden moord en verraad. Ja, Levana is en blijft mentaal instabiel. Ze is gevangen in een droomwereld die ze voor zichzelf gecreëerd heeft en waar ze geen inbreuk op duld. Maar tegelijkertijd is ze een tragisch personage. Want ik geloofde echt dat ze gewoon gelukkig wou zijn. Ze wou alles en op het einde van de rit blijft ze met lege handen over.

Voor ik aan dit verhaal begon las ik een paar reviews en een van de zaken die ik het meeste terugzag komen in review was het feit dat dit niets zou toevoegen aan de verhaallijn. Met deze mening kan ik echt niet akkoord gaan. Voor mij was Fairest net het meest waardevolle deel in de reeks. Het brengt zoveel duidelijkheid. Enerzijds over de geschiedenis van de Lunar dynastie, maar ook hoe Levana uiteindelijk stiefmoeder werd. Hoe het wolvenleger gecreëerd werd en hoe prinses Selene zogezegd om het leven kwam.

 

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Fairest is vooral een karakterstudie van een slechterik. Dat wil ik zeker duidelijk stellen. En ja, het zorgt niet voor een vooruitgang in de huidige verhaallijn. Maar het brengt heel veel losse eindjes samen en heeft wortels in elk ander deel van het verhaal. Ik zou je zeker aanraden om Fairest! Zeker omdat het ervoor zorgt dat er heel veel puzzelstukken in elkaar passen en de eerste stappen richting winter zijn gezet.

Cress – Marissa Meyer – Rapunzel hoog in de toren? Ruimte zal je bedoelen!

cress

Titel: Cress
Auteur: Marissa Meyer
Uitgeverij: Penguin books
Pages: 560
Format: Paperback

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Opgesloten in een sateliet die rond de maan en de aarde tolt, probeert een hackster de wereld te redden. Cress is niet de het typische voorbeeld van een jongedame in nood.  Cress heeft haar hele leven lang niets anders gekend dan gevonden zijn. Opgesloten in haar sateliet helpt ze onder dwang koningin Levana met haar duistere plan.
Maar dan beginnen de paden van Cress en Cinder te kruisen. En opeens lijkt een goedde afloop mijlenver weg.

Review:

Nog maar eens een review van de Lunar Chronicles. Ik weet het, ze worden een beetje afgezaagd. Maar de boeken worden wel beter en beter, naarmate de serie vordert. Dus ik blijf er gewoon reviews over posten. Wie weet is er wel iemand op de wereld die de reeks nog niet gelezen heeft?

Ik keek er echt naar uit om in Cress te beginnen. Na Scarlet was ik echt geïntrigeerd door de serie en laat Rapunzel nu net een van mijn favoriete sprookjes zijn. Marissa Meyer heeft me zeker niet teleurgesteld met dit deel van de reeks. Alle klassieke elementen van Rapunzel bleven behouden, maar ze slaagde er toch in ze op een futuristische wijze te gebruiken.

Cress is voor mij ook het best geschreven deel van de reeks op dit moment. Waar Cinder op sommige momenten gewoon saai en langdradig was, is Cress een fantastische puzzel vol spannende plotwendingen die op onverwachte momenten allemaal samenkwamen als een geheel. Zoals jullie weten heb ik ontzettend genoten van Scarlet, maar daar zat bij momenten de snelheid van het verhaal toch nog wel verkeerd. In Cress lijkt dat probleem helemaal van de baan te zijn. Met elk deel wordt er een tandje bij gestoken en nu lijkt the lunar chronicles echt op kruissnelheid te zijn.

Cress is een nieuw personage in de reeks en ik ben eigenlijk best verbaasd dat ik zo dol op haar ben. Ze is absoluut niet de vurige, gepassioneerde heldin waar ik normaal mee dweep. Neen, Cress is erg aardig, onzeker en een beetje aan e stille kant. En toch slaagde ze erin om mijn hart te veroveren. Misschien omdat ze in de loop van het verhaal echt open bloeide of omdat ze in perfecte harmonie is met haar tegenspeler Thorne? Ik heb echt genoten van alle scenes die zij samen hadden. De grapjes, de aantrekkingskracht, de gevatte opmerkingen. Ik bleef qua romantiek een beetje op mijn honger zitten, dus zit ik op hete kolen voor Winter. Hopelijk krijgen Thorne en Cress daar een kans op hun sprookjeseinde?

In mijn review van Scarlet liet ik reeds vallen dat ik Cinder steeds sympathieker vond worden. Ze zal waarschijnlijk nooit mijn favoriete personage worden, maar ik lees haar hoofdstukken toch al met meer plezier dan voorheen. Ik hou ervan dat zij niet zwart wit is en heel erg met zichzelf in de knoop ligt. Ze niet enkel de heldin die de wereld wil redden, maar ze is ook erg onzeker. En misschien herinneren jullie je misschien wel dat ik totaal geen fan was van Kai? Wel, hij heeft mijn sympathie eindelijk kunnen winnen. Ik kan eindelijk respect voor zijn keuzes opbrengen en vooral de manier waarop hij met bepaalde zaken omgaat. Ik ben nog steeds geen voorstander van de relatie tussen Cinder en Kai. Maar wie weet, wijzigt Winter nog wel mijn gedachten?

Ik miste Scarlet wel in dit deel. Ik keek er zo naar uit om haar relatie met Wolf te zien ontwikkelen. Maar we krijgen haar amper te zien. De scenes die ze wel heeft zijn hartverscheurend en vreselijk. Marissa Meyer weet hoe ze haar personages moet laten lijden.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ik moet toegeven dat de boeken steeds beter en beter worden. Dus ik kan eerlijk toegeven dat ik echt uitkijk naar Winter!

Scarlet – Marissa Meyer – Upgrade!

scarlet

Titel: Scarlet
Auteur: Marissa Meyer
Uitgever: Manteau
Pagina’s: 380
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Terwijl Cinder verwoed pogingen onderneemt om te ontsnappen uit de gevangenis, is aan de andere kant van de wereld, in Frankrijk, Scarlet Benoit op zoek naar haar verdwenen grootmoeder. Tijdens haar tocht ontdekt ze dat haar grootmoeder veel geheimen had. Wanneer ze Wolf, een rebel, ontmoet, lijkt hij de enige die haar kan helpen, ook al zegt haar instinct dat ze hem niet kan vertrouwen. Ondanks zijn duistere verleden, voelt Scarlet zich toch aangetrokken tot hem Het speurwerk van Scarlet en Wolf brengt hen op het pad van Cinder, en hun verhaal blijkt veel meer verbonden dan ze konden vermoeden. Samen moeten ze alles op alles zetten om uit de handen te blijven van de geslepen Lunar koningin Selena, die bereid is tot alles om van prins Kai haar man, haar koning maar vooral haar gevangene te maken.

Review:

Wat is het toch met reeksen die een vreselijk eerste deel hebben, maar mij dan toch kunnen overtuigen in het tweede deel? Ik had het reeds voor met de Grisha trilogie en nu weer met de Lunar Chronicles.

Cinder was een grote teleurstelling en dat is dan eigenlijk nog redelijk “zacht” uitgedrukt. Dus ja, ik had zo mijn twijfels over Scarlet. Vooral omdat ik eigenlijk totaal geen band heb met het originele verhaal. Roodkapje is een sprookje dat iedereen kent, maar het sprak mij nooit ontzettend aan. Maar Scarlet bracht daar verandering in!

Scarlet heft er echt voor gezorgd dat ik met andere ogen naar Marissa Meyer en haar schrijfstijl kijk. Deze keer werd ik echt meegesleurd in het verhaal en ik begon Cinder zelf een aangenaam personage te vinden. In het eerste boek vond ik haar erg saai en een beetje stereotiep, maar deze keer kwam ze voor mij echt tot leven. Ze voelde als een echt meisje en ik kon haar keuzes begrijpen en respecteren. Ik ben nog altijd geen grote fan van keizer Kai. Zijn hoofdstukken waren echter erg beperkt. Gelukkig maar, want ik vind hem nog altijd erg saai en onrealistisch. Maar wie weet, misschien kan ik hem in een volgend boek wel erg appreciëren?

Een groot deel van mijn leesplezier heb ik denk ik te danken aan een ganse nieuwe cast personages. En vooral de manier waarop hun verhaal in aanraking kwam met Cinder. Ze vloeien echt zonder problemen in elkaar over. Ook het feit dat het boek vanuit verschillende punten verteld werd zorgde ervoor dat ik meer wou lezen. Wanneer Cinder aan het woord was, wou ik weten hoe het met Scarlet ging. En omgekeerd. Erg verfrissend!

Zoals ik reeds zei, de nieuwe personages zijn echt een meerwaarde in dit boek! Scarlet sprak mij vanaf het begin erg aan. Misschien omdat ze een heel ander personage is dan Cinder? Ze heeft een erg boeiende achtergrond en ik hou ontzettend van haar loyaliteit. Scarlets “love” interest is Wolf en ik kan begrijpen waarom een dame als Scarlet zich aangetrokken tot hem zou voelen. Het verhaal rond Wolf en zijn achtergrond was erg boeiend en volgens mij heeft Marissa Meyer me hier overtuigt van haar kunnen. De puzzelstukjes van Wolf paste zo perfect in elkaar met de rest van het verhaal! Ontzettend goed gedaan!

En dan is er natuurlijk Carswell Thorne. Ik ga onmiddellijk toegeven dat ik behoorlijk dol ben op hem. Zijn sarcastisch gevoel voor humor zorgde echt voor een vrolijk nooit in een toch wel donker verhaal. Ik ben echt benieuwd hoe zijn verdere rol in de serie zich zal ontvouwen.

Dus wat dit allemaal rozengeur en maneschijn? Neen, dat zeker niet. Ik ben nog altijd niet van mijn sokken geblazen door deze reeks. Het verhaal blijft te simplistisch voor mij en ik zou graag meer uitdieping zien in de personages en de relaties. Iedereen speelt zijn rol, maar niets meer of minder.

Ik heb echt genoten van Scarlet, maar ik ben nog altijd niet mee met de hype. Wie weet brengt Cress daar verandering in?

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Een heel pak beter dan Cinder!

Cinder – Marissa Meyer

Cinder

Titel: Cinder
Auteur: 
Marissa Meyer
Uitgever:
Manteau
Pages: 
380
Format: 
Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yStar-Half-Full

Korte inhoud:

Mensen en androïds leven samen in de grauwe straten van Nieuw Peking. Een dodelijke plaag houdt lelijk huis onder de bevolking. Vanuit de ruimte kijken de meedogenloze maanmensen toe, hun kans afwachtend. Niemand weet dat het lot van de aarde afhangt van één meisje Cinder, een getalenteerde monteur, is een cyborg. Ze is een tweederangsburger met een mysterieus verleden, beschimpt door haar stiefmoeder en beschuldigd van de ziekte van haar stiefzus. Maar als prins Kai in haar leven verschijnt, bevindt ze zich plots in het midden van een intergalactische strijd. Verscheurd door de keuze tussen plicht en vrijheid, loyaliteit en verraad, moet Cinder eerst de geheimen uit haar verleden achterhalen om de toekomst van haar wereld te kunnen beschermen.

Review:

Wel… hier is een boek dat ik je waarschijnlijk niet moet voorstellen. een boek dat in de boekenwereld zo populair is dat ik nog niemand ben tegengekomen die het niet gelezen heeft. En weet je wat er met zo een boeken gebeurt? Daar verwacht ik ontzettend veel van. En dat maakt het natuurlijk moeilijker voor een boek om zijn verwachtingen in te lassen. Waarschijnlijk mijn eigen fout dus dat ik zo ontzettend teleurgesteld was in Cinder. Ergens had ik verwacht dat ik helemaal holderdebolder zou zijn van dit boek. Weggeblazen door hoe briljant ik het wel niet vond. Jammer genoeg, is het tegenovergestelde waar.

Dus waarom was ik nu zo ontzettend teleurgesteld? Allereerst omdat ik het zo een ontzettend voorspelbaar boek vond. Op pagina 140 zei ik reeds tegen mijn echtgenoot dat ik wist hoe de vork aan de steel zat en ik sloeg de nagel op de kop. Toen ik de laatste pagina omsloeg was mijn ganse voorspelling voor het verhaal tot in het detail uitgekomen. Weinig origineel verhaal dus.

Het had nogthans zo goed kunnen zijn, want Marissa Meyer denkt echt compleet buiten de lijntjes. Cinder is een cyborg en een mechanieker. Ik ben er nog altijd niet uit welk van de twee ik nu eigenlijk het leukste en origineelste vind. En dan de wereld waarin ze leven. Er is zoveel aan de hand, een dodelijke plaag, mensen die op de maan wonen en helemaal niet de wereld zoals wij hem nu kennen. Dus genoeg om een boeiend verhaal te vormen, niet?

Jammer genoeg niet. Het lijkt wel of de schrijfster al deze dingen verzon en er dan niets meer mee wou doen.
Het verhaal speelt zich af in Nieuw Peking, gelegen in het nieuwe Oosterse Common Wealth. We zijn ons ervan bewust dat er een wereldoorlog is geweest en dat de wereld behoorlijk gewijzigd is. Maar waarom voel ik dan helemaal niets Aziatisch in het verhaal. Er wordt gewoon helemaal niets gedaan met de rijke geschiedenis en tradities van dit werelddeel. Waarom zou je in hemelsnaam een verhaal plaatsen in Peking en daar dan niets mee doen?

Oke, laten we dit even vergeten en het even hebben over de mensen op de maan. Er zit toch behoorlijk veel info over de maanmensen in of niet? Buiten dat er dus mensen op de maand leven en dat ze een oorlog plannen tegen de aarde. Weten we bitter weinig over hen. Ze kunnen niet tegen spiegels en beheersen een zeker vorm van magie. Maar hoe ze op de maan beland zijn en wat hun magie juist inhoud, daar wordt met geen woord over gerept.

Misschien moeten ik me hier maar bij neerleggen en denken dat het logisch is bij een eerste deel in een reeks. Misschien komt het allemaal wel goed verder in de serie? Laten we dat maar hopen, want nu voelt het ganse verhaal aan als pagina opvulling. En ik wil heel graag het geweldige verhaal achter de pagina opvulling.

Zo ontzettend jammer dat er niet meer geïnvesteerd is in het verhaal. Ik ergerde me niet alleen het compleet gebrek aan verhaal, maar ook aan de vreselijk slecht uitgewerkte pagina’s. Keizer Kai en Cinder voelen zo vlak aan. Ik had geen enkele band met hen en tegen het einde van het boek was ik blij niets meer met hen te maken te moeten hebben.

Ik ga verder met de reeks, omdat ik moet. Dat komt ervan als je ineens een ganse reeks aankoopt. Hopelijk wordt het beter en snel een beetje…

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Een sprookje met veel potentieel, jammer genoeg wordt er niets ingelost. 

Ontworteld – Naomi Novik – Wortels tot diep in mijn hart

ontworteld

Titel: Ontworteld
Auteur: Naomi Novik
Uitgever: Luitingh Sijthoff
Pagina’s: 512
Uitgave: Hardcover
Links: Goodreads

Korte inhoud:

Ontworteld is het verhaal over een volk dat vertrouwt op een kille tovenaar als beschermer tegen het gevaarlijke Woud. Maar deze man vraagt een enorme prijs: een jonge vrouw die hem tien jaar moet dienen, een lot haast net zo verschrikkelijk als in het Woud terechtkomen. Het volgende keuzemoment nadert en de jonge Agnieszka is bang. Ze weet – iedereen weet – dat de tovenaar haar beste vriendin Kasia zal nemen: de mooie, sierlijke, dappere Kasia, die alles is wat zij niet is. Maar Agnieszka vreest de verkeerde dingen. Want het is niet Kasia die de tovenaar kiest…

Review:

Hier ben ik weer met een zwart gat boek. Jullie weten ondertussen wel waar ik het over heb, niet? Een boek dat je zo meezuigt en je niet loslaat. Zelfs niet als je de laatste pagina reeds hebt omgeslagen. Ontworteld is dat soort van boek. Het liet me echt achter met een serieuze boek-kater. Maar het was het zonder enige twijfel dubbel en dik waard!

Het heeft maar 10 pagina’s geduurd, voor ik halsoverkop verliefd werd op het verhaal. Liefde op het eerste gezicht dus en het is niet meer overgegaan. Ontworteld voelt aan als een oud, Slavisch sprookje. Het is magisch, grappig, maar bovenal is het ontzettend charmant. En dat is best indrukwekkend, gezien het ook erg eng en angstaanjagend is terzelfdertijd.

Voor mij persoonlijk was het hoofdpersonage in dit boek niet Agnieszka of de draak, maar eerder het woud. Dit doortrapte, archislechte bos dat mensen kan besmetten of zelfs bezit nemen van hun lichaam. Het is gevaarlijk, maar ook zo ontzettend intrigerend. Het doet echt vreselijke dingen, maar ik kon geen moment wegkijken. Ik moest het woud in al zijn gruwelijke glorie zien. En als je denkt dat het woud gewoon een kwade entiteit is, dan denk je maar opnieuw. Ik ga er niet al te veel woorden aan vuilmaken, want ik wil jullie leesplezier niet vergallen, maar ik vond het geweldig dat de auteur het woud een geloofwaardige, weldoordachte geschiedenis gaf. Alle puzzeldeeltjes kwamen samen en vormden een mooi geheel. En net daardoor werd het ganse verhaal nog net dat tikkeltje beter.

Dus ja, voor mij was het bos echt de sterspeler in het boek. Maar er zijn natuurlijk nog talloze andere personages. Naomi Novik is zonder twijfel een meesteres in het creeren van geloofwaardige, intressant personages. Personages die zeker niet perfect zijn, maar allemaal hun eigen fouten maken en slechte kantjes hebben. Iets wat ik ten zeerste kon appreciëren. Tenslotte is niemand ooit gewoon goed of slecht. Agnieszka, het vrouwelijke hoofdpersonage is zeker geen perfecte heldin. Ze voelt zelfs meer aan als je buurmeisje. Maar doorheen het verhaal zie je haar groeien en grenzen verlegen, waardoor ze toch nog die krachtige, sterke vrouwelijke heldin wordt. Ik ben echt dol op Agnieszka. Ze is slim, gevat, bezit een goede dosis sarcastische humor en ze bloeit gedurende het verhaal echt helemaal open. Op geen enkel moment is ze gewoon de “leerlinge” van de draak. Ze leren allebei van elkaar en Agnieszka krijgt echt de kans om haar eigen weg te zoeken.

Lezers van mijn reviews weten dat ik sterke vriendschappen in boeken erg kan appreciëren. En ook ontworteld biedt zo een sterke vriendschap, namelijk tussen Agnieska en Kasia. Hun vriendschap is zeker niet altijd mooi en gemakkelijk. Op sommige momenten in het boek is ze zelf erg moeilijk en hard. Maar dat zorgt er net voor dat ze geloofwaardig blijft. Ook in het dagelijkse leven botsen vrienden wel eens op tegen jaloezie, haat en nijd. Agnieszka en Kasia zijn hierop geen uitzondering en worden gedwongen deze “mindere” kanten van hun vriendschap onder ogen te zien. Erg fijn om zoveel aandacht besteed te zien aan een mooie, vrouwelijke vriendschap!

En dan moeten we het natuurlijk ook nog even over de romantiek in dit boek hebben. Je moet dit boek zeker niet lezen als je opzoek bent naar een alles verzengende romance. Maar de romantiek die in ontworteld aanbod komt is wel perfect. Het zorgde ervoor dat ik echt verlangde naar meer. De haat / liefde relatie tussen Agnieszka en de draak voelde voor mij heel natuurlijk aan. Ik ga niet ontkennen dat de draak een echte klootzak is. Maar toch kon ik niet anders dan samen met Agnieszka voor hem te vallen. Hij is zonder twijfel stoïcijns en koud aan het begin van het verhaal. Maar doorheen het boek zie je hem toch evolueren. De evolutie is niet zo uitgesproken als bij Agnieszka, maar dat houdt het net erg geloofwaardig. Tenslotte veranderen je een man na 150 jaar niet zomaar.

Ik smulde van de spanning tussen Agnieszka en de draak. Hun relatie ontwikkeld zich heel traag en de spanning tussen hen is als een smeulend vuurtje. Je kan je er aan warmen, maar het consumeert niet alles in de omgeving. En dan heb ik het niet alleen over de fysieke spanning die tussen hen in de lucht hangt. Ik genoot echt met volle teugen van hun magie, vooral op momenten dat ze gedwongen werden deze samen te voegen. Deze “magische” spanning droeg ook bij tot de seksuele spanning die je doorheen het verhaal langzaam voelde groeien. Misschien schuilt daar wel de sterkte van dit verhaal. De romantiek is echt een “ingrediënten” van het verhaal en niet de hoofdverhaal lijn.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ontworteld is een sprookje voor volwassen. Het zal je vanaf het prille begin betoveren en je zal heel even zelfs terug in magie beginnen geloven. Een goede raad voor je besluit dit boek op te nemen. Zorg dat je genoeg tijd vrijmaakt, want eens je erin begint zal je willen doorlezen tot de allerlaatste pagina!

The forbidden wish – Jessica Khoury

the forbidden wish.jpg

Titel: The forbidden wish
Auteur: Jessica Khoury
Uitgeverij: Razorbill
Pagina’s: 352
Versie: E-book
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

 

Korte inhoud:

Wanneer Aladdin een magische lamp terugvind wordt Zahra teruggeroepen naar een wereld die ze al 500 jaar niet meer heeft mogen aanschouwen.  Ondertussen is magie verboden en Zahra’s volk de Jin worden opgejaagd en uitgeroeid. Ze moet zichzelf voordoen als een gewone mens om in leven te kunnen blijven en Aladdin zijn drie wensen te gunnen.
Maar wanneer de koning van de Jinn Zahra een aanbod doet waarbij ze voor eeuwig bevrijd kan zijn van haar lamp dient ze een moeilijke keuze te maken. Haar gevoelens voor Aladdin beginnen hun tol te eisen. Maar wat is er belangrijker? Haar vrijheid of de man waar ze van houdt? 

Review:

Nadat ik Cinder had uitgelezen, had ik toch wel mijn twijfels of ik terug een ya sprookjes hervertelling wou lezen. Maar gezien ik deelnam aan een read-along, kon ik niet anders dan er toch maar in beginnen.  En wat ben ik ontzettend blij dat ik de sprong gewaagd heb. Dit boek…. oh gut, dit boek…. zeg het genoeg dat ik precies geen deftige zin op papier krijg? Laten we zeggen dat het mijn geloof in sprookjeshervertellingen helemaal heeft hersteld. Zo ontzettend goed is het!

Als ik het daarbij zou houden dan werd dit natuurlijk de kortste review ooit en trouwe volgers weten dat ik geen korte reviews schrijf. Dus ja, ik ga jullie nog even om de oren slaan met alle redenen waarom ik dit boek zo ontzettend goed vond! Als je daar geen zin in hebt, dan stel ik voor dat je nu stopt met lezen, je naar de boekenwinkel haast en dit boek nu koopt. Ja, het is zo goed geloof me nu maar!

Je bent hier nog? Goed, dan ga ik nog even verder door over alle redenen waarom je het boek moet lezen!

Eerst en vooral is het een Aladdin hervertelling en dat vond ik best origineel. Het kan aan mij liggen, maar ik ken geen andere Aladdin hervertellingen. Moesten jullie er wel kennen aarzel dan niet om ze even met mij te delen! Ik ben erg nieuwsgierig! Sowieso vind ik deze hervertelling erg verfrissend omdat het verhaal vertelt wordt vanuit het standpunt van de geest in de lamp, namelijk Zahra. Het verhaal is dus eigenlijk niet dat van Aladdin, maar het verhaal van Zahra.
Misschien herinneren jullie je nog wel die grote, vrolijke blauwe geest uit de lamp in de Disney film? Wel, die lijkt in niets op Zahra. Ten eerste is Zahra een meisje en niet zomaar een katje om zonder handschoenen aan te pakken. Ze is een van de krachtigste jinni’s die ooit geleefd heeft. Ze is slim, sarcastisch, vurig en sterk. Maar ze heeft ook haar fouten, is eenzaam en erg teleurgesteld in zichzelf. Ze is ontzettend bang om nogmaals 500 jaar opgesloten te zitten in haar lamp. Ze is bang om opnieuw lief te hebben en ze is vooral bang om nogmaals iets kostbaar kwijt te geraken.

Dit boek is zonder twijfel een liefdesverhaal. Zelfs de korte inhoud vertelt je al dat er behoorlijk wat aantrekkingskracht tussen Aladdin en Zahra over een weer vliegt. Gezien ik ontzettend houdt van een goede romance is dit natuurlijk helemaal mijn ding. Maar ik was eerlijk gezegd erg aangenaam verrast dat het niet alleen maar een romantisch verhaal was. Het is zoveel meer dan enkel die verliefdheid tussen de twee hoofdpersonages. Je hebt een tweede verhaallijn over de magie van Jinni, over wensen die nooit uitgesproken mogen worden en wat er gebeurt als een geest toch een band vormt met een mens. Stapje voor stapje leren we meer over Zahra, haar verleden en haar volk en vooral hoe ze het meisje is geworden dat Aladdin nu leert kennen. Een derde verhaallijn volgt dan weer een prinses die moet vechten om haar troon en alles waar ze in gelooft op het spel moet zetten om haar volk te redden. Deze drie verschillende verhaallijnen passen perfect in elkaar en vormen een groot, episch verhaal.

Nog een groot pluspunt van The forbidden wish is dat het overloopt van de girl power. Ja, de geest in de lamp is een kick ass meisje. Zij heeft Aladdin niet nodig om haar te redden. Ze lijkt in niets op Jasmin die in haar paleis zit te wachten tot er een man langskomt die haar de wereld gaat tonen. Neen, Zahra toont Aladdin de wereld. Ze vullen elkaar op alle vlakken perfect aan, zoals het hoort in een gezonde relatie. Dus hoera hiervoor! Gezonde relaties in tienerboeken, ik moedig dat aan!  Maar ik had het dus over girl power. En los van Zahra is dit boek gevuld met fantastische, vrouwelijke personages! Machtige, wijze koninginnen, warrior maagden die vechten met zwaarden en slangen voor datgene waar ze in geloven. En niet enkel dat, maar al deze vrouwen vormen ook nog eens intense vriendschappen. In dit boek is geen spraken van slut-shaming, achterbaks geroddel of concurrentiestrijden. Neen, deze vrouwen zijn sterk op zichzelf, maar zijn onverwoestbaar samen. Ze zorgen voor elkaar en beschermen elkaar. Prachtig om te zien! Hier zouden veel YA schrijvers nog een lesje van kunnen leren!

En dan is er de schrijfstijl…. die is gewoon adembenemend mooi. Zelfs als je niet van sprookjeshervertellingen houdt of je bent geen fan van romantische verhalen, dan nog zou je dit boek moeten lezen. Al was het enkel en alleen om te genieten van de prachtige schrijfstijl die gehanteerd wordt. Ik was verliefd vanaf de allereerste pagina. Je voelt de magie gewoon in de lucht hangen, de warme woestijnwind raakt je wangen echt aan. Adembenemend…..

En nu ga ik zwijgen. Als ik je nu nog niet overtuigd heb, dan ga ik het waarschijnlijk nooit kunnen.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Adembenemend mooi sprookje! 

Hof van doorns en rozen – Sarah J Maas – Een prachtige bloeiende roos

hof van doorns en rozen.jpg

Titel: Hof van doorns en rozen
Auteur: 
Sarah J Maas
Uitgever: 
Van Goor
Pagina’s: 
424
Uitgave: 
Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Het bos waarin de negentienjarige Feyre woont is in de lange wintermaanden een koude, sombere plek. Haar overlevingskansen en die van haar familie berusten op haar vermogen om te jagen. Wanneer ze een hert ziet dat opgejaagd wordt door een wolf kan ze de verleiding niet weerstaan om te vechten voor de prooi. Maar om te winnen moet ze de wolf doden en daarop staat een prijs. Niet veel later verschijnt er een beestachtig wezen om vergelding op te eisen. Wanneer ze naar het gevreesde feeënrijk Prythian wordt gesleept, ontdekt Feyre dat haar ontvoerder geen beest is, maar Tamlin – een van de dodelijkste, onsterfelijke magische wezens ooit gekend. Terwijl ze op zijn landgoed verblijft, veranderen haar ijzige vijandige gevoelens voor Tamlin in een vurige passie die elke leugen en waarschuwing over de mooie, gevaarlijke wereld van de Elfiden in rook doet opgaan. Maar een oude, kwaadaardige schaduw groeit over het land, en Feyre moet een manier vinden om het te stoppen of Tamlin en zijn wereld zullen voor eeuwig verdoemd zijn.

Review:

Hebben jullie ook wel eens last van een zwart gat nadat je de laatste bladzijde van een boek hebt omgeslagen? Heeft een boek er wel eens voor gezorgd dat geen enkel boek je daarna nog kan boeien? Wel, dat is wat een hof van doornen en rozen met mij deed. Ik heb dit boek echt verslonden van de eerste tot de laatste pagina. Het deed me trouwens weer maar eens beseffen waarom ik niet graag series lees die nog niet zijn afgerond. De leegte tussen nu en het volgende boek voelt bijna onoverbrugbaar aan.

Mijn liefde voor dit boek overviel me eigenlijk wel een beetje. Het gaat namelijk over feeën. En hoewel ik gek ben op allerlei magische en mythische wezen, feeën vallen daar altijd bij uit de boot. Maar de feeën in deze reeks zijn toch net van een iets ander kaliber dan diegene die we gewoon zijn.

Sarah J. maas baseerde zich voor dit verhaal op het sprookje van Belle & het beest. (Een sprookje waar ik sowieso dol op ben) en geloof me of niet, maar ze maakte het zelf nog een tikkeltje beter dan het originele verhaal. Hoewel, misschien is beter niet het juiste woord. Ze maakte er in elk geval een volwassenere versie van. Het verhaal krijgt een donker kantje en een sausje van sexy scenes. Ze neemt het originele sprookje en geeft er een heel eigen invulling aan.

Feyre, het hoofdpersonage in het verhaal, is in niets te vergelijken met Belle uit het originele sprookje. Feyre is een jager, die ervoor probeert te zorgen dat haar familie in leven blijft en hen voedt met de dieren die ze vangt in het bos. Ze is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken en zeker niet het type dat bij de pakken blijft neerzitten. Ze is koppig, vastberaden en draagt een groot verantwoordelijkheidsgevoel met zich mee. Terzelfder tijd is ze zeker niet perfect. Feyre maakt zonder twijfels een hoop fouten en haar nieuwsgierigheid haalt soms de bovenhand.

Tamlin, haar tegenspeler in dit eerste deel van de reeks is dan weer een perfecte representatie van het beest. Ruw, maar tegelijkertijd ook sensitief. Een beetje onhandig in zijn omgang met Feyre, maar hij probeert en dat is best hartverwarmend. De spanning tussen Tamlin en Feyre is met moment echt te snijden en ik zat op het puntje van mijn stoel om hun liefde te zien openbloeien.

Maar naast de romance tussen Tamlin en Feyre is het sterkste aspect van het verhaal voor mij zonder twijfel de wereld die Sarah J. Maas tot leven roept. De elfenwereld heeft zijn eigen geschiedenis, gewoonte, tradities, en elk personage krijgt zijn eigen achtergrond. De wereld komt echt voor je ogen tot leven. Dat en het feit dat ik behoorlijk gek was op de slechterik uit het verhaal. En neen, dan heb ik het niet over Rhysand. (Ik ga gewoon eerlijk zijn, ik begrijp de ganse hype rond Rhysand niet goed. Maar dat terzijde.) Neen ik heb het over de geweldige koningin. Slecht tot op het bot en vol met vreselijk martelpraktijken en onmogelijke opdrachten. Dit klinkt nu misschien alsof ik erg hou van gruwelijke taferelen, wat eigenlijk niet zo is. Maar ik hou er wel van als de “slechterik” echt slecht is en dan liefst op een briljante wijze. Wat hier zeker het geval is!

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08


Een hof van doorns en rozen is een duidelijke belle en beest hervertelling, maar met een originele, eigen insteek van de auteur. Genieten van de eerste pagina tot de laatste en daarna aftellen tot het volgende deel!