Categorie: Romance

Christmas at Hope Cottage – Lily Graham

Christmas at hope cottage

Titel: Christmas at Hope Cottage
Vertaling: /
AuteurLily Graham
Pagina’s: 264
Uitgave: E-book (Arc via netgalley)
Genre: adultchicklit, contemporary
Links: Goodreads
images9cxhej2y
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

In het kleine, charmante dorpje Whistling begint het zachtjes te sneeuwen. Kerst staat voor de deur en Emma Halloway is op weg naar huis.
Vlak nadat haar vriend het uitmaakt wordt Emma aangereden. Niet enkel haar been is gebroken, maar haar zintuigen werken niet langer zoals het hoort. De enige oplossing is terugkeren naar haar families cottage in de Yorkshire Dales.
Emma’s oma is er van overtuigt dat ze met haar kookkunst Emma snel weer op de been zal hebben. Tenslotte staan de Halloways daarvoor bekend. Maar dan staat haar oude liefde Jack opeens terug voor de deur. En Emma herinnert zich weer waarom ze ooit als een blok voor hem viel. Maar ze herinnert zich ook waarom een Halloway nooit verliefd mag worden op een Allan.

Review:

Dit boek wist me echt compleet op het verkeerde been te zetten, met zijn zoete cover die kerstmis uitademt. Ik dacht dat ik me vol overgave in een kerstverhaal vol romantiek zou storten. En hoewel kerstmis en romantiek natuurlijk een grote rol spelen in Christmas at Hope Cottage is het toch niet echt de hoofdplotlijn. Neen, Christmas at Hope Cottage is het verhaal van generaties sterke vrouwen!

Christmas at Hope Cottage is een familiesaga, maar gebracht op een luchtige, plezierige manier. Het boek is tot de nok gevuld met excentrieke dames, humor, geweldige recepten, liefde, romantiek, maar vooral de belangrijke les om te herkennen wie je diep van binnen echt bent.

Het boek is geschreven op een plezierige toon met behoorlijk veel ‘lach maar hardop’ momenten. In het begin wordt Emma gedumpt en aangereden en toch slaagt Lily Graham erin dit met een vleugje humor te brengen. En dit zonder onmiddellijk te vervallen in het andere uiterste, namelijk slapstick. Neen, ze maakt de situatie luchtiger, maar dit doet niets af aan de ernst van de situatie. Heerlijk om te lezen!

Daarnaast schrijft Lily Graham ook erg herkenbaar. Emma, het hoofdpersonage, haar zintuigen zijn compleet door elkaar geschud en werken niet meer zoals het hoort. Emma als hoofdpersonage is in het begin ook een beetje “eentonig”. Wat perfect overkomt, want ze kan niet ruiken, niet proeven, niet voelen,…. Naarmate het verhaal vordert herstellen Emma’s zintuigen zich en zie je haar als mens ook meer openbloeien en kleurrijker worden. De manier waarop geuren, aanrakingen en smaken beschreven worden zijn ontzettend gedetailleerd en het voelt alsof jij diegene bent zonder zintuigen.

Daarnaast bevat Christmas at Hope Cottage toch ook wel een dosis magie. Maar subtiele magie, magisch realisme zoals ze dat noemen? Volksverhalen, dorpsroddels en dergelijken dragen allemaal bij tot dat mysterieuze sfeertje dat Hope Cottage zo een naam en faam geeft.

Christmas at Hope Cottage bleek een heel ander verhaal te zijn dan ik oorspronkelijk dacht. Maar wat ben ik daar dankbaar voor, want zo kreeg ik totaal onverwachts een pareltje over familie en vriendschap in mij schoot geworpen! Een absolute aanrader, zelfs voor wie niet van kerstverhalen houdt!

When dimple met Rishi – Sandhya Menon

when dimple

Titel: When Dimple met Rishi
Auteur: Sandhya Menon
Pagina’s: 380
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Ontmoet Dimple.
Haar doel in het leven is om te ontspannen aan haar zeer traditionele ouders. Ze wil naar de universiteit, haar diploma halen en dan de computer wereld veroveren.

Ontmoet Rishi.
Hij is knap, rijk en vooral hopeloos romantisch. Zijn ouders hebben besloten dat Dimple de perfecte bruid voor hem is. Alleen weet zij dat nog niet….

Review:

When Dimple met Rishi is een van de meest gehypte contemprary boeken op booktube op dit moment. Maar is dat ook terecht?

Er zijn weinig YA boeken op de markt die zich situeren binnen de Indiaanse gemeenschap. Alleen daarvoor is dit boek eigenlijk een must read. Op een zeer ontspannen manier worden er allerlei wetenswaardigheden over de cultuur en de bijhorende gewoontes in het verhaal geweven. Nooit op belerende, schoolmeester toon, maar perfect geïntegreerd in het verhaal. Er wordt ook af en toe gegoocheld om Hindi uitspraken. Deze creëren een authentiek gevoel, maar vertragen voor een deel ook het verhaal. Voornamelijk omdat er nergens een vertaling of verklaring kan opgezocht worden. (En dan moet je natuurlijk gaan googelen, want je wil wel weten wat je leest. En zo geraak je een beetje uit de “leesflow.”) Dit had dus zeker beter gekund.

“But that was Rishi… he was like a pop song you thought you couldn’t stand, but found yourself humming in the shower anyway.” 

Het verhaal wordt vertelt vanuit het oogpunt van Dimple en Rishi. Hierdoor krijg je als lezer inzage in allebei hun gedachten. De twee verschillende oogpunten wisselen elkaar af en houden de vaart in het verhaal. Dimple liet echter als vrouwelijk hoofdpersonage te wensen over. Sandhya Menon wou haar kennelijk graag afschilderen als een sterke vrouw, maar gaat daar jammer genoeg sterk de mist in. En dat is een van de grootste minpunten aan dit verhaal.

“Seriously? That’s what you think I should be relegating my brain space to? Looking nice? Like, if I don’t make the effort to look beautiful, my entire existence is nullified? Nothing else matters-not my intellect, not my personality or my accomplishments; my hopes and dreams mean nothing if I’m not wearing eyeliner?”

Het eigenlijke plot is flinterdun. Een gevalletje van dertien in een dozijn. Maar dit hoeft helemaal niet slecht te zijn. When Dimple met Rishi is een schattige, voorspelbare YA romance en soms moet het niet meer zijn dat dan of wel?

Verwacht geen hoogstaande literatuur, maar een vlot lezend verhaal met een heel hoge aaibaarheidsfactor en veel glimlach-momentjes. Ideale zomerlectuur dus.

Eleanor & Park – Rainbow Rowell

eleanor

Titel: Eleanor & Park
Auteur: Rainbow Rowell
Pagina’s: 328
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:
Eleanor en Park zijn slim genoeg om te weten dat een eerste liefde bijna nooit voor eeuwig duurt, maar moedig en wanhopig genoeg om het een kans te geven. 

Review:

Na de teleurstelling die fangirl voor mij was bleef ik een tijdje ver uit de buurt van Rainbow Rowell boeken. Maar na het lezen van Eleanor & Park heb ik daar dik spijt van. Want opeens staat het me weer kristalhelder voor de geest waarom ik zoveel van haar verhalen houdt.

De twee hoofdpersonages hebben allebei hun gebreken. Zo is Eleanor een zwaar meisje met een zeer excentrieke kledingstijl. Park is half Koreaans in een overwegend blanke school, maar heeft net genoeg respect van zijn medeleerlingen verdient om gerust gelaten te worden. En dan komt Eleanor op de proppen en die zet zijn hele wereld op zijn kop. En net de ontluikende romance tussen de twee personages is voor mij de kracht van deze YA roman.

“You can be Han Solo,” he said, kissing her throat. “And I’ll be Boba Fett. I’ll cross the sky for you.” 

Langst de ene kant heb je Eleanor, die langst alle kanten gepast wordt en nergens rust lijkt te vinden. Op school is ze het ultieme doelwit en ook haar thuissituatie is verre van ideaal. Haar zien twijfelen aan de oprechtheid van Park en wat hij juist in haar ziet, voelde ontzettend realistisch aan.
Aan de andere kant heb je Park, die zich steeds meer en meer aangetrokken voelt tot het buitenbeentje, maar ook beseft dat hier gevolgen zullen aan vast hangen binnen de “highschool hiërarchie.” De interne strijd die dit met zich meebrengt is herkenbaar voor iedereen die ooit op de middelbare school zat.

“Bono met his wife in high school,” Park says.
“So did Jerry Lee Lewis,” Eleanor answers.
“I’m not kidding,” he says.
“You should be,” she says, “we’re sixteen.”
“What about Romeo and Juliet?”
“Shallow, confused,” then dead.

Eleanor & Park is zonder twijfel een van de donkerste verhalen die ik reeds las van Rainbow Rowell. Vooral Eleanors thuissituatie is vreselijk om over te lezen en zorgt ervoor dat de fuzzy feelings die je meestal krijgt van een Rowell boek toch wat op de achtergrond gedrukt worden.

“Maybe Park had paralyzed her with his ninja magic, his Vulcan handhold, and now he was going to eat her. 
That would be awesome.” 

Vijf sterren dus, hoewel er zeker fouten in dit boek zitten. Maar om de een of andere reden verlies ik die fouten uit het oog.

Ben je opzoek naar een grappige romance gevuld met nerdy onderwerpen en toch een duister kantje, dan is Eleanor en Park zonder twijfel het boek voor jou!

Summer at Rose Island – Holly Martin – Zwijmelfactor 100

summer at rose island

Titel: Summer at Rose Island
Auteur: Holly Martin
Uitgever: Bookuture
Pagina’s: 288
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:


Darcy Davenport is klaar voor een nieuwe start. Vastbesloten om al haar mislukte jobs en relaties achter zich te laten, begint ze aan een nieuw avontuur in White Cliff Bay. Ze zit op hete kolen om alle buurtbewoners te leren kennen!   Wanneer Darcy een duik neemt in de baai ontdekt ze het charmante Rose Island met zijn vuurturen. Maar het is niet enkel de vuurtoren die haar intrigeert….
Riley Eddison wil vooral geen verandering. Wanhopig op de vlucht voor zijn verleden, leeft hij in alle stilte in zijn vuurtoren. Maar toch kan hij niet anders dan de prachtige vrouw opmerken die op een dag naar zijn eiland zwemt.
Darcy voelt zich onweerstaanbaar aangetrokken tot de mysterieuze en aantrekkelijke Riley, zeker wanneer blijkt dat het dorp probeert de afbraak van zijn vuurtoren tegen te gaan!
Darcy is verliefd geworden op White Cliff Bay, maar is dat het enige waar ze haar hart heft aan verloren?

Review:

Ik ga deze review beginnen door enkele statusupdates aan te halen die ik op goodreads posten terwijl ik Summer at Rose Island aan het lezen was. Want om eerlijk te zijn, deze status updates vertellen je onmiddellijk wat ik van het boek vond!

“Ik ben verliefd! Ik ben verliefd! Ik ben verliefd! Holly, je bent een schrijvende godin!”(6%)
“k wil nu verhuizen!
White Cliff Bay, ik kom eraan!” (20%)
“Ik moet blijven lezen! Ik kan gewoon niet stoppen!.” (46%)
“Zwijmel, zwijmel, zwijmel!.”
(52%)
“Waarom? Waarom? Waarom?” (76%)
“You go Riley! *cheerleader dansje* (82%)

Ik denk dat het een beetje een understatement is dat ik behoorlijk gek was op Summer at Rose Island. Ik keek sowieso erg uit naar dit derde deel in de White Cliff Bay reeks. Tot nu toe waren het altijd kerstromances en hoewel ik echt kerstverslaafd ben, lees ik toch liever niet over sneeuw en koude tijdens de lente / zomer. Gelukkig moet Holly mijn gedachtegang gevolgd zijn, want ze keert terug naar het liefelijke, Engelse dorpje in de zomer! En wat werd ik weer verliefd. Mijn koffers staan klaar om me permanent te vestigen in White Cliff Bay.

Zoals ik al zei is Summer at Rose Island het derde deel in de reeks. Het kan ook gelezen worden als een alleenstaand boek, maar waar ik zoveel van hou bij Holly Martin is dat ze altijd een manier vind om haar vorige verhalen met elkaar te verweven. Als je mijn blog al een tijdje volgt dan weet je misschien dat ik het erg moeilijk heb om personages los te laten. Ik wil altijd weten hoe het weten gaat nadat het verhaal is afgerond. Zijn ze in orde? Zijn ze gelukkig? Sommige voelen echt aan als vrienden en ik wil dus ook af en toe terug met hun afspreken. Dus je kan je vast voorstellen hoe geweldig ik het vind dat we deze personages terug zien voorbijkomen. Ik maakte echt een vreugdedansje op het ogenblik dat Lily en George terug in het verhaal kwamen. Ik was zo gelukkig voor hen en het leven dat ze nu hebben.

Nog een sterk punt in Holly’s schrijfstijl is dat ze nooit hetzelfde verhaal vertelt. Het is erg makkelijk om altijd in hetzelfde stramien te vallen als je romantische verhalen schrijft. Maar zij geeft het toch elke keer een heel andere draai. Haar personages zijn een voor een erg aimabel en je zal zo voor ze vallen. Maar toch zijn ze allemaal heel eigen personages en lijken ze geen kopie van elkaar. Ook de romances zelf hebben telkens een andere invalshoek en verlopen erg verschillend. Hierdoor blijft elk boek fris en vernieuwend. Deze keer zat ik echt op het puntje van mijn stoel omdat ik het allemaal niet zag goedkomen. En dat is voor mij een teken dat Holly echt weet waar ze mee bezig is!

Ik ga nog even door met raaskallen over dit boek. (Ik ben een gigantische Holly Martin fan, dat valt niet te ontkennen.) Naast de romance in dit boek is er ook een deel “informatie”. Deze keer gaat dit specifiek over haaien. Erg interessant, want net zoals de meeste mensen ken ik wel de klassieke, bekende haaisoorten, maar dat er zoveel soorten waren had ik nooit durven dromen. We leren ook erg veel over het Britse eten. Gezien Riley, het mannelijke hoofdpersonage, door Darcy geïntroduceerd wordt in de Britse culinaire wereld. Erg leuk om over te lezen, zeker omdat ik zelf geen grondige kennis heb van de Britse snacks en snoepjes. Gelukkig wordt alles goed uitgelegd. Holly gaat er niet van uit dat haar lezers wel zullen weten waar ze het over heeft.

Dus neem dit boek mee naar het strand. Installeer je op een stoel bij de zee, bestel een ijsje of een koel glas wijn en laat je meeslepen! (Moest je het net als ik op een regenachtige dag lezen dan werkt je Eigen zetel en een kop thee net zo goed!)

 

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Summer at Rose Island is een heerlijk zomers boek, met een prachtige romance. Maar ook met sterke, geloofwaardige vriendschappen en een echt gemeenschapsgevoel, zoals je dat enkel in kleine dorpjes vind. .

 

The Chocolate Thief – Laura Florand – Warm en zacht als chocolade

the chocolate thief

Titel: The chocolate thief
Auteur: Laura Florand
Uitgever: Kensington
Pagina’s: 303
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Synopsis:

De knappe fransman Sylvain Marquis weet wat vrouwen willen – chocolade. Hij heeft zich dan ook jarenlang getrained om zich met chocolade een weg in een vrouws hart te veroveren.  De Amerikaanse Cade Corey is dan weer de erfgename van een groot fortuin. Maar toch kan ze niet kopen wat ze zo graag wil: De geheimen waar Sylvain mee speelt in zijn parijse laberatorium. De chocolade tovenaar wil kost wat kost zijn geheimen beschermen tegen de keizerin van de Amerikaanse chocoladereep. Maar geheimen die niet gekocht kunnen worden, kunnen natuurlijk wel gestolen worden. En wat met je hart?

Review:

Soms moet een boek mij hetzelfde gevoel geven als een grote mok warme thee en een stuk chocolade The chocolate thief voldoet perfect aan deze eis! Het is een zeemzoet, romantisch boek. Typische chicklit, maar af en toe heb ik daar nood aan. Een “guilty pleasure” net zoals een doos chocolaatjes van mijn favoriete chocolatier in de stad.

Het verhaal is zonder twijfel erg voorspelbaar en vol stereotypes. Een rijke Amerikaanse erfgename die naar Parijs reist om het familiefortuin te vergroten, maar daar ontdekt dat het leven meer te bieden heeft.

Terwijl ik dit boek aan het lezen was stelde ik regelmatig vast dat dit is hoe een romance voor volwassenen moet zijn. Want er zitten behoorlijk wat stomende scenes in dit boek. En dat kan ik zeker wel appreciëren. Mensen die mijn reviews al een tijdje volgen weten dat ik een dosis seks in een boek zeker kan plaatsen en er ook effectief van kan genieten. Niet dat ik een seks verslaafde ben. Maar wanneer een boek een relatie tussen twee volwassenen in beeld brengt, dan is het niet meer dan realistisch dat hier lichamelijk contact aan te pas komt. En dan heb ik het niet over handjes vasthouden en af en toe eens passioneel zoenen. Een realistische weergave van een relatie houdt seks in op een bepaald punt. Het hoeft zeker geen vijftig tinten grijs te zijn, maar wanneer twee mensen zich aangetrokken voelen tot elkaar dan volgt er al eens wat actie tussen de lakens. The chocolate thief lost deze verwachtingen zonder veel problemen in.

Natuurlijk is dit boek niet zonder fouten. Ikzelf ergerde mij bevoordeeld dood aan het willekeurig gebruik van Franse woorden of uitdrukkingen en dit bijna elke 5 zinnen. Ik begrijp dat dit gebruikt werd als sfeer creatie. Maar het zorgde er eerder voor dat je leeservaring onderbroken werd. Het werd ook erg willekeurig gebruikt. Ik had het misschien meer kunnen appreciëren als er een soort van consistentie in had gezeten?

Daarbovenop was ik geen grote fan van Sylvian. Ik weet dat ik waarschijnlijk een van de weinige lezers ben die niet smoorverliefd op hem werd. Maar eerlijk waar, hij kon me maar matig bekoren. Hij heeft zeker zijn goede kanten, maar de manier waarop hij neerkijkt op Cades familiebedrijf vond ik gewoon vreselijk en onrespectvol.

 

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

The chocolate thief is voor mij de volwassen versie van Stephanie Perkins Anna & The French Kiss. Licht, luchtig en zonder angst of duistere momenten. Perfect om even weg te dromen en je hoofd helemaal leeg te maken.

Sterrenregen – Colleen Hoover

sterrenregen

Titel: Sterrenregen
Auteur: Colleen Hoover
Uitgeverij: Zk
Pages: 320
Format: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Sterrenregen van Colleen Hoover: Holders kant van het verhaal. Dean Holder heeft twee mensen ontzettend in de steek gelaten: zijn zus, Lesslie, en zijn vroegere buurmeisje, Hope. Er flakkert voor het eerst in tijden weer iets van hoop in hem op als hij bij de supermarkt een meisje tegenkomt dat sprekend lijkt op het buurmeisje dat hij jaren geleden voor het laatst heeft gezien. Maar ze stelt zich voor als Sky. En hoe hij ook zijn best doet, ze lijkt zich hem of hun verleden niet te herinneren. Is dit wel de echte Hope? Op een gegeven moment wordt hij zo verliefd op haar dat hij niet meer weet of hij dat nou wil of niet.

Review:

Het is niet echt een geheim dat ik een grote fan ben van Colleen Hoover. Recent postte ik nog een erg positieve review over haar boek sterrenhemel. Sterrenhemel was een boek dat echt zijn klauwen in mij sloeg en me niet meer liet gaan. Zelfs nadat ik het boek uit had bleef ik in mijn gedachten bezig met Sky en Holder. Toen ik zag dat er een companion boek was kon ik niet wachten om hem te lezen. Jammer genoeg dacht de postbode daar anders over en moest ik drie dagen op mijn boek wachten.

Maar het was zonder twijfel het wachten waard. Ik denk zelf dat ik sterrenregen nog net een tikkeltje beter vond dan sterrenhemel. Maar het zou ook kunnen omdat ik deze erg recent las en hij dus nog vers in mijn geheugen zit. Sterrenregen is het verhaal uit sterrenhemel, maar deze keer vertelt vanuit Holder zijn standpunt. Een hervertelling, maar langst de andere kant ook weer niet. De twee boeken vormen samen eigenlijk een groot verhaal. Je kan ze allebei losstaande van elkaar lezen en toch een afgerond verhaal krijgen. Maar samen vormen ze pas echt het totaalplaatje en krijg je echt de totale puzzel te zien.

Natuurlijk is de verhaallijn van sterrenregen erg gelijkaardig met sterrenhemel. De grote plottwist ken je als lezer natuurlijk al en zal je dus niet meer zo overvallen als de eerste keer. Je bent als lezer een beetje voorbereid op de emotionele impact, maar terzelfdertijd ook weer niet. Met Colleen Hoover weet je eigenlijk nooit wat je mag verwachten en ook in dit boek zorgt ze weer voor een hele onverwachte wending in het verhaal. Iets totaal nieuws wat er weer voor zorgt dat je even met je ogen moet knipperen en dat je denkt “wat?”. En eerlijk, dat zorgt er alleen maar voor dat ik nog meer van Colleen Hoover ga houden. Want dit had net zo goed gewoon Holders verhaal kunnen zijn. Hetzelfde verhaal, maar ze maakt er een compleet nieuwe ervaring van. Ze gaat dieper in op de broer – zus relatie en wat er effectief gebeurt is op die noodlottige avond.

Sterrenhemel was een erg emotioneel verhaal, sterrenregen deed me effectief naar de tissues grijpen. Voornamelijk omdat de brieven die Holder schrijft aan zijn zus erg aangrijpend zijn. Hij stort echt zijn hart bij haar uit en dat is rauw en echt. En dan is er die ene brief die er echt voor zorgde dat mijn hart in duizend stukken brak. Een erg emotioneel verhaal.

En dan is er nog Daniel, een heel nieuw personage in het verhaal. Hij zorgt ervoor dat dit verhaal nog meer echt Holder wordt. Daniel is namelijk Holders beste vriend en ik heb echt genoten van hun relatie. De grapjes, het sarcasme dat jongens onder elkaar gevoel… echt heerlijk.

 

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opbouw:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Dus, als je net als ik dol was op sterrenhemel dan moet je zonder twijfel ook sterrenregen een kans geven. En als je sterrenhemel nog geen kans hebt gegeven, dan wordt het hoog tijd dat je nu naar de boekhandel rent!

 

Sin and Sorrow – Marion Croslydon – Iemand nog op zoek naar een zwijmelende vampier?

 

sin and sorrow

Titel: Sin and sorrow
Auteur: Marion Croslydon
Uitgeverij: Carlux Publishing
Pagina’s: 290
Format: Arc aangeboden via  netgalley
Links:
Goodreads, Amazon
stersterster

Korte samenvatting:
O-negative is Marie Aberdein’s favoriete traktatie maar elke dag haat ze zichzelf er een beetje meer voor. De MacLeod vampieren jagers haat ze echter nog meer. Zij hebben alles wat haar lief was afgenomen. Tweemaal zelfs! De eerste keer tijdens de slag om Colludon. Toen doodde de jager haar echtgenoot en de vader van haar kind.  Twee eeuwen lang hield Marie zich verborgen, samen met de man die ze ziet als haar vader. Trouw hield ze zich aan haar belofte om nooit te jagen op mensen. Maar dan kruist de huidige jager haar pad en hij houdt geen rekening met hun goede bedoelingen. Tijdens de zomerzonnewende offert hij Marie’s vampierenfamilie op aan de zon. Voor haar ogen branden haar familie en vrienden op. De haat wakkert op in Marie en ze wil niets liever dan wraak nemen. Een vrouw gedreven door verdriet valt niet te onderschatten. Het doden van de jager is niet genoeg voor Marie. Ze wil hem laten lijden, zoals zij al die tijd geleden heeft. Daarom zal ze zijn zoon verleiden en hem doden voor zijn ogen. Maar dan leert ze Gabriël kennen…. 

Review:

Het is al weer een tijdje geleden dat ik nog eens een boek las met vampieren in de hoofdrol en de korte inhoud maakte me echt erg nieuwsgierig. Jammer genoeg heb ik met dit boek het “het ligt niet aan jou, maar aan mij gevoel.” En het probleem ligt echt compleet bij mij. Om de een of andere reden voelde ik niet de juiste klik met het verhaal. Zelfs nu kan ik er nog altijd mijn vinger niet opleggen waarom het verhaal me niet aansprak.

Het verhaal bevalt nogthans alle ingredienten van een spannend boek: Vampiers, wraak, moord en natuurlijk een sexy hoofdrolspeler. Al deze ingredienten worden gemengd tot een spannend verhaal, vol onverwachte plotwendingen.

Er was een deel van het verhaal waar ik echt ontzettend van genoten heb en dat was de ganse nieuwe mythologie die Marion Croslydon creeërt. Enerzijds is er de ganse hierachie binnen het vampierenras en de wijze waarop je vampier kan worden. Ik wou echt graag meer weten over de geschiedenis en de achtergrond van de turned ones en de stamos. Daarnaast was er ook de ziekte die de turned ones ziek maakt en uiteindelijk doet uitsterven. Een heel vernieuwend concept! En ik ben blij dat deze elementen erin zaten, want verder bracht het verhaal eigenlijk niets orgineel naar voren. het voelde allemaal een beetje “been there, done that”.

Het hoofdpersonage stelde me eigenlijk een beetje teleur. Marie is twee eeuwen oud en zint al jaren op wraak. Maar nergens voelde ik haar pijn en woede. Er werd wel gezegd dat ze boos was, maar de woede spatte niet van de pagina’s af. Ik geloofde niet echt in haar wraak. Ik hou er wel van als de heldin in een verhaal ballen aan haar lijf heeft en Marie… wel die is het brave buurmeisje dat nu toevallig ook een vampier is. Op een wip en een knip is ze haar hele wraakplan vergeten het ogenblik dat ze Gabriël in de ogen kijkt. Er wordt nogal veel gezwijmeld  in dit boek en het is liefde op het eerste gezicht. Ik ben niet zo een grote fan van instalove en dit neigde er iets te veel naar. Ik vind het eigenlijk gek om te zeggen maar voor mij was er iets te veel gezwijmel en steelse blikken aanwezig om het verhaal echt spannend te houden.

Daar ligt volgens mij mijn probleem met het hele verhaal. Te veel romantiek en te weinig achtergrond. Ik schaam me een beetje om dit te moeten zeggen. Want meestal ben ik diegene die echt ontzettend hard geniet van een romantisch verhaal. En het is echt een mooi romantisch verhaal. Maar ik wou gewoon een beetje meer dan enkel het klassieke “vampier wordt verliefd op sterveling” verhaal. Ik wou meer weten over de vampiers ten tijden van Culloden, meer over de mysterieuze ziekte en vooral meer over hoe Marie het leven in verschillende eeuwen heeft ervaren En eigenlijk wou ik ook wel wat meer weten en zien van Laurence en de raad der vampiers. Laurence is een ongelooflijk sterk personage dat niet genoeg ruimte krijgt in het verhaal. Laurence had verder uitgediept moeten worden en niet enkel gebruikt moeten zijn om het verhaal af en toe in een stroomversnelling te brengen.

Nog een frustratie van mij is het open einde. Versta me niet verkeerd, ik heb echt ontzettend genoten van het einde. Het was onverwachts en erg sterk geschreve. En ik vond het geweldig dat we Gabriels mening te zien kregen. Maar er waren nog zoveel losse verhaallijnen die niet afgewerkt werden. En daardoor bleef ik wat op mijn honger zitten.

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Setting: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Als je hield van:
Fans van de Sookie Stackhouse boeken zullen dit verhaal geweldig vinden!
Algemene mening:  Ik was niet dol op het boek, maar zou het wel aanraden. Het is een spannend verhaal, met veel actie en heel veel romantiek.

KW: Make a christmas wish – Julia Williams – Hou de zakdoeken maar al klaar

make a christmas wish

Titel: Make a christmas wish
Auteur: Julia Williams
Uitgever: Avon
Pagina’s: 400
Gelezen: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2y
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:
Vorig jaar werd Livvy op de parking van Lidl aangereden door een auto. Door de knal kwam ze tussen de winkelwagentjes terecht en overleed ze even later in het ziekenhuis. Livvy was er absoluut niet klaar voor om al te sterven! Maandenlang zweeft ze over de parking van de supermarkt. Woedend omdat haar man een nieuwe vrouw in zijn leven heeft en bezorgt om hun zoon. Dit jaar met Kerst wil Livvy haar gezin terug! Ongeacht de prijs die ze daar voor betaald. Maar zal Livvy erin slagen haar gezin het perfecte kerstfeest te bezorgen?

Review:
Julia Williams is een van mijn favoriete “kerstboek” auteurs. Vorig jaar verslond ik haar christmas – reeks. Dus toen ik dit jaar zag dat ze een nieuw boek uit had kon ik niet wachten om eraan te beginnen. Het moet gezegd Make a christmas wish is een totaal ander boek dan de vorige verhalen die ik van haar las. De christmas reeks is erg humoristisch en realistisch. Make a christmas wish is totaal het andere einde van het spectrum.

Laten we deze review maar beginnen met mijn enige puntje van kritiek. De bijtitel van het boek is “A heartwarming, witty and magical festive treat”. Wel…. laten we zeggen dat ik me daar niet echt in kan vinden. Hartverwarmend wordt het boek pas als je reeds 90% gelezen hebt. Witty is het op sommige punten inderdaad, maar het is vooral erg zwarte humor. Het is vooral een erg aangrijpend, droevig verhaal dat zich afspeelt met kerstmis.

Het concept van make a christmas wish is erg orgineel. Het hoofdpersonage Livvy is namelijk dood. Zoals je al kan raden is een van de POV’s die je volgt dus datgene van een geest. Livvy heeft namelijk nog enkele “onafgewerkte zaken” die ze moet afhandelen voor ze kan verder gaan met haar… tja…. hiernamaalse. Naast Livvy volgen we nog drie andere personages. Adam, Livvy’s echtgenoot. Joe, hun zoon. En Emily, Adams minnares.

Livvy is een erg gecompliceerd personage met heel veel verschillende lagen en een flinke dosis groei doorheen het boek. Julia Williams spint het verhaal zo dat ik constant van mening over haar veranderde. Aan het begin van het boek vond ik Livvy echt een toffe dame. Ik zou zo een warme chocolademelk met haar willen drinken. Tijdens de eerste paar hoofdstukken dacht ik echt: “Ha, een klassiek Julia Williams personage”. Maar dan geraak je dieper in verhaal en krijg je ook de indrukken van Joe, Adam, Emily en zelfs Livvy’s eigen moeder en dat veranderde toch wel mijn mening over haar. Op een bepaald moment vond ik haar een van de vreselijkste personages die ik in een boek ooit tegen het lijf gelopen was.

A christmas wish voor mij was vooral het pijnlijke relaas van een gezin dat langzaam in een neerwaardse spiraal is geraakt en waar iedereen fouten heeft gemaakt, maar slechts enkele hun fouten willen aanvaarden.

Zeer regelmatig heb ik tranen moeten wegslikken. Zelf moeder zijnde kon ik me echt inleven in Livvy, terwijl ze kijkt hoe haar echtgenoot verder gaat met zijn leven. Hoe haar zoon een nieuwe moeder kiest en opgroeit zonder haar. Ik kon bijna haar woede en verdriet proeven. En ja, tegen het einde van het boek zat ik echt met een tissue mijn tranen weg te vegen.

Make a christmas wish was absoluut niet wat ik er van verwacht had, maar het was exact what ik nodig had! Weer een schot in de roos dus! Misschien moet ik toch ook maar eens werk maken van Julia Williams haar gewone boeken.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagessw7htj08-e1447671354827
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08
Aanrader: Fans van Jenny Hale, Katie Fforde en Carole Matthews  zullen zich zeker kunnen vinden in dit verhaal!

Make a christmas wish  is een magisch verhaal met een donker randje. De traantjes zullen vloeien

Dashing through the snow – Debbie Macomber -Een sneeuwstorm die je wel kan missen

dashing through the snow

Titel: Dashing through the snow
Auteur: Debbie Macomber
Uitgever: Random House
Pagina’s: 228
Gelezen als: Ebook – Arc toegekend door netgalley
Links:
Goodreads, Amazon
sterster

Korte inhoud:

Ashley Davison, een laatstejaars studente aan de universiteit in Californie wil niets liever dan haar mama verrassen. Daarvoor moet ze echter naar Seattle. Dashiell Sutherland, een voormalige legerofficieer heeft een belangrijk gesprek voor een neiuwe baan gepland staan in Seatlle. Hij kan niet anders dan op 24 december ter plekken zijn. Allebei proberen ze last minute een ticket vast te krijgen om naar Seatlle te vliegen. Jammer genoeg zitten alle vluchten vol en er is nog maar een huurwagen beschikbaar op de luchthaven. Met de nodige tegenzin besluiten ze samen de auto te huren en richting Seatlle te vertrekken. Geen van beiden weet echter wat voor een rit hen te wachten staat!

Review:

Ik ga meteen met de deur in huis vallen, volgens mij is dit het meest belachelijke verhaal dat ik dit jaar heb gelezen. En ik weet dat dit ontzettend hard klinkt, maar geloof me vrij, het doet mij echt pijn om dit te moeten zeggen. Zeker omdat ik dol ben op verhalen die zich rond de kerstperiode afspelen. Vallende sneeuw en een opbloeiende romance bezorgen mij altijd vlinders in mijn buik . Nog een reden waarom ik zo ontzettend teleurgesteld ben is omdat ik er echt naar uitkeek om eindelijk eens een boek van Debbie Macomber te lezen. Want laten we eerlijk zijn, Debbie is toch een beetje een van de leading ladies in dit genre. Dus ja mijn verwachtingen waren best wel hoog. Jammer genoeg werden ze niet ingelost.

Hoe begin ik eigenlijk het beste aan deze review….. ik heb tijdens het lezen constant luidop mijn frustraties liggen uiten. (Tegen mijn echtgenoot, tegen onze zoon en vooral tegen mezelf.) Laten we maar beginnen met de schrijfstijl. Die lag namelijk mijlenver verwijdert van wat ik hier eigenlijk van verwacht had. Alles is zo simpel dat het soms een beetje lijkt geschreven te zijn voor kinderen. Tot in het absurde wordt alles uitgelegd. Ik was opgelucht dat we niet stap voor stap kregen uitgelegd hoe je een tas koffie zet. (Ja, zo erg was het met momenten.)

Dan zijn er alle cliches die elke paar zinnen naar je hoofd gegooit worden. Begrijp me niet verkeerd, wanneer je dit soort boeken leest dan weet je dat je vroeg of laat op een aantal cliches zal botsen. En dat is prima, maar er komt een punt waarop al die cliches en “toevallige” omstandigheden een beetje de spuigaten beginnen uit te lopen. Ik had vooral een hekel aan het feit dat het verhaal echt een draai van 180 graden neemt. Waarom schrijf je een heel hoofdstuk waarin je uitvoerig aan de lezer uitlegt waarom de twee hoofdpersonages niet opzoek zijn naar een relatie. Waarom ze absoluut geen intresse hebben en dat ze zich totaal niet aangetrokken voelen tot elkaar. Om 5 zinnen later door een keer te knipperen met de wimpers iedereen te laten veranderen in een ijsje dat smelt van verlangen? Het spijt me, maar dat zorgt er echt niet voor dat je romance geloofwaardiger overkomt. Het zorgt er niet voor dat de klik tussen de twee personages ineens magisch en krachtig wordt. Neen, dat zorgt ervoor dat het hele verhaal gewoon ongeloofwaardig overkomt.

Nu we het toch over die twee hoofdpersonages hebben. Ik vond hen allebei niet aardig. Ze voelden erg een dimensionaal met een compleet gebrek aan dieptegang. Voorspelbaar, saai en ontzettend cliche. En dan heb ik het nog niet over de FBI binnen dit verhaal. Ik begrijp ook wel dat een romantisch kerstverhaal niet de juiste plek is om heel technisch en correct met de FBI om te springen. Maar om er nu zo een groteske karikatuur van te maken was toch ook niet nodig?  En dan zwijg ik nog over hoe de FBI verhaallijn eindigt. Ik trok  bijna al mijn haar uit van pure frustratie.

Waarom dan toch nog twee sterren? Wel, ik vond de cover echt zo mooi, dus daar krijgt het boek sowieso al een ster voor. En ik was ook wel een beetje verliefd op Little Blade. En dat zegt eigenlijk al genoeg over het boek. Hoe goed kan een verhaal zijn als je lievelingspersonage de hond is?

Personages: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Setting: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal: imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Als je ook houdt van: 
Als je al bekend bent met eerder werk van de auteur, dan vind je dit verhaal misschien niet slecht?
Algemene indruk:  Een erg voorspelbaar verhaal met een nogal idiote verhaallijn. Het geheel voelt alsof het verhaal in amper een week tijd in elkaar werd gestoken.

KW: my true love gave to me – 12 hartverwarmende kerstverhalen

my true love gave to me

Titel: My true love gave to me
Auteur: Verschillende auteurs, samengesteld door Stephanie Perkins
Uitgever: St. Martins Press
Pagina’s: 321
Gelezen: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

On the first day of Christmas, my true love gave to me …Deze prachtige collectie romantische kortverhalen speelt zich af tijdens de feestdagen en werden geschreven voor populaire young adult auteurs. De verhalen zijn een voor een gevuld met kerstmagie en die heerlijke vlinders in de buik die bij een eerste liefde horen. 

Review:

Ik kan het eigenlijk zelf niet geloven, maar my true love gave to me is het eerste boek gevuld met kortverhalen dat ik lees. Meestal blijf ik er ver van weg omdat ik altijd bang ben dat de lengte van de verhalen in kwestie me niet genoeg tijd en ruimte gaan geven om volledig op te gaan in de personages. Tijdens het lezen van dit verzamelwerk ontdekte ik echter een aantal dingen. Een getalenteerd auteur slaagt er zonder problemen in om je mee te slepen met het verhaal. Ongeachte hoe kort het is of hoeveel pagina’s het beslaagt. En wanneer de schrijver niet getalenteerd is en je echt worstelt met het verhaal is het best handig dat het verhaal zich beperkt tot enkele pagina’s. Geen geworstel door een dik boek, dik tegen mijn zin!

Gezien My true love gave to me een verzameling kortverhalen is zal ik de verhalen een voor een apart beoordelen:

  • Midnights door Rainbow Rowell – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y Sowieso ben ik een grote Rainbow Rowell fan en met dit kortverhaal bewijst ze weer eens wat een getalenteerd schrijfster ze is. Het verhaal is typisch Rainbow Rowell; hartverwarmend, schattig en grappig.
  • The lady and the fox door Kelly Link – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yEen klassiek geval van: it’s me not you. En in dit geval is het echt zo. Ik ben nooit echt goed met magisch realisme en dit verhaal is wel heel erg magisch. Ik hield niet zo van de schrijfstijl van Kelly Link en vond het daarom erg moeilijk om in het verhaal te komen.
  • Angels in the snow door Matt de la pena – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Het verhaal op zich was zeker niet slecht, maar ik had een hekel aan het mannelijke hoofdpersonage. Sowieso hou ik niet van het standaardtype “bad boy” met veel tattoos en veel vloeken. Dus neen, eerder een middelmatig verhaal voor mij.
  • Polaris is where you’ll find me door Jenny Han – images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Het hadden vijf sterren kunnen zijn, maar het verhaal was te kort. Nu ja, niet te kort. Het eindigde te plotseling. 5 à 10 bladzijden meer hadden ervoor gezorgd dat het verhaal perfect geweest was. Het is trouwens mijn eerste kennismaking met Jenny Han en ik kan niet wachten om meer van haar te lezen!
  • It’s a Yule Tide miracle, Charlie Brown door Stefanie Perkins images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Het is duidelijk dat ik dit verhaal super vond. Vijf sterren! De personages werden goed beschreven, het verhaal was realistisch en ik kreeg er echt de kriebels van in mijn buik.
  • Your temporary Santa door David Levithan images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Ik keek echt uit naar mijn eerste kennismaking met David Levithan, maar deze viel een beetje tegen. Ik kan er niet helemaal de vinger op leggen waarom het verhaal me niet echt raakte. Misschien was het dat wel. Het verhaal riep geen gevoelens bij mij op.
  • Krampuslauf door Holly Black images9cxhej2y
    Dit was mijn eerste kennismaking met Holly Black en voorlopig plaats ik maar geen boeken van haar op mijn te lezen lijstje. Dit was voor mij een beetje ene geval van vertical lezen en vooral niet te veel nadenken.
  • What the hell have you done Sophie Roth by Gayle Formanimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Gayle Forman en ik zijn ooit compleet op de verkeerde voet met elkaa begonnen. If I stay was zo een ontzettende tegenvaller voor mij. Maar ondertussen genoot ik van een van haar andere boeken en ook dit kort verhaal raakte me en zorgde voor vlinders in mijn buik
  • Beer Buckets and baby Jesus by Myra McEntireimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Dit verhaal is zeker niet slecht, maar het is ook niet echt goed in mijn ogen. Zoals ik daarnet al zei raakte het me niet en ik heb graag dat melige kerstverhalen me toch de nodige kriebels in de buik geven Beer buckets liet me echter compleet koud.
  • Welcome to Christmas, CA by Kiersten Whiteimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Ik had nog nooit van Kiersten White gehoord, maar nu zit ik echt op hete kolen om meer van haar hand te ontdekken. Welcome to Christmas, CA gaat natuurlijk over de liefde, maar ook over familie en datgene waar het leven echt om draait. En ja.. het verhaal gaat over koken en de magie die in het bereiden van gerechten zit, dus hoe kon ik dit verhaal nu niet goed vinden?
  • Star of Bethlehem by Ally Carter images9cxhej2yimages9cxhej2y
    Dit verhaal was zeker goed geschreven, het las vlot en het vertelde best een mooi verhaal. Maar… voor mij voelde het erg onrealistisch en geforceerd aan. De personages kwamen niet tot leven en alles was een beetje een “toevallige” samenloop van omstandigheden.
  • The girl who woke the dreamer by Laini Taylorimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y
    Wel, als laatste verhaal in dit boek kan dit zeker tellen. Volgers van mijn blog weten dat ik grote fan ben van Laini Taylor en haar poetische schrijfstijl. Ook in dit kortverhaal slaagt ze erin om een prachtige wereld te creeren, vol mythes en sages. Het verhaal is erg orgineel en prachtig op zijn eigen manier. Maar voor mij hoorde het niet in het rijtje thuis. Het paste niet in het rijtje zoete, romantische kerstverhalen.

My true love gave to me is een aanrader voor iedereen die van romantische kerstverhalen houdt. Het gaat natuurlijk over een collectie verhalen. Er zit dus een paar echte pareltjes tussen, die je bijna doen vergeten dat er ook enkele hele teleurstellende verhalen te doorworstelen zijn. Verder is het een aangename kennismaking met enkele, erg actuele YA auteurs!