Categorie: Genres

Eliza and her monsters – Francesca Zappia

Eliza and her monsters
Eliza and her monsters

Titel: Eliza and her monsters
Auteur: Francesca Zappia
Pagina’s: 385
Genres: Contemporary, Young adult
Uitgave: Hardcover
LinksGoodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

In het echte leven is Eliza Mirk een buitenbeentje. Verlegen, een tikkeltje raar en zonder echte vrienden. Online is zij echter Lady Constellation, de anonieme ontwerpster van de immens populaire webcomic Monstrous Sea. Eliza kan zich niet voorstellen dat ze in het echte leven ooit zo gelukkig kan worden, als in haar online wereldje.
Wallence Warland is de grootste fanfiction schrijven van Monstrous Sea en wordt in de loop van het schooljaar overgeplaatst naar Eliza’s school. Wallence denkt dat Eliza net als hij een erg grote fan is en begint langzaam haar opgebouwde muur af te breken. Maar wat als Eliza’s geheim door de buitenwereld ontdekt zou worden? Wat als Eliza beseft dat het echt leven ook mooi kan zijn?

Review:

Mensen die mij al langer volgen weten dat ik een hekel heb aan het boek fangirl. Na die fiasco bleef ik ver weg van alle boeken die met fanfictie te maken hadden, want nog zo een teleurstelling kon mijn boekenhart echt niet aan. Eliza and her monsters bleef echter voorbij komen en ik werd stiekem ook wel een beetje verliefd op de prachtige cover.

“Broken people don’t hide from their monsters. Broken people let themselves be eaten.” 

En wat ben ik ontzettend blij dat ik dit boek een kans heb gegeven! Eliza and her monsters is alles wat fangirl probeerde te zijn. Hoewel het misschien niet helemaal eerlijk is om de twee te vergelijken. Dit verhaal draait namelijk niet alleen over fan fictie, maar gaat ook over psychische problemen, eerste liefdes, familiebanden en zoveel meer. Maar laten we eerlijk zijn het is ook gewoon een grote lofzang over fandoms en geeky stuff, alles waar mijn hartje dus een beetje sneller van gaat kloppen.

“I’m not normally one to take advice from my fictional characters, but there comes a point in every girl’s life where she reaches a crossroads: a night alone with her sweatpants and her favorite television show, or a party with real, live, breathing people.”

Het boek is veel donkerder dan ik vermoeden. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik het oppikte als licht tussendoortje en dat viel toch eigenlijk een beetje tegen. Of moet ik zeggen, viel juist erg goed mee. Eliza and her monsters is een donker boek. Het hoofdpersonage Eliza heeft last van een sociale fobie en daardoor heeft ze erg slechte persoonlijke relaties met de mensen rondom haar. Het gaat zelf zover dat ze ook zelfmoordgedachten heeft. Hierdoor krijgt het boek een diepere inhoud en is het niet zomaar een romannetje over webcomics en internetfame.

“Disappearing is an art form, and I am its queen.” 

Daarnaast gaat een deel van Eliza’s angst ook over haar fans. Wat ooit begon als een hobby voor Eliza wordt wereldwijd populair en begint een eigen leven te leiden. Een heel interessant concept, dat ik ook bijna dagelijks zie bij populaire booktubers die ikzelf volg. Trolls, opdringerige fans, vragen waar blijft de volgende blog / vlog,…. Als kleine blogger wordt je daar niet mee geconfronteerd, maar de grote onder ons hebben vast al de “keerzijde van de medaille” mogen ervaren. En net dit aspect in het verhaal vond ik ontzettend goed belicht en boeiend gebracht.

“I made Monstrous Sea because it’s the story I wanted. I wanted a story like it, and I couldn’t find one, so I created it myself.” 

En ja, ik kan het niet laten om nog een keer de vergelijking met fangirl te maken. Daar werden de hoofdstukken afgewisseld met stukken fanfiction. Ook in Eliza and her monsters kom je regelmatig stukken verhaal en webcomic tegen, maar ze zijn perfect geïnfiltreerd in het verhaal en ze dragen effectief iets bij. Ik verslond ze een voor een en bleef zelf een beetje op mijn honger zitten. (Van mij mag er gerust een echt boek over komen!) Naast de stukken webcomic, wordt er ook veel gebruik gemaakt van social media in het boek. Forumberichten, chats en dergelijken zijn helemaal geïntegreerd in het verhaal, heerlijk om te lezen!

Heb je zin in een iets zwaardere contemporary die tegelijkertijd een lofzang is voor fandoms en het internet? Dan moet je Eliza and her monsters zeker een kans geven!

 

 

History is all you left me – Adam Silvera

History is all you left me

Titel: History is all you left me
Auteur: Adam Silvera
Pagina’s: 320
Genre: Contemporary, LGBTQ, Young adult
Uitgave: Paperback
LinksGoodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Wanneer Griffins eerste liefde en ex-vriendje verdrinkt tijdens een zwempartijtje stort zijn hele wereld in. Ondanks het feit dat Theo al een tijdje in Californië woonde en daar een nieuwe partner had, twijfelde Griffin er nooit aan dat hij ooit bij hem zou terugkeren. Maar nu valt zijn hele toekomst in duigen.
En de enige persoon die Griffins verdriet een beetje begrijpt is Jackson, de huidige partner van Theo. Kan Jackson Griffin helpen terwijl hij in een neerwaartse spiraal terecht komt?

Review:

Adam Silvera, een naam waar ik al jaren mee rond mijn oren wordt geslagen, maar waar ik heel voorzichtig omheen danste.  Iedereen is zo razend enthousiast over zijn boeken en dat legt de verwachtingen toch wel erg hoog. Begin dit jaar verscheen History is all you left me en de korte inhoud van dit verhaal sprak me onmiddellijk aan. Wat zeg ik? Eigenlijk schreeuwde de korte inhoud gewoon mijn naam. Na een kort verhaal van Adam gelezen te hebben begon het echt te kriebelen om een volledig boek van hem te verslinden. En ja hoor, history is all you left me heb ik effectief verslonden.

History is al you left me haalt zijn sterkte vooral uit de personages. Griffin, Theo, Jackson en Wade dragen het ganse verhaal op hun schouders. Elk hoofdstuk wisselt af tussen het heden, waarin Theo is overleden en het verleden, waarin je als lezer ontdekt hoe alle personages met elkaar in verbinding staan.

“I’ll never understand how time can make a moment feel as close as yesterday and as far as years.” 

Het verhaal op zichzelf is erg puur. Geen grote schokkende onthullingen, maar eerlijke observaties over vriendschap, liefde en verdriet. En net daarom raakte dit verhaal me zo, denk ik. Adam Silvera probeert er geen bombastisch geheel van te maken, maar vertelt een heel realistisch verhaal vanuit Griffins oogpunt. Tijdens het lezen werd het me enkele keren pijnlijk duidelijk dat je enkel Griffins standpunt te horen krijgt. En zoals we allemaal wel weten heeft een verhaal meestal meerdere standpunten. Maar net doordat je 320 pagina’s in Griffins hoofd doorbrengt, raak je heel emotioneel betrokken bij alles wat er gebeurt.

“One night we argued for a solid hour over who would win in a duel between Lord Voldemort and Darth Vader. I’m surprised we’re still friends.” 

Zoals ik daarnet al zei haalt het verhaal zijn sterkte vooral uit de boeiende personages. Doorheen het verhaal leer je hen ook steeds beter kennen en begin je hen ook vanuit een andere ooghoek te zien. Het gebeurt niet vaak dat een van mijn lievelingspersonages tegen de laatste bladzijde opeens mijn minst geliefde speler wordt.

“Alternate universe idea: Theo and I are living together in a huge house overflowing with hats because I bought him a new one every day to get him to stay.” 

Mijn grootste angst was toch wel dat het verhaal cliché zou worden. En even dacht ik dat het ook effectief die richting uit zou gaan. “Neen, doe dit nu niet. Zo voorspelbaar!” Wou ik bijna schreeuwen naar mijn boek. Maar…. dan neem het verhaal een heel andere wending en is plots niets meer wat het lijkt of wat ik dacht dat het was. Eerlijk, van zo een wendingen kan ik echt met volle teugen genieten!

“But hey, if there’s one bright side to your dying, it’s that you aren’t around to tell me things I don’t like hearing. I’m sorry. That was a dickhead thing to say. I need a condom for my mouth.” 

History is all you left me is trouwens een van die LGBTQ boeken die ik graag lees. Niet gevuld met donkere, duistere verhalen en homofobie. Neen, het hele verhaal is tot de nok gevuld met ouders en vrienden die respectvol en ondersteunend zijn. Maar de hoofdpersonages zijn ook zelfverzekerd en genieten echt van het leven als homo. Heerlijk om ook zo een boeken te lezen!

Daarnaast is ook de psychische aandoening van Griffin een belangrijke plotlijnen binnen het verhaal. Een goed uitgewerkte plotlijn moet ik zeggen. Ook hier weer is het verhaal erg realistisch gehouden, met ondersteunende ouders en effectief professionele hulp. Driemaal hoera voor professionele hulp in een YA verhaal!

Eigenlijk gewoon driemaal hoera voor dit prachtige, aangrijpende verhaal. Ik kan amper wachten om nog een boek van Adam Silvera in mijn handen te krijgen.

Een lied voor Achilles – Madeleine Miller

achilles

Titel: Een lied voor Achilles
Auteur: Madeleine Miller
Pagina’s: 352
Uitgave: E-boek
Genre: historische fictie, adult, mythes en sages
LinksGoodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Patroclus is een jonge prins, verbannen naar het koninkrijk van Phthia om daar op te groeien met godenzoon Achilles. Achilles is sterk, mooi, een gouden kind: alles wat Patroclus niet is. Maar ondanks hun verschillen raken de jongens innig bevriend, en hun band wordt sterker naarmate ze ouder worden. Dit tot verdriet en woede van Achilles’ moeder Thetis, een wrede zeegodin die een hekel heeft aan stervelingen.Als duidelijk wordt dat Helena van Sparta is ontvoerd en alle Griekse mannen verplicht zijn om haar eer te wreken en Troje te belegeren, sluit Achilles zich aan bij het leger, verblind door de belofte van roem. Patroclus, verscheurd door liefde voor en angst om zijn vriend, gaat met hem mee. Zij weten niet dat het lot hen tot het uiterste zal testen en hun zal vragen om een verschrikkelijk offer.

Review:

Iedereen kent het verhaal van Achilles en de val van Troje. Ze worden niets voor niets al honderden jaren vertelt. En als je ze daar niet van kent, dan heb je waarschijnlijk de blockbuster Troy wel gezien! Ikzelf ben lichtelijk geobsedeerd door de Griekse mythes en legendes, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat het mijn opinie over dit boek gekleurd heeft. Net het omgekeerde, ik denk dat ik boeken over mijn favoriete onderwerp net strenger beoordeel en sneller afknap op “foutieve” informatie of “auteursrechtelijke vrijheid”.

Ik verwachte een hervertelling, maar kreeg zoveel meer. Een lied voor Achilles wist mij echter te betoveren en tegelijkertijd sloeg het mijn hart in duizend stukken. Zelf al weet je vanaf de eerste pagina hoe het zal aflopen met Achilles,toch bleef er in mijn hoofd een stemmetje de hele tijd roepen: “Neen, laat het anders aflopen.” (Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik het absoluut niet zou geapprecieerd hebben moest het anders zijn afgelopen.)

“Name one hero who was happy.”
I considered. Heracles went mad and killed his family; Theseus lost his bride and father; Jason’s children and new wife were murdered by his old; Bellerophon killed the Chimera but was crippled by the fall from Pegasus’ back.
“You can’t.” He was sitting up now, leaning forward.
“I can’t.”
“I know. They never let you be famous AND happy.”

Een lied voor Achilles spitst zich niet enkel toe op de val van Troje, maar begint in de jeugdjaren van Patroclus en zijn eerste ontmoeting met Achilles. Het ganse verhaal wordt vertelt door de ogen van Patroclus en je groeit als lezer echt mee in hun relatie. Dat gebeurt zo geleidelijk en onopvallend, dat je pas te laat beseft dat je zo betrokken bent, dan tranen tegen de laatste pagina bijna onvermijdelijk worden.

“He is a weapon, a killer. Do not forget it. You can use a spear as a walking stick, but that will not change its nature.” 

Het verhaal van Achilles en Patroclus mag dan een mythe zijn, maar Madeleine Miller mixed dit met een heel eerlijk beeld van de Griekse samenleving. Ze gaat niets uit de weg. Hierdoor is het boek gevuld met geweld, verkrachting, bedrog, oorlog en verraad. Dit zorgt ervoor dat het boek tot de nok gevuld is met vrij onaangename personages. Zelf Achilles is eigenlijk te zelfingenomen voor zijn eigen goed en te overtuigd van zijn goddelijke bestemming. En hoewel dit ontzettend negatief klinkt, voelt het tijdens het lezen zo niet aan. Het verhaal is zo meeslepend en fascinerend en de karakters van de personages spelen hier een heel belangrijke rol in.

Madeline Miller heeft een mythe genomen en hier een levensecht verhaal van gemaakt dat je echt opzuigt. Prachtig literair verhaal, dat zeker niet alleen bedoelt is voor liefhebbers van Griekse mythologie. Een lied voor Achilles is het soort boek waar ik al mijn vrienden wekenlang mee lastig val en mezelf moet inhouden om niet iedereen een exemplaar te kopen.

 

De schreeuwende wenteltrap – Jonathan Stroud

lockwood

Titel: De schreeuwende wenteltrap
Auteur: Jonathan Stroud
Pagina’s: 440
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Overdag is er niets aan de hand. ’s Nachts komen kwade geesten tevoorschijn… 
Het kleinste, meest ongeorganiseerde, maar zonder twijfel allerbeste bureau dat op geesten jaagt is Lockwood & Co. Medewerkers: de charismatische eigenaar Anthony Lockwood, boekenwurm George Cubbins en nieuwkomer Lucy Carlyle. 
De drie staan voor hun moeilijkste klus tot nu toe. Het beruchte landgoed Combe Carey Hall moet geestvrij worden gemaakt. Geen van de vorige geestenjagers is ooit teruggekeerd. Anthony, Lucy en George moeten al hun talenten inzetten om te strijden tegen de geest van de Schreeuwende Wenteltrap en… om in leven te blijven. 

Review:

Waar moet ik beginnen met mijn review voor Lockwood & Co. Laten we maar zeggen dat dit een boek is dat ik ontelbare keren heb vastgehad in de winkel en telkens teruggeplaatste. Nu was het echter binnen in de bibliotheek en ik besloot het toch maar eens een kans te geven. Ondertussen zou ik beter moeten weten, want boeken die ik lang aan de kant schuif zijn meestal diegene die me erg weten te verbazen. de schreeuwende wenteltrap is dus zo een geval. Waarom heb ik dit boek al die jaren genegeerd?


Voor we verder gaan met mijn review van dit boek moeten jullie weten dat ik een gigantische angsthaas ben. Films over geesten kan ik echt niet bekijken en in het donker ’s nachts naar het toilet gaan is een echte opgave voor mij. Dus ja, the screaming staircase zorgde dus wel voor een aantal spannende momentjes. (Op klaarlichte dag in de zomerzon…. Ja, zo een grote angsthaas dus.) 

“Really?”
“No. I’m being ironic. Or is it sarcastic? I can never remember.”
“Irony’s cleverer, so you’re probably being sarcastic.” 

De cover van het boek zetten me wel een beetje op het verkeerde been. Om de een of andere reden was ik ervan uit gegaan dat het boek zich in het Victoriaanse tijdperk afspeelde. Even een kleine aanpassing dus toen tijdens het lezen bleek dat het zich in het hedendaagse Londen afspeelt.

En toch kon ik tijdens het lezen een zeker Sherlock Holmes gevoel niet van me afzetten. Om de een of andere reden roept Lockwood & Co bij mij dezelfde sfeer en gevoelens op als Sherlock Holmes.

“There was a profound silence, abruptly broken by an enormously loud rumble from George’s stomach. Plaster didn’t actually fall from the ceiling, but it was close.” 


De schreeuwende wenteltrap is het eerste deel in de Lockwood & Co reeks en legt een stevige basis voor de rest van de reeks. Er zijn genoeg verhaallijnen die duidelijk over de verschillende boeken zullen lopen en waar je als lezer dus niet onmiddellijk een sluitend antwoord op hoeft te verwachten. Maar het basisplot wordt wel mooi afgewerkt en laat je als lezer met een voldaan gevoel achter. 


De schreeuwende wenteltrap is een vlot verhaal dat je vastgrijpt vanaf de eerste pagina. Het is tot de nok gevuld met paranormale activiteit, humor, spanning en vriendschap! Ik kan amper wachten om de avonturen van Lucy, Anthony en George verder te zetten!
 

Daughter of the pirate king – Patricia Levenseller

daughter

Titel: Daughter of the pirate king
Auteur: Tricia Levenseller
Pagina’s: 320
Uitgave: Hardcover
LinksGoodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Wat je zelf doet, doe je beter….. Wanneer haar vader, de koning der piraten, ontdekt een legendarische schatkaart zich aan boord van een vijandelijk schip bevind weet zijn dochter Alosa reeds hoe laat het is. Er is maar een piraat die geschikt is voor deze klus en dat is zijzelf. Daarom neemt ze afscheid van haar eigen schip en haar gelieve, exotische crew, om zich te vermommen als een onschuldig, gekidnapped meisje. Want wie gaat nu een meisje dat opgesloten zit benedendeks verdenken van een diefstal? 

Review:

Piratenboeken en ik…. we zijn geen schitterende match. Ik geef dan ook eerlijk toe dat ik met de nodige twijfels aan Daughter of the pirate king begon. Maar die tag lijn op de cover “meet the female Jack Sparrow.” Daar kan toch niemand aan weerstaan of wel?

Laten we maar meteen verder gaan over die taglijn, want ik ben vrij zeker dat jullie interesse nu zonder twijfel gewekt is. Alosa, is zij een vrouwelijke Jack Sparrow? Zonder twijfel! Alosa en eigenlijk het ganse verhaal is heerlijk licht en luchtig met een flinke dosis humor. Maar tegelijkertijd is Alosa behoorlijk “bad ass”, zeker geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. En dat vond ik nu net zo heerlijk aan Alosa haar personage. Ze heeft weinig scrupules en ze snijdt toch wel een paar kelen over in het verhaal. Heerlijk om te lezen, want piraten zijn nu eenmaal niet het type mens dat houdt van theekransjes en lange gesprekken. Alosa, kapitein op haar eigen schip hoeft niet onder te doen voor andere beruchte piraten. En toch blijft ze een ontzettend aangenaam personage waar je als lezer echt van gaat houden. Doordat ze net als Jack Sparrow een heel speciaal gevoel voor humor heeft, dat ze op de meest onwaarschijnlijke momenten hanteert. Daarnaast heeft ze het hart ook op de juiste plaats. Een perfect uitgebalanceerd personage dus!

It should not be this difficult to stay prisoner on a pirate ship. This is the second time I’ve had to stage my own capture. Ridiculous.

Een groot deel van het verhaal speelt zich ook effectief op een boot af. Dat klinkt misschien logisch, maar de ervaring leert me dat weinig piratenverhalen zich ook effectief op een schip afspelen. Daughter of the pirate king wel en dat zorgt toch voor een speciale sfeer. De ruimte waarbinnen het verhaal zich afspeelt is klein en er dient creatief mee omgesprongen te worden. Wat hier zeker gebeurde. Ook de blauwdruk van het schip vooraan in het boek zorgde ervoor dat je als lezer effectief het gevoel had de lay out van het schip te kennen als je broekzak. De weinige momenten dat er van boord werd gegaan, zag je glimpen van een wereld die hopelijk in het tweede deel verder wordt ontwikkeld.

“Oh, the ridiculous things one has to do when one is a pirate.” 

Enige min puntje van het hele verhaal is voor mij de romantiek. Deze voelde erg geforceerd aan. Er was geen opbouw naar de aantrekkingskracht en ik vond de dynamiek tussen de twee personages ook niet altijd even geloofwaardig. Laat dit je vooral niet afschrikken. Daughter of the pirate king is redelijk “mild”. Enerzijds omdat het hele romantische aspect een zij-lijn is in het verhaal. Maar ook de effectieve relatie is erg mild. Verwacht hier geen rondvliegende kledingstukken en passionele kussen.

Daughter of the pirate king is een echt avonturen boek. Het leest lekker weg en samen met Alosa val je van het ene avontuur in het andere. Geen ingewikkeld plot. Zeker geen zware lectuur. Maar wel Jack Sparrow in boek vorm!

 

When dimple met Rishi – Sandhya Menon

when dimple

Titel: When Dimple met Rishi
Auteur: Sandhya Menon
Pagina’s: 380
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Ontmoet Dimple.
Haar doel in het leven is om te ontspannen aan haar zeer traditionele ouders. Ze wil naar de universiteit, haar diploma halen en dan de computer wereld veroveren.

Ontmoet Rishi.
Hij is knap, rijk en vooral hopeloos romantisch. Zijn ouders hebben besloten dat Dimple de perfecte bruid voor hem is. Alleen weet zij dat nog niet….

Review:

When Dimple met Rishi is een van de meest gehypte contemprary boeken op booktube op dit moment. Maar is dat ook terecht?

Er zijn weinig YA boeken op de markt die zich situeren binnen de Indiaanse gemeenschap. Alleen daarvoor is dit boek eigenlijk een must read. Op een zeer ontspannen manier worden er allerlei wetenswaardigheden over de cultuur en de bijhorende gewoontes in het verhaal geweven. Nooit op belerende, schoolmeester toon, maar perfect geïntegreerd in het verhaal. Er wordt ook af en toe gegoocheld om Hindi uitspraken. Deze creëren een authentiek gevoel, maar vertragen voor een deel ook het verhaal. Voornamelijk omdat er nergens een vertaling of verklaring kan opgezocht worden. (En dan moet je natuurlijk gaan googelen, want je wil wel weten wat je leest. En zo geraak je een beetje uit de “leesflow.”) Dit had dus zeker beter gekund.

“But that was Rishi… he was like a pop song you thought you couldn’t stand, but found yourself humming in the shower anyway.” 

Het verhaal wordt vertelt vanuit het oogpunt van Dimple en Rishi. Hierdoor krijg je als lezer inzage in allebei hun gedachten. De twee verschillende oogpunten wisselen elkaar af en houden de vaart in het verhaal. Dimple liet echter als vrouwelijk hoofdpersonage te wensen over. Sandhya Menon wou haar kennelijk graag afschilderen als een sterke vrouw, maar gaat daar jammer genoeg sterk de mist in. En dat is een van de grootste minpunten aan dit verhaal.

“Seriously? That’s what you think I should be relegating my brain space to? Looking nice? Like, if I don’t make the effort to look beautiful, my entire existence is nullified? Nothing else matters-not my intellect, not my personality or my accomplishments; my hopes and dreams mean nothing if I’m not wearing eyeliner?”

Het eigenlijke plot is flinterdun. Een gevalletje van dertien in een dozijn. Maar dit hoeft helemaal niet slecht te zijn. When Dimple met Rishi is een schattige, voorspelbare YA romance en soms moet het niet meer zijn dat dan of wel?

Verwacht geen hoogstaande literatuur, maar een vlot lezend verhaal met een heel hoge aaibaarheidsfactor en veel glimlach-momentjes. Ideale zomerlectuur dus.

Eleanor & Park – Rainbow Rowell

eleanor

Titel: Eleanor & Park
Auteur: Rainbow Rowell
Pagina’s: 328
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:
Eleanor en Park zijn slim genoeg om te weten dat een eerste liefde bijna nooit voor eeuwig duurt, maar moedig en wanhopig genoeg om het een kans te geven. 

Review:

Na de teleurstelling die fangirl voor mij was bleef ik een tijdje ver uit de buurt van Rainbow Rowell boeken. Maar na het lezen van Eleanor & Park heb ik daar dik spijt van. Want opeens staat het me weer kristalhelder voor de geest waarom ik zoveel van haar verhalen houdt.

De twee hoofdpersonages hebben allebei hun gebreken. Zo is Eleanor een zwaar meisje met een zeer excentrieke kledingstijl. Park is half Koreaans in een overwegend blanke school, maar heeft net genoeg respect van zijn medeleerlingen verdient om gerust gelaten te worden. En dan komt Eleanor op de proppen en die zet zijn hele wereld op zijn kop. En net de ontluikende romance tussen de twee personages is voor mij de kracht van deze YA roman.

“You can be Han Solo,” he said, kissing her throat. “And I’ll be Boba Fett. I’ll cross the sky for you.” 

Langst de ene kant heb je Eleanor, die langst alle kanten gepast wordt en nergens rust lijkt te vinden. Op school is ze het ultieme doelwit en ook haar thuissituatie is verre van ideaal. Haar zien twijfelen aan de oprechtheid van Park en wat hij juist in haar ziet, voelde ontzettend realistisch aan.
Aan de andere kant heb je Park, die zich steeds meer en meer aangetrokken voelt tot het buitenbeentje, maar ook beseft dat hier gevolgen zullen aan vast hangen binnen de “highschool hiërarchie.” De interne strijd die dit met zich meebrengt is herkenbaar voor iedereen die ooit op de middelbare school zat.

“Bono met his wife in high school,” Park says.
“So did Jerry Lee Lewis,” Eleanor answers.
“I’m not kidding,” he says.
“You should be,” she says, “we’re sixteen.”
“What about Romeo and Juliet?”
“Shallow, confused,” then dead.

Eleanor & Park is zonder twijfel een van de donkerste verhalen die ik reeds las van Rainbow Rowell. Vooral Eleanors thuissituatie is vreselijk om over te lezen en zorgt ervoor dat de fuzzy feelings die je meestal krijgt van een Rowell boek toch wat op de achtergrond gedrukt worden.

“Maybe Park had paralyzed her with his ninja magic, his Vulcan handhold, and now he was going to eat her. 
That would be awesome.” 

Vijf sterren dus, hoewel er zeker fouten in dit boek zitten. Maar om de een of andere reden verlies ik die fouten uit het oog.

Ben je opzoek naar een grappige romance gevuld met nerdy onderwerpen en toch een duister kantje, dan is Eleanor en Park zonder twijfel het boek voor jou!

Kies voor mij – Stefanie Van Mol – Goede keuze!

kies voor mij.jpg

Titel: Kies voor mij
Auteur: Stefanie Van Mol
Uitgever: Brave New Books
Pagina’s: 221
Uitgave: E-boek aangeboden door de auteur in ruil voor een eerlijke review
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Jonathan werd reeds op jonge leeftijd gedwongen om harde keuzes te maken .muziek of zijn familie .
Tot op de dag van vandaag heeft hij nog steeds geen spijt van zijn keuze voor muziek. Hij had gezworen om zich nooit meer emotioneel te binden aan anderen.maar wanneer een knappe zwartharige dame in zijn armen valt ,is hij op slag verloren. Hij wil haar en doet alles wat in zijn macht ligt om haar voor zich te winnen .
Camille verloor enkele jaren geleden haar moeder aan kanker. Haar vader is het verlies nog niet te boven en verdrinkt zich in zijn werk . Net voor haar studies gaan beginnen gaat ze met haar beste vriendin karen op vakantie. Daar laat ze zich volledig gaan en belandt op een rockconcert van Full Moon. Al van bij de eerste blik is ze helemaal in de ban van jonathan alias sticks,de drummer van de groep .Wie had ooit gedacht dat haar leven zo zou veranderen?

Review:

Lezers van mijn blog weten ondertussen al dat ik het new adult genre wel kan smaken. Dus toen ik via facebook vernam dat Stefanie Van Mol geïnteresseerden zocht om haar boek te lezen nam ik onmiddellijk contact met haar op. Want laten we eerlijk zijn, er zijn toch veel te weinig Belgische New Adult boeken  op de markt te vinden!

Voor ik aan deze review begon had ik al verslag uitgebracht aan mijn beste vriendinnen en daar omschreef ik het boek als “er boenk op”. En echt waar, zo voelde het voor mij ook wel een beetje. Stefanie heeft me echt verbaast met Kies voor en mij en zeker zin in meer doen krijgen!

Het verhaal in kies voor mij is goed opgebouwd en vooral geloofwaardig! Zowel Camille als Jonathan voelen als “echte” mensen aan en niet als gecreëerde personages.  Ik kon vooral appreciëren dat Stefanie Van Mol afweek van de gekende new adult clichés. Zo was Camille geen onervaren deerne die nog nooit in haar leven seks had gehad. Driewerf hoera hiervoor, want dit is voor mij toch wel een van de meest gehate clichés binnen dit genre. Gelukkig krijgen we hier een hoofdpersonage die toch wel een beetje weet wat er in de wereld te koop is ook niet bang is om dit te laten merken.

De seksscènes in het boek zijn zeker opwindend en behoorlijk stomend!  En vooral geloofwaardig! Niet te veel marathonseks, want daar gaat mijn haar meestal echt van recht opstaan.  Er is volgens mij geen enkele man die zes keer na elkaar kan klaarkomen en gelukkig kan Jonathan dit in het boek ook niet. En die Jonathan is dan ook nog eens een hele attente minnaar, die veel aandacht heeft voor Camille en haar noden en wensen. Ondanks de tatoeages en de ruige uitstraling, ben ik dus toch wel een beetje voor hem gevallen.

Ook de nevenverhalen in het boek hielden me geboeid. Zo ben ik erg benieuwd naar de tournee van Full Moon en wil ik ook weten hoe alle puzzelstukjes nu juist in elkaar passen met Mike! Het verhaal staat of valt dus niet alleen met de hoofdpersonages.

Was het dan allemaal rozengeur en maneschijn? Niet helemaal. Een aantal zaken voelden een beetje geforceerd aan. Zo vond ik het eind een beetje te snel gaan en het voelde alsof een aantal zaken afgehaspeld werden. Ik had hier graag wat meer diepgang gekregen, maar misschien wordt dit in het tweede deel van de serie wel rechtgezet?

Ik ergerde mij ook een beetje aan het veelvuldig gebruik van het woordje “schatje”. Maar dat is waarschijnlijk gewoon een persoonlijke voorkeur.

Het tweede deel mag er zeker snel van komen, want ik zit echt op hete kolen om te weten hoe het allemaal afloopt tussen Jonathan & Camille! Ik moet dat tweede deel nu hebben!!!!

 

images9cxhej2y Realisme troef! Realistische verhaallijn, realistische seksscènes,….
images9cxhej2y Stomende romance
images9cxhej2y Herkenbaar Vlaams woordgebruik
Star-Half-Full Cliffhanger van formaat
mini-half-star-iconHet woordje schatje werd naar mijn mening te veel gebruikt. Zo vaak dat het een beetje ergerlijk werd.
17996254_iHBT9 Laatste deel van het boek voelde geforceerd en werd te snel afgehaspeld

Hou je van New Adult dan moet je deze Belgische schrijfster zeker een kans geven! Voor mij moet Stefanie niet onder doen voor haar Engelse collega’s!

 

Hof van mist en woede- Sarah J Maas

 

Titel: Hof van mist en woede
 Auteur: Sarah J Maas
Uitgever: Bloomsbury
Pagina’s: 640
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:


Feyre heeft de vloek van Amarantha verbroken en is teruggekeerd naar het Lentehof, maar daarvoor moest ze een hoge prijs betalen. De vreselijke dingen die ze heeft gedaan om Tamlin te redden kan niet ze vergeten en ook haar afspraak met Rhysand, Edelheer van het gevreesde Nachthof, heeft ze maar al te goed onthouden. Terwijl Feyre haar weg zoekt door een doolhof van politiek, passie en duizelingwekkende macht, doemt er een veel groter kwaad op. Feyre zou het kunnen tegenhouden, maar alleen als het haar lukt om haar angstaanjagende krachten te beheersen en haar gekwelde ziel te Helen.

Review:

Toen ik dit boek na de laatste pagina dichtklapte, keek ik naar mijn man en zei: “Dit is het beste boek dat ik ooit gelezen heb.” En ik blijf bij dat standpunt. Ik ben zelf aan het overwegen om alle andere boeken die ik ooit vijf sterren heb gegeven, een punt af te nemen. Want naast dit boek valt alles een beetje in het niets.

En eigenlijk heb ik nu mijn volledige review geschreven. De rest van deze review ga ik gewoon fangirlen, zoals ik nog nooit eerder gefangirled heb. (Neen, zelf niet over outlander en dat zegt denk ik genoeg.) Dus als je daar niet tegen kunt, kijk dan alstublieft weg. Want ik ga jullie nu in geuren en kleuren vertellen hoe geweldig ik dit boek vond en hoe ik absoluut niets aan te merken heb. Mijn liefde is zelf zo groot dat ik een bookreview heb opgenomen. Ik zei het al fangirl… Jullie vinden de review hierboven. Maar opgelet, in de video ga ik uitgebreid in op het plot. Dus spoilers ahead!

Volgers van mijn blog weten dat ik een gigantische fan was van een hof van doorns en rozen. Het was een van mijn favoriete boeken van 2015 en het heeft zich ondertussen ook een plekje verovert in mijn favorieten allertijden. De verwachtingen waren dus torenhoog voor A court of mist and fury.

Hof van mist en woede is een boek dat geen spaander van mij heel heeft gelaten. Dat klinkt misschien erg negatief, maar dat is het absoluut niet. Net het tegenovergestelde om eerlijk te zijn. Ik heb gelachen, gehuild en ik droomde constant weg. Ik ben zelf met momenten boos geweest. Zo woedend dat ik mijn boek in pure frustratie door de woonkamer wou gooien. Als er een mogelijkheid was geweest om mij in het boek te verplaatsten, dan had ik die met twee handen gegrepen. Een welbepaalde high lord zou mijn toorn zeker over zijn nek krijgen!

Ik heb uiteindelijk iets langer dan een week over dit boek gedaan. En dat is ontzettend lang voor mijn doen. Maar ik heb dit dan ook heel bewust gedaan. Hof van mist en woede is zo goed dat je het makkelijk op een avond zou kunnen uitlezen. Maar ik wou niet dat we een kort avontuurtje van een nacht waren. Neen, ik wou een echte relatie aangaan. Dus las ik het traag en zorgde ik er echt voor dat elk detail goed in mij opgenomen werd. Ik wou echt zo lang mogelijk genieten van dit verhaal. En het is echt ontzettend genieten, ondanks de toch wel pijnlijke, emotionele stukken en de bloedvergieten. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat ik me zelf misselijk voelde toen ik aan de laatste 100 pagina’s begon. Om nog maar te zwijgen van het feit dat ik wou uitroepen “ik kan het niet meer aan.” Echt te veel emoties, die me gebroken en tegelijkertijd smoorverliefd achterlieten. Ik was zo niet klaar om dit boek uit te lezen. Ik ben nog altijd niet klaar met het boek. Wat waarschijnlijk verklaart waarom ik elke vrije minuut op het internet doorbreng opzoek naar fan theorieën voor het derde boek. Dat derde boek… ik heb dat nu nodig in mijn leven!

Hof van mist en woede is een heel ander boek dan hof van doorns en rozen. Niet alleen is de schrijfstijl van een heel ander niveau. Ook de personages en de wereld krijgen meer dieptegang. Ik ben altijd een grote fan van Feyre geweest. Ik zou haar ten allen tijden verdedigt hebben tegen diegene die haar durfden omschrijven als “zwak” en “onzeker”. Maar ik denk dat ze mijn hulp niet langer nodig heeft. Sarah J Maas heeft haar in dit deel omgevormd tot een wraakzuchtige, krachtige, vurige Valkyrie achtige dame die niet bang is om haar mannetje te staan. Amarantha en alles wat er onder de berg gebeurt is heeft Feyre gebroken. Hof van mist en woede is in dat opzicht een verhaal over genezing, in het reine komen met jezelf en vooral ontdekken wie je echt bent. Niet alleen voor Feyre, maar ook voor de personages rondom haar. De karakters worden echt uitgediept en we krijgen ook meer uitleg over het verleden. De soms moeilijke onderlinge relaties komen hierdoor in een ander daglicht te staan.

In mijn review over een hof van doorns en rozen hoopte ik dat er geen driehoeksverhouding zou ontstaan. En om heel eerlijk te zijn… het is geen driehoeksverhouding. Het had heel makkelijk anders kunnen lopen. Maar Sarah J Maas veegt een driehoeksverhouding van tafel en geeft ons er iets veel mooiers en krachtiger voor in de plaats. Ik wil niet te diep ingaan op het verhaal, want dat moeten jullie natuurlijk zelf ontdekken, maar er wordt echt heel erg met je gevoelens gespeeld in dit boek. Vlak voor ik begon te lezen zei ik nog dat ik absoluut A dacht en dat ik niet begreep hoe Sarah J Maas mij ooit van gedachten kon doen veranderen. Nu ik het boek heb uitgelezen denk ik Z. Ik zal een hof van doorns en rozen nooit meer op dezelfde manier kunnen lezen. (Dus ik ben eigenlijk best blij dat ik hem nog even herlas voor hof van mist en woede.)

Wat voor mij erg uniek is aan dit verhaal is hoe het eigenlijk een beetje aanvoelt als een ui. Laagje voor laagje pel je weg en telkens ontdek je iets nieuw. En dat nieuwe gegeven werpt een totaal ander licht op alles wat er reeds gebeurt is. Om je een voorbeeld te geven de scene met de wever. Je weet pas op het einde van het boek hoe belangrijk deze scene eigenlijk is. Wat ze concreet betekend. Meermaals zat ik met open mond naar het boek te staren omdat er weer wat puzzelstukjes in elkaar klikte en het groter geheel zichtbaar werd. En het is niet zo dat je eerste gedachte fout waren. Neen, de scene is wat ze is op het ogenblik dat je ze leest. Maar dan, meestal veel later in het verhaal, laat Sarah J Maas er een licht op schijnen en wordt het zoveel meer dan je oorspronkelijk dacht. Ongelooflijk hoe de twee boeken elkaar op deze manier zo perfect aanvullen en steeds beter maken. Sarah J Maas is echt de koningin van twists en plotwendingen! En dit klinkt nu misschien erg vaag, maar ik ben zeker dat diegene die het boek effectief gelezen hebben onmiddellijk gaan begrijpen wat ik wil zeggen.

Voor mij valt dit boek niet in het young adult genre. Dit is zonder twijfel new adult met behoorlijk pittige seksscenes. Volgers van mijn blog weten al dat ik een goede seksscene in een verhaal zeker kan smaken. En Sarah J Maas bezorgde me een van de beste seksscènes die ik ooit gelezen heb. Mooie, krachtige scenes, die terzelfdertijd erotisch en stomend zijn. De romantiek en erotiek wordt ook gebruikt als genezingsproces voor de personages en de intimiteit die daarbij komt kijken is prachtig om te zien. Sowieso juich ik een boek met een duidelijke boodschap wat betreft seks toe. En hof van mist en woede heeft duidelijk een boodschap voor alle jonge vrouwen die dit lezen. Seks is fijn en intiem! Het moet ten alle tijden leuk zijn en iets bijzonders. En geniet ervan met volle teugen! Driewerf hoera dus voor Sarah J Maas!

Ik ben smoorverliefd op dit boek. Ik wil eigenlijk niets liever dan het boek gewoon terug beginnen lezen vanaf het begin. Ik kan het verhaal en de personages gewoon nog niet loslaten. Ik wil weten hoe alle puzzelstukken in elkaar gaan passen. Zeker na dat specifieke einde. Ik zou het geen cliffhanger durven noemen. Neen, het was een gemeen einde. Een slang die je bijt en het gif langzaam laat inwerken. Ik heb dat boek nu nodig! Nu!

images9cxhej2y Personages met veel dieptegang
images9cxhej2y Prachtige wereld
images9cxhej2y Romantiek en erotiek ten top!
images9cxhej2y Briljante plottwists
images9cxhej2y Ontzettend sterke vrouwelijke personages!

Als ik ooit de rest van mijn leven op een onbewoond eiland moet doorbrengen is dit het enige boek dat ik zal meenemen!

 

 

Mars – Andy Weir – Heel je chemie, fysica en gevoel voor humor maar boven!

mars

Titel: Mars
Auteur: Andy Weir
Uitgever: Karather uitgeverij
Pagina’s: 344
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Astronaut Mark Watney wordt door zijn expeditiegenoten voor dood op Mars achtergelaten. Maar Mark blijkt nog in leven, de vraag is of hij de planeet ooit nog zal verlaten…

Review:

Mijn TBR jar uitdaging van de maand was “lees een Sci-Fi boek”. De reden waarom ik deze uitdaging koos is waarschijnlijk vrij duidelijk. Ik lees weinig Sci-Fi en als ik het al lees dan geniet ik er jammer genoeg niet van. Het is gewoon niet echt mijn ding en gezien ik af en toe wel buiten mijn comfortzone wil lezen, besloot ik deze uitdaging toe te voegen.

Mars stond al een hele tijd op mijn te lezen lijstje. Voornamelijk omdat ik erg graag de film wou bekijken. (Ik hou wel ontzettend van Sci-Fi films en tv-reeksen.) En ik moet zeggen dat ik genoten heb van dit boeken. Dit een beetje tegen de verwachtingen in.

De reden waarom ik Mars zo een fijn boek vind moet je volgens mij bijna volledig zoeken bij Mark Watney, de astronaut die vast komt te zitten op de planeet en via een logboek zijn verhaal vertelt. Mark is zo intelligent en grappig dat je onmiddellijk door hem gecharmeerd wordt. Volgens mij is ook hij ligt hij ook aan de basis van het succes. Het verhaal zelf is erg wetenschappelijk geïnspireerd. Wat natuurlijk logisch is, want we hebben het hier over ruimtereizen, astronauten, overleven op een andere planeet en heel wat fysica en chemie. Voor mij persoonlijk was het wetenschappelijke aspect van het boek een beetje te veel van het goede. Tegen het einde van het verhaal begon ik echt diagonaal door alle wiskundige formules en theorieën te lezen. Maar ik wou wel blijven lezen, want Mark zorgde ervoor dat er toch altijd dat randje zwarte humor was, daardoor het verhaal draagbaar werd. Mark slaagt er zelf in zijn bijna-dood ervaringen op een zwartgallige, hilarische manier te brengen. Doodgaan in Watneys wereld is behoorlijk grappig, kennelijk.

Hoewel ik echt genoten heb van Mark zijn hoofdstukken, les ik toch nog net een tikkeltje liever de hoofdstukken over NASA en de basis. Ik vond het bijvoorbeeld ontzettend interessant om te lezen hoe NASA met alle media aandacht omging. Ook hoe de reddingsmissie opgebouwd werd was boeiend en vooral verstaanbaar voor de lezer. Je ziet duidelijk dat Andy Weir heel veel onderzoek heeft gedaan om zijn verhaal geloofwaardig te maken.

Er wordt ook ingezoomd op de aarde zelf. Hoe gaat de wereld om met een ramp van dit formaat. Ook hier werd er weer heel realistisch omgesprongen met deze info. Overal ter wereld verzamelen mensen om samen op grote schermen te kijken naar reddingsacties. Elke dag zijn er speciale uitzendingen over Mark en de stand van zaken. Volgens mij zou de wereld inderdaad zo reageren op een situatie.

Hoewel ik in deze review aanhaalde dat ik behoorlijk enthousiast ben over de hoofdstukken vanuit Marks POV. Maar toch zou er van mij een beetje minder Mark en wat meer Nasa en Hermes gemogen hebben. Na 250 Soles had ik het wel weer gehad met zijn geraas over aardappelen en hoe je water creëert uit het niets. Het begon allemaal een beetje langdradig te worden en herhaalde zichzelf te vaak. Dit zorgde ervoor dat ik echt begon diagonaal te lezen. Maar stoppen met lezen dat was geen optie. Ik moest en zou te weten komen of Mark levend en wel terug zou keren.

 

images9cxhej2y Donkere humor! Tijdens het lezen moest ik regelmatig hardop lachen.
images9cxhej2y Goede research! Het verhaal werd goed onderbouwt.
images9cxhej2y Zeer realistisch opbouw.
Star-Half-Full Sterke wereldopbouw.
mini-half-star-iconSoms wat te veel herhaling.
17996254_iHBT9 Erg wetenschappelijk georienteerd.

Al bij al een aangenaam boek om te lezen. Soms een beetje te veel Science en wat te weinig Fiction.