Categorie: LGBTQ

The Long Way to a Small Angry Planet – Becky Chambers

the long way to a Small Angry Planet

Titel: The Long Way to a Small Angry Planet
Vertaling/
Auteur: Becky Chambers
Pagina’s: 518
Uitgave: E-book
Genreadult, scifi
Links: Goodreads
images9cxhej2y
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Wanneer Rosemary Harper een job krijgt aanboord van the Wayfarer, zijn haar verwachtingen erg laag. The Wayfarer is een ruimteschip dat zijn beste dagen heeft gezien. Maar het geeft haar de kans om te ontspannen aan haar verleden. Eens aan  boord ontdekt Rosemary al snel dat het schip wel eens een echte thuis zou kunnen worden. Maar dan krijgt the Wayfarer de kans om een hyperspace tunnel naar een verre planeet te gaan bouwen. Het project zal hen veel geld opleveren, maar daarvoor dienen ze wel eerst te overleven in een onbekend sterrenstelsel waar men op de rand van oorlog leeft. Al snel ontdekt Rosemary dat ze niet een van de enige crewmembers is met geheimen.

Review:

Trouwe lezers van mijn blog weten dat ik voorzichtig mijn eerste stapjes in het Science Fiction genre begin te zetten. Scifi is echt een genre dat tot enkele jaren geleden voor mij compleet onbekend en ook onbemind was. Maar het is ook een genre waar ik me ontzettend toe aangetrokken voel en waar ik de laatste maanden toch wel wat research naar heb verricht. The Long Way to a Small Angry Planet is een boek dat elke keer weer voorbijkwam en door iedereen werd aangeraden. En wat ben ik blij dat ik naar alle goede raad van scifi kenners heb geluisterd. The Long Way to a Small Angry Planet is zonder twijfel een van de beste boeken die ik in 2017 las!

Eerlijk waar ik weet niet zo goed hoe ik dit boek met reviewen. Ik wil niet te veel zeggen, maar langst de andere kant krijg ik geen deftig, samenhangend woord op papier. Daarom gooi ik het vandaag eens over een compleet andere boeg! Zes redenen waarom je the Long Way to a Small Angry Planet moet lezen!

  1. De wereld is ontzettend gedetailleerd en complex!
    Bij Fantasy boeken let ik altijd ontzettend op de wereld die gecreëerd wordt. Eigenlijk is dit in Science Fiction net hetzelfde. Ok, het heelal bestaat, maar elke auteur geeft er zijn eigen draai aan.
    Becky Chambers heeft een ontzettend gedetailleerd universum gecreëerd, gevuld met allerlei volkeren en rassen. Deze rassen hebben allemaal hun eigen geschiedenis, gebruiken, tradities, taal en ga zo maar door. Je merkt dat er goed is nagedacht over alle samenlevingen en ook hoe deze verschillende soorten in het verhaal met elkaar omgaan.
  2. Het boek is toegankelijk voor niet scifi lezers!
    The Long Way to a Small Angry Planet gaat in hoofdzaak over mensen (en aliens, maar voor het gemak heb ik het nu even over mensen) en hun onderlingen relaties. Toevallig speelt het zich allemaal af in de ruimte. Maar de kern van het verhaal is heel zuiver en vooral ontzettend toegankelijk voor alle lezers.
    Natuurlijk worden er al eens scifi terminologieën gebruikt zoals: zwart gat, nabula,… en dat is fijn als liefhebber van het genre. Maar als nieuwkomer kan je de eigenlijke verhaallijn toch perfect volgen zonder je helemaal te verdiepen in het technische woordjargon.
  3. Diversiteit troef!
    Lang geleden dat ik zo een divers boek heb gelezen. En dan bedoel ik divers in alle mogelijke opzichten. Je hebt natuurlijk de buitenaardse wezens in alle maten en vormen. (Reptielachtige, koudbloedige, geen stembanden, geen benen,….)
    Maar daarnaast is er een personage met dwerggroei, LGBTQ koppels, een geslachtloos personage en ga zo maar door. Er is ook een bepaalde relatie waar ik van dacht, hier ga ik me als lezer nooit mee kunnen identificeren. Zat ik er even naast!
    Maar het allerbelangrijkste voor mij was toch het feit dat het verhaal hier niet om draait. Het is niet de grote verhaallijn. Neen, het zijn gewoon aspecten die bij de personages horen en nooit een issues zijn. Heerlijk om te lezen!
  4. Ijzersterke personages!
    The Long Way to a Small Angry Planet is een verhaal dat vooral draait rond de personages. Er is ook wel wat actie op de achtergrond aanwezig, maar het gaat vooral om de crew van een schip en daar houdt het op. Dat klinkt nu even kort door de bocht en dat is het ook zeker. Want het is echt een prachtig, intens verhaal over mensen, relaties, vriendschappen en wat familie nu juist wil zeggen. Alle personages zijn sterk onderbouwt. Iedereen heeft zijn eigen rol te spelen en niemand is goed of slecht. Zelf de personages waar ik in het begin van dacht dat ze mij niet helemaal lagen, had ik tegen de laatste pagina in mijn hart gesloten. Het gebeurt niet heel vaak, maar ik heb zo een spijt dat de crew van de Wayfarer moest achterlaten na de laatste pagina.
  5. Het is grappig
    Wat kan ik daar eigenlijk meer over zeggen. Er zit echt een serieuze portie humor in dit boek. Het is echt een feel good boek!
  6. Het is een ontzettend menselijk boek
    Ik val waarschijnlijk in herhaling, maar het is een heel herkenbaar boek dat zich nu toevallig afspeelt in de ruimte. Het biedt ook heel interessante perspectieven op onze eigen hedendaagse wereld. Ikzelf, moeder zijnde, vond bijvoorbeeld een hoofdstuk waar veel over opvoeden aanbod kwam erg boeiend om te lezen. Becky Chambers verwerkt echt interessant oogpunten in haar verhaal. Zaken die je even doen stilstaan bij wat we allemaal aan het doen zijn en of dit wel de juiste manier is.

  Heerlijk boek! Ik ben helemaal verliefd worden op de wereld en de personages. Een absolute aanrader voor iedereen, scifi fan of niet!

The gentleman’s guide to vice and virtue – Mackenzi Lee

the gentleman's guide to vice and virtue

Titel: The gentleman’s guide to vice and virtue
Auteur: Mackenzi Lee
Pagina’s: 513
Genre: Avontuur, Historische fictie, LGBTQ, YA
Uitgave: hardcover
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2ystar-half-full

Korte inhoud:

Henry “Monty” Montague is opgevoed om later een echte “gentleman te worden. Hij laat zich echter niet zomaar aan banden leggen! De beste scholen in Engeland en de constante afwijzing van zijn vader ten spijt…. Monty houdt van gokken, drinken en wakker worden in de armen van een vreemde man of vrouw. Monty is helemaal klaar om op zijn Grand Tour te vertrekken, maar daar denkt zijn vader anders over. Die vind het hoog tijd dat Monty begint te leren hoe hij zich moet gedragen als Lord van een landgoed en stuurt daarom een strenge chaperon mee. Maar Monty is erop gebrand van deze reis een laatste groot feest te maken en vooral eindelijk zijn kans te wagen bij Percy, zijn geheime grote liefde. Wanneer Monty’s roekeloze beslissingen ervoor zorgen dat hun hele toekomst in gevaar komt, moet hij zijn keuzes onder ogen zien.

Review:

The gentleman’s guide of vice and virtue is een van de meest gehypte  boeken op dit ogenblik in de book-community volgens mij. Overal werd ik er met rond mijn oren geslagen en de korte inhoud deed mijn hartje al zingen. Dit verhaal klonk echt als een ongelooflijk avontuur. Historische fictie dan nog, dus helemaal iets voor mij. Maar jammer genoeg moet ik vaststellen dat the gentleman’s guide ook het meest overhypte boek op het moment is. Misschien zou ik wel minder teleurgesteld zijn geweest moest iedereen niet zo ongelooflijk enthousiast zijn geweest?

“It’s beginning to feel like he’s shuffling his way through the seven deadly sins, in ascending order of my favourites.” 

Het begon nog thans allemaal heel veelbelovend. Ik plaatste zelfs op facebook dat ik helemaal weg was van de humor en de schrijfstijl. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit plaatste toen ik ongeveer 50 pagina’s in het verhaal zat. De humor blijft trouwens het sterkste punt van het hele verhaal. Heerlijk licht en luchtig overgoten met een grote dosis sarcasme. En eerlijk had het verhaal verder gegaan op hetzelfde elan als de eerste 150 pagina’s, dan was ik ontzettend gelukkig geweest. Dan had ik het waarschijnlijk zonder enige twijfel vijf sterren gegeven. Maar dan ging het allemaal een beetje mis……

“We’re not courting trouble,” I say. “Flirting with it, at most.” 

Laten we maar beginnen met het feit dat er  niet genoeg vaart in the gentleman’s guide zit om mij altijd even geboeid te houden. Dit voelt voor mij zeker als een gemiste kans, want laat ons eerlijk zijn, het boek is gevuld met overvallen, piraten en allerlei andere doldwaze avonturen. Die dus niet doldwaas zijn omdat ze eindeloos uitgesponnen worden. En als ze niet eindeloos uitgesponnen zijn, dan voelen ze te geforceerd aan. Je voelt de twists in het verhaal al van mijlenver aankomen. Er waren echt momenten dat ik tegen Monty wou schreeuwen over zijn dwaze, ondoordachte keuzes.

“I swear, you would play the coquette with a well-upholstered sofa.”
“First, I would not. And second, how handsome is this sofa?” 

Monty, laten we het daar eens over hebben. Ik denk dat hij zowat mijn minst favoriete personage van 2017 gaat worden. Hemeltje, wat een vreselijk zelfingenomen, oliedom, narcistisch personage was Monty. En ik heb daar op zich geen enkel probleem mee als hij een soort van groei zou doormaken doorheen het boek. Maar neen, de egoïstische, egocentrische Monty is nog steeds de jongen waar we vaarwel tegen zeggen op pagina 513. (Terwijl hij hoogstwaarschijnlijk in een spiegel staart om nog maar eens te zeggen hoe vreselijk knap hij is.) Als het aan Monty had gelezen had ik denk ik het boek zelf niet uitgelezen. Gelukkig bestaat de cast van het boek ook nog uit de uiterst intelligente zus Felicity en de vriendelijke, realistische, zachtaardige Percy.

“I am somehow stuck with an obstinate mount that resembles less a horse and more a leggy sausage, and seems fond of ingesting my commands and then ignoring them in their entirety.” 

Daarnaast heb ik ook echt genoten van het LGBTQ aspect in het boek. Hoewel de swoony gedachten van Monty soms echt wel over the top waren, hield ik wel van de verschillende geaardheden in het boek. Ik ben vooral heel nieuwsgierig of er in de companion roman meer aandacht zal besteed worden aan de aseksualiteit van Felicity.

Laat ik maar eerlijk zijn, ik kijk gewoon erg uit naar het boek over Felicity. Oh, wat een heerlijk personage was zij! Zo een vrouw met ballen aan haar lijf! Hopelijk krijgt dat verhaal wel meer vaart en een logischere verhaallijn dan the gentelmans guide.

The gentleman’s guide to vice and virtue is een aanrader voor iedereen die een lichte, avontuurlijke historische roman wil proberen. Sowieso zijn er te weinig historische romans binnen het YA genre volgens mij, dus alleen daarom moet je dit boek al lezen. Probeer je verwachtingen alleen niet torenhoog te leggen, zo kom je vast niet bedrogen uit. 

History is all you left me – Adam Silvera

History is all you left me

Titel: History is all you left me
Auteur: Adam Silvera
Pagina’s: 320
Genre: Contemporary, LGBTQ, Young adult
Uitgave: Paperback
LinksGoodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Wanneer Griffins eerste liefde en ex-vriendje verdrinkt tijdens een zwempartijtje stort zijn hele wereld in. Ondanks het feit dat Theo al een tijdje in Californië woonde en daar een nieuwe partner had, twijfelde Griffin er nooit aan dat hij ooit bij hem zou terugkeren. Maar nu valt zijn hele toekomst in duigen.
En de enige persoon die Griffins verdriet een beetje begrijpt is Jackson, de huidige partner van Theo. Kan Jackson Griffin helpen terwijl hij in een neerwaartse spiraal terecht komt?

Review:

Adam Silvera, een naam waar ik al jaren mee rond mijn oren wordt geslagen, maar waar ik heel voorzichtig omheen danste.  Iedereen is zo razend enthousiast over zijn boeken en dat legt de verwachtingen toch wel erg hoog. Begin dit jaar verscheen History is all you left me en de korte inhoud van dit verhaal sprak me onmiddellijk aan. Wat zeg ik? Eigenlijk schreeuwde de korte inhoud gewoon mijn naam. Na een kort verhaal van Adam gelezen te hebben begon het echt te kriebelen om een volledig boek van hem te verslinden. En ja hoor, history is all you left me heb ik effectief verslonden.

History is al you left me haalt zijn sterkte vooral uit de personages. Griffin, Theo, Jackson en Wade dragen het ganse verhaal op hun schouders. Elk hoofdstuk wisselt af tussen het heden, waarin Theo is overleden en het verleden, waarin je als lezer ontdekt hoe alle personages met elkaar in verbinding staan.

“I’ll never understand how time can make a moment feel as close as yesterday and as far as years.” 

Het verhaal op zichzelf is erg puur. Geen grote schokkende onthullingen, maar eerlijke observaties over vriendschap, liefde en verdriet. En net daarom raakte dit verhaal me zo, denk ik. Adam Silvera probeert er geen bombastisch geheel van te maken, maar vertelt een heel realistisch verhaal vanuit Griffins oogpunt. Tijdens het lezen werd het me enkele keren pijnlijk duidelijk dat je enkel Griffins standpunt te horen krijgt. En zoals we allemaal wel weten heeft een verhaal meestal meerdere standpunten. Maar net doordat je 320 pagina’s in Griffins hoofd doorbrengt, raak je heel emotioneel betrokken bij alles wat er gebeurt.

“One night we argued for a solid hour over who would win in a duel between Lord Voldemort and Darth Vader. I’m surprised we’re still friends.” 

Zoals ik daarnet al zei haalt het verhaal zijn sterkte vooral uit de boeiende personages. Doorheen het verhaal leer je hen ook steeds beter kennen en begin je hen ook vanuit een andere ooghoek te zien. Het gebeurt niet vaak dat een van mijn lievelingspersonages tegen de laatste bladzijde opeens mijn minst geliefde speler wordt.

“Alternate universe idea: Theo and I are living together in a huge house overflowing with hats because I bought him a new one every day to get him to stay.” 

Mijn grootste angst was toch wel dat het verhaal cliché zou worden. En even dacht ik dat het ook effectief die richting uit zou gaan. “Neen, doe dit nu niet. Zo voorspelbaar!” Wou ik bijna schreeuwen naar mijn boek. Maar…. dan neem het verhaal een heel andere wending en is plots niets meer wat het lijkt of wat ik dacht dat het was. Eerlijk, van zo een wendingen kan ik echt met volle teugen genieten!

“But hey, if there’s one bright side to your dying, it’s that you aren’t around to tell me things I don’t like hearing. I’m sorry. That was a dickhead thing to say. I need a condom for my mouth.” 

History is all you left me is trouwens een van die LGBTQ boeken die ik graag lees. Niet gevuld met donkere, duistere verhalen en homofobie. Neen, het hele verhaal is tot de nok gevuld met ouders en vrienden die respectvol en ondersteunend zijn. Maar de hoofdpersonages zijn ook zelfverzekerd en genieten echt van het leven als homo. Heerlijk om ook zo een boeken te lezen!

Daarnaast is ook de psychische aandoening van Griffin een belangrijke plotlijnen binnen het verhaal. Een goed uitgewerkte plotlijn moet ik zeggen. Ook hier weer is het verhaal erg realistisch gehouden, met ondersteunende ouders en effectief professionele hulp. Driemaal hoera voor professionele hulp in een YA verhaal!

Eigenlijk gewoon driemaal hoera voor dit prachtige, aangrijpende verhaal. Ik kan amper wachten om nog een boek van Adam Silvera in mijn handen te krijgen.

What we left behind – Robin Talley –

what we left behing

Titel: What we left behind
Auteur: Robin Talley
Uitgever: harlequin Teen
Pagina’s: 416
Uitgave: E-boek
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2y

Synopsis:

Toni & Gretchen zijn het koppel waar iedereen in het middelbaar jaloers op was. Ze zijn reeds een eeuwigheid samen. Maken nooit ruzie en ze zijn nog altijd smoorverliefd op elkaar. Wanneer ze elk aan een andere universiteit gaan studeren, zijn ze er allebei van overtuigt dat hun relatie sterk genoeg is om deze grote stap te overleven. De realiteit is echter toch anders dan ze zich hadden voorgesteld. Toni, die zichzelf identificeert als genderneutraal, ontmoet een groepje transgenders en begint haar zoektocht naar wie ze nu werkelijk is. Ondertussen kan Gretchen zich niet meer herinneren wie zij nu eigenlijk is als ze geen stelletje vormt met Toni. Is hun liefde sterk genoeg om dit allemaal te overleven?

Review:

De laatste tijd lijk ik heel veel gemengde gevoelens te hebben over de boeken die ik lees. En ook dit boek zorgt er voor dat ik alle mogelijke kanten opga met mijn gevoelens.

Ik keek erg uit naar dit boek, maar jammer genoeg moest ik vaststellen dat het een van de teleurstellendste boeken was dat ik in maanden heb gelezen. Misschien had ik wel te hoge verwachtingen? Tenslotte zijn er weinig boeken waarbij het hoofdpersonage genderqueer is en ik keek er echt naar uit om meer te weten te komen over dit onderwerp. Want laten we eerlijk zijn, ik ben zeker geen expert op dit vlak. Maar na het beëindigen van What we left behind heb ik het vaag vermoeden dat ik er meer van ken dan de auteur zelf…. Een beetje jammer eigenlijk. Laten we maar meteen met de deur in huis vallen en meteen het grootste probleem van dit boek aankaarten: Genderqueer is geen tussenliggende periode waarin je probeert te beslissen wat je nu concreet gaat zijn. Het is absoluut niet hetzelfde als transgender zijn!

End at is meteen waarom ik zo een hekel had aan de hoofdstukken die vanuit Toni’s oogpunt warden vertelt. Naar mijn gevoel leunt het verhaal meer naar dat van een transgender, dan dat het echt gaat over genderqueer zijn. Laat me nog maar eens herhalen dat genderqueer zijn niet wil zeggen dat je nog niet gekozen hebt tussen man of vrouw. Het is geen periode waarin je zegt: ik ben nog niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik een man ben. Genderqueer wil zeggen dat je nog man nog vrouw bent of het wil net zeggen dat je allebei tegelijkertijd bent.

Ik had ook wat problemen met het lezen van Toni’s hoofdstukken. Zo voelde ze erg vaak aan als een schoolboek en niet meer als een roman. Ik begrijp dat je hot topics zoals de samenleving en geslacht gerelateerde woorden wil aankleden. En die zaken dienen ook zeker aanbod te komen in een boek dat handelt over dit onderwerp. Maar het voelde erg belerend en de gesprekken tussen de personages voelden erg geforceerd. En misschien zou dat belerende toontje me niet zo hebben tegengestoken als de boodschap die het boek wil brengen correct zou zijn. Maar dat is het dus niet…

Jammer genoeg was dat niet het enige probleem dat ik had met dit verhaal. Halverwege keek ik naar mijn echtgenoot en zei ik “dit is gewoon belachelijk en zo erover.” Het lijkt of dit boek wil elke mogelijke persoonlijkheid aanbod laten komen. Je kan het zo gek niet bedenken of het is aanwezig. Ik ben een grote voorstandster van meer diversiteit in boeken, maar er moet toch een punt zijn waarop een auteur beseft dat het nu wel genoeg is geweest? Lesbiennes, homo’s, transgenders, genderqueer. Aziaten, Afrikanen, Amerikanen…. Christenen, gothic meisjes, fotomodellen…. Het boek wil allesomvattend zijn en iedereen aanspreken. Maar net door deze overdaad lijkt het voor mij juist niemand volledig in het verhaal op te nemen.

Waarom gaf ik dit verhaal dan toch nog twee sterren? Omdat ik eigenlijk wel genoten heb van de hoofdstukken die vertelt worden door Gretchen. Dat waren de hoofdstukken die ervoor zorgden dat ik echt nadacht over het onderwerp en me vragen begon te stellen. Veel van die vragen spookten ook in Gretchen haar hoofd rond. Jammer genoeg kregen deze geen echte plaats in het boek en bleven ze dus ook grotendeels onbeantwoord. Op sommige momenten was Gretchen een beetje te braaf en te lief naar mijn zin. Ik wou haar eens goed door elkaar schudden en roepen dat het best oké is om af en toe lekker egoïstisch te zijn. Maar doorheen het boek zie je Gretchen echt groeien en meer tot zichzelf komen. Ze kiest ervoor om haar eigen pad te bewandelen en te ontdekken wie zij is op zichzelf.

Ik moet ook bekennen dat ik graag lees over de ouders in dit soort verhalen. Hoe reageren zij op deze situatie? Sinds ik zelf mama ben voel ik me altijd aangetrokken tot de ouders in het verhaal. Tijdens het lezen kan ik mezelf er niet van weerhouden om te denken over de impact als dit over mijn zoon zou gaan. Hoe zou ik als mama reageren? Hoe zouden we daar als ouders mee omgaan? En eerlijk, dit verhaal is jammer genoeg gevuld met vreselijke ouders, maar ook hun reacties waren zeer leerzaam.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08

Ik zou dit boek niet aanraden als je graag wat meer wil leren over genderqueer zijn. Op dit moment kan ik eigenlijk geen enkele goede reden bedenken waarom je dit boek wel zou lezen.

 

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld -Becky Albertalli – Vlinders en oreo’s in mijn maag

Simon-Dubbel

Titel: Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld
Auteur: Becky Albertalli
Uitgever: Blossom books
Pagina’s: 303
Gelezen: Eboek,
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Simon Spier is zestien jaar en valt op jongens, maar dat gaat eigenlijk niemand echt wat aan. Maar dan belandt een e-mail naar zijn online crush Blue bij de verkeerde persoon en is Simons geheim niet meer veilig. Plotseling is het leven van Simon behoorlijk ingewikkeld. Simon piekert over een manier om zijn ouders en vrienden te vertellen over zijn geaardheid, maar baalt er tegelijkertijd van dat dit niet op zijn eigen voorwaarden kan. En waarom moet je eigenlijk je seksualiteit uberhaupt verantwoorden?

Review:

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld wordt erg vaak omschreven als een “schattig” verhaal. En dat is het zonder twijfel. Maar het is ook zoveel meer dan dat. Het enkel en alleen omschrijven als schattig doet het boek absoluut niet de eer aan die het verdient.

5 sterren wil bij mij zeggen dat ik het boek echt uitzonderlijk goed vind! Ik geef niet snel 5 sterren, maar dit… ow dit boek. Het heeft me luidop doen lachen, doen huilen en de vlinders in mijn buik vlogen alle kanten op! Dus zonder twijfel 5 sterren en het verdient elke ster die het kan krijgen.

Het verhaalt zuigt je vanaf de eerste letter op en laat je pas terug gaan wanneer je het, na de laatste letter, terug toeklapt. Simon veroverde vanaf het eerste hoofdstuk een plekje in mijn hart. Niet moeilijk, want wie kan er nu weerstaan aan een jongen die van Harry Potter en oreo’s houdt? Dit klinkt misschien een beetje raar, maar ik zou Simon zo als zoon willen. (Laten we eerlijk zijn. Ik ben veel te oud om hem als beste vriend te willen. Ik ben zelf een moeder.) Dus ja, Simon staat erg op mijn “personages die ik wel als zoon wil adopteren lijstje”.

Mensen die mijn reviews al een tijdje volgen, weten dat ik mezelf al meermaals de vraag heb gesteld of ik nu niet te oud begin te worden voor YA boeken. Maar toen wandelde dit boek mijn leven binnen en kwam het besef dat ik gewoon de verkeerde YA boeken las. Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld is een prachtig “coming of age” verhaal. Terzelfdertijd is het ook een “kom uit de kast” verhaal. Maar dan zonder al het alcoholmisbruik, de slechte vrienden en alle andere clichés die jeugdboeken zo vaak bevatten.

Versta me niet verkeerd, het boek is niet gevuld met een onrealistisch beeld van tieners. Simon en zijn vrienden zijn erg realistisch. Ze worden ook dronken, ze maken fouten, de hormonen vliegen in het rond en ze zijn volop bezig om hun seksualiteit te ontdekken. Maar dat allemaal zonder die clichés en de tonnen tienerangst. Het is een verhaal over homoseksueel zijn en laten zien wie je echt bent. Maar het gaat ook over zoveel meer. Over vriendschap, familie, liefde, over anders zijn en tegelijkertijd hetzelfde zijn. Het behandelt diversiteit op zoveel verschillende niveaus, zonder dat je ooit het gevoel krijgt dat er te veel in een verhaal geduwd is.

En dan hebben we het nog niet gehad over dat kleine mysterie gehalte van het boek. Ik heb het nu over de vraag “wie is Blue?” Die vraag zorgde ervoor dat ik het boek in enkele uren uitlas. Ik kon het verhaal gewoon niet wegleggen. Ik moest weten wie Blue was. Ik bleef maar raden en telkens bleek ik verkeerd te zijn.

Ik wil gerust toegeven dat Simon vs een schattig boek is. En dat is prima! Er zijn genoeg goede boeken die een licht werpen op de donkere kant van homo zijn en niet geaccepteerd worden. Maar ik ben zo blij dat dit boek een lieve homo romance toont en dat het hoofdpersonage omringt wordt door vrienden en familie die hem gewoon aanvaarden zoals hij is.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagessw7htj08-e1447671354827imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08