Categorie: fantasy

Dreiging en duisternis – Leigh Bardugo – Of hoe ik mijn mening over de Grisha compleet herzag…

dreiging en duisternis

Titel: Dreiging en duisternis
Auteur: Leigh Bardugo
Uitgever: Blossom Books
Pagina’s: 415
Gelezen: Hardback, Nederlandse versie
Find the English review
here!
Links:
Goodreads

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Opgejaagd door het Eerste en Tweede Leger en achtervolgd door nare herinneringen, probeert Alina samen met Mal een nieuw leven op te bouwen in een onbekend land. Ze moet haar identiteit als Lichtheerseres verborgen houden om niet gevonden te worden door haar tegenstander, de Duisterling.
Alina kan haar verleden en toekomst helaas niet lang blijven ontvluchten. Met behulp van een beruchte vrijbuiter, weet Alina veilig terug te keren naar Ravka. Ze is vastberaden om te vechten tegen de duistere krachten die zich in het land verzamelen. Maar terwijl haar magische krachten groeien, glijdt Alina verder en verder af in het gevaarlijke spel van de Duisterling –en verder weg van Mal.
Alina moet kiezen tussen haar land, haar macht en de liefde waarvan ze altijd dacht dat hij haar op het juiste pad zou houden.

Review:

Lezers die al langer mijn blog volgen of mijn reviews lezen op goodreads, weten dat ik niet erg onder de indruk was van schim en schaduw. Ik had behoorlijk wat bedenkingen bij dat boek. Maar dreiging en duisternis zorgde ervoor dat ik de trilogie door compleet andere ogen kon bekijken en ook ineens begreep waarom het boek zo gehyped wordt. Deze keer was het wel liefde op het eerste gezicht!

Heel vaak is het tweede deel van een trilogie een beetje “het opvul boek”. Er is net te veel verhaal om het samen te bundelen in twee boeken. Maar er is eigenlijk te weinig actie om drie boeken te vullen. Het tweede boek is daarom vaak een boek zonder veel plotwendingen en weinig actie. Dit is echter helemaal niet het geval met dreiging en duisternis. Net het tegenovergestelde! Het boek komt pas echt op gang in het tweede deel. Je merkt dat Leigh Bardugo echt gegroeid is als schrijfster. Dat ze talent had zal ik nooit ontkennen, maar pas nu komt echt naar boven wat een fantastische verhalenvertelsters zij is. De woorden vloeien echt van de pagina’s. De spanning is soms te snijden en ook de verschillende gevoelens van de personages komen uitgebreid aanbod.

Een van mijn grootste problemen met het eerste boek was het gebrek aan dieptegang en ontwikkeling in het verhaal. De opbouw van de wereld was te weinig gedetailleerd naar mijn smaak. Dit wordt echter helemaal goedgemaakt in dit deel van de reeks. Het boek is echt doorspekt met folklore, mythes en legendes. Er wordt aandacht besteed aan de geschiedenis van Ravka, de politiek in deze wereld en het geloofssysteem. Volgens mij is er nu echt nagedacht en aandacht besteed aan de kleinste details in het verhaal. De wereld komt echt voor je ogen tot leven en zo hoort het ook te zijn!

In mijn vorige review haalde ik ook aan dat ik wat problemen had met het karakter van Alina. En hoewel ik vrij zeker ben dat we nooit beste vriendinnen zullen worden, begin ik me toch een beetje open te stellen naar haar toe. In dit deel lijkt ze sterker te zijn. Ze is vastberaden en heeft een donkere kant. De verleiding van absolute macht is steeds op de achtergrond aanwezig en zorgt ervoor dat ze soms echt met zichzelf in de knoop ligt. Aline beseft ook steeds beter dat, ongeachte haar keuze, haar leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Op het einde van dit boek overtuigde ze mij echt. Ze bleek sterker en slimmer te zijn dan ik altijd gedacht had. Dus ik begin me echt aan haar te hechten. Hopelijk stelt ze me in het laatste deel niet te teleur! Ik hoop dat ze de kans krijgt om verder te groeien en zich te ontwikkelen tot de leider die ze diep vanbinnen kan zijn.

Het sterkste punt in dreiging en duisternis zijn de nieuwe personages. Natuurlijk is mijn grote favoriet Sturmhond. Hij is echt alles wat de overige mannelijke personages in deze reeks niet zijn. En dat is zijn sterkte en maakt hem zo een mateloos interessant personage. Maar het stopt niet bij hem. Tolya en Tamar waren echt goed onderbouwde, boeiende personages. Doordat zij niet altijd zijn wat ze op het eerste gezicht lijken blijven ze een beetje mysterieus en zorgden ze voor de nodige spanning in het verhaal.

Een personage dat echter geforceerd en leeg aanvoelt voor mij blijft Mal. Ik was al geen al te grote fan van hem in het eerste deel, maar hij ontwikkeld zich niet verder. Ik geloof de relatie tussen hem en Alina niet. De vonken en vuur die er zouden moeten zijn ontbreken compleet. Ik geloof dat ze gevoelens voor elkaar hebben, maar naar mijn mening zijn deze volledig gebaseerd op hun gezamenlijke verleden. Het feit dat ze lange tijd enkel elkaar gehad hebben zal zeker een ijzersterke band gesmeed hebben. Maar of dit ook effectief moet uitmonden in een liefdesrelatie laat ik graag in het midden. In dreiging en duisternis hadden de twee ook wel wat relatieproblemen. Op sommige momenten wou ik echt gewoon naar hen roepen dat ze moesten stoppen met kinderachtig doen en zich moesten concentreren op de oorlog in plaats van op hun relatie.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader of afrader?
Aanrader!
Kopen of lenen? Kopen!

Verder dan die paar ergernisjes door Alina en Mal heb ik echt intens genoten van dreiging en duisternis. Ik zit echt op hete kolen om het laatste deel van de reeks te starten en te kijken waar het verhaal naartoe gaat. Want om heel eerlijk te zijn heb ik echt geen idee. Als er een ding is wat ik geleerd heb uit dreiging en duisternis, dan is het zeker wel dat Leigh Bardugo een grote trukendoos heeft die tot de nok gevuld is met plottwists en verrassingen!

 

 

 

Dromendochter – Laini Taylor

Dromendochter

Titel: Dromendochter
Auteur: Laini Taylor
Uitgever: De Boekerij
Pagina’s: 368
Gelezen: Paperback, Nederlandse versie
Find the English review
here!
Links:

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Karou studeert kunstgeschiedenis in Praag en vult haar schetsboeken met monsters die al dan niet bestaan. Ze verdwijnt regelmatig voor mysterieuze ‘klusjes’ en spreekt een heleboel talen, waaronder een aantal niet-menselijke. En haar helderblauwe haar is niet afkomstig uit een flesje.
‘Wie ben ik?’ Dat is de vraag die Karou dag en nacht achtervolgt. En ze staat op het punt om erachter te komen…

Review:

Deze trilogie is erg gehypet en nu ikzelf het eerste boek gelezen heb begrijp ik beter waarom. Dromendochter wijkt erg af van het klassieke YA boek en daarom vond ik het net zo verfrissend om te lezen. Sowieso lees ik erg graag fantasie verhalen die geïnspireerd worden door engelen en demonen. Maar wat Laini Taylor met die mythologie heeft gedaan is echt uniek.

Het boek begint als volgt: Er waren eens een engel en een duivel die verliefd op elkaar warden. Het liep niet goed af. Deze zin greep me onmiddellijk vast en liet me niet meer los tot ik de laatste pagina had omgeslagen. Nu denk je misschien: “Weer een engelen verhaal? Dat hebben we toch al gezien bij Fallen en Halo?” Neen, dit boek is echt iets totaal anders en uniek in zijn genre.

De wereld die in dit boek gecreëerd wordt is ongelooflijk sterk en gedetailleerd. Gevuld met mythologie, sages en geschiedenis die perfect bij de schepsels in deze wereld horen. Laini Taylor hanteert het concept van engelen en demonen (Serafijnen en Chimaeren in dit geval) en een verboden liefde, maar ze slaagt erin nooit in clichés te hervallen. Nochtans zou dit makkelijk kunnen gebeuren. Vooral omdat Dromendochter een liefdesverhaal is. De romance zou makkelijk  het ganse plot kunnen beïnvloeden. (Zoals bijvoorbeeld bij Fallen het geval is.) Maar dat doet het niet. De liefde is subtiel en pas op het ogenblik dat het er echt toe doet wordt ze passioneel en verzengend. Het verhaal van dromendochter gaat veel verder dan enkel maar de liefde tussen Karou en Akiva.

Het verhaal is ook geen klassiek geval van goed tegen kwaad. Niemand is zuiver boosaardig en niemand is alleen maar goed. Omdat je het verhaal door de ogen van Karou volgt ben je in het begin zelfs eerder geneigd om de engelen als de vijand te bekijken. Later in het verhaal wordt echter duidelijk dat iedereen verliest in een oorlog en dat geweld heel vaak geweld in de hand werkt. Ik vond dit specifieke aspect van het verhaal erg goed uitgewerkt. Sowieso vind ik het een positief gegeven dat moeilijke onderwerpen in jeugdliteratuur naar boven komen. In dromendochter is de oorlog tussen de Serafijnen en de Chimaeren niet vast te pinnen met een duidelijke begindatum. Je kan niet zeggen “hier en nu” is het begonnen. De oorlog wordt veroorzaakt door actie en reacties. Het is een complexe samenloop van omstandigheden en alle partijen denken het gelijk aan hun kant te hebben. Briljant en tegelijkertijd erg realistisch uitgewerkt vond ik persoonlijk.

Nog een sterk punt in dit boek is de poëtische schrijfstijl. Ik vermelde hierboven al dat ik het verhaal op zich uniek vond, maar ook de schrijfstijl kan je als uniek bestempelen. De omschrijvingen van de personages en de omgeving zijn zo gedetailleerd, dat ze voor je ogen tot leven komen.

Ondertussen heb ik nog geen woord gezegd over de karakters. Eerst en vooral is er Karou. En ik weet dat ik dit al een aantal keer gezegd heb dit jaar. Maar zij is een ongelooflijk, sterk vrouwelijk personage. (Misschien lees ik eindelijk de juiste boeken? Of misschien hebben jeugdauteurs eindelijk ontdekt dat vrouwen best voor zichzelf kunnen zorgen?) Er was niets aan Karou dat mij stoorde of waar ik mij aan ergerde. Bij haar klikte gewoon alle puzzelstukjes perfect in elkaar. Ze was kunstzinnig met een mysterieuze geschiedenis, maar ze was tegelijkertijd ook heel trouw aan haar toch wat niet – traditionele familie. Wat voor mij vooral belangrijk was, is het feit dat Karou verre van perfect is. Ze maakt fouten, hele menselijke fouten. Ze is niet immuun aan boosheid of jaloezie bijvoorbeeld. Ze is niet bestemd om de wereld te redden en ze heeft ook geen bovenmenselijke krachten. Ze is gewoon een sterke dame, die haar mannetje kan staan en waar je gerust een kopje koffie mee zou willen gaan drinken.

En dan is er Akiva…. Wat kan ik zeggen over Akiva. Zo veel jeugdauteurs hebben reeds geprobeerd om een jongen/man te creëren die melancholisch is, die diep nadenkt en een duister verleden heeft. En hier is eindelijk iemand die erin geslaagd is om dat personage geloofwaardig neer te zetten. Akiva is een ongelooflijk sterk mannelijk karakter. Op geen enkel moment een complete klootzak en ook geen enge stalker. Neen, een man met eergevoel, met een gevoel voor humor, maar er is toch altijd die donkere kant van hem aanwezig.

De hoofdpersonages zijn ontzettend gedetailleerd en realistisch neergezet. Maar daar houdt het niet op. Ook de zij-personages hebben elk hun eigen verhaallijn. En door hun eigen karakterstrekken voegen ze allemaal een beetje eigenheid toe aan het verhaal. Vooral Zusanna, die zorgt voor een beetje “normaal gedrag” tussen al die rondvliegende engelen en magie. Ik kan niet wachten om haar terug te ontmoeten in het tweede deel van de reeks.

Personages:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Opzet van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Snelheid van het verhaal:imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08imagesSW7HTJ08
Aanrader of afrader?
Aanrader!
Kopen of lenen? Nu onmiddelijk naar de winkel rennen zou ik zeggen!
If you liked: Ik wou fallen zeggen, maar aan de andere kant zou ik dat toch niet helemaal menen. Dromendochter is zo uniek, dat ik het eigenlijk met niets kan vergelijken.

Dromendochter is een fantastisch, mythisch verhaal over engelen en duivels, over liefde en oorlog, over vrienden en familie. Maar terzelfdertijd is het zoveel meer dan dat!

Schim en schaduw – Leigh Bardugo

Schim en schaduw

Titel: Schim en schaduw
Auteur: Leigh Bardugo
Uitgever: Blossom Books
Pagina’s: 352
Gelezen: Hardcover, Nederlandse versie
Find the English review
here!
Links:
Goodreads, Bol,

images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Alina Starkov is nooit ergens goed in geweest. Maar als haar regiment wordt aangevallen en haar beste vriend Mal zwaargewond raakt, ontwaakt er bij Alina een onbekende kracht die zijn leven redt. Een kracht die het door oorlog getergde koninkrijk voor eens en altijd kan bevrijden. Alina moet alles achterlaten en wordt meegevoerd naar het hof, waar ze getraind zal worden tot lid van de Grisha: het magische elitekorps dat wordt geleid door de mysterieuze Duisterling.
Alina moet de geheimen van de Grisha leren doorgronden nu de toekomst van Ravka in haar handen ligt. In de dreigende duisternis leert Alina niet alleen haar kracht beheersen, maar leert ze ook een kant van zichzelf kennen die ze misschien liever nooit had ontdekt.

Review:

De Grisha trilogie is een van de meest gewaardeerde boekenreeksen in de online boek community en misschien was het daarom wel dat mijn verwachtingen voor dit boek torenhoog waren. Als je constant reviews leest waar de woorden briljant, adembenemend en ongelooflijk origineel in het rond gegooid worden… tja, dan krijg ik automatisch erg hoge verwachtingen. En ik denk dat ik net daarom een beetje teleurgesteld was in dit eerste deel van de serie. Begrijp me niet verkeerd, ik vond het een fijn boek en ik ga zeker verder met de serie, maar ik was er niet echt van onder de indruk. Er waren te veel kleine dingen waar ik me aan stoorde tijdens het lezen om het boek als fantastisch te bestempelen.

Laten we maar met de deur in huis vallen en beginnen bij datgene wat ik belangrijk vind bij een fantasie boek en dat is de wereld waarin het verhaal zich afspeelt. Voor mij moet een auteur van fantasieverhalen een levendige wereld creëren. Ik hield van het Russische gevoel en ik vond dat aspect van het verhaal ook origineel en zeker vernieuwend. Maar de wereld bleef erg vlak en zonder dieptegang. Om heel eerlijk te zijn vond ik dat Leigh Bardugo niet genoeg aandacht heeft besteed aan het opbouwen van de Grisha wereld in dit eerste deel. Je wordt als lezer in Ravka gedropt, maar er is geen ruimte vrijgemaakt om je een beetje wegwijs te maken. Wat met de geschiedenis van het land? Hoe zitten de politieke relaties met andere landen in elkaar? Hoe zit het met folklore en religie? Dit vond ik echt een gemis in dit boek. Ik hou van een wereld die echt voor mijn ogen tot leven komt en dat deed Ravka voor mij tot hiertoe niet.

Het gebruik van allerlei Russische woorden in het verhaal vond ik dan weer erg aangenaam en versterkte de Russische sfeer. Maar, en ja er komt een maar, ik had graag een kleine woordenlijst in het boek teruggevonden. Een kleine verklarende woordenlijst, zodat je wist wat de woorden betekenden. Ikzelf ken amper iets over de Russische cultuur, laat staan dat ik de betekenis van Russische woorden ken. Ik ben dan het type lezer dat al deze woorden opzoekt op google, want ik wil graag weten wat ik lees en daar was ik eigenlijk een klein beetje teleurgesteld in Leigh Bardugo. Neem nu bv. het woord Kvas. In Ravka is dit een alcoholische drank waar je kennelijk, volgens het verhaal, snel dronken van wordt. Echter is Kvas een gewone drank in Rusland. Absoluut niet alcoholisch. En ja, ik weet dat Leigh Bardugo op haar website heeft geplaatst dat ze zichzelf wat auteursrechtelijke vrijheid heeft gegeven. Maar had er dan voor gezorgd dat er een verklarende woordenlijst was opgenomen in het boek.

Echter mijn grootste probleem was dat ik het eerste deel van deze reeks verre van origineel vond. Het volgt de alom gekende set up voor YA boeken. Je hebt het tienermeisje dat ontdekt dat ze over een kracht beschikt waar ze haar land mee kan redden. Er is een liefdesdriehoek etc.… Het is echt een heel standaard verhaal van dertien in een dozijn. Daarbovenop komt dat ik Alina absoluut geen aangenaam personage vond. Ze is een heel oppervlakkig meisje dat vaak enkel met zichzelf bezig is. Te zelfingenomen en te geabsorbeerd in haar nieuwe krachten.

 Aanrader voor liefhebbers van:

Liefhebbers van lichte fantasy verhalen in een jongeren setting, zullen Schim en Schaduw zeker weten te appreciëren.